ਕੇਚਿਤ੍ਤਤ੍ਰ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰੈਰਭਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਿਤੈਃ। ਕੇਚਿਦਗ੍ਨਿਮਥੋਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਸਂਸਾਧ੍ਯ ਚ ਵਨੇਚਰਾਃ
ਉਥੇ ਕੁਝ ਨੂੰ ਭੁੱਖੇ ਮਨੁੱਖ-ਬਾਘਾਂ ਨੇ ਖਾ ਲਿਆ। ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਅੱਗ ਰਗੜ ਕੇ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਚਲਾਇਆ।
ਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਮਾਂਸਾਨਿ ਪ੍ਰਕੁਟ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਤਦਾ। ਤਤ੍ਰ ਕੇਚਿਦ੍ਗਜਾ ਮਤ੍ਤਾ ਬਲਿਨਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਿਕ੍ਸ਼ਤਾਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਮਾਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਕਾ ਕੇ ਖਾਂਦੇ ਸਨ। ਉਥੇ, ਕੁਝ ਮਸਤ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹਾਥੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸਂਕੋਚ੍ਯਾਗ੍ਰਕਰਾਨ੍ਭੀਤਾਃ ਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਵੇਗਿਤਾਃ। ਸ਼ਕृਨ੍ਮੂਤ੍ਰਂ ਸृਜਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤਃ ਸ਼ੋਣਿਤਂ ਬਹੁ
ਡਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੂੰਡ ਸਿਮਟਾ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੱਜ ਪਏ। ਉਹ ਗੋਬਰ ਤੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਛੱਡਦੇ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਖੂਨ ਵਗਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵਨ੍ਯਾ ਗਜਵਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਮृਦੁਰ੍ਮਨੁਜਾਨ੍ਬਹੂਨ੍। ਤਦ੍ਵਨਂ ਬਲਮੇਘੇਨ ਸ਼ਰਧਾਰੇਣ ਸਂਵृਤਮ੍। ਵ੍ਯਰੋਚਤ ਮृਗਾਕੀਰ੍ਣਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਹਤਮृਗਾਧਿਪਮ੍
ਉਥੇ, ਜੰਗਲੀ ਵਧੀਆ ਹਾਥੀਆਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਜੰਗਲ, ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਕਰਕੇ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਤੋ ਮृਗਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਹਤ੍ਵਾ ਸਬਲਵਾਹਨਃ। ਤਤ੍ਰ ਮੇਘਘਨਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸੇਵਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਤੇ ਵਾਹਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਉਥੇ ਇਕ ਜੰਗਲ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਘਣੇ ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਵੱਸਦੇ ਸਨ।
ਵਨਮਾਲੋਕਯਾਮਾਸ ਨਗਰਾਦ੍ਯੋਜਨਦ੍ਵਯੇ। ਮृਗਾਨਨੁਚਰਨ੍ਵਨ੍ਯਾਞ੍ਸ਼੍ਰਮੇਣ ਪਰਿਪੀਡਿਤਃ
ਉਹ ਨੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਦੋ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਵੇਖਿਆ। ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਖੁਦ ਵੀ ਥਕ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮृਗਾਨਨੁਚਰਨ੍ਰਾਜਾ ਵੇਗੇਨਾਸ਼੍ਵਾਨਚੋਦਯਤ੍। ਰਾਜਾ ਮृਗਪ੍ਰਸਙ੍ਗੇਨ ਵਨਮਨ੍ਯਦ੍ਵਿਵੇਸ਼ ਹ
ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਾਇਆ। ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈਂਦੇ, ਰਾਜਾ ਇਕ ਹੋਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਕ ਏਵੋਤ੍ਤਮਬਲਃ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾਸ਼੍ਰਮਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਸ ਵਨਸ੍ਯਾਨ੍ਤਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮਹਚ੍ਛੂਨ੍ਯਂ ਸਮਾਸਦਤ੍
ਇਕੱਲਾ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਭੁੱਖ, ਪਿਆਸ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਇਕ ਵੱਡੀ ਸੁੰਨ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਆ ਗਿਆ।
ਤਚ੍ਚਾਪ੍ਯਤੀਤ੍ਯ ਨृਪਤਿਰੁਤ੍ਤਮਾਸ਼੍ਰਮਸਂਯੁਤਮ੍। ਮਨਃਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਜਨਨਂ ਦृष੍ਟਿਕਾਨ੍ਤਮਤੀਵ ਚ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਵਧੀਆ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਸੀ।
ਸੀਤਮਾਰੁਤਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਜਗਾਮਾਨ੍ਯਨ੍ਮਹਦ੍ਵਨਮ੍। ਪੁष੍ਪਿਤੈਃ ਪਾਦਪੈਃ ਕੀਰ੍ਣਮਤੀਵ ਸੁਖਸ਼ਾਦ੍ਵਲਮ੍
ਠੰਡੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਇਕ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸੁਖਦਾਈ ਹਰੀ ਘਾਸ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਸੀ।
ਵਿਪੁਲਂ ਮਧੁਰਾਰਾਵੈਰ੍ਨਾਦਿਤਂ ਵਿਹਗੈਸ੍ਤਥਾ। ਪੁਂਸ੍ਕੋਕਿਲਨਿਨਾਦੈਸ਼੍ਚ ਝਿਲ੍ਲੀਕਗਣਨਾਦਿਤਮ੍
ਵੱਡਾ ਜੰਗਲ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਨਰ ਕੋਕਿਲਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀਆਂ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਝੀਂਗਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਦੀ ਚਿਰਚਿਰਾਹਟ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਵਿਟਪੈਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸੁਖਚ੍ਛਾਯੈਃ ਸਮਾਵृਤਮ੍। षਟ੍ਪਦਾਘੂਰ੍ਣਿਤਤਲਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਮ੍
ਫੈਲੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੇ ਸੁਹਣੀ ਛਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਧਰਤੀ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਹਿਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਵਧੀਆ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਨਾਪੁष੍ਪਃ ਪਾਦਪਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਾਫਲੋ ਨਾਪਿ ਕਣ੍ਟਕੀ। षਟ੍ਪਦੈਰ੍ਨਾਪ੍ਯਪਾਕੀਰ੍ਣਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵੈ ਕਾਨਨੇऽਭਵਤ੍
ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦਰਖ਼ਤ ਨਾ ਫੁੱਲ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਸੀ, ਨਾ ਫਲ ਤੋਂ, ਨਾ ਕਾਂਟਿਆਂ ਤੋਂ; ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਵਿਗਹੈਰ੍ਨਾਦਿਤਂ ਪੁष੍ਪੈਰਲਙ੍ਕृਤਮਤੀਵ ਚ। ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਕੁਸੁਮੈਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸੁਖਚ੍ਛਾਯੈਃ ਸਮਾਵृਤਮ੍
ਉਹ ਜੰਗਲ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਹਰ ਰੁੱਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਬਹੁਤ ਸੁਖਦਾਇਕ ਸੀ।
ਮਨੋਰਮਂ ਸਹੇष੍ਵਾਸੋ ਵਿਵੇਸ਼ ਵਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਮਾਰੁਤਾ ਕਲਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਰੁਮਾਃ ਕੁਸੁਮਸ਼ਾਖਿਨਃ
ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਉੱਤਮ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਹਵਾ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਂ ਤੁ ਵ੍ਯਸਜਂਸ੍ਤੇ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ। ਦਿਵਸ੍ਪृਸ਼ੋऽਥ ਸਂਘੁष੍ਟਾਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਭਿਰ੍ਮਧੁਰਸ੍ਵਨੈਃ
ਉਹ ਦਰਖ਼ਤ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੁਹ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਵਿਰੇਜੁਃ ਪਾਦਪਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਚਿਤ੍ਰਕੁਸੁਮਾਮ੍ਬਰਾਃ। ਤੇषਾਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਵਾਲੇषੁ ਪੁष੍ਪਭਾਰਾਵਨਾਮਿषੁ
ਉਥੇ ਦਰਖ਼ਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਹਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਏ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਰਮ ਟਾਹਣੀਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਝੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਉੱਤੇ ਪੰਛੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।
ਰੁਵਨ੍ਤਿ ਰਾਵਾਨ੍ਮਧੁਰਾਨ੍षਟ੍ਪਦਾ ਮਧੁਲਿਪ੍ਸਵਃ। ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਬਹੂਨ੍ਕੁਸੁਮੋਤ੍ਕਰਮਣ੍ਡਿਤਾਨ੍
ਉਥੇ ਮਧੂ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ ਵਿੱਚ ਗਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀਆਂ ਨਰਮ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਿੱਚ।
ਲਤਾਗृਹਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਨ੍ਮਨਸਃ ਪ੍ਰੀਤਿਵਰ੍ਧਨਾਨ੍। ਸਂਪਸ਼੍ਯਨ੍ਸੁਮਹਾਤੇਜਾ ਬਭੂਵ ਮੁਦਿਤਸ੍ਤਦਾ
ਲਤਾਵਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਰਸ੍ਪਰਾਸ਼੍ਲਿष੍ਟਸ਼ਾਖੈਃ ਪਾਦਪੈਃ ਕੁਸੁਮਾਨ੍ਵਿਤੈਃ। ਅਸ਼ੋਭਤ ਵਨਂ ਤਤ੍ਤੁ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਧ੍ਵਜਸਨ੍ਨਿਭੈਃ
ਉਹ ਜੰਗਲ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨਾਲ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਦੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੁੰਝੀ ਹੋਈਆਂ, ਮਹਾਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਝੰਡਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸਙ੍ਘੈਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣੈਃ। ਸੇਵਿਤਂ ਵਨਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮਤ੍ਤਵਾਨਰਕਿਨ੍ਨਰੈਃ
ਉਹ ਜੰਗਲ ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗੁੱਟਾਂ, ਤੇ ਮਸਤ ਬਾਂਦਰਾਂ ਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸੁਖਃ ਸ਼ੀਤਃ ਸੁਗਨ੍ਧੀ ਚ ਪੁष੍ਪਰੇਣੁਵਹੋऽਨਿਲਃ। ਪਰਿਕ੍ਰਾਮਨ੍ਵਨੇ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਨੁਪੈਤੀਵ ਰਿਰਂਸਯਾ
ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਰੇਣੂ ਲੈ ਕੇ, ਹੌਲੀ, ਠੰਡੀ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਹਵਾ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੀ ਜਿਵੇਂ ਲਲਚ ਰਹੀ ਹੋਵੇ।
ਏਵਂਗੁਣਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ ਵਨਂ ਨृਪਃ। ਨਦੀਕਚ੍ਛੋਦ੍ਭਂ ਕਾਨ੍ਤਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਧ੍ਵਜਸਨ੍ਨਿਭਮ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ ਉਸ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਐਸੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ, ਤੇ ਉੱਚੇ ਝੰਡਿਆਂ ਵਾਂਗ ਉਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋ ਵਨਂ ਤਤ੍ਤੁ ਸੁਪ੍ਰਹृष੍ਟਵਿਹਙ੍ਗਮਮ੍। ਆਸ਼੍ਰਮਪ੍ਰਵਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚ ਮਨੋਰਮਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਖੁਸ਼ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਮਨਮੋਹਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਆਸ਼ਰਮ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
ਨਾਨਾਵृਕ੍ਸ਼ਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸਂਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤਪਾਵਕਮ੍। ਤਂ ਤਦਾऽਪ੍ਰਤਿਮਂ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਜਯਤ੍
ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਯਤਿਭਿਰ੍ਵਾਲਖਿਲ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵृਤਂ ਮੁਨਿਗਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਅਗ੍ਨ੍ਯਗਾਰੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਃ ਪੁष੍ਪਸਂਸ੍ਤਰਸਂਸ੍ਤृਤਮ੍
ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਯਤੀਆਂ ਤੇ ਵਾਲਖਿਲਿਆਂ, ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅੱਗ ਦੇ ਸਥਾਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ ਵਿਛਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਮਹਾਕਚ੍ਛੈਰ੍ਬृਹਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਵਿਭ੍ਰਾਜਿਤਮਤੀਵ ਚ। ਮਾਲਿਨੀਮਭਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਨਦੀਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਸੁਖੋਦਕਾਮ੍
ਵੱਡੇ ਤੇ ਲੰਮੇ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ, ਸੁਖਦਾਇਕ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ, ਨੇੜੇ ਵਹਿ ਰਹੀ ਸੀ।
ਨੈਕਪਕ੍ਸ਼ਿਗਣਾਕੀਰ੍ਣਾਂ ਤਪੋਵਨਮਨੋਰਮਾਮ੍। ਤਤ੍ਰਵ੍ਯਾਲਮृਗਾਨ੍ਸੈਮ੍ਯਾਨ੍ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਪ੍ਰੀਤਿਮਵਾਪ ਸਃ
ਉਹ ਮਨਮੋਹਕ ਆਸ਼ਰਮ, ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ ਜਦ ਉਹ ਉਥੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਰੋਹਾਂ ਵੇਖਦਾ।
ਤਂ ਚਾਪ੍ਰਤਿਰਥਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਤ। ਦੇਵਲੋਕਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਆਸ਼ਰਮ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੇਵਲੋਕ ਵਾਂਗ ਤੇ ਮਨਮੋਹਕ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਜਾ ਕੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਨਦੀਂ ਚਾਸ਼੍ਰਮਸਂਸ਼੍ਲਿष੍ਟਾਂ ਪੁਣ੍ਯਤੋਯਾਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਃ। ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਭृਤਾਂ ਤਤ੍ਰ ਜਨਨੀਮਿਵ ਧਿष੍ਠਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਦਰਿਆ ਵੇਖੀ, ਜੋ ਆਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਸੀ; ਉਹ ਉਥੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਖੜੀ ਸੀ।