ਭੀष੍ਮੇਣ ਹਿ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਪਿਤ੍ਰ ਤੇ ਬਾਹ੍ਲਿਕੇਨ ਚ। ਦਤ੍ਤੋਂऽਸ਼ਃ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਭੇਦਾਦ੍ਭਤੈਰਰਿਨ੍ਦਮ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਪਿਤਾ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਬਾਹਲਿਕ ਨੇ, ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫੁਟ ਪੈਣ ਕਰਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਤਸ੍ਥ ਚੈਤਤ੍ਪ੍ਰਦਾਨਸ੍ਯ ਫਲਮਦ੍ਯਾਨੁਪਸ਼੍ਯਸਿ । ਯਦ੍ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਪृਥਿਵੀਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਸ਼ੂਰੈਰ੍ਨਿਹਤਕਣ੍ਟਕਾਮ੍
ਹੁਣ ਤੂੰ ਉਸ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈਂ: ਤੂੰ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸੁਖ ਮਾਣ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਬਹਾਦਰਾਂ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਯਥੋਚਿਤਮਰਿਨ੍ਦਮ । ਯਦੀਚ੍ਛਸਿ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯੋ ਭੋਕ੍ਤੁਮਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍
ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ! ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਠੀਕ ਹਿੱਸਾ ਦੇ; ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸੁਖ ਮਾਣਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇ ਦੇ।
ਅਲਮਰ੍ਧਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਮਾਤ੍ਯਸ੍ਯ ਜੀਵਿਤੁਮ੍ । ਸੁਹृਦਾਂ ਵਚਨੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਯਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਭਾਰਤ
ਹੁਣ ਕਾਫੀ ਹੈ—ਆਧੀ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀਆਂ ਲਈ ਜੀਉਣ ਵਾਸਤੇ ਹੈ; ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਤ ਮਿਲੇਗੀ।
ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਿਰਾਤ੍ਮਵਦ੍ਭਿਸ੍ਤੈਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਮਦ੍ਭਿਰ੍ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੈਃ । ਪਾਣ੍ਡਵੈਰ੍ਵਿਗ੍ਰਹਸ੍ਤਾਤ ਭ੍ਰਂਸ਼ਯੇਨ੍ਮਹਤਃ ਸੁਖਾਤ੍
ਉਹ ਪਾਂਡਵ, ਜੋ ਧਨਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਤੈਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸੁਖ ਲੁੱਟ ਜਾਵੇਗਾ।
ਨਿਗृਹ੍ਯ ਸੁਹृਦਾਂ ਮਨ੍ਯੁਂ ਸ਼ਾਧਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਯਥੋਚਿਤਮ੍। ਸ੍ਵਮਂਸ਼ਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਦਾਯ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰ, ਰਾਜ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚਲਾ; ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਅਲਮਙ੍ਗ ਨਿਕਾਰੋऽਯਂ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਸਮਾਃ ਕृਤਃ । ਸ਼ਮਯੈਨਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਸਮੇਧਿਤਮ੍
ਹੁਣ ਬਸ ਕਰ, ਇਹ ਵੈਰਤਾ ਤੇਰਾਂ ਤੈਰਾਂ ਸਾਲ ਚੱਲੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ; ਹੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ! ਇਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਲਾਲਚ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਵਧੀ ਹੈ, ਠੰਢਾ ਕਰ।
ਨ ਚੈष ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਯਸ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਮਭੀਪ੍ਸਤਿ । ਸੂਤਪੁਤ੍ਰੋ ਦृਢਕ੍ਰੋਧੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ਼੍ਚ ਤੇ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਚਾਹ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਰਥੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਵੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਭੀष੍ਮੇ ਦ੍ਰੋਣੇ ਕृਪੇ ਕਰ੍ਣੇ ਭੀਮਸੇਨੇ ਧਨਞ੍ਜਯੇ। ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇ ਚ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇ ਨ ਸ੍ਯੁਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਜਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ, ਕਰਨ, ਭੀਮਸੇਨ, ਧਨੰਜਯ ਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਜੰਗ ਵਿਚ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਅਮਰ੍षਵਸ਼ਮਾਪਨ੍ਨੋ ਮਾ ਕੁਰੂਂਸ੍ਤਾਤ ਜੀਘਨਃ । ਏषਾ ਹਿ ਪृਥਿਵੀ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾ ਮਾ ਗਮਤ੍ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਵਧਮ੍
ਪੁੱਤ੍ਰਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਨਾ ਕਰ; ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਇਹ ਧਰਤੀ ਪੂਰੀ ਤਬਾਹ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਯਚ੍ਚ ਤ੍ਵਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਮੂਢ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਕृਪਾਦਯਃ। ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੇਤਿ ਨੈਤਦਦ੍ਯੋਪਪਦ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਤੂੰ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ, ਮੂਰਖਤਾ ਵਿਚ, ਕਿ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ ਆਦਿਕ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਲੜਣਗੇ—ਇਹ ਅੱਜ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਸਮਂ ਹਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰੀਤਿਸ਼੍ਚ ਸ੍ਥਾਨਂ ਹਿ ਵਿਦਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਪਾਣ੍ਡਵੇष੍ਵਥ ਯੁष੍ਮਾਸੁ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤ੍ਵਭ੍ਯਧਿਕਸ੍ਤਤਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਰਾਜ, ਪਿਆਰ ਤੇ ਥਾਂ ਸਭ ਬਰਾਬਰ ਹਨ; ਪਰ ਧਰਮ ਤਾਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲੋਂ ਵਧ ਹੈ।
ਰਾਜਪਿਣ੍ਡਭਯਾਦੇਤੇ ਯਦਿ ਹਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਜੀਵਿਤਮ੍ । ਨ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਾਜਾਨਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮੁਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਜੇ ਇਹ ਲੋਕ ਰਾਜੇ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵੀ ਛੱਡ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਣਗੇ।
ਨ ਲੋਭਾਦਰ੍ਥਸਂਪਤ੍ਤਿਰ੍ਨਰਾਣਾਮਿਹ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ । ਤਦਲਂ ਤਾਤ ਲੋਭੇਨ ਪ੍ਰਸ਼ਾਮ੍ਯ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਇਥੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਲਾਲਚ ਨਾਲ ਧਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਪੁੱਤ੍ਰਾ, ਲਾਲਚ ਛੱਡ ਦੇ, ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ।
ਤਤ੍ਤੁ ਵਾਕ੍ਯਮਨਾਦृਤ੍ਯ ਸੋऽਰ੍ਥਵਨ੍ਮਾਤृਭਾषਿਤਮ੍ । ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਸਂਰਮ੍ਭਾਤ੍ਸਕਾਸ਼ਮਕृਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਪਰ ਮਾਂ ਵਲੋਂ ਆਖੇ ਹੋਏ ਅਰਥਪੂਰਨ ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਪਾ ਗੁਆ ਬੈਠਿਆਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤਤਃ ਸਭਾਯਾ ਨਿਰ੍ਗਮ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸ ਕੌਰਵਃ। ਸੌਬਲੇਨ ਮਤਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸ਼ਕੁਨਿਨਾ ਸਹ
ਫਿਰ ਸਭਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਕੌਰਵ ਨੇ ਸੌਬਲ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿਚ ਉਸਦੇ ਮਨ ਦੇ ਭੇਦ ਸਨ, ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਕਰ੍ਣਂ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨੋऽਬ੍ਰਵੀਤਿ । ਨੋਚੇਤ੍ਸਨ੍ਧਾਸ੍ਯਸੇ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵੇਨ ਕਾਮੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ । ਬਦ੍ਧ੍ਵੈਵ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਯ ਭਾਰਤ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ, ਜੋ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਸੀ, ਕਰਨ ਤੇ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਨਾ ਕਰੀ, ਤਾਂ ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤ੍ਰ ਤੈਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਦੇ ਦੇਣਗੇ।'
ਵੈਕਰ੍ਤਨਂ ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਮਾਂ ਚ ਤ੍ਰੀਨੇਤਾਨ੍ਭਰਤਰ੍षਭ । ਪਾਣ੍ਡਵੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣੌ ਪਿਤਾ ਚ ਤੇ
'ਕਰਨ, ਤੈਨੂੰ, ਮੈਨੂੰ ਤੇ ਤੈਨੂੰ—ਇਹ ਤਿੰਨੋ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿਓ ਸਮੇਤ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ।'
ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਨਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ
ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ ਹੱਸ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤਾਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਏਕਾਨ੍ਤਮੁਪਸृਤ੍ਯੇਹ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪੁਨਰਮਨ੍ਤ੍ਰਯਤ੍ । ਸੌਬਲੇਨ ਮਤਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸ਼ਕੁਨਿਨਾ ਸਹ
ਫਿਰ ਉਹ ਇਕੱਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਸੌਬਲ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿਚ ਮਨ ਦੇ ਭੇਦ ਸਨ, ਮੁੜ ਸਲਾਹ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯ ਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਸ਼ਕੁਨੇਃ ਸੌਬਲਸ੍ਯ ਚ। ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਚਤੁਰ੍ਥਾਨਾਮਿਦਮਾਸੀਦ੍ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੀ ਚਲਾਕੀ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਕਰਨ, ਸੌਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਤੇ ਚੌਥਾ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਬਣਾਈ।
ਪੁਰਾऽਯਮਸ੍ਮਾਨ੍ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਕਾਰੀ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਸਹਿਤੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੇਨ ਚ
'ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਤੁਰੰਤ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਤੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਸਮੇਤ ਫੜ ਲਵੇ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ...'
ਵਯਮੇਵ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਨਿਗृਹ੍ਣੀਮ ਬਲਾਦਿਵ। ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵੈਰੋਚਨਿਂ ਯਥਾ
'ਅਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਜਬਰਦਸਤੀ ਫੜ ਲਈਏ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਿਰੋਚਨ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਹੈ।'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗृਹੀਤਂ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਹਤਚੇਤਸਃ । ਨਿਰੁਤ੍ਸਾਹਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਭਗ੍ਨਦਂष੍ਟ੍ਰਾ ਇਵੋਰਗਾਃ
ਜੇ ਪਾਂਡਵ ਸੁਣ ਲੈਣ ਕਿ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਕੁਲ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਟੁੱਟ ਜਾਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਪਾਂ ਦੀਆਂ ਫੰਗਾਂ ਟੁੱਟ ਜਾਣ।
ਅਯਂ ਹ੍ਯੇषਾਂ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼ਰ੍ਮ ਵਰ੍ਮ ਚ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਗृਹੀਤੇ ਵਰਦੇ ऋषਭੇ ਸਰ੍ਵਸਾਤ੍ਵਤਾਮ੍। ਨਿਰੁਦ੍ਯਮਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸੋਮਕੈਃ ਸਹ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਤੇ ਢਾਲ ਹੈ; ਜੇ ਇਹ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਾਤਵਤਾਂ ਦਾ ਸਿਰਮੌਰ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਸੋਮਕ ਉਤਸ਼ਾਹ ਖੋ ਬੈਠਣਗੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਯਮਿਹੈਵੈਕਂ ਕੇਸ਼ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਕਾਰਿਣਮ੍ । ਕ੍ਰੋਸ਼ਤੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਾਮਹੇ ਰਿਪੂਨ੍
ਇਸ ਲਈ, ਇਥੇ ਹੀ, ਅਸੀਂ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਤੁਰੰਤ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਬੰਨ੍ਹ ਲਈਏ, ਫਿਰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰੀਏ।
ਤੇषਾਂ ਪਾਪਮਭਿਪ੍ਰਾਯਂ ਪਾਪਾਨਾਂ ਦੁष੍ਟਚੇਤਸਾਮ੍। ਇਙ੍ਗਿਤਜ੍ਞਃ ਕਵਿਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਨ੍ਵਬੁਦ੍ਧ੍ਯਤ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ
ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਪਛਾਣਣ ਵਿੱਚ ਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸੀ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮੰਦੀ ਨੀਅਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਗਿਆ।
ਤਦਰ੍ਥਮਭਿਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਹਾਰ੍ਦਿਕ੍ਯੇਨ ਸਹਾਸ੍ਥਿਤਃ । ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕृਤਵਰ੍ਮਾਣਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਯੋਜਯ ਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਕਾਰਨ, ਹਾਰਦਿਕ੍ਯ ਦੇ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਜਲਦੀ ਆਖਿਆ, 'ਸੈਨਾ ਤਿਆਰ ਕਰ।'
ਵ੍ਯੂਢਾਨੀਕਃ ਸਭਾਦ੍ਵਾਰਮੁਪਤਿष੍ਠਸ੍ਵ ਦਂਸ਼ਿਤਃ । ਯਾਵਦਾਖ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਚੈਤਤ੍ਕृष੍ਣਾਯਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਾਰਿਣੇ
ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਕਤਾਰਬੱਧ ਕਰਕੇ, ਦਰਬਾਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਚੌਕਸ ਰਹਿ, ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦੱਸ ਨਾ ਦਿਆਂ।
ਸ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਸਭਾਂ ਵੀਰਃ ਸਿਂਹੋ ਗਿਰਿਗੁਹਾਮਿਵ । ਆਚष੍ਟ ਤਮਭਿਪ੍ਰਾਯਂ ਕੇਸ਼ਵਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਵੀਰ, ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਪਹਾੜ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਵੜ ਕੇ, ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਉਹ ਨੀਅਤ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।