ਕਮ੍ਬੁਗ੍ਰੀਵੋ ਗੁਡਾਕੇਸ਼ਸ੍ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪੁष੍ਕਰੇਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਅਭਿਵਾਦਯਤਾਂ ਪਾਰ੍ਥਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਫੁੱਲ-ਵਾਂਗ ਗਲ੍ਹ, ਬੰਨ੍ਹੇ ਵਾਲੇ ਵਾਲ, ਤੇ ਕਮਲ-ਵਾਂਗ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਧਨੰਜਯ, ਤੈਨੂੰ ਪਾਰਥਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇ।
ਆਸ਼੍ਵਿਨੇਯੌ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰੌ ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮੌ ਭੁਵਿ । ਤੌ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਗੁਰੁਵਤ੍ਪ੍ਰੋਮ੍ਣਾ ਪੂਜਯਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦੀਯਤਾਮ੍
ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੇ ਜੁੜਵੇਂ ਪੁੱਤ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਅਧਿਆਪਕ ਵਾਂਗ ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣ।
ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤ੍ਵਾਨਨ੍ਦਜਾਸ਼੍ਰੂਣਿ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਪ੍ਰਮੁਖਾ ਨृਪਾਃ । ਸਂਗਚ੍ਛ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਮਾਨਂ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਦਾਸਾਰਹ ਦੇ ਆਗੂ ਰਾਜੇ ਤੇ ਹੋਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂ ਵਗਣ; ਹੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡ।
ਪ੍ਰਸ਼ਾਧਿ ਪृਥਿਵੀਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ । ਸਮਾਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਚ ਹਰ੍षੇਣ ਨृਪਾ ਯਾਨ੍ਤੁ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰ; ਤੇ ਰਾਜੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਵਾਪਸ ਜਾਵਣ।
ਅਲਂ ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੁਹृਦਾਂ ਸ਼ृਣੁ ਵਾਰਣਮ੍ । ਧ੍ਰੁਵਂ ਵਿਨਾਸ਼ੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਹੁਣ ਜੰਗ ਕਾਫੀ ਹੋ ਗਿਆ; ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸੁਣ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣਾ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ਜ੍ਯੋਤੀਂषਿ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲਾਨਿ ਦਾਰੁਣਾ ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ। ਉਤ੍ਪਾਤਾ ਵਿਵਿਧਾ ਵੀਰ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਨਾਸ਼ਨਾਃ
ਚੰਗੇ ਸੰਕੇਤ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਭਿਆਨਕ ਹਨ; ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵੀਰ, ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਦੀ ਪੇਸ਼ਗੋਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਸ਼ੇषਤ ਇਹਾਸ੍ਮਾਕਂ ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨਿ ਵਿਨਾਸ਼ਨੇ। ਉਲ੍ਕਾਭਿਰ੍ਹਿ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਭਿਰ੍ਬਾਧ੍ਯਤੇ ਪृਤਨਾ ਤਵ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ, ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਆ ਰਹੇ ਹਨ; ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜਲਦੇ ਉਲਕਾਵਾਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਵਾਹਨਾਨ੍ਯਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਨਿ ਰੁਦਨ੍ਤੀਵ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਗृਧ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਪਰ੍ਯੁਪਾਸਨ੍ਤੇ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਚ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਜਾਨਵਰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਿਵੇਂ ਰੋ ਰਹੇ ਹੋਣ; ਗਿੱਧ ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਨਗਰਂ ਨ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਤਥਾ ਰਾਜਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍ । ਸ਼ਿਵਾਸ਼੍ਚਾਸ਼ਿਵਨਿਰ੍ਘੋषਾ ਦੀਪ੍ਤਾਂ ਸੇਵਨ੍ਤਿ ਵੈ ਦਿਸ਼ਂ
ਸ਼ਹਿਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਰਾਜ ਮਹਲ ਵੀ ਬਦਲ ਗਿਆ ਹੈ। ਚੰਗੇ ਤੇ ਮਾੜੇ ਸੁਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ।
ਕੁਰੁ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਿਤੁਰ੍ਮਾਤੁਰਸ੍ਮਾਕਂ ਚ ਹਿਤੈषਿਣਾਮ੍ । ਤ੍ਵਯ੍ਯਾਯਤ੍ਤੋ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸ਼ਮੋ ਵ੍ਯਾਯਾਮ ਏਵ ਚ
ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਭਲੇ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨੋ। ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਂਤਿ ਤੇ ਮਿਹਨਤ ਤੇਰਾ ਹੀ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ।
ਨ ਚੇਤ੍ਕਰਿष੍ਯਸਿ ਵਚਃ ਸੁਹृਦਾਮਰਿਕਰ੍ਸ਼ਨ । ਤਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਵਾਹਿਨੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਬਾਣਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨੇਗਾ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤਾਂ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਹੋਵੇਗਾ।
ਭੀਮਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਨਾਦਂ ਨਦਤਃ ਸ਼ੁष੍ਮਿਣੋ ਰਣੇ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਮਰ੍ਤਾਸਿ ਮੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਗਾਣ੍ਡੀਵਸ੍ਯ ਚ ਨਿਃਸ਼੍ਵਨਮ੍ । ਯਦ੍ਯੇਤਦਪਸਵ੍ਯਂ ਤੇ ਵਚੋ ਮਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਭੀਮ ਦੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੀ ਵੱਡੀ ਗਰਜ ਅਤੇ ਗਾਂਡੀਵ ਦੀ ਤਣੀ ਹੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਕਰੇਗਾ—ਜੇ ਮੇਰੀ ਸਲਾਹ ਤੂੰ ਨਾ ਮੰਨੀ ਹੋਵੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਵਿਮਨਾਸ੍ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਦृष੍ਟਿਰਧੋਮੁਖਃ। ਸਂਹਤ੍ਯ ਚ ਭ੍ਰੁਵੋਰ੍ਮਧ੍ਯਂ ਨ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਵ੍ਯਾਜਹਾਰ ਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਨਜ਼ਰ ਦੂਰ ਕਰ ਲਈ ਤੇ ਮੂੰਹ ਥੱਲੇ ਕਰ ਲਿਆ। ਭੌਂਹਾਂ ਚੜਾ ਕੇ, ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ।
ਤਂ ਵੈ ਵਿਮਨਸਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਨ੍ਤਿਕਾਤ੍ । ਪੁਨਰੇਵੋਤ੍ਤਰਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਕ੍ਤਵਨ੍ਤੌ ਨਰਰ੍षਭੌ
ਉਸਨੂੰ ਉਦਾਸ ਵੇਖ ਕੇ, ਨੇੜੇ ਹੋ ਕੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਤੱਕਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵਧੀਆ ਮਰਦ ਮੁੜ ਕੇ ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਮਨਸੂਯਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਮ੍ । ਪ੍ਰਤਿਯੋਤ੍ਸ੍ਯਾਮਹੇ ਪਾਰ੍ਥਮਤੋ ਦੁਃਖਤਰਂ ਨੁ ਕਿਮ੍
ਉਹ ਆਗਿਆਕਾਰੀ, ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜਾਣਾ ਪਏ, ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮ੍ਨਿ ਯਥਾ ਪੁਤ੍ਰੇ ਭੂਯੋ ਮਮ ਧਨਞ੍ਜਯੇ। ਬਹੁਮਾਨਃ ਪਰੋ ਰਾਜਨ੍ਸਨ੍ਨਤਿਸ਼੍ਚ ਕਪਿਧ੍ਵਜੇ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਅਸ਼ਵਥਾਮਨ ਲਈ ਵੱਡਾ ਪਿਆਰ ਤੇ ਆਦਰ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਧਨੰਜਯਾ, ਕਪਿ-ਧਵਜ ਵਾਲੇ, ਲਈ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਨਮਰਤਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।
ਤਂ ਚੇਤ੍ਪੁਤ੍ਰਾਤ੍ਪ੍ਰਿਯਤਮਂ ਪ੍ਰਤਿਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਧਰ੍ਮਮਨੁष੍ਠਾਯ ਧਿਗਸ੍ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਜੀਵਿਕਾਮ੍
ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਪਿਆਰੇ ਧਨੰਜਯਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜਾਣਾ ਪਏ, ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਣਾ ਪਏ, ਤਾਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੇ ਲਾਨਤ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਲੋਕੇ ਸਮੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਿਦਨ੍ਯੋ ਧਨੁਰ੍ਧਰਃ । ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਸ ਬੀਭਤ੍ਸੁਃ ਸ਼੍ਰੇਯਾਨਨ੍ਯੈਰ੍ਧਨੁਰ੍ਧਰੈਃ
ਉਸ ਵਰਗਾ ਧਨੁਧਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਬੀਭਤсу (ਅਰਜੁਨ) ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਧਨੁਧਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਮਿਤ੍ਰਧ੍ਰੁਗ੍ਦੁष੍ਟਭਾਵਸ਼੍ਚ ਨਾਸ੍ਤਿਕੋऽਥਾਨृਜੁਃ ਸ਼ਠਃ। ਨ ਸਤ੍ਸੁ ਲਭਤੇ ਪੂਜਾਂ ਯਜ੍ਞੇ ਮੂਰ੍ਖ ਇਵਾਗਤਃ
ਜੋ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਵੇ, ਮਾੜਾ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ, ਅਣਵਿਸ਼ਵਾਸੀ, ਤੇੜਾ ਤੇ ਚਲਾਕ ਹੋਵੇ—ਉਹ ਚੰਗਿਆਂ ਵਿਚ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੂਰਖ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਆਵੇ।
ਵਾਰ੍ਯਮਾਣੋऽਪਿ ਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਪਾਪਾਤ੍ਮਾ ਪਾਪਮਿਚ੍ਛਤਿ। ਚੋਦ੍ਯਮਾਨੋऽਪਿ ਪਾਪੇਨ ਸ਼ੁਭਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ੁਭਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਮਾੜਾ ਮਨੁੱਖ, ਭਾਵੇਂ ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਜਾਵੇ, ਮਾੜਾ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਚੰਗਾ ਮਨੁੱਖ, ਭਾਵੇਂ ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਲਈ ਉਕਸਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਚੰਗਾ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਿਥ੍ਯੋਪਚਰਿਤਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨ ਹ੍ਯਨੁਪ੍ਰਿਯੇ । ਅਹਿਤਤ੍ਵਾਯ ਕਲ੍ਪਨ੍ਤੇ ਦੋषਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਇਹ ਗਲਤੀਆਂ, ਭਾਵੇਂ ਝੂਠੇ ਹੀ ਦੱਸੀਆਂ ਜਾਂ ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ਚੰਗੀਆਂ ਲੱਗਣ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਖਰਕਾਰ ਨੁਕਸਾਨ ਲਈ ਹੀ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤ੍ਵਮੁਕ੍ਤਃ ਕੁਰੁਵृਦ੍ਧੇਨ ਮਯਾ ਚ ਵਿਦੁਰੇਣ ਚ । ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਚ ਤਥਾ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਨੈਵਾਭਿਮਨ੍ਯਸੇ
ਤੈਨੂੰ ਕੁਰੁ ਵੱਡੇ, ਮੈਨੂੰ, ਵਿਦੁਰ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਪਰ ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ।
ਅਸ੍ਤਿ ਮੇ ਬਲਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸਹਸਾ ਤ੍ਵਂ ਤਿਤੀਰ੍षਸਿ। ਸਗ੍ਰਾਹਨਕ੍ਰਮਕਰਂ ਗਙ੍ਗਾਵੇਗਮਿਵੋष੍ਣਗੇ
ਸਿਰਫ਼ 'ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਤਾਕਤ ਹੈ' ਸੋਚ ਕੇ, ਤੂੰ ਤੁਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇਜ਼ ਗੰਗਾ ਪਾਰ ਕਰਣ ਚਾਹੇ।
ਵਾਸਸੈਵ ਯਥਾ ਹਿ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਵृਣ੍ਵਾਨੋऽਭਿਮਨ੍ਯਸੇ। ਸ੍ਰਜਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਮਿਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਲੋਭਾਦ੍ਯੌਧਿष੍ਠਿਰੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਕੱਪੜਾ ਪਾ ਕੇ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੋਭ ਕਰਕੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਛੱਡੀ ਹੋਈ ਮਾਲਾ ਵਾਂਗ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰੌਪਦੀਸਹਿਤਂ ਪਾਰ੍ਥਂ ਸਾਯੁਧੈਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰ੍ਵृਤਮ੍। ਵਨਸ੍ਥਮਪਿ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਥਃ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਕੋ ਵਿਜੇष੍ਯਤਿ
ਜਦ ਪਾਰਥ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨਾਲ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਤੂੰ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ, ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਕੌਣ ਹਰਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਨਿਦੇਸ਼ੇ ਯਸ੍ਯ ਰਾਜਾਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਕਿਙ੍ਕਰਾਃ । ਤਮੈਲਵਿਲਮਾਸਾਦ੍ਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਵ੍ਯਰਾਜਤ
ਜਿਸ ਦੇ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਨੌਕਰਾਂ ਵਾਂਗ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਇਲਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਕੁਬੇਰਸਦਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਤੋ ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਵਾਪ੍ਯ ਚ । ਸ੍ਫੀਤਮਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤੇ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਰਾਜ੍ਯਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਥੋਂ ਖਜਾਨਾ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਵਧਾ ਕੇ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਤੇ ਹਕ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦਤ੍ਤਂ ਹੁਤਮਧੀਤਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ੍ਤਰ੍ਪਿਤਾ ਧਨੈਃ । ਆਵਯੋਰ੍ਗਤਮਾਯੁਸ਼੍ਚ ਕृਤਕृਤ੍ਯੌ ਚ ਵਿਦ੍ਧਿ ਨੌ
ਅਸੀਂ ਦਾਨ, ਯਜ, ਪਾਠ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ; ਸਾਡਾ ਜੀਵਨ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸਾਡਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ।
ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਹਿਤ੍ਵਾ ਸੁਖਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਧਨਾਨਿ ਚ । ਵਿਗ੍ਰਹਂ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਦ੍ਵ੍ਯਸਨਮਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਰਾਜ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਦੋਸਤ ਤੇ ਧਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਲੈ ਕੇ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਯਸ੍ਯ ਚਾਸ਼ਾਸ੍ਤੇ ਵਿਜਯਂ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨੀ । ਤਪੋਘੋਰਵ੍ਰਤਾ ਦੇਵੀ ਕਥਂ ਜੇष੍ਯਸਿ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍
ਜਿਸ ਪਾਂਡਵ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸਚਬੋਲਣ ਵਾਲੀ, ਤਪ ਕਰਣ ਵਾਲੀ, ਵਚਨਵਧੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਹਰਾਵੇਂਗਾ?