ਨ ਚੇਤ੍ਕਰਿष੍ਯਸਿ ਵਚਃ ਸੁਹृਦਾਮਰਿਕਰ੍ਸ਼ਨ । ਤਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਵਾਹਿਨੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਬਾਣਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨੇਗਾ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤਾਂ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਹੋਵੇਗਾ।
ਭੀਮਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਨਾਦਂ ਨਦਤਃ ਸ਼ੁष੍ਮਿਣੋ ਰਣੇ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਮਰ੍ਤਾਸਿ ਮੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਗਾਣ੍ਡੀਵਸ੍ਯ ਚ ਨਿਃਸ਼੍ਵਨਮ੍ । ਯਦ੍ਯੇਤਦਪਸਵ੍ਯਂ ਤੇ ਵਚੋ ਮਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਭੀਮ ਦੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੀ ਵੱਡੀ ਗਰਜ ਅਤੇ ਗਾਂਡੀਵ ਦੀ ਤਣੀ ਹੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਕਰੇਗਾ—ਜੇ ਮੇਰੀ ਸਲਾਹ ਤੂੰ ਨਾ ਮੰਨੀ ਹੋਵੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਵਿਮਨਾਸ੍ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਦृष੍ਟਿਰਧੋਮੁਖਃ। ਸਂਹਤ੍ਯ ਚ ਭ੍ਰੁਵੋਰ੍ਮਧ੍ਯਂ ਨ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਵ੍ਯਾਜਹਾਰ ਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਨਜ਼ਰ ਦੂਰ ਕਰ ਲਈ ਤੇ ਮੂੰਹ ਥੱਲੇ ਕਰ ਲਿਆ। ਭੌਂਹਾਂ ਚੜਾ ਕੇ, ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ।
ਤਂ ਵੈ ਵਿਮਨਸਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਨ੍ਤਿਕਾਤ੍ । ਪੁਨਰੇਵੋਤ੍ਤਰਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਕ੍ਤਵਨ੍ਤੌ ਨਰਰ੍षਭੌ
ਉਸਨੂੰ ਉਦਾਸ ਵੇਖ ਕੇ, ਨੇੜੇ ਹੋ ਕੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਤੱਕਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵਧੀਆ ਮਰਦ ਮੁੜ ਕੇ ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਮਨਸੂਯਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਮ੍ । ਪ੍ਰਤਿਯੋਤ੍ਸ੍ਯਾਮਹੇ ਪਾਰ੍ਥਮਤੋ ਦੁਃਖਤਰਂ ਨੁ ਕਿਮ੍
ਉਹ ਆਗਿਆਕਾਰੀ, ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜਾਣਾ ਪਏ, ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮ੍ਨਿ ਯਥਾ ਪੁਤ੍ਰੇ ਭੂਯੋ ਮਮ ਧਨਞ੍ਜਯੇ। ਬਹੁਮਾਨਃ ਪਰੋ ਰਾਜਨ੍ਸਨ੍ਨਤਿਸ਼੍ਚ ਕਪਿਧ੍ਵਜੇ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਅਸ਼ਵਥਾਮਨ ਲਈ ਵੱਡਾ ਪਿਆਰ ਤੇ ਆਦਰ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਧਨੰਜਯਾ, ਕਪਿ-ਧਵਜ ਵਾਲੇ, ਲਈ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਨਮਰਤਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।
ਤਂ ਚੇਤ੍ਪੁਤ੍ਰਾਤ੍ਪ੍ਰਿਯਤਮਂ ਪ੍ਰਤਿਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਧਰ੍ਮਮਨੁष੍ਠਾਯ ਧਿਗਸ੍ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਜੀਵਿਕਾਮ੍
ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਪਿਆਰੇ ਧਨੰਜਯਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜਾਣਾ ਪਏ, ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਣਾ ਪਏ, ਤਾਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੇ ਲਾਨਤ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਲੋਕੇ ਸਮੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਿਦਨ੍ਯੋ ਧਨੁਰ੍ਧਰਃ । ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਸ ਬੀਭਤ੍ਸੁਃ ਸ਼੍ਰੇਯਾਨਨ੍ਯੈਰ੍ਧਨੁਰ੍ਧਰੈਃ
ਉਸ ਵਰਗਾ ਧਨੁਧਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਬੀਭਤсу (ਅਰਜੁਨ) ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਧਨੁਧਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਮਿਤ੍ਰਧ੍ਰੁਗ੍ਦੁष੍ਟਭਾਵਸ਼੍ਚ ਨਾਸ੍ਤਿਕੋऽਥਾਨृਜੁਃ ਸ਼ਠਃ। ਨ ਸਤ੍ਸੁ ਲਭਤੇ ਪੂਜਾਂ ਯਜ੍ਞੇ ਮੂਰ੍ਖ ਇਵਾਗਤਃ
ਜੋ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਵੇ, ਮਾੜਾ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ, ਅਣਵਿਸ਼ਵਾਸੀ, ਤੇੜਾ ਤੇ ਚਲਾਕ ਹੋਵੇ—ਉਹ ਚੰਗਿਆਂ ਵਿਚ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੂਰਖ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਆਵੇ।
ਵਾਰ੍ਯਮਾਣੋऽਪਿ ਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਪਾਪਾਤ੍ਮਾ ਪਾਪਮਿਚ੍ਛਤਿ। ਚੋਦ੍ਯਮਾਨੋऽਪਿ ਪਾਪੇਨ ਸ਼ੁਭਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ੁਭਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਮਾੜਾ ਮਨੁੱਖ, ਭਾਵੇਂ ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਜਾਵੇ, ਮਾੜਾ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਚੰਗਾ ਮਨੁੱਖ, ਭਾਵੇਂ ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਲਈ ਉਕਸਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਚੰਗਾ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਿਥ੍ਯੋਪਚਰਿਤਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨ ਹ੍ਯਨੁਪ੍ਰਿਯੇ । ਅਹਿਤਤ੍ਵਾਯ ਕਲ੍ਪਨ੍ਤੇ ਦੋषਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਇਹ ਗਲਤੀਆਂ, ਭਾਵੇਂ ਝੂਠੇ ਹੀ ਦੱਸੀਆਂ ਜਾਂ ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ਚੰਗੀਆਂ ਲੱਗਣ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਖਰਕਾਰ ਨੁਕਸਾਨ ਲਈ ਹੀ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤ੍ਵਮੁਕ੍ਤਃ ਕੁਰੁਵृਦ੍ਧੇਨ ਮਯਾ ਚ ਵਿਦੁਰੇਣ ਚ । ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਚ ਤਥਾ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਨੈਵਾਭਿਮਨ੍ਯਸੇ
ਤੈਨੂੰ ਕੁਰੁ ਵੱਡੇ, ਮੈਨੂੰ, ਵਿਦੁਰ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਪਰ ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ।
ਅਸ੍ਤਿ ਮੇ ਬਲਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸਹਸਾ ਤ੍ਵਂ ਤਿਤੀਰ੍षਸਿ। ਸਗ੍ਰਾਹਨਕ੍ਰਮਕਰਂ ਗਙ੍ਗਾਵੇਗਮਿਵੋष੍ਣਗੇ
ਸਿਰਫ਼ 'ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਤਾਕਤ ਹੈ' ਸੋਚ ਕੇ, ਤੂੰ ਤੁਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇਜ਼ ਗੰਗਾ ਪਾਰ ਕਰਣ ਚਾਹੇ।
ਵਾਸਸੈਵ ਯਥਾ ਹਿ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਵृਣ੍ਵਾਨੋऽਭਿਮਨ੍ਯਸੇ। ਸ੍ਰਜਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਮਿਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਲੋਭਾਦ੍ਯੌਧਿष੍ਠਿਰੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਕੱਪੜਾ ਪਾ ਕੇ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੋਭ ਕਰਕੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਛੱਡੀ ਹੋਈ ਮਾਲਾ ਵਾਂਗ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰੌਪਦੀਸਹਿਤਂ ਪਾਰ੍ਥਂ ਸਾਯੁਧੈਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰ੍ਵृਤਮ੍। ਵਨਸ੍ਥਮਪਿ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਥਃ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਕੋ ਵਿਜੇष੍ਯਤਿ
ਜਦ ਪਾਰਥ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨਾਲ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਤੂੰ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ, ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਕੌਣ ਹਰਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਨਿਦੇਸ਼ੇ ਯਸ੍ਯ ਰਾਜਾਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਕਿਙ੍ਕਰਾਃ । ਤਮੈਲਵਿਲਮਾਸਾਦ੍ਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਵ੍ਯਰਾਜਤ
ਜਿਸ ਦੇ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਨੌਕਰਾਂ ਵਾਂਗ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਇਲਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਕੁਬੇਰਸਦਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਤੋ ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਵਾਪ੍ਯ ਚ । ਸ੍ਫੀਤਮਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤੇ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਰਾਜ੍ਯਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਥੋਂ ਖਜਾਨਾ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਵਧਾ ਕੇ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਤੇ ਹਕ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦਤ੍ਤਂ ਹੁਤਮਧੀਤਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ੍ਤਰ੍ਪਿਤਾ ਧਨੈਃ । ਆਵਯੋਰ੍ਗਤਮਾਯੁਸ਼੍ਚ ਕृਤਕृਤ੍ਯੌ ਚ ਵਿਦ੍ਧਿ ਨੌ
ਅਸੀਂ ਦਾਨ, ਯਜ, ਪਾਠ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ; ਸਾਡਾ ਜੀਵਨ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸਾਡਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ।
ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਹਿਤ੍ਵਾ ਸੁਖਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਧਨਾਨਿ ਚ । ਵਿਗ੍ਰਹਂ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਦ੍ਵ੍ਯਸਨਮਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਰਾਜ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਦੋਸਤ ਤੇ ਧਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਲੈ ਕੇ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਯਸ੍ਯ ਚਾਸ਼ਾਸ੍ਤੇ ਵਿਜਯਂ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨੀ । ਤਪੋਘੋਰਵ੍ਰਤਾ ਦੇਵੀ ਕਥਂ ਜੇष੍ਯਸਿ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍
ਜਿਸ ਪਾਂਡਵ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸਚਬੋਲਣ ਵਾਲੀ, ਤਪ ਕਰਣ ਵਾਲੀ, ਵਚਨਵਧੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਹਰਾਵੇਂਗਾ?
ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਜਨਾਰ੍ਦਨੋ ਯਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤਾ ਯਸ੍ਯ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕਥਂ ਜੇष੍ਯਸਿ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍
ਜਿਸ ਪਾਂਡਵ ਦਾ ਸਲਾਹਕਾਰ ਜਨਾਰਦਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਭਰਾ ਧਨੰਜਯ ਹੈ ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਹਰਾਵੇਂਗਾ?
ਸਹਾਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਯਸ੍ਯ ਧृਤਿਮਨ੍ਤੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਃ। ਤਮੁਗ੍ਰਤਪਸਂ ਵੀਰਂ ਕਥਂ ਜੇष੍ਯਸਿ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍
ਜਿਸ ਪਾਂਡਵ ਦੇ ਸਾਥੀ ਧੀਰਜਵਾਨ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਖੁਦ ਤਪ ਵਿਚ ਤਿੱਖਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿਰਲੇ ਨੂੰ ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਹਰਾਵੇਂਗਾ?
ਪੁਨਰੁਕ੍ਤਂ ਚ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਭੂਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ। ਸੁਹृਦਾ ਮਞ੍ਜਮਾਨੇषੁ ਸੁਹृਤ੍ਸੁ ਵ੍ਯਸਨਾਰ੍ਣਵੇ
ਮੈਂ ਮੁੜ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਜਦ ਦੋਸਤ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਥ ਦਿਓ।
ਅਲਂ ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਤੈਰ੍ਵੀਰੈਃ ਸ਼ਾਮ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਕੁਰੁਵृਦ੍ਧਯੇ । ਮਾ ਗਮਃ ਸਤੁਤਾਮਾਤ੍ਯਃਸਮਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਉਹ ਵਿਰਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਹੋਣੀ ਨਹੀਂ, ਤੁਸੀਂ ਕੁਲ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰੋ। ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਸਮੇਤ ਮੌਤ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਨਾ ਜਾਓ।
ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੈਃ ਪਰਿਵृਤਸ੍ਤਥਾ ਭृਤ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਤਮ। ਉਪਾਰੋਪ੍ਯ ਰਥੇ ਕਰ੍ਣਂ ਨਿਰ੍ਯਾਤੋ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸੇਵਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਕਰਣ ਨੂੰ ਰਥ ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਿਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਥੋਪਸ੍ਥੇ ਰਾਧੇਯਂ ਪਰਵੀਰਹਾ । ਕਾਨਿ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਗੋਵਿਨ੍ਦਃ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਵਾਨ੍
ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਰਥ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਰਾਧੇਯ ਨੂੰ ਕੀ ਕਿਹਾ? ਸੂਤਪੁਤ੍ਰ ਨੂੰ ਕਿਹੜੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ?
ਉਦ੍ਯਨ੍ਮੇਘਸ੍ਵਨਃ ਕਾਲੇ ਯਤ੍ਕृष੍ਣਃ ਕਰ੍ਣਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਮृਦੁ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਰਣ ਨੂੰ ਜੋ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਨਰਮ ਹੋਣ ਜਾਂ ਤਿੱਖੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਉਠਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦੱਸ।
ਆਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਣ ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਨਿ ਚ ਮृਦੂਨਿ ਚ। ਪ੍ਰਿਯਾਣਿ ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਸਤ੍ਯਾਨਿ ਚ ਹਿਤਾਨਿ ਚ
ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸ, ਜੋ ਤਿੱਖੀਆਂ ਤੇ ਨਰਮ, ਪਿਆਰੀਆਂ, ਧਰਮਯੁਕਤ, ਸਚੀਆਂ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਹृਦਯਗ੍ਰਹਣੀਯਾਨਿ ਰਾਧੇਯਂ ਮਧੁਸੂਦਨਃ । ਯਾਨ੍ਯਬ੍ਰਵੀਦਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਤਾਨਿ ਮੇ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਭਾਰਤ
ਭਾਰਤ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣ, ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਜੋ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਅਪਾਰ ਹੈ, ਨੇ ਰਾਧੇਯ ਨੂੰ ਆਖੀਆਂ, ਜੋ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਪਾਸਿਤਾਸ੍ਤੇ ਰਾਧੇਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ। ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਂ ਪਰਿਪृष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਨਿਯਤੇਨਾਨਸੂਯਯਾ
ਰਾਧੇਯ, ਤੂੰ ਵੈਦਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸੱਚੀ ਮਤਲਬ ਦੀ ਗੱਲ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਤੇ ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ ਪੁੱਛੀ ਹੈ।