ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਤੁ ਪਿਤੁਸ਼੍ਚੈਵ ਮਮ ਚਾਪਚਿਤਿਃ ਕृਤਾ । ਭਵੇਦ੍ਦ੍ਰੋਣਮੁਖਾਨਾਂ ਚ ਸੁਹृਦਾਂ ਸ਼ਾਮ੍ਯਤਾ ਤ੍ਵਯਾ
ਭੀਸ਼ਮ, ਤੇਰੇ ਪਿਉ ਤੇ ਮੇਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਹੋਰ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸੁਲਹ ਕਰ ਲੈ।
ਨ ਹਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਸ੍ਵੇਨ ਕਾਮੇਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ । ਅਵਾਪ੍ਤੁਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਵਾऽਪਿ ਭੋਕ੍ਤੁਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਹੋਸ਼ਿਆਰ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜ ਆਪਣੀ ਮਨਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਾ ਤਾਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਜਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭੋਗਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਨ ਹ੍ਯਵਸ਼੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੋ ਰਾਜ੍ਯਮਸ਼੍ਰੀਯਾਦ੍ਦੀਰ੍ਘਮਨ੍ਤਰਮ੍। ਵਿਜਿਤਾਤ੍ਮਾ ਤੁ ਮੇਧਾਵੀ ਸ ਰਾਜ੍ਯਮਭਿਪਾਲਯੇਤ੍
ਜੋ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦਾ; ਪਰ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸਮਝਦਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਕ੍ਰੋਧੌ ਹਿ ਪੁਰੁषਮਰ੍ਥੇਭ੍ਯੋ ਵ੍ਯਪਕਰ੍षਤਃ । ਤੌ ਤੁ ਸ਼ਤ੍ਰੂ ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਰਾਜਾ ਵਿਜਯਤੇ ਮਹੀਮ੍
ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਕਸਦ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜੋ ਰਾਜਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਲੋਕੇਸ਼੍ਵਰ ਪ੍ਰਭੁਤ੍ਵਂਹਿ ਮਹਦੇਤਦ੍ਦੁਰਾਤ੍ਮਭਿਃ । ਰਾਜ੍ਯਂ ਨਾਮੇਪ੍ਸਿਤਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਮਭਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੀਅਤ ਮਾੜੀ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਹੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਪਿਆਰਾ ਸਮਝਣ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਮਹਤ੍ਪ੍ਰੇਪ੍ਸੁਰ੍ਨਿਯਚ੍ਛੇਦਰ੍ਥਧਰ੍ਮਯੋਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੈਰ੍ਨਿਯਤੈਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਵਰ੍ਧਤੇऽਗ੍ਨਿਰਿਵੇਨ੍ਧਨੈਃ
ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਰੱਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੌਲਤ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕੇ; ਜਦ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਕਲ ਵੀ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਲੱਕੜ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਅਵਿਧੇਯਾਨਿ ਹੀਮਾਨਿ ਵ੍ਯਾਪਾਦਯਿਤੁਮਪ੍ਯਲਮ੍ । ਅਵਿਧੇਯਾ ਇਵਾਦਾਨ੍ਤਾ ਹਯਾਃ ਪਥਿ ਕੁਸਾਰਥਿਮ੍
ਇਹ ਅਣਥੰਮਣੇ ਇੰਦ੍ਰੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਣਸਿੱਖੇ ਘੋੜੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਰਥੀ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਵਿਜਿਤ੍ਯ ਯ ਆਤ੍ਮਾਨਮਮਾਤ੍ਯਾਨ੍ਵਿਜਿਗੀषਤੇ। ਅਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ਵਾऽਜਿਤਾਮਾਤ੍ਯਃ ਸੋऽਵਸ਼ਃ ਪਰਿਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਿਆ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਾਨਮੇਵ ਪ੍ਰਥਮਂ ਦ੍ਵੇष੍ਯਰੂਪੇਣ ਯੋਜਯੇਤ੍ । ਤਤੋऽਮਾਤ੍ਯਾਨਮਿਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਨ ਮੋਘਂ ਵਿਜਿਗੀषਤੇ
ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣਾ ਵੈਰੀ ਹੋਵੇ, ਜਿੱਤ ਲਵੇ; ਫਿਰ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹ ਜਿੱਤ ਲਈ ਵਿਅਰਥ ਮਿਹਨਤ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਵਸ਼੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਜਿਤਾਮਾਤ੍ਯਂ ਧृਤਦਣ੍ਡਂ ਵਿਕਾਰਿषੁ । ਪਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਕਾਰਿਣਂ ਧੀਰਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਨਿषੇਵਤੇ
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰ ਲਿਆ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਲੋੜ ਹੋਵੇ ਠੋਸ ਸਜ਼ਾ ਦੇਵੇ, ਹਰ ਕੰਮ ਵਿਚ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਕੰਮ ਲਵੇ ਤੇ ਹੌਂਸਲੇ ਨਾਲ ਰਹੇ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਕਿਸਮਤ ਖਾਸ ਮਿਹਰਬਾਨ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੇਣੇਵ ਜਾਲੇਨ ਝषਾਵਪਿਹਿਤਾਵੁਭੌ । ਕਾਮਕ੍ਰੋਧੌ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਥੌ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਨਂ ਤੌ ਵਿਲੁਮ੍ਪਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਛੋਟੇ ਛੇਦ ਵਾਲੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀਆਂ ਫਸ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਲਾਲਚ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਅਕਲ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਹਿ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਯਾਤੁਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਯ ਪਿਦਧੁਰ੍ਮੁਖਮ੍ । ਬਿਭ੍ਯਤੋऽਨੁਪਰਾਗਸ੍ਯ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧੌ ਸ੍ਮ ਵਰ੍ਧਿਤੌ
ਇਹੀ ਦੋਹਾਂ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਸਵਰਗ ਚੜ੍ਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲਗਨ ਦੇ ਦਾਗ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਸਵਰਗ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲਾਲਚ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਹੋਰ ਵਧ ਗਏ।
ਕਾਮਂ ਕ੍ਰੋਧਂ ਚ ਲੋਭਂ ਚ ਦਮ੍ਭਂ ਦਰ੍ਪਂ ਚ ਭੂਮਿਪਃ । ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਿਜੇਤੁਂ ਯੋ ਵੇਦ ਸ ਮਹੀਮਭਿਜਾਯਤੇ
ਹੇ ਰਾਜਾ! ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲਾਲਚ, ਗੁੱਸਾ, ਹਿਰਸ, ਦਿਖਾਵਾ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜਿੱਤਣਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਹਕਦਾਰ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਸਤਤਂ ਨਿਗ੍ਰਹੇ ਯੁਕ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਭਵੇਨ੍ਨृਪਃ । ਈਪ੍ਸਨ੍ਨਰ੍ਥਂ ਚ ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਚ ਪਰਾਭਵਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਚੰਗੇ ਮਕਸਦ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਹਾਰ ਲੱਭੇ।
ਕਾਮਾਭਿਭੂਤਃ ਕ੍ਰੋਧਾਦ੍ਵਾ ਯੋ ਮਿਥ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ। ਸ੍ਵੇषੁ ਚਾਨ੍ਯੇषੁ ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਨ ਸਹਾਯਾ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੁਤ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲਾਲਚ ਜਾਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਝੂਠਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਸਾਥੀ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।
ਏਕੀਭੂਤੈਰ੍ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੈਃ ਸ਼ੂਰੈਰਰਿਨਿਬਰ੍ਹਣੈਃ । ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਤਾਤ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਸਹਿਤਃ ਸੁਖੀ
ਤੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਇਕਠੇ, ਸਮਝਦਾਰ, ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸੁਖ ਮਾਣੇਂਗਾ।
ਯਥਾ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਦ੍ਰੋਣਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਹਾਰਥਃ। ਆਹਤੁਸ੍ਤਾਤ ਤਤ੍ਸਤ੍ਯਮਜੇਯੌ ਕृष੍ਣਪਾਣ੍ਡਵੌ
ਜਿਵੇਂ ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਓਹੀ ਸੱਚ ਹੈ—ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ।
ਪ੍ਰਪਦ੍ਯष੍ਵ ਮਹਾਬਾਹੁਂ ਕृष੍ਣਮਕ੍ਲਿष੍ਟਕਾਰਿਣਮ੍। ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਹਿ ਸੁਖਾਯ ਸ੍ਯਾਦੁਭਯੋਰੇਵ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਤੂੰ ਬਲਵਾਨ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਨਿਰਲੇਪ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ; ਜਦੋਂ ਕੇਸ਼ਵ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸੁਹृਦਾਮਰ੍ਥਕਾਮਾਨਾਂ ਯੋ ਨ ਤਿष੍ਠਤਿ ਸ਼ਾਸਨੇ। ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਨਾਂ ਕृਤਵਿਦ੍ਯਾਨਾਂ ਸ ਨਰਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ! ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਦੀ ਚਾਹ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਉਹ ਅਸਲ ਮਰਦ ਨਹੀਂ।
ਨ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤਾਤ ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਨ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥੌ ਕੁਤਃ ਸੁਖਮ੍। ਨ ਚਾਪਿ ਵਿਜਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਚੇਤ ਆਧਿਥਾਃ
ਹੇ ਪਿਆਰੇ! ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਭਲਾ ਨਹੀਂ; ਨਾ ਹੀ ਧਰਮ ਜਾਂ ਧਨ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਹੈ। ਜਿੱਤ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ—ਤੂੰ ਮਨ ਲੜਾਈ ਵੱਲ ਨਾ ਲਾ।
ਭੀष੍ਮੇਣ ਹਿ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਪਿਤ੍ਰ ਤੇ ਬਾਹ੍ਲਿਕੇਨ ਚ। ਦਤ੍ਤੋਂऽਸ਼ਃ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਭੇਦਾਦ੍ਭਤੈਰਰਿਨ੍ਦਮ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਪਿਤਾ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਬਾਹਲਿਕ ਨੇ, ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫੁਟ ਪੈਣ ਕਰਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਤਸ੍ਥ ਚੈਤਤ੍ਪ੍ਰਦਾਨਸ੍ਯ ਫਲਮਦ੍ਯਾਨੁਪਸ਼੍ਯਸਿ । ਯਦ੍ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਪृਥਿਵੀਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਸ਼ੂਰੈਰ੍ਨਿਹਤਕਣ੍ਟਕਾਮ੍
ਹੁਣ ਤੂੰ ਉਸ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈਂ: ਤੂੰ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸੁਖ ਮਾਣ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਬਹਾਦਰਾਂ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਯਥੋਚਿਤਮਰਿਨ੍ਦਮ । ਯਦੀਚ੍ਛਸਿ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯੋ ਭੋਕ੍ਤੁਮਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍
ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ! ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਠੀਕ ਹਿੱਸਾ ਦੇ; ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸੁਖ ਮਾਣਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇ ਦੇ।
ਅਲਮਰ੍ਧਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਮਾਤ੍ਯਸ੍ਯ ਜੀਵਿਤੁਮ੍ । ਸੁਹृਦਾਂ ਵਚਨੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਯਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਭਾਰਤ
ਹੁਣ ਕਾਫੀ ਹੈ—ਆਧੀ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀਆਂ ਲਈ ਜੀਉਣ ਵਾਸਤੇ ਹੈ; ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਤ ਮਿਲੇਗੀ।
ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਿਰਾਤ੍ਮਵਦ੍ਭਿਸ੍ਤੈਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਮਦ੍ਭਿਰ੍ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੈਃ । ਪਾਣ੍ਡਵੈਰ੍ਵਿਗ੍ਰਹਸ੍ਤਾਤ ਭ੍ਰਂਸ਼ਯੇਨ੍ਮਹਤਃ ਸੁਖਾਤ੍
ਉਹ ਪਾਂਡਵ, ਜੋ ਧਨਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਤੈਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸੁਖ ਲੁੱਟ ਜਾਵੇਗਾ।
ਨਿਗृਹ੍ਯ ਸੁਹृਦਾਂ ਮਨ੍ਯੁਂ ਸ਼ਾਧਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਯਥੋਚਿਤਮ੍। ਸ੍ਵਮਂਸ਼ਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਦਾਯ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰ, ਰਾਜ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚਲਾ; ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਅਲਮਙ੍ਗ ਨਿਕਾਰੋऽਯਂ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਸਮਾਃ ਕृਤਃ । ਸ਼ਮਯੈਨਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਸਮੇਧਿਤਮ੍
ਹੁਣ ਬਸ ਕਰ, ਇਹ ਵੈਰਤਾ ਤੇਰਾਂ ਤੈਰਾਂ ਸਾਲ ਚੱਲੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ; ਹੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ! ਇਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਲਾਲਚ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਵਧੀ ਹੈ, ਠੰਢਾ ਕਰ।
ਨ ਚੈष ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਯਸ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਮਭੀਪ੍ਸਤਿ । ਸੂਤਪੁਤ੍ਰੋ ਦृਢਕ੍ਰੋਧੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ਼੍ਚ ਤੇ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਚਾਹ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਰਥੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਵੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਭੀष੍ਮੇ ਦ੍ਰੋਣੇ ਕृਪੇ ਕਰ੍ਣੇ ਭੀਮਸੇਨੇ ਧਨਞ੍ਜਯੇ। ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇ ਚ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇ ਨ ਸ੍ਯੁਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਜਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ, ਕਰਨ, ਭੀਮਸੇਨ, ਧਨੰਜਯ ਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਜੰਗ ਵਿਚ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਅਮਰ੍षਵਸ਼ਮਾਪਨ੍ਨੋ ਮਾ ਕੁਰੂਂਸ੍ਤਾਤ ਜੀਘਨਃ । ਏषਾ ਹਿ ਪृਥਿਵੀ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾ ਮਾ ਗਮਤ੍ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਵਧਮ੍
ਪੁੱਤ੍ਰਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਨਾ ਕਰ; ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਇਹ ਧਰਤੀ ਪੂਰੀ ਤਬਾਹ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।