ਯਦਾ ਦ੍ਰੋਣਂ ਚ ਭੀष੍ਮਂ ਚ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯੌ ਪਾਤਯਿष੍ਯਤਃ । ਤਦਾ ਯਜ੍ਞਾਵਸਾਨਂ ਤਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਜਦੋਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦੇਣਗੇ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਤਦ ਇਸ ਯਜਨ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਵੇਗਾ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਯਦਾ ਹਨ੍ਤਾ ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਤਦਾ ਸਮਾਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਯਜ੍ਞੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਧਵ
ਜਦੋਂ ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ, ਤਦ, ਹੇ ਮਾਧਵ, ਧਰਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸ੍ਨੁषਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਸ੍ਨੁषਾਸ਼੍ਚੈਵ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸਙ੍ਗਤਾਃ । ਹਤੇਸ਼੍ਵਰਾ ਨष੍ਟਪੁਤ੍ਰਾ ਹਤਨਾਥਾਸ਼੍ਚ ਕੇਸ਼ਵ
ਧਰਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀਆਂ ਪੁਤਰੀਆਂ ਤੇ ਪੋਤਰੀਆਂ, ਜੋ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਰਾਖੇ ਤੋਂ ਵੰਞੀਆਂ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ—
ਰੁਦਨ੍ਤ੍ਯਃ ਸਹਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾ ਸ਼੍ਵਗृਧ੍ਰਕੁਰਰਾਕੁਲੇ । ਸ ਯਜ੍ਞੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਵਭृਥੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਉਹ ਗਾਂਧਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰੋ ਰਹੀਆਂ, ਜਿੱਥੇ ਕੁੱਤੇ, ਗਿੱਧ ਤੇ ਕਾਂਵਾਂ ਦਾ ਜਥਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਯਜਨ ਦੀ ਆਖਰੀ ਨ੍ਹਾਉਣ ਹੋਵੇਗੀ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ।
ਵਿਦ੍ਯਾਵृਦ੍ਧਾ ਵਯੋਵृਦ੍ਧਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭ । ਵृਥਾ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਰਂਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨ
ਕਸ਼ਤਰੀ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਤੇ ਉਮਰ ਵਿਚ ਵਧੇਰੇ ਹਨ, ਹੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਿਅਰਥ ਮੌਤ ਨਾ ਮਾਣਣ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨਿਧਨਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਮृਦ੍ਧਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਣ੍ਡਲਮ੍ । ਕਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪੁਣ੍ਯਤਮੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯਾਪਿ ਕੇਸ਼ਵ
ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਗੋਲ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋਵੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿਚ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਭਾਵੇਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਤਦਤ੍ਰ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਵਿਧਤ੍ਸ੍ਵ ਯਦਭੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਯਥਾ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਕੰਵਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਇੱਥੇ ਜੋ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਰ। ਤਾਂ ਜੋ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ, ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਵਰਗ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।
ਯਾਵਤ੍ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਗਿਰਯਃ ਸਰਿਤਸ਼੍ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਤਾਵਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਭਵਃ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੋਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਦ ਤੱਕ ਪਹਾੜ ਤੇ ਦਰਿਆ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਤਦ ਤੱਕ ਇਹ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨ ਕੀਰਤੀ ਤੇ ਨਾਮ ਸਦਾ ਲਈ ਬਣਿਆ ਰਹੇਗਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕਥਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਭਾਰਤਮਾਹਵਮ੍ । ਸਮਾਗਮੇषੁ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਯਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲੋਕ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਦੀ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਦੀ ਲੜਾਈ ਆਪਣੇ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਸਮੁਪਾਨਯ ਕੌਨ੍ਤੇਯਂ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਮਮ ਕੇਸ਼ਵ । ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਂਵਰਣਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਪਰਨ੍ਤਪ
ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਕੌਂਤਿਆ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਲਈ ਲਿਆਓ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁਪਤ ਸਲਾਹ ਕਰਦੇ ਰਹੋ, ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੇਸ਼ਵਃ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ੍ਮਿਤਪੂਰ੍ਵਮਿਦਂ ਯਥਾ
ਕਰਨ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਵਿਰੋਧੀ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਹਲਕਾ ਹੱਸ ਕੇ, ਮਿੱਠੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਇਹ ਬਾਤ ਕਹੀ।
ਅਪਿ ਤ੍ਵਾਂ ਨ ਲਭੇਤ੍ਕਰ੍ਣ ਰਾਜ੍ਯਲਮ੍ਭੋਪਪਾਦਨਮ੍ । ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਾਂ ਹਿ ਪृਥਿਵੀਂ ਨ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਿਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਪਰ, ਹੇ ਕਰਨ, ਤੂੰ ਰਾਜ ਲੈ ਕੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।
ਧ੍ਰੁਵੋ ਜਯਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਿਤੀਦਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇऽਤ੍ਰ। ਜਯਧ੍ਵਜੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਸ੍ਯ ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤੋ ਵਾਨਰਰਾਜ ਉਗ੍ਰਃ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਪੱਕੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਪਾਂਡਵ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦਾ ਝੰਡਾ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਵਾਨਰ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉੱਚਾ ਲਹਿਰਦਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਾ ਮਾਯਾ ਵਿਹਿਤਾ ਭੌਮਨੇਨ ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਕੇਤੁਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਃ । ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਜਯਾਵਹਾਨਿ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਚੈਵਾਤ੍ਰ ਭਯਾਨਕਾਨਿ
ਭੂਮੀਪੁਤ੍ਰ ਨੇ ਅਸਲ ਮਾਇਆ ਰਚੀ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਝੰਡੇ ਉੱਚੇ ਲਹਿਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਅਸਲ ਜਿੱਤ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਜਾਤੀਆਂ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨ ਸਞ੍ਜਤੇ ਸ਼ੈਲਵਨਸ੍ਪਤਿਭ੍ਯ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਜਨਮਾਤ੍ਰਰੂਪਃ । ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਧ੍ਵਜਃ ਕਰ੍ਣ ਧਨਞ੍ਜਯਸ੍ਯ ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਃ ਪਾਵਕਤੁਲ੍ਯਰੂਪਃ
ਧਨੰਜਯ ਦਾ ਮਹਾਨ ਝੰਡਾ, ਹੇ ਕਰਨ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ, ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਉਪਰ ਤੇ ਪਾਸੇ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਲਹਿਰਦਾ ਹੈ।
ਯਦਾ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਂ ਕृष੍ਣਸਾਰਥਿਮ੍ । ਐਨ੍ਦ੍ਰਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਕੁਰ੍ਵਾਣਮੁਭੇ ਚਾਪ੍ਯਗ੍ਨਿਮਾਰੁਤੇ
ਜਦ ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਫੈਦ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇਖੇਗਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਇੰਦਰ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਦੋਵੇਂ ਵਰਤ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ,
ਗਾਣ੍ਡੀਵਸ੍ਯ ਚ ਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਵਿਸ੍ਫੂਰ੍ਜਿਤਮਿਵਾਸ਼ਨੇਃ। ਨ ਤਦਾ ਭਵਿਤਾ ਤ੍ਰੇਤਾ ਨ ਕृਤਂ ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਨ ਚ
ਤੇ ਜਦ ਤੂੰ ਗਾਂਡੀਵ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣੇਗਾ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ ਹੈ—ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਾ ਤ੍ਰੇਤਾ, ਨਾ ਕ੍ਰਿਤ, ਨਾ ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਰਹੇਗਾ।
ਯਦਾ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍ । ਜਪਹੋਮਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਸ੍ਵਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਂ ਮਹਾਚਮੂਮ੍
ਜਦ ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਦੇਖੇਗਾ, ਜੋ ਜਪ ਤੇ ਹੋਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ,
ਆਦਿਤ੍ਯਮਿਵ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਂ ਤਪਨ੍ਤਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਵਾਹਿਨੀਮ੍ । ਨ ਤਦਾ ਭਵਿਤਾ ਤ੍ਰੇਤਾ ਨ ਕृਤਂ ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਨ ਚ
ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਅਣਜਿੱਤ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਪਾਉਂਦਾ—ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਾ ਤ੍ਰੇਤਾ, ਨਾ ਕ੍ਰਿਤ, ਨਾ ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਰਹੇਗਾ।
ਯਦਾ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਭੀਮਸੇਨਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ । ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਯ ਰੁਧਿਰਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਮਾਹਵੇ
ਜਦ ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀ ਕੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨੱਚਦਾ ਦੇਖੇਗਾ,
ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਮਿਵ ਮਾਤਙ੍ਗਂ ਪ੍ਰਤਿਦ੍ਵਿਰਦਘਾਤਿਨਮ੍ । ਨ ਤਦਾ ਭਵਿਤਾ ਤ੍ਰੇਤਾ ਨ ਕृਤਂ ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਨ ਚ
ਜਿਵੇਂ ਪਾਗਲ ਹੋਇਆ ਹਾਥੀ, ਹੋਰ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੋੜਦਾ ਹੋਇਆ—ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਾ ਤ੍ਰੇਤਾ, ਨਾ ਕ੍ਰਿਤ, ਨਾ ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਰਹੇਗਾ।
ਯਦਾ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਦ੍ਰੋਣਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਕृਪਮ੍ । ਸੁਯੋਧਨਂਚ ਰਾਜਾਨਂ ਸੈਨ੍ਧਵਂ ਚ ਜਯਦ੍ਰਥਮ੍
ਜਦ ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਣ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕ੍ਰਿਪ, ਰਾਜਾ ਸੁਯੋਧਨ, ਸੈੰਧਵ ਤੇ ਜਯਦ੍ਰਥ ਨੂੰ ਦੇਖੇਗਾ,
ਯੁਦ੍ਧਾਯਾਪਤਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਵਾਰਿਤਾਨ੍ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨਾ। ਨ ਤਦਾ ਭਵਿਤਾ ਤ੍ਰੇਤਾ ਨ ਕृਤਂ ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਨ ਚ
ਜੋ ਜੰਗ ਲਈ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਪਰ ਸਵਿਆਚੀ ਦੁਆਰਾ ਰੋਕੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋਣ—ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਾ ਤ੍ਰੇਤਾ, ਨਾ ਕ੍ਰਿਤ, ਨਾ ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਰਹੇਗਾ।
ਯਦਾ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਮਹਾਬਲੌ । ਵਾਹਿਨੀਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ੋਭਯਨ੍ਤੌ ਗਜਾਵਿਵ
ਜਦ ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਧਰਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਦੇਖੇਗਾ—
ਵਿਗਾਢੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸਂਪਾਤੇ ਪਰਵੀਰਰਥਾਰੁਜੌ । ਨ ਤਦਾ ਭਵਿਤਾ ਤ੍ਰੇਤਾ ਨ ਕृਤਂ ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਨ ਚ
ਜਦੋਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਟਕਰ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਰਥ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਾ ਤ੍ਰੇਤਾ, ਨਾ ਕ੍ਰਿਤ, ਨਾ ਦਵਾਪਰ ਜੁਗ ਰਹੇਗਾ।
ਬ੍ਰੂਯਾਃ ਕਰ੍ਣ ਇਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰੋਣਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਕृਪਮ੍ । ਸੌਮ੍ਯੋऽਯਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਮਾਸਃ ਸੁਪ੍ਰਾਪਯਵਸੇਨ੍ਧਨਃ
ਕਰਣ, ਤੂੰ ਜਾ ਕੇ ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਹਿ ਦੇ; ਇਹ ਮਹੀਨਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ, ਅਨਾਜ ਤੇ ਇੰਧਨ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੌषਧਿਵਨਸ੍ਫੀਤਃ ਫਲਵਾਨਲ੍ਪਮਕ੍ਸ਼ਿਕਃ । ਨਿष੍ਪਙ੍ਕੋ ਰਸਵਤ੍ਤੋਯੋ ਨਾਤ੍ਯੁष੍ਣਸ਼ਿਸ਼ਿਰਃ ਸੁਖਃ
ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਹਨ, ਫਲ ਵਾਫਰ ਹਨ ਤੇ ਮੱਖੀਆਂ ਘੱਟ ਹਨ; ਪਾਣੀ ਸੁੱਚਾ ਤੇ ਸੁਆਦਲਾ ਹੈ, ਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਰਮ ਨਾ ਠੰਢਾ, ਤੇ ਬੜਾ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਮਾਚ੍ਚਾਪਿ ਦਿਵਸਾਦਮਾਵਾਸ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੋ ਯੁਜ੍ਯਤਾਂ ਤਸ੍ਯਾਂ ਤਾਮਾਹੁਃ ਸ਼ਕ੍ਰਦੇਵਤਾਮ੍
ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਤੋਂ ਆਗੇ ਅਮਾਵਸ ਆਵੇਗੀ; ਉਸ ਦਿਨ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦਿਨ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਦੇਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਯੇ ਯੁਦ੍ਧਾਯਾਭ੍ਯੁਪਾਗਤਾਃ। ਯਦ੍ਵੋ ਮਨੀषਿਤਂ ਤਦ੍ਵੈ ਸਰ੍ਵਂ ਸਂਪਾਦਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਜੰਗ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਦੇ; ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਚਾਹੋਗੇ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਰਾਜਾਨੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਵਸ਼ਾਨੁਗਾਃ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨਿਧਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਗਤਿਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਰਾਜੇ ਤੇ ਰਾਜਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਣਗੇ ਤੇ ਉੱਚੀ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣਗੇ।