ਅਤੋ ਮੇ ਭੂਯਸੀ ਨਨ੍ਦਿਰ੍ਯਦੇਵਮਨੁਪਸ਼੍ਯਸਿ। ਚੋਦ੍ਯਂ ਮਾਂ ਚੋਦਯਸ੍ਯੇਤਦ੍ਭृਸ਼ਂ ਵੈ ਚੋਦਯਾਮਿ ਤੇ
ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਤੂੰ ਇਹ ਵੇਖਦੀ ਹੈਂ, ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਰ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਥ ਤ੍ਵਾਂ ਪੂਜਯਿष੍ਯਾਮਿ ਹਤ੍ਵਾ ਵੈ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਧਵਾਨ੍। ਅਹਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਜਯਂ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਭਾਵਿਨਮੇਵ ਤੇ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਸਿੰਧੂਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਦਿਆਂਗਾ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜਿੱਤ ਆਉਂਦੀ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਔਖਾ ਹੋਵੇ।
ਅਕੋਸ਼ਸ੍ਯਾਸਹਾਯਸ੍ਯ ਕੁਤਃ ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਜਯੋ ਮਮ। ਇਤ੍ਯਵਸ੍ਥਾਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵੈਤਾਮਾਤ੍ਮਨਾਤ੍ਮਨਿ ਦਾਰੁਣਾਮ੍
ਬਿਨਾ ਖਜਾਨੇ ਤੇ ਬਿਨਾ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਿੱਥੋਂ ਜਿੱਤ ਜਾਂ ਸਫਲਤਾ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਇਹ ਕਠੋਰ ਹਾਲਤ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਕੇ—
ਰਾਜ੍ਯਾਦ੍ਭਾਵੋ ਨਿਵृਤ੍ਤੋ ਮੇ ਤ੍ਰਿਦਿਵਾਦਿਵ ਦृष੍ਕृਤਃ । ਈਦृਸ਼ਂ ਭਵਤੀ ਕਂਚਿਦੁਪਾਯਮਨੁਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਮੈਂ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ ਹੋਵੇ; ਕੀ ਤੁਸੀਂ, ਮਾਤਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਸੇ ਹੱਲ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੋ?
ਤਨ੍ਮੇ ਪਰਿਣਤਪ੍ਰਜ੍ਞੇ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਹਿ ਪृਚ੍ਛਤੇ। ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਹਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਵਦਨੁਸ਼ਾਸਨਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਪੱਕੀ ਸਮਝ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਦੱਸੋ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਮੁਤਾਬਕ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਾਂਗਾ।
ਪੁਤ੍ਰ ਨਾਤ੍ਮਾਵਮਨ੍ਤਵ੍ਯਃ ਪੂਰ੍ਵਾਭਿਰਸਮृਦ੍ਧਿਭਿਃ । ਅਭੂਤ੍ਵਾ ਹਿ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਚਾਪਰੇ। ਅਮਰ੍षੇਣੈਵ ਚਾਪ੍ਯਰ੍ਥਾ ਨਾਰਬ੍ਧਵ੍ਯਾਃ ਸੁਬਾਲਿਸ਼ੈਃ
ਪੁੱਤਰ, ਪਿਛਲੇ ਅਸਫਲਤਾਵਾਂ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਘਟੀਆ ਨਹੀਂ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਕੁਝ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੋਰ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਮੂਰਖ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਤਾਤ ਫਲੇ ਨਿਤ੍ਯਮਨਿਤ੍ਯਤਾ। ਅਨਿਤ੍ਯਮਿਤਿ ਜਾਨਨ੍ਤੋ ਨ ਭਵਨ੍ਤਿ ਭਵਨ੍ਤਿ ਚ
ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਪੁੱਤਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸਥਾਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਅਸਥਾਈ ਜਾਣ ਕੇ, ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਥ ਯੇ ਨੈਵ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਨੈਵ ਜਾਤੁ ਭਵਨ੍ਤਿ ਤੇ। ਐਕਗੁਣ੍ਯਮਨੀਹਾਯਾਮਭਾਵਃ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਫਲਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਕਦੇ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਹੋਦੇ ਹੀ ਨਹੀਂ; ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਹੀ ਗੁਣ ਤੇ ਕੋਈ ਯਤਨ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਅਸਤਿਤਵ ਹੀ ਨਹੀਂ।
ਅਥ ਦ੍ਵੈਗੁਣ੍ਯਮੀਹਾਯਾਂ ਫਲਂ ਭਵਤਿ ਵਾ ਨਵਾ । ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਗੇਵ ਵਿਦਿਤਾ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਾਨਾਮਨਿਤ੍ਯਤਾ
ਇਥੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਨਾਸ਼ਵਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਫਲ ਦੋਹਰਾਂ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਪੱਕਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਨੁਦੇਦ੍ਵृਦ੍ਧਿਸਮृਦ੍ਧੀ ਸ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲੇ ਨृਪਾਤ੍ਮਜ । ਉਤ੍ਥਾਤਵ੍ਯਂ ਜਾਗृਤਵ੍ਯਂ ਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭੂਤਿਕਰ੍ਮਸੁ
ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜਦੋਂ ਵਾਧਾ ਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਰੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਠ ਕੇ, ਚੌਕਸ ਰਹਿ ਕੇ, ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਵਿष੍ਯਤੀਤ੍ਯੇਵ ਮਨਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਤਤਮਵ੍ਯਥੈਃ । ਮਙ੍ਗਲਾਨਿ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚੇਸ਼੍ਵਰੈਃ ਸਹ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨ ਵਿਚ 'ਇਹ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ' ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖ ਕੇ, ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹੋ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕੰਮਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਰੱਖੋ।
ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਯ ਨृਪਤੇਰਾਸ਼ੁ ਵृਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵਤਿ ਪੁਤ੍ਰਕ । ਅਭਿਵਰ੍ਤਤਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਚੀਮਿਵ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਪੁੱਤਰ, ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਲਕਸ਼ਮੀ ਉਸ ਵੱਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਨਿਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍ਯੁਪਾਯਾਂਸ਼੍ਚ ਬਹੂਨ੍ਯੁਦ੍ਧਰ੍षਣਾਨਿ ਚ। ਅਨੁਦਰ੍ਸ਼ਿਤਰੂਪੋऽਸਿ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕੁਰੁ ਪੌਰੁषਮ੍
ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਦਾਹਰਨ, ਤਰੀਕੇ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦਿਖਾਏ ਹਨ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ—ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਿਖਾ।
ਪੁਰੁषਾਰ੍ਥਮਭਿਪ੍ਰੇਤਂ ਸਮਾਹਰ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ। ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਨ੍ਲੁਬ੍ਧਾਨ੍ਪਰਿਕ੍ਸ਼ੀਣਾਨਵਲਿਪ੍ਤਾਨ੍ਵਿਮਾਨਿਤਾਨ੍
ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖੀ ਯਤਨ ਨਾਲ ਚਾਹੀਦੀ ਚੀਜ਼ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ: ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ, ਲਾਲਚੀ, ਕਮਜ਼ੋਰ, ਅਹੰਕਾਰੀ ਜਾਂ ਨਿੰਦਤ ਹਨ।
ਸ੍ਪਰ੍ਧਿਨਸ਼੍ਚੈਵ ਯੇ ਕੇਚਿਤ੍ਤਾਨ੍ਯੁਕ੍ਤ ਉਪਧਾਰਯ। ਏਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਕਾਰੇਣ ਮਹਤੋ ਭੇਤ੍ਸ੍ਯਸੇ ਗਣਾਨ੍। ਮਹਾਵੇਗ ਇਵੋਦ੍ਧੂਤੋ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ ਬਲਾਹਕਾਨ੍
ਜੋ ਹੋਰ ਲੋਕ ਰੱਖੜੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਮਝ; ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਸਕੇਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਉਡਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।
ਤੇषਾਮਗ੍ਰਪ੍ਰਦਾਯੀ ਸ੍ਯਾਃ ਕਲ੍ਪੋਤ੍ਥਾਯੀ ਪ੍ਰਿਯਂਵਦਃ । ਤੇ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਰੋਧਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਉਠਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਬਣ; ਫਿਰ ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸਮਝਣਗੇ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖਣਗੇ।
ਯਦੈਵ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਜਾਨੀਯਾਤ੍ਸਪਤ੍ਨਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤਜੀਵਿਤਮ੍। ਤਦੈਵਾਸ੍ਮਾਦੁਦ੍ਵਿਜੇਤ ਸਰ੍ਪਾਦ੍ਵੇਸ਼੍ਮਗਤਾਦਿਵ
ਜਦੋਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਰੋਧੀ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਛੱਡ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਫੌਰਨ ਡਰ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਘਰ ਵਿਚ ਆਇਆ ਸੱਪ ਡਰਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਵਸ਼ੇ ਨ ਕੁਰੁਤੇ ਯਦਿ। ਨਿਰ੍ਵਾਦੈਰ੍ਨਿਰ੍ਵਦੇਦੇਨਮਨ੍ਤਤਸ੍ਤਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਉਹ ਜਾਣ ਕੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਹਰਾ ਦੇ; ਆਖਰ ਵਿੱਚ ਨਤੀਜਾ ਇਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਨਿਰ੍ਵਾਦਾਦਾਸ੍ਪਦਂ ਲਬ੍ਧਾ ਧਨਵृਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਧਨਵਨ੍ਤਂ ਹਿ ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਭਜਨ੍ਤੇ ਚਾਸ਼੍ਰਯਨ੍ਤਿ ਚ
ਨਿਰਦੋਸ਼ਤਾ ਨਾਲ ਥਾਂ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਧਨ ਵਧੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਸਤ ਧਨਵਾਨ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆਉਂਦੇ ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਜੁੜਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਖਲਿਤਾਰ੍ਥਂ ਪੁਨਸ੍ਤਾਨਿ ਸਨ੍ਤ੍ਯਜਨ੍ਤਿ ਚ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ । ਨਹ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਸ਼੍ਰਯਨ੍ਤੇ ਚ ਜੁਗੁਪ੍ਸਨ੍ਤੇ ਚ ਤਾਦृਸ਼ਮ੍
ਪਰ ਜਦੋਂ ਧਨ ਖੋ ਜਾਵੇ, ਉਹੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਐਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਾ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਾ।
ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਃ ਸਹਾਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਮੁਪਗਚ੍ਛਤਿ। ਸ ਨ ਸਂਭਾਵ੍ਯਮੇਵੈਤਦ੍ਯਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਦਿਤਿ
ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਸਾਥੀ ਬਣਾਕੇ ਉਸ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਇਹ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਕਦੇ ਰਾਜ ਮਿਲੇਗਾ।
ਨੈਵ ਰਾਜ੍ਞਾ ਦਰਃ ਕਾਰ੍ਯੋ ਜਾਤੁ ਕਸ੍ਯਾਂਚਿਦਾਪਦਿ। ਅਥ ਚੇਦਪਿ ਦੀਰ੍ਣਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨੈਵ ਵਰ੍ਤੇਤ ਦੀਰ੍ਣਵਤ੍
ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਕਦੇ ਡਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੇਕਰ ਉਹ ਹਿਲ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਹਿਲੇ ਹੋਏ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਵਰਤਣਾ।
ਦੀਰ੍ਣਂ ਹਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਜਾਨਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵਾਨੁਦੀਰ੍ਯਤੇ। ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਬਲਮਮਾਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪृਥਕ੍ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਤੇ ਮਤੀਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਹਿਲਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਰਾਜ, ਫੌਜ ਤੇ ਮੰਤਰੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਿਚ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਤ੍ਰੁਨੇਕੇ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਜਹਤ੍ਯਪਰੇ ਪੁਨਃ । ਅਨ੍ਯੇ ਤੁ ਪ੍ਰਜਿਹੀਰ੍षਨ੍ਤਿ ਯੇ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦ੍ਵਿਮਾਨਿਤਾਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਛੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿੰਦਤ ਹੋਏ, ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯ ਏਵਾਤ੍ਯਨ੍ਤਸੁਹृਦਸ੍ਤ ਏਨਂ ਪਰ੍ਯੁਪਾਸਤੇ। ਅਸ਼ਕ੍ਤਯਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਾਮਾ ਬਦ੍ਧਵਤ੍ਸਾ ਇਲਾ ਇਵ
ਕੇਵਲ ਉਹੀ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਚੇ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਅਸਹਾਇ ਹਨ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਖੇਤ ਵਿਚ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ।
ਸ਼ੋਚਨ੍ਤਮਨੁਸ਼ੋਚਨ੍ਤਿ ਪਤਿਤਾਨਿਵ ਬਾਨ੍ਧਵਾਨ੍ । ਅਪਿ ਤੇ ਪੂਜਿਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਮਪਿ ਤੇ ਸੁਹृਦੋ ਮਤਾਃ
ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਲਈ ਦੁਖੀ ਹੋਦੇ ਹਨ; ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਆਦਰਿਤ ਜਾਂ ਦੋਸਤ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਯੇ ਰਾष੍ਟ੍ਰਮਭਿਮਨ੍ਯਨ੍ਤੇ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵ੍ਯਸਨਮੀਯੁषਃ । ਮਾ ਦੀਦਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸੁਹृਦੋ ਮਾ ਤ੍ਵਾਂ ਦੀਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਹਾਸਿषੁਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਖਤਮ ਸਮਝ ਲਿਆ, ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲੀਆਂ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਨਾ ਜਾਣ, ਤੇਰੇ ਸਹਾਈ ਤੈਨੂੰ ਤੂਟਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਨਾ ਦੇਣ।
ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਪੌਰੁषਂ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਜਿਜ੍ਞਾਸਨ੍ਤ੍ਯਾ ਮਯਾ ਤਵ। ਵਿਦਧਤ੍ਯਾ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸਮੁਕ੍ਤਂ ਤੇਜੋਵਿਵृਦ੍ਧਯੇ
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਹੌਸਲਾ ਤੇ ਅਕਲ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਤੇਰੇ ਹੌਸਲੇ ਲਈ ਕਹੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਹੋਰ ਵਧੇ।
ਯਦੇਤਤ੍ਸਂਵਿਜਾਨਾਸਿ ਯਦਿ ਸਮ੍ਯਗ੍ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍। ਕृਤ੍ਵਾ ਸੌਮ੍ਯਮਿਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਜਾਯਾਯੋਤ੍ਤਿष੍ਠ ਸਞ੍ਜਯ
ਜੇ ਤੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਜੇ ਮੈਂ ਠੀਕ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਨਰਮ ਕਰ, ਸੰਜਯਾ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਉਠ ਖੜਾ ਹੋ।
ਅਸ੍ਤਿ ਨਃ ਕੋਸ਼ਨਿਚਯੋ ਮਹਾਨਵਿਦਿਤਸ੍ਤਵ। ਤਮਹਂ ਵੇਦ ਨਾਨ੍ਯਸ੍ਤਮੁਪਸਂਪਾਦਯਾਮਿ ਤੇ
ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਗੁਪਤ ਖਜਾਨਾ ਹੈ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।