ਵਿਪੁਲਂ ਮਧੁਰਾਰਾਵੈਰ੍ਨਾਦਿਤਂ ਵਿਹਗੈਸ੍ਤਥਾ। ਪੁਂਸ੍ਕੋਕਿਲਨਿਨਾਦੈਸ਼੍ਚ ਝਿਲ੍ਲੀਕਗਣਨਾਦਿਤਮ੍
ਵੱਡਾ ਜੰਗਲ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਨਰ ਕੋਕਿਲਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀਆਂ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਝੀਂਗਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਦੀ ਚਿਰਚਿਰਾਹਟ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਵਿਟਪੈਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸੁਖਚ੍ਛਾਯੈਃ ਸਮਾਵृਤਮ੍। षਟ੍ਪਦਾਘੂਰ੍ਣਿਤਤਲਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਮ੍
ਫੈਲੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੇ ਸੁਹਣੀ ਛਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਧਰਤੀ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਹਿਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਵਧੀਆ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਨਾਪੁष੍ਪਃ ਪਾਦਪਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਾਫਲੋ ਨਾਪਿ ਕਣ੍ਟਕੀ। षਟ੍ਪਦੈਰ੍ਨਾਪ੍ਯਪਾਕੀਰ੍ਣਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵੈ ਕਾਨਨੇऽਭਵਤ੍
ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦਰਖ਼ਤ ਨਾ ਫੁੱਲ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਸੀ, ਨਾ ਫਲ ਤੋਂ, ਨਾ ਕਾਂਟਿਆਂ ਤੋਂ; ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਵਿਗਹੈਰ੍ਨਾਦਿਤਂ ਪੁष੍ਪੈਰਲਙ੍ਕृਤਮਤੀਵ ਚ। ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਕੁਸੁਮੈਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸੁਖਚ੍ਛਾਯੈਃ ਸਮਾਵृਤਮ੍
ਉਹ ਜੰਗਲ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਹਰ ਰੁੱਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਬਹੁਤ ਸੁਖਦਾਇਕ ਸੀ।
ਮਨੋਰਮਂ ਸਹੇष੍ਵਾਸੋ ਵਿਵੇਸ਼ ਵਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਮਾਰੁਤਾ ਕਲਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਰੁਮਾਃ ਕੁਸੁਮਸ਼ਾਖਿਨਃ
ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਉੱਤਮ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਹਵਾ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਂ ਤੁ ਵ੍ਯਸਜਂਸ੍ਤੇ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ। ਦਿਵਸ੍ਪृਸ਼ੋऽਥ ਸਂਘੁष੍ਟਾਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਭਿਰ੍ਮਧੁਰਸ੍ਵਨੈਃ
ਉਹ ਦਰਖ਼ਤ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੁਹ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਵਿਰੇਜੁਃ ਪਾਦਪਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਚਿਤ੍ਰਕੁਸੁਮਾਮ੍ਬਰਾਃ। ਤੇषਾਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਵਾਲੇषੁ ਪੁष੍ਪਭਾਰਾਵਨਾਮਿषੁ
ਉਥੇ ਦਰਖ਼ਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਹਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਏ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਰਮ ਟਾਹਣੀਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਝੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਉੱਤੇ ਪੰਛੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।
ਰੁਵਨ੍ਤਿ ਰਾਵਾਨ੍ਮਧੁਰਾਨ੍षਟ੍ਪਦਾ ਮਧੁਲਿਪ੍ਸਵਃ। ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਬਹੂਨ੍ਕੁਸੁਮੋਤ੍ਕਰਮਣ੍ਡਿਤਾਨ੍
ਉਥੇ ਮਧੂ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ ਵਿੱਚ ਗਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀਆਂ ਨਰਮ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਿੱਚ।
ਲਤਾਗृਹਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਨ੍ਮਨਸਃ ਪ੍ਰੀਤਿਵਰ੍ਧਨਾਨ੍। ਸਂਪਸ਼੍ਯਨ੍ਸੁਮਹਾਤੇਜਾ ਬਭੂਵ ਮੁਦਿਤਸ੍ਤਦਾ
ਲਤਾਵਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਰਸ੍ਪਰਾਸ਼੍ਲਿष੍ਟਸ਼ਾਖੈਃ ਪਾਦਪੈਃ ਕੁਸੁਮਾਨ੍ਵਿਤੈਃ। ਅਸ਼ੋਭਤ ਵਨਂ ਤਤ੍ਤੁ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਧ੍ਵਜਸਨ੍ਨਿਭੈਃ
ਉਹ ਜੰਗਲ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨਾਲ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਦੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੁੰਝੀ ਹੋਈਆਂ, ਮਹਾਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਝੰਡਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸਙ੍ਘੈਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣੈਃ। ਸੇਵਿਤਂ ਵਨਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮਤ੍ਤਵਾਨਰਕਿਨ੍ਨਰੈਃ
ਉਹ ਜੰਗਲ ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗੁੱਟਾਂ, ਤੇ ਮਸਤ ਬਾਂਦਰਾਂ ਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸੁਖਃ ਸ਼ੀਤਃ ਸੁਗਨ੍ਧੀ ਚ ਪੁष੍ਪਰੇਣੁਵਹੋऽਨਿਲਃ। ਪਰਿਕ੍ਰਾਮਨ੍ਵਨੇ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਨੁਪੈਤੀਵ ਰਿਰਂਸਯਾ
ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਰੇਣੂ ਲੈ ਕੇ, ਹੌਲੀ, ਠੰਡੀ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਹਵਾ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੀ ਜਿਵੇਂ ਲਲਚ ਰਹੀ ਹੋਵੇ।
ਏਵਂਗੁਣਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ ਵਨਂ ਨृਪਃ। ਨਦੀਕਚ੍ਛੋਦ੍ਭਂ ਕਾਨ੍ਤਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਧ੍ਵਜਸਨ੍ਨਿਭਮ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ ਉਸ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਐਸੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ, ਤੇ ਉੱਚੇ ਝੰਡਿਆਂ ਵਾਂਗ ਉਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋ ਵਨਂ ਤਤ੍ਤੁ ਸੁਪ੍ਰਹृष੍ਟਵਿਹਙ੍ਗਮਮ੍। ਆਸ਼੍ਰਮਪ੍ਰਵਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚ ਮਨੋਰਮਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਖੁਸ਼ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਮਨਮੋਹਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਆਸ਼ਰਮ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
ਨਾਨਾਵृਕ੍ਸ਼ਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸਂਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤਪਾਵਕਮ੍। ਤਂ ਤਦਾऽਪ੍ਰਤਿਮਂ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਜਯਤ੍
ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਯਤਿਭਿਰ੍ਵਾਲਖਿਲ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵृਤਂ ਮੁਨਿਗਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਅਗ੍ਨ੍ਯਗਾਰੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਃ ਪੁष੍ਪਸਂਸ੍ਤਰਸਂਸ੍ਤृਤਮ੍
ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਯਤੀਆਂ ਤੇ ਵਾਲਖਿਲਿਆਂ, ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅੱਗ ਦੇ ਸਥਾਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ ਵਿਛਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਮਹਾਕਚ੍ਛੈਰ੍ਬृਹਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਵਿਭ੍ਰਾਜਿਤਮਤੀਵ ਚ। ਮਾਲਿਨੀਮਭਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਨਦੀਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਸੁਖੋਦਕਾਮ੍
ਵੱਡੇ ਤੇ ਲੰਮੇ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ, ਸੁਖਦਾਇਕ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ, ਨੇੜੇ ਵਹਿ ਰਹੀ ਸੀ।
ਨੈਕਪਕ੍ਸ਼ਿਗਣਾਕੀਰ੍ਣਾਂ ਤਪੋਵਨਮਨੋਰਮਾਮ੍। ਤਤ੍ਰਵ੍ਯਾਲਮृਗਾਨ੍ਸੈਮ੍ਯਾਨ੍ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਪ੍ਰੀਤਿਮਵਾਪ ਸਃ
ਉਹ ਮਨਮੋਹਕ ਆਸ਼ਰਮ, ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ ਜਦ ਉਹ ਉਥੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਰੋਹਾਂ ਵੇਖਦਾ।
ਤਂ ਚਾਪ੍ਰਤਿਰਥਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਤ। ਦੇਵਲੋਕਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਆਸ਼ਰਮ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੇਵਲੋਕ ਵਾਂਗ ਤੇ ਮਨਮੋਹਕ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਜਾ ਕੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਨਦੀਂ ਚਾਸ਼੍ਰਮਸਂਸ਼੍ਲਿष੍ਟਾਂ ਪੁਣ੍ਯਤੋਯਾਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਃ। ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਭृਤਾਂ ਤਤ੍ਰ ਜਨਨੀਮਿਵ ਧਿष੍ਠਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਦਰਿਆ ਵੇਖੀ, ਜੋ ਆਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਸੀ; ਉਹ ਉਥੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਖੜੀ ਸੀ।
ਸਚਕ੍ਰਵਾਕਪੁਲਿਨਾਂ ਪੁष੍ਪਫੇਨਪ੍ਰਵਾਹਿਨੀਮ੍। ਸਕਿਨ੍ਨਰਗਣਾਵਾਸਾਂ ਵਾਰਨਰ੍ਕ੍ਸ਼ਨਿषੇਵਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਨਦੀ, ਜਿੱਥੇ ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀ ਰੇਤ ਦੇ ਟਾਪਿਆਂ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਝਾਗ ਨਾਲ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਦੇ ਜਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਤੇ ਰੀਛ ਵੀ ਆ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਸਂਘੁष੍ਟਾ ਪੁਲਿਨੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍। ਮਤ੍ਤਵਾਰਣਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਭੁਜਗੇਨ੍ਦ੍ਰਨਿषੇਵਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਜਿੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਰੇਤ ਦੇ ਟਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਬਣੀ ਹੋਈ। ਮਸਤ ਹਾਥੀ, ਬਾਘ ਤੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਵੀ ਉਥੇ ਆ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੀਰੇ ਭਗਵਤਃ ਕਾਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਆਸ਼੍ਰਮਪ੍ਰਵਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਮਹਰ੍षਿਗਣਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਾਸ਼ਯਪ ਜੀ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਆਸ਼੍ਰਮ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਜਥੇ ਆ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ।
ਨਦੀਮਾਸ਼੍ਰਮਸਂਬਦ੍ਧਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਤਥਾ। ਚਕਾਰਾਭਿਪ੍ਰਵੇਸ਼ਾਯ ਮਤਿਂ ਸ ਨृਪਤਿਸ੍ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਦੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
ਅਲਙ੍ਕृਤਂ ਦ੍ਵੀਪਵਤ੍ਯਾ ਮਾਲਿਨ੍ਯਾ ਰਮ੍ਯਤੀਰਯਾ। ਨਰਨਾਰਾਯਣਸ੍ਥਾਨਂ ਗਙ੍ਗਯੇਵੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਮਾਲਿਨੀ ਟਾਪੂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਹਣੇ ਕੰਢਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਨਰ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਥਾਂ ਗੰਗਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮਤ੍ਤਬਰ੍ਹਿਣਸਂਘੁष੍ਟਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਦ੍ਵਨਮ੍। ਤਤ੍ਸ ਚੈਤ੍ਰਰਥਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਸਮੁਪੇਤ੍ਯ ਨਰਰ੍षਭਃ
ਮਸਤ ਮੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਵੱਡਾ ਜੰਗਲ, ਉਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੇ ਚੈਤਰਰਥ ਵਰਗਾ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਅਤੀਵ ਗੁਣਸਂਪਨ੍ਨਮਨਿਰ੍ਦੇਸ਼੍ਯਂ ਚ ਵਰ੍ਚਸਾ। ਮਹਰ੍षਿਂ ਕਾਸ਼੍ਯਪਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਥ ਕਣ੍ਵਂ ਤਪੋਧਨਮ੍
ਵੱਡੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਤੇ ਅਣਵਰਣਯ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਕਾਸ਼ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਤਪਸੀ ਕਣਵ ਜੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਿਆ।
ਧ੍ਵਜਿਨੀਮਸ਼੍ਵਸਂਬਾਧਾਂ ਪਦਾਤਿਗਜਸਙ੍ਕੁਲਾਮ੍। ਅਵਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਵਨਦ੍ਵਾਰਿ ਸੇਨਾਮਿਦਮੁਵਾਚ ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਘੋੜੇ, ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਤੇ ਹਾਥੀ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਰੱਖੀ। ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ।
ਮੁਨਿਂ ਵਿਰਜਸਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਤਪੋਧਨਮ੍। ਕਾਸ਼੍ਯਪਂ ਸ੍ਥੀਯਤਾਮਤ੍ਰ ਯਾਵਦਾਗਮਨਂ ਮਮ
ਮੈਂ ਤਪਸੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਾਸ਼ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਇਥੇ ਹੀ ਮੇਰੇ ਆਉਣ ਤੱਕ ਠਹਿਰੋ।
ਤਦ੍ਵਨਂ ਨਨ੍ਦਨਪ੍ਰਖ੍ਯਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮਨੁਜੇਸ਼੍ਵਰਃ।। ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸੇ ਜਹੌ ਰਾਜਾ ਮੁਦਂ ਚਾਵਾਪ ਪੁष੍ਕਲਾਮ੍
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨੰਦਨ ਬਾਗ ਵਰਗਾ ਉਹ ਜੰਗਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ।