ਨृਸ਼ਂਸ੍ਯਾਮਯਸ਼ਸ੍ਯਾਂ ਚ ਦੁਃਖਾਂ ਕਾਪੁਰੁषੋਚਿਤਾਮ੍। ਯਮੇਨਮਭਿਨਨ੍ਦੇਯੁਰਮਿਤ੍ਰਾਃ ਪੁਰੁषਂ ਕृਸ਼ਮ੍
ਕੋਈ ਵੀ ਕਰੂੜ, ਬਦਨਾਮ, ਦੁਖਦਾਈ ਤੇ ਅਯੋਗ ਜੀਵਨ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਕਮਜ਼ੋਰ ਇਨਸਾਨ ਵਿੱਚ ਵਧਾਈ ਦੇਣ।
ਲੋਕਸ੍ਯ ਸਮਵਜ੍ਞਾਤਂ ਨਿਹੀਨਾਸਨਵਾਸਸਮ੍ । ਅਹੋਲਾਭਕਰਂ ਹੀਨਮਲ੍ਪਜੀਵਨਮਲ੍ਪਕਮ੍
ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤਿਰਸਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਘਟੀਆ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਦਾ, ਲਾਭ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ, ਨਿਕੰਮਾ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਉਮਰ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਕੀਮਤ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਨੇਦृਸ਼ਂ ਬਨ੍ਧੁਮਾਸਾਦ੍ਯ ਬਾਨ੍ਧਵਃ ਸੁਖਮੇਧਤੇ। ਅਵृਤ੍ਤ੍ਯੈਵ ਵਿਪਤ੍ਸ੍ਯਾਮੋ ਵਯਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਤ੍ਪ੍ਰਵਾਸਿਤਾਃ
ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਐਸਾ ਸਾਥੀ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ; ਜੇ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਰਾਜ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਦੁੱਖ ਪਾਵਾਂਗੇ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਰਸੈਰ੍ਹੀਨਾਃ ਸ੍ਥਾਨਭ੍ਰष੍ਟਾ ਅਕਿਂਚਨਾਃ । ਅਵਲ੍ਗੁਕਾਰਿਣ ਸਤ੍ਸੁ ਕੁਲਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਸੁਖਾਂ ਤੋਂ ਵੰਜੇ, ਅਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ, ਨਿਕੰਮੇ, ਚੰਗਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੇਲੜੀ ਕਰਦੇ, ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਲੜੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ।
ਕਲਿਂ ਪੁਤ੍ਰਪ੍ਰਵਾਦੇਨ ਸਞ੍ਜਯ ਤ੍ਵਾਮਜੀਜਨਮ੍ । ਨਿਰਮਰ੍षਂ ਨਿਰੁਤ੍ਸਾਹਂ ਨਿਰ੍ਵੀਰ੍ਯਮਰਿਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਸੰਜਯਾ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਹੀਂ ਕਲਿਜੁਗ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨ ਗੁੱਸਾ, ਨ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਨ ਤਾਕਤ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਪਿਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ।
ਮਾ ਸ੍ਮ ਸੀਮਨ੍ਤਿਨੀ ਕਾਚਿਞ੍ਜਨਯੇਤ੍ਪੁਤ੍ਰਮੀਦृਸ਼ਮ੍। ਮਾ ਧੂਮਾਯ ਜ੍ਵਲਾਤ੍ਯਨ੍ਤਮਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਜਹਿ ਸ਼ਾਤ੍ਰਵਾਨ੍
ਕੋਈ ਭਲਕੜੀ ਮਹਿਲਾ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਕਦੇ ਨਾ ਜਣੇ; ਅੱਗ ਬਹੁਤ ਧੂੰਆਂ ਨਾ ਕਰੇ, ਉਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਜ੍ਵਲ ਮੂਰ੍ਧਨ੍ਯਮਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਪਿ ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਏਤਾਵਾਨੇਵ ਪੁਰੁषੋ ਯਦਮਰ੍षੀ ਯਦਕ੍ਸ਼ਮੀ
ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ, ਚਾਹੇ ਇਕ ਪਲ ਲਈ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜ; ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਇਹੀ ਹੈ—ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਡਟੇ ਰਹਿਣਾ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾਵਾਨ੍ਨਿਰਮਰ੍षਸ਼੍ਚ ਨੈਵ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਨ ਪੁਨਃ ਪੁਮਾਨ੍ । ਸਂਤੋषੋ ਵੈ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਹਨ੍ਤਿ ਤਥਾऽਨੁਕ੍ਰੋਸ਼ ਏਵ ਚ
ਜੋ ਧੀਰਜਵਾਨ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਨ ਔਰਤ ਹੈ, ਨ ਮਰਦ; ਸੰਤੋਖ ਦੌਲਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ, ਦਇਆ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ।
ਅਨੁਤ੍ਥਾਨਭਯੇ ਚੋਭੇ ਨਿਰੀਹੋ ਨਾਸ਼੍ਰੁਤੇ ਮਹਤ੍। ਏਭ੍ਯੋ ਨਿਕृਤਿਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਮੁਞ੍ਚਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਠਣ ਜਾਂ ਡਿੱਗਣ ਦੇ ਡਰ, ਬੇਪਰਵਾਹੀ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਨਾ ਹੋਣ—ਇਹ ਮੰਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜਤਨ ਨਾਲ ਬਚਾ।
ਆਯਸਂ ਹृਦਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮृਗਯਸ੍ਵ ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਕਮ੍ । ਪਰਂ ਵਿषਹਤੇ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੁਰੁष ਉਚ੍ਯਤੇ
ਆਪਣਾ ਦਿਲ ਲੋਹਾ ਵਾਂਗ ਕਰ, ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਹੱਕ ਲੱਭ; ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿ ਲੈਂਦਾ, ਉਹੀ ਮਰਦ ਕਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ।
ਤਮਾਹੁਰ੍ਵ੍ਯਰ੍ਥਨਾਮਾਨਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਦ੍ਯ ਇਹ ਜੀਵਤਿ। ਸ਼ੂਰਸ੍ਯੋਰ੍ਜਿਤਸਤ੍ਵਸ੍ਯ ਸਿਂਹਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਚਾਰਿਣਃ
ਉਸਨੂੰ ਵਿਅਰਥ ਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਔਰਤ ਵਾਂਗ ਜੀਉਂਦਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜੋ ਬਹਾਦਰ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ—
ਦਿष੍ਟਭਾਵਂ ਗਤਸ੍ਯਾਪਿ ਵਿषਯੇ ਮੋਦਤੇ ਪ੍ਰਜਾ । ਯ ਆਤ੍ਮਨਃ ਪ੍ਰਿਯਮੁਖੇ ਹਿਤ੍ਵਾ ਮृਗਯਤੇ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਕਿਸਮਤ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਮੀਨ 'ਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ; ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਦੌਲਤ ਲੱਭੇ।
ਅਮਾਤ੍ਯਾਨਾਮਥੋ ਹਰ੍षਮਾਦਧਾਤ੍ਯਚਿਰੇਣ ਸਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਨੁ ਮੇ ਮਾਮਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਪਿ ਸਰ੍ਵਯਾ। ਕਿਮਾਭਰਣਕृਤ੍ਯਂ ਤੇ ਕਿਂ ਭੋਗੈਰ੍ਜੀਵਿਤੇਨ ਵਾ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੀ, ਤਾਂ ਸੱਜਣ, ਗਹਣੇ, ਸੁਖ ਜਾਂ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?
ਪੈਰਰ੍ਵਿਹਨ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਜੀਵਿਤੇਨਾਪਿ ਕਿਂ ਫਲਮ੍।' ਨਿਰ੍ਮਨ੍ਯੁਕਾਨਾਂ ਯੇ ਲੋਕਾ ਦ੍ਵਿषਨ੍ਤਸ੍ਤਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯੁਃ । ਯੇ ਤ੍ਵਾਦृਤਾਤ੍ਮਨਾਂ ਲੋਕਾਃ ਸੁਹृਦਸ੍ਤਾਨ੍ਵ੍ਰਜਨ੍ਤੁ ਨਃ
ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਸ ਲਈ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੀ ਫਲ? ਜੋ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਰਾਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਵਣ; ਸਾਡੇ ਮਿੱਤਰ ਡਟੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਣ।
ਭृਤ੍ਯੈਰ੍ਵਿਹੀਯਮਾਨਾਨਾਂ ਪਰਪਿਣ੍ਡੋਪਜੀਵਿਨਾਮ੍। ਕृਪਣਾਨਾਮਸਤ੍ਵਾਨਾਂ ਮਾ ਵृਤ੍ਤਿਮਨੁਵਰ੍ਤਿਥਾਃ
ਜੋ ਨੌਕਰਾਂ ਤੋਂ ਵੰਜੇ, ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਖਾਣ 'ਤੇ ਜੀਉਂਦੇ, ਨਿਕੰਮੇ ਤੇ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਤੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਅਪਣੀ।
ਅਨੁ ਤ੍ਵਾਂ ਤਾਤ ਜੀਵਨ੍ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸੁਹृਦਸ੍ਤਥਾ । ਪਰ੍ਯਨ੍ਯਮਿਵ ਭੂਤਾਨਿ ਦੇਵਾ ਇਵ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਪਿਆਰੇ, ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਦੋਸਤ ਜੀਊਣ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਮੀਂਹ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ 'ਤੇ ਆਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਯਮਾਜੀਵਨ੍ਤਿ ਪੁਰੁषਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਸਂਜਯ। ਪਕ੍ਵਂ ਦ੍ਰੁਮਮਿਵਾਸਾਦ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਜੀਵਿਤਮਰ੍ਥਵਤ੍
ਸੰਨਜਯਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪੱਕਾ ਰੁੱਖ ਸਭ ਨੂੰ ਲਾਭ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸਚਮੁਚ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਸ਼ੂਰਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੈਰੇਧਨ੍ਤੇ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ ਸੁਖਮ੍। ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾ ਇਵ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਸਾਧੁ ਤਸ੍ਯੇਹ ਜੀਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਸ਼ੂਰ ਤੇ ਦਲੇਰ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਧੰਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਫਲਦੇ-ਫੁਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਰਾਜਾਈ ਹੇਠ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਬਾਹੁਬਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਯੋਹਿ ਜੀਵਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਸ ਲੋਕੇ ਲਭਤੇ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਪਰਤ੍ਰ ਚ ਸ਼ੁਭਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ ਜੀਊਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਥੈਤਸ੍ਯਾਮਵਸ੍ਥਾਯਾਂ ਪੌਰੁषਂ ਹਾਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ। ਨਿਹੀਨਸੇਵਿਤਂ ਮਾਰ੍ਗਂ ਗਮਿष੍ਯਸ੍ਯਚਿਰਾਦਿਵ
ਹੁਣ, ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਮਰਦਾਂਵਾਂ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਹ ਰਾਹ ਲੈ ਲਵੇਂਗਾ ਜੋ ਨਿਕੰਮੇ ਲੋਕ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਯੋ ਹਿ ਤੇਜੋ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਨ ਕਰ੍ਸ਼ਯਤਿ ਵਿਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਜੀਵਿਤਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਸ੍ਤੇਨ ਇਤ੍ਯੇਵ ਤਂ ਵਿਦੁਃ
ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀਆ ਜੀਊਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਹੌਸਲੇ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਵਰਤਦਾ, ਉਹ ਚੋਰ ਹੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਥਵਨ੍ਤ੍ਯੁਪਪਨ੍ਨਾਨਿ ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਗੁਣਵਨ੍ਤਿ ਚ। ਨੈਵ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਮੁਮੂਰ੍षੁਮਿਵ ਭੇषਜਮ੍
ਜੋ ਗੱਲਾਂ ਮਾਇਨੇਦਾਰ, ਠੀਕ ਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਹਨ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਦਵਾਈ ਉਸ ਨੂੰ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ ਜੋ ਮਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਸਨ੍ਤਿ ਵੈ ਸਿਨ੍ਧੁਰਾਜਸ੍ਯ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਾ ਨ ਤਥਾ ਜਨਾਃ। ਦੌਰ੍ਬਲ੍ਯਾਦਾਸਤੇ ਮੂਢਾ ਵ੍ਯਸਤੌਘਪਤੀਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਧਨ ਹੈ, ਪਰ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ; ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਕਰਕੇ ਮੂਰਖ ਲੋਕ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦੁਖਾਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਹਨ।
ਸਹਾਯੋਪਚਿਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਵਸਾਯ੍ਯ ਤਤਸ੍ਤਤਃ । ਅਨੁਦੁष੍ਯੇਯੁਰਪਰੇ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਸ੍ਤਵ ਪੌਰੁषਮ੍
ਸਹਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਕੇ, ਹੋਰ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਦੇਣਗੇ, ਜਦ ਉਹ ਤੇਰੀ ਮਰਦਾਂਵਾਂ ਵੇਖਣਗੇ।
ਤੈਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਹ ਸਂਘਾਤਂ ਗਿਰਿਦੁਰ੍ਗਾਲਯਂ ਚਰ । ਕਾਲੇ ਵ੍ਯਸਨਮਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਨੈਵਾਯਮਜਰਾਮਰਃ
ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਹਾੜੀ ਕਿਲੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸ, ਤੇ ਸਮੇਂ ਆਉਣ 'ਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ; ਇਹ ਕੋਈ ਅਜਰ-ਅਮਰ ਨਹੀਂ।
ਸਞ੍ਜਯੋ ਨਾਮਤਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਂ ਨ ਚ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਯਿ । ਅਨ੍ਵਰ੍ਥਨਾਮਾ ਭਵ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰ ਮਾ ਵ੍ਯਰ੍ਥਨਾਮਕਃ
ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਸੰਨਜਯ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ, ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਸੱਚਾ ਕਰ, ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਹੋਈਂ।
ਸਮ੍ਯਗ੍ਦृष੍ਟਿਰ੍ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਬਾਲਂ ਤ੍ਵਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਅਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਹਤ੍ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਪੁਨਰ੍ਵृਦ੍ਧਿਂ ਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਇੱਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ, ਸਹੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ ਸੀ: 'ਇਹ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਹਿ ਕੇ ਫਿਰ ਵਧਾਈ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ।'
ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤੀ ਵਚਨਮਾਸ਼ਂਸੇ ਵਿਜਯਂ ਤਵ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਤ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ, ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਖਾਂਗਾ।
ਯਸ੍ਯ ਹ੍ਯਰ੍ਥਾਭਿਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਤੌ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯਾਪ੍ਯਾਯਿਤਾਃ ਪਰੇ । ਤਸ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਨਿਯਤਾ ਨਯੇष੍ਵਰ੍ਥਾਨੁਸਾਰਿਣਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਲਾਭ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਕਾਮਯਾਬੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਸਹੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਦੌਲਤ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ।