ਅਹਨੀ ਯੁਯੁਧੇ ਦ੍ਵੇ ਤੁ ਕਰ੍ਣਃ ਪਰਬਲਾਰ੍ਦਨਃ। ਸ਼ਲ੍ਯੋऽਰ੍ਧਦਿਵਸਂ ਚੈਵ ਗਦਾਯੁਦ੍ਧਮਤਃ ਪਰਮ੍
ਕਰਣ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਦੋ ਦਿਨ ਲੜਿਆ; ਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ਲਯ ਨੇ ਗਦਾ-ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅੱਧਾ ਦਿਨ ਲੜਿਆ।
ਤਸ੍ਯੈਵ ਦਿਵਸਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਦ੍ਰੌਣਿਹਾਰ੍ਦਿਕ੍ਯਗੌਤਮਾਃ। ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤਂ ਨਿਸ਼ਿ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਂ ਜਘ੍ਨੁਰ੍ਯੌਧਿष੍ਠਿਰਂ ਬਲਮ੍
ਉਸੇ ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਤ੍ਤੁ ਸ਼ੌਨਕ ਸਤ੍ਰੇ ਤੇ ਭਾਰਤਾਖ੍ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਜਨਮੇਜਯਸ੍ਯ ਤਤ੍ਸਤ੍ਰੇ ਵ੍ਯਾਸਸ਼ਿष੍ਯੇਣ ਧੀਮਤਾ
ਸੌਨਕ, ਉਹ ਉੱਚ ਭਾਰਤ ਕਥਾ, ਜਨਮੇਜਯ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਵਿਆਸ ਦੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਚੇਲੇ ਨੇ ਸੁਣਾਈ ਸੀ।
ਕਥਿਤਂ ਵਿਸ੍ਤਰਾਰ੍ਥਂ ਚ ਯਸ਼ੋ ਵੀਰ੍ਯਂ ਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍। ਪੌष੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਚ ਪੌਲੋਮਮਾਸ੍ਤੀਕਂ ਚਾਦਿਤਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਇਹ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ—ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ; ਤੇ ਉਥੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਪੌਸ਼ਿਆ, ਪੌਲੋਮਾ ਤੇ ਆਸਤਿਕਾ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਰ੍ਥਪਦਾਖ੍ਯਾਨਮਨੇਕਸਮਯਾਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਪ੍ਰਤਿਪਨ੍ਨਂ ਨਰੈਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੈਰ੍ਵੈਰਾਗ੍ਯਮਿਵ ਮੋਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਰਥਾਂ ਤੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ, ਕਈ ਸਮਿਆਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅਪਣੀ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਰਾਗ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ।
ਆਤ੍ਮੇਵ ਵੇਦਿਤਵ੍ਯੇषੁ ਪ੍ਰਿਯੇष੍ਵਿਵ ਹਿ ਜੀਵਿਤਮ੍। ਇਤਿਹਾਸਃ ਪ੍ਰਧਾਨਾਰ੍ਥਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਰ੍ਵਾਗਮੇष੍ਵਯਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਜੀਵਨ ਪਿਆਰੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਸਭ ਅਗਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਮੁੱਖ ਹੈ।
ਅਨਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯੇਦਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਕਥਾ ਭੁਵਿ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਆਹਾਰਮਨਪਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਯੇਵ ਧਾਰਣਮ੍
ਇਸ ਕਥਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਕਹਾਣੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ ਟਿਕ ਸਕਦਾ।
ਤਦੇਤਦ੍ਭਾਰਤਂ ਨਾਮ ਕਵਿਭਿਸ੍ਤੂਪਜੀਵ੍ਯਤੇ। ਉਦਯਤੇਪ੍ਸੁਭਿਰ੍ਭृਤ੍ਯੈਰਭਿਜਾਤ ਇਵੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਹ ਭਾਰਤ ਕਵੀਆਂ ਲਈ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਉੱਚ ਜਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸੋਤ੍ਤਮੇ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਰ੍ਪਿਤਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰੁਤ੍ਤਮਾ। ਸ੍ਵਰਵ੍ਯਞ੍ਜਨਯੋਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾ ਲੋਕਵੇਦਾਸ਼੍ਰਯੇਵ ਵਾਕ੍
ਜਿੱਥੇ ਵਧੀਆ ਬੁੱਧੀ ਉੱਚ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਬੋਲੀ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸੁਰ ਤੇ ਉਚਾਰਣ ਸਮੇਤ, ਲੋਕ ਤੇ ਵੇਦ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਭਿਪਨ੍ਨਸ੍ਯ ਵਿਚਿਤ੍ਰਪਦਪਰ੍ਵਣਃ। ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਰ੍ਥਨ੍ਯਾਯਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਵੇਦਾਰ੍ਥੈਰ੍ਭੂषਿਤਸ੍ਯ ਚ
ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਹੋਵੇ, ਜਿਸਦੇ ਅਧਿਆਇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਬਦਾਂ, ਨਜ਼ੁਕ ਅਰਥਾਂ, ਚੰਗੀ ਤਰਕ ਤੇ ਵੇਦ ਅਰਥ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ—
ਭਾਰਤਸ੍ਯੇਤਿਹਾਸਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਪਰ੍ਵਸਂਗ੍ਰਹਃ। ਪਰ੍ਵਾਨੁਕ੍ਰਮਣੀ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਃ ਪਰ੍ਵਸਂਗ੍ਰਹਃ
ਭਾਰਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਰਵ-ਸੰਘ੍ਰਾ ਸੁਣੋ; ਪਹਿਲਾਂ ਪਰਵਾਂ ਦੀ ਲੜੀ, ਫਿਰ ਦੂਜਾ ਪਰਵ-ਸੰਘ੍ਰਾ।
ਪੌष੍ਯਂ ਪੌਲੋਮਮਾਸ੍ਤੀਕਮਾਦਿਰਂਸ਼ਾਵਤਾਰਣਮ੍। ਤਤਃ ਸਂਭਵਪਰ੍ਵੋਕ੍ਤਮਦ੍ਭੁਤਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਪੌਸ਼ਿਆ, ਪੌਲੋਮਾ, ਆਸਤਿਕਾ, ਆਦੀ, ਆਸ਼ਵਤਾਰਣ; ਫਿਰ ਸੰਭਵ ਪਰਵ ਦੀ ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਰੋਮਾਂਚਕ ਕਥਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਦਾਹੋ ਜਤੁਗृਹਸ੍ਯਾਤ੍ਰ ਹੈਡਿਮ੍ਬਂ ਪਰ੍ਵ ਚੋਚ੍ਯਤੇ। ਤਤੋ ਬਕਵਧਃ ਪਰ੍ਵ ਪਰ੍ਵ ਚੈਤ੍ਰਰਥਂ ਤਤਃ
ਇੱਥੇ ਜਤੂ ਘਰ ਦੀ ਅੱਗ ਲੱਗਣ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਹੈਡਿੰਬਾ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਕਾ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਕਥਾ ਤੇ ਫਿਰ ਚਿੱਤਰਰਥ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਯਂਵਰੋ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਾਃ ਪਰ੍ਵ ਚੋਚ੍ਯਤੇ। ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਧਰ੍ਮੇਣ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਤਤੋ ਵੈਵਾਹਿਕਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਫਿਰ ਪਾਂਚਾਲੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਸਵੈਯੰਵਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਜਿੱਤ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਆਹ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਦੁਰਾਗਮਨਂ ਪਰ੍ਵ ਰਾਜ੍ਯਲਾਭਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਵਨੇ ਵਾਸਃ ਸੁਭਦ੍ਰਾਹਰਣਂ ਤਤਃ
ਵਿਦੁਰ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਕਥਾ ਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸੁਭਦ੍ਰਾਹਰਣਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਜ੍ਞੇਯਾ ਹਰਣਹਾਰਿਕਾ। ਤਤਃ ਖਾਣ੍ਡਵਦਾਹਾਖ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਮਯਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਖਾਂਡਵ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲੱਗਣ ਦੀ ਕਥਾ ਤੇ ਉਥੇ ਮਯਾ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸਭਾਪਰ੍ਵ ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪਰ੍ਵ ਤਤਃ ਪਰਮ੍। ਜਰਾਸਨ੍ਧਵਧਃ ਪਰ੍ਵ ਪਰ੍ਵ ਦਿਗ੍ਵਿਜਯਂ ਤਥਾ
ਫਿਰ ਸਭਾ ਪਰਵ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੰਤ੍ਰ ਪਰਵ; ਫਿਰ ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਕਥਾ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪਰ੍ਵ ਦਿਗ੍ਵਿਜਯਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਰਾਜਸੂਯਿਕਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਤਤਸ਼੍ਚਾਰ੍ਘਾਭਿਹਰਣਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਵਧਸ੍ਤਤਃ
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਅਰਘਾ ਦੇਣ ਦੀ ਕਥਾ ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਯੂਤਪਰ੍ਵ ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਨੁਦ੍ਯੂਤਮਃ ਪਰਮ੍। ਤਤ ਆਰਣ੍ਯਕਂ ਪਰ੍ਵ ਕਿਰ੍ਮੀਰਵਧ ਏਵਚ
ਫਿਰ ਜੂਏ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੂਏ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ; ਫਿਰ ਆਰਣਯਕ ਪਰਵ ਤੇ ਕਿਰਮੀਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯਾਭਿਗਮਨਂ ਪਰ੍ਵ ਜ੍ਞੇਯਮਤਃ ਪਰਮ੍। ਈਸ਼੍ਵਰਾਰ੍ਜੁਨਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਪਰ੍ਵ ਕੈਰਾਤਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਜਾਣ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਕਥਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੈਰਾਤ ਪਰਵ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕਾਭਿਗਮਨਂ ਪਰ੍ਵ ਜ੍ਞੇਯਮਤਃ ਪਰਮ੍। ਨਲੋਪਾਖ੍ਯਾਨਮਪਿ ਚ ਧਾਰ੍ਮਿਕਂ ਕਰੁਣੋਦਯਮ੍
ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਨਲ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕ ਤੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੀ ਕਥਾ ਵੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾ ਤਤਃ ਪਰ੍ਵ ਕੁਰੁਰਾਜਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਜਟਾਸੁਰਵਧਃ ਪਰ੍ਵ ਯਕ੍ਸ਼ਯੁਦ੍ਧਮਤਃ ਪਰਮ੍
ਫਿਰ ਕੁਰੁ ਰਾਜਾ ਦੀ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਜਟਾਸੁਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਕਥਾ ਤੇ ਫਿਰ ਯਕਸ਼ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਨਿਵਾਤਕਵਚੈਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਪਰ੍ਵ ਚਾਜਗਰਂ ਤਤਃ। ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਸਮਾਸ੍ਯਾ ਚ ਪਰ੍ਵਾਨਨ੍ਤਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਨਿਵਾਤਕਵਚਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਦੀ ਕਥਾ, ਫਿਰ ਅਜਗਰ ਦੀ ਕਥਾ; ਫਿਰ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨਾਲ ਸੰਵਾਦ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸਂਵਾਦਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਪਰ੍ਵ ਦ੍ਰੌਪਦੀਸਤ੍ਯਭਾਮਯੋਃ। ਘੋषਯਾਤ੍ਰਾ ਤਤਃ ਪਰ੍ਵ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਯੋਪਵੇਸ਼ਨੇਮ੍। ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਚੈਵ ਮृਗਸ੍ਵਪ੍ਨੋਦ੍ਭਵਂ ਤਤਃ
ਫਿਰ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਤੇ ਸਤਿਆਭਾਮਾ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਘੋਸ਼ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਕਥਾ, ਫਿਰ ਮਰਨ ਦੀ ਉਪਵਾਸ ਦੀ ਕਥਾ, ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਤੇ ਫਿਰ ਹਿਰਣ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਰੀਹਿਦ੍ਰੌਣਿਕਮਾਖ੍ਯਾਨਮੈਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਦ੍ਰੌਪਦੀਹਰਣਂ ਪਰ੍ਵ ਜਯਦ੍ਰਥਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਵ੍ਰੀਹਿ-ਦ੍ਰੌਣਿਕ ਦੀ ਕਥਾ ਤੇ ਇੰਦਰਦ੍ਯੁਮਨ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਕਥਾ ਤੇ ਜਯਦ੍ਰਥ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਰਾਮੋਪਾਖ੍ਯਾਨਮਤ੍ਰੈਵ ਪਰ੍ਵ ਜ੍ਞੇਯਮਤਃ ਪਰਮ੍। ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਯਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਇੱਥੇ ਰਾਮ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਪਤਿਵਰਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਕੁਣ੍ਡਲਾਹਰਣਂ ਪਰ੍ਵ ਤਤਃ ਪਰਮਿਹੋਚ੍ਯਤੇ। ਆਰਣੇਯਂ ਤਤਃ ਪਰ੍ਵ ਵੈਰਾਟਂ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍।। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸਮਯਸ੍ਯ ਚ ਪਾਲਨਮ੍
ਕੁੰਡਲ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਕਥਾ ਫਿਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਆਰਣੇਯ ਪਰਵ ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਰਾਟ ਪਰਵ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਤੇ ਸਮਝੌਤੇ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਕੀਚਕਾਨਾਂ ਵਧਃ ਪਰ੍ਵ ਪਰ੍ਵ ਗ੍ਰੋਗ੍ਰਹਣਂ ਤਤਃ। ਅਭਿਮਨ੍ਯੋਸ਼੍ਚ ਵੈਰਾਟ੍ਯਾਃ ਪਰ੍ਵ ਵੈਵਾਹਿਕਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਕੀਚਕ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਕਥਾ, ਫਿਰ ਗਾਂ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਕਥਾ; ਫਿਰ ਅਭਿਮਨਯੂ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਕਥਾ ਮਤਸਯ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਉਦ੍ਯੋਗਪਰ੍ਵ ਵਿਜ੍ਞੇਯਮਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਮਹਾਦ੍ਭੁਤਮ੍। ਤਤਃ ਸਂਜਯਯਾਨਾਖ੍ਯਂ ਪਰ੍ਵ ਜ੍ਞੇਯਮਤਃ ਪਰਮ੍
ਉਦਯੋਗ ਪਰਵ, ਜੋ ਅਦਭੁਤ ਹੈ ਤੇ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਸੰਜਯ-ਯਾਨ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜਾਗਰਂ ਤਥਾ ਪਰ੍ਵ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਚਿਨ੍ਤਯਾ। ਪਰ੍ਵ ਸਾਨਤ੍ਸੁਜਾਤਂ ਵੈ ਗੁਹ੍ਯਮਧ੍ਯਾਤ੍ਮਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਫਿਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਕੇ ਜਾਗਣ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਸਨਤ-ਸੁਜਾਤ ਪਰਵ, ਜੋ ਆਤਮਕ ਗਿਆਨ ਦੀ ਗੁਪਤ ਕਥਾ ਹੈ।