ਨृਸ਼ਂਸਾਨਾਮਨਾਰ੍ਯਾਣਾਂ ਤਥਾ ਪਰੁषਭਾषਣਮ੍ । ਕਰ੍ਣਦੁਃਸ਼ਾਸਨਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਬਹੁਸ਼ਃ ਕृਤਮ੍
ਕਰਨ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕਈ ਵਾਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲ ਕਠੋਰ ਤੇ ਅਸਭਿਆ ਬੋਲ ਕਹੇ ਹਨ।
ਸਹ ਮਾਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰਦਗ੍ਧੁਂ ਤਾਨ੍ਬਾਲਕਾਨ੍ਵਾਰਣਾਵਤੇ । ਆਸ੍ਥਿਤਃ ਪਰਮੋ ਯਤ੍ਨੋ ਨ ਸਮृਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਤਵ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਰਣਾਵਤ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਤੁਹਾਡਾ ਯਤਨ ਕਾਮਯਾਬ ਨਾ ਹੋਇਆ।
ਊषੁਸ਼੍ਚ ਸੁਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ੍ਤਦਾ। ਮਾਤ੍ਰਾ ਸਹੈਕਚਕ੍ਰਾਯਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਾਂਡਵ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕਚਕਰਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਲੁਕ ਕੇ ਰਹੇ।
ਵਿषੇਣ ਸਰ੍ਪਬਨ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਯਤਿਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ । ਸਰ੍ਵੋਪਾਯੈਰ੍ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਨ ਸਮृਦ੍ਧਂ ਚ ਤਤ੍ਤਵ
ਤੁਸੀਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਬਾਂਧ ਕੇ ਮਾਰਨ ਦੀ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਤੁਹਾਡਾ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਨਾ ਹੋਇਆ।
ਏਵਂਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਮਿਥ੍ਯਾਵृਤ੍ਤਿਃ ਸਦਾ ਭਵਾਨ੍ । ਕਥਂ ਤੇ ਨਾਪਰਾਧੋऽਸ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਮਹਾਤ੍ਮਸੁ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲ ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਝੂਠੀ ਤੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਰਹੀ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੇਰਾ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ?
ਏਵਂਵृਤ੍ਤਃ ਕਥਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ਸ੍ਥਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਪਾਪਕृਤ੍। ਸ ਰਾਜ੍ਯਾਚ੍ਚ ਸੁਖਾਚ੍ਚੈਵ ਹਾਸ੍ਯਸੇ ਕੁਲਪਾਂਸਨ
ਇੰਨਾ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਤੂੰ ਰਾਜ ਤੇ ਸੁਖ ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਹਟਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਨੂੰ ਮੈਲ ਲਾ ਕੇ।
ਯਚ੍ਚੈਭ੍ਯੋ ਯਾਚਮਾਨੇਭ੍ਯਃ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਮਂਸ਼ਂ ਨ ਦਿਤ੍ਸਤਿ । ਤਚ੍ਚ ਪਾਪ ਪ੍ਰਦਾਤਾऽਸਿ ਭ੍ਰष੍ਟੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯੋ ਨਿਪਾਤਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਲਈ ਮੰਗਦੇ ਰਹੇ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਪਾਪੀ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਤੋਂ ਵੰਝਿਆ ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਬਹੂਨ੍ਯਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਨृਸ਼ਂਸਵਤ੍। ਮਿਥ੍ਯਾਵृਤ੍ਤਿਰਨਾਰ੍ਯਃ ਸਨ੍ਨਦ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਸੇ
ਤੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਉੱਤੇ ਕਈ ਬੁਰੇ ਤੇ ਨਾਜਾਇਜ਼ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਝੂਠ ਤੇ ਅਸਭਿਆਤਾ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਮਾਤਾਪਿਤृਭ੍ਯਾਂ ਭੀष੍ਮੇਣ ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਵਿਦੁਰੇਣ ਚ। ਸ਼ਾਮ੍ਯੇਤਿ ਮੁਹੁਰੁਕ੍ਤੋਸਿ ਨ ਚ ਸ਼ਾਮ੍ਯਸਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਤੇਰੀ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਸ਼ਮੇ ਹਿ ਸੁਮਹਾਁਲ੍ਲਾਭਸ੍ਤਵ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਚੋਭਯੋਃ । ਨ ਚ ਰੋਚਯਸੇ ਰਾਜਨ੍ਕਿਮਨ੍ਯਦ੍ਬੁਦ੍ਧਿਲਾਘਵਾਤ੍
ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਮਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਇਹ ਹੋਰ ਕੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਅਕਲ ਦੀ ਕਮੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ?
ਨ ਸ਼ਰ੍ਮ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਰਾਜਨ੍ਨੁਤ੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸੁਹृਦਾਂ ਵਚਃ। ਅਧਰ੍ਮ੍ਯਮਯਸ਼ਸ੍ਯਂ ਚ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ਤ੍ਵਯਾ
ਤੂੰ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਛੱਡ ਕੇ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕੇਗਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਤੂੰ ਅਧਰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਬਦਨਾਮੀ ਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਤਿ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹੇ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਮਰ੍षਣਮ੍ । ਦੁਃਸ਼ਾਸਨ ਇਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕਰੁਸਂਸਦਿ
ਜਦੋਂ ਦਾਸ਼ਾਰਹ ਵੰਸ਼ੀ ਨੇ ਅਡੋਲ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਇੰਝ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਕੁਰੂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਨ ਚੇਤ੍ਸਨ੍ਧਾਸ੍ਯਸੇ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵੇਨ ਕਾਮੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ। ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਕਿਲ ਤ੍ਵਾਂ ਦਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਾਯ ਕੌਰਵਾਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ੀ ਤੈਨੂੰ ਬਾਂਧ ਕੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇਣਗੇ।
ਵੈਕਰ੍ਤਨਂ ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਮਾਂ ਚ ਤ੍ਰੀਨੇਤਾਨ੍ਮਨੁਜਰ੍षਭ । ਪਾਣ੍ਡਵੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਭੀष੍ਮੋ ਦ੍ਰੋਣਃ ਪਿਤਾ ਚ ਤੇ
ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਕਰਨ, ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ—ਇਹ ਤਿੰਨ—ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦੇਣਗੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।
ਭ੍ਰਾਤੁਰੇਤਦ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਸੁਯੋਧਨਃ । ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਾਤਿष੍ਠਤੋਤ੍ਥਾਯ ਮਹਾਨਾਗ ਇਵ ਸ਼੍ਵਸਨ੍
ਭਰਾ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਯੋਧਨ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੇ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਸਾਂਸ ਲੈਂਦਾ ਹੋਇਆ।
ਵਿਦੁਰਂ ਚ ਸੋਮਦਤ੍ਤਂ ਚ ਮਹਾਰਾਜਂ ਚ ਬਾਹ੍ਲਿਕਮ੍। ਕृਪਂ ਚ ਸੋਮਦਤ੍ਤਂ ਚ ਭੀष੍ਮਂ ਦ੍ਰੋਣਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵਿਦੁਰ, ਸੋਮਦੱਤ, ਮਹਾਰਾਜ ਬਾਹਲਿਕ, ਕ੍ਰਿਪ, ਸੋਮਦੱਤ, ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸਰ੍ਵਾਨੇਤਾਨਨਾਦृਤ੍ਯ ਦੁਰ੍ਮਤਿਰ੍ਨਿਰਪਤ੍ਰਪਃ। ਅਸ਼ਿष੍ਟਵਦਮਰ੍ਯਾਦੋ ਮਾਨੀ ਮਾਨ੍ਯਾਵਮਾਨਿਤਾ
ਇਹ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ, ਬੇਸ਼ਰਮ, ਅਣਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਤੇ ਗੁਸਤਾਖ ਆਦਮੀ, ਸਾਰੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਮਾਣ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਇੱਜ਼ਤਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਕਰ ਬੈਠਾ ਹੈ।
ਤਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਮਭਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭ੍ਰਾਤਰੋ ਮਨੁਜਰ੍षਭਮ੍। ਅਨੁਜਗ੍ਮੁਃ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਾ ਰਾਜਾਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਹੁੰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰ ਪਏ।
ਸਭਾਯਾਮੁਤ੍ਥਿਤਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਂ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਭਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸਭਾ ਵਿੱਚੋਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉੱਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਨਿਕਲਦੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਪੁੱਤ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਾਵਭਿਸਨ੍ਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਂਰਮ੍ਭਂ ਯੋऽਨੁਮਨ੍ਯਤੇ । ਹਸਨ੍ਤਿ ਵ੍ਯਸਨੇ ਤਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਹृਦੋ ਨਚਿਰਾਦਿਵ
ਜੋ ਕੋਈ ਧਰਮ ਤੇ ਲਾਭ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵੇਲੇ ਮਾੜੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹੱਸਦੇ ਹਨ।
ਦੁਰਾਤ੍ਮਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੋऽਯਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਨੁਪਾਯਵਿਤ੍। ਮਿਥ੍ਯਾਭਿਮਾਨੀ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਕ੍ਰੋਧਲੋਭਵਸ਼ਾਨੁਗਃ
ਇਹ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤ ਮਾੜੀ ਨੀਅਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਢੰਗ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਹੈ, ਰਾਜ ਦਾ ਝੂਠਾ ਮਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਲਾਲਚ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਕਾਲਪਕ੍ਵਮਿਦਂ ਮਨ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਨੁਸृਤਾ ਮੋਹਾਤ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਸਹ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੇ ਖ਼ਤਰੀ ਹੁਣ ਨਾਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰ ਪਏ ਹਨ।
ਭੀष੍ਮਸ੍ਯਾਥ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਃ ਪੁष੍ਕਰੇਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਮੁਖਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਭ੍ਯਭਾषਤ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਮਲ-ਨੈਣ ਵਾਲੇ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਵੰਸ਼ੀ, ਬੜੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕੁਰੁਵृਦ੍ਧਾਨਾਂ ਮਹਾਨਯਮਤਿਕ੍ਰਮਃ । ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਮਨ੍ਦਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯੇ ਨ ਨਿਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਯਨ੍ਨृਪਮ੍
ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵੱਡਿਆਂ ਵਿਚ ਇਹ ਵੱਡੀ ਭੁੱਲ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਜਬਰ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਰੋਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਤਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਮਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਕਾਲਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਰਿਨ੍ਦਮਾਃ । ਕ੍ਰਿਯਮਾਣੇ ਭਵੇਚ੍ਛ੍ਰੇਯਸ੍ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰृਣੁਤਾਨਘਾਃ
ਇਸ ਵਕਤ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਜੇ ਇਹ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਤਾਂ ਸਭ ਦਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇਗਾ—ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤੋ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮੇਤਦ੍ਭਵਤਾਂ ਯਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਹਿਤਂ ਵਚਃ । ਭਵਤਾਮਾਨੁਕੂਲ੍ਯੇਨ ਯਦਿ ਰੋਚੇਤ ਭਾਰਤਾਃ
ਜੋ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਫ਼ ਹੈ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਹਿੱਤ ਲਈ ਗੱਲ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਲੱਗੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਵੰਸ਼ੀਓ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਮੰਨ ਲਵੋ।
ਪੁਤ੍ਰੋ ਵੈ ਭੋਜਰਾਜਸ੍ਯ ਦੁਰਾਚਾਰੋ ਹ੍ਯਨਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ । ਜੀਵਤਃ ਪਿਤੁਰੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਹृਤ੍ਵਾ ਮृਤ੍ਯੁਵਸ਼ਂ ਗਤਃ
ਭੋਜ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਾੜੇ ਚਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਆਪ ਤੇ ਕਾਬੂ ਨਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਉਂਦੇ ਪਿਉ ਤੋਂ ਰਾਜ ਲੈ ਕੇ ਆਖ਼ਰ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਉਗ੍ਰਸੇਨਸੁਤਃ ਕਂਸਃ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ। ਜ੍ਞਾਤੀਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮੇਨ ਮਯਾ ਸ਼ਸ੍ਤੋ ਮਹਾਮृਧੇ
ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤ ਕੰਸ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਆਪਣੇ ਜਣੇ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ।
ਆਹੁਕਃ ਪੁਨਰਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਜ੍ਞਾਤਿਭਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਤ੍ਕृਤਃ । ਉਗ੍ਰਸੇਨਃ ਕृਤੋ ਰਾਜਾ ਭੋਜਰਾਜਨ੍ਯਵਰ੍ਧਨਃ
ਫਿਰ ਅਹੁਕ ਨੂੰ ਸਾਨੂੰ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਭੋਜ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਾਧੂ ਬਣਿਆ।
ਸਂਸਮੇਕਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਕੁਲਾਰ੍ਥੇ ਸਰ੍ਵਯਾਦਵਾਃ। ਸਂਭੂਯ ਸੁਖਮੇਧਨ੍ਤੇ ਭਾਰਤਾਨ੍ਧਕਵृष੍ਣਯਃ
ਸਾਰੇ ਯਾਦਵਾਂ ਨੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇੱਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਿਲ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀ ਰਹੇ ਹਨ, ਹੇ ਭਾਰਤਵੰਸ਼ੀਓ, ਅੰਧਕ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਓ।