ਪ੍ਰਿਯਾਭ੍ਯੁਪਗਤੇ ਦ੍ਯੂਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਮਧੂਸੂਦਨ। ਜਿਤਾਃ ਸ਼ਕੁਨਿਨਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਕਿਂ ਮਮ ਦੁष੍ਕृਤਮ੍
ਜਦ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਮੰਨੀ, ਤੇ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਥੇ ਮੈਂ ਕੀ ਪਾਪ ਕੀਤਾ, ਮਧੂਸੂਦਨ?
ਯਤ੍ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਤ੍ਰਾਜੀਯਨ੍ਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ । ਤੇਭ੍ਯ ਏਵਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਂ ਤਤ੍ਤਦ ਮਧੁਸੂਦਨ
ਉਹ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਾਵ ਤੇ ਲਾਇਆ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੀ, ਮਧੂਸੂਦਨ।
ਅਪਰਾਧੋ ਨ ਚਾਸ੍ਮਾਕਂ ਯਤ੍ਤੇ ਹ੍ਯਕ੍ਸ਼ੈਃ ਪਰਾਜਿਤਾਃ। ਅਜੇਯਾ ਜਯਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਿਤਾ ਵਨਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ; ਪਾਂਡਵ, ਜੋ ਅਜੈਯ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਜੰਗਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਕੇਨ ਵਾऽਪ੍ਯਪਵਾਦੇਨ ਵਿਰੁਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਰਿਭਿਃ ਸਹ। ਅਸ਼ਕ੍ਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਕृष੍ਣ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਮਿਤ੍ਰਵਤ੍
ਕਿਹੜੀ ਗਲਤ ਲਗਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵ, ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬੇਬਸ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਤੇ ਸਾਡੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੇ ਵੈਰੀ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ?
ਕਿਮਸ੍ਮਾਭਿਃ ਕृਤਂ ਤੇषਾਂ ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਵਾ ਪੁਨਰਾਗਸਿ। ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਞ੍ਜਿਘਾਂਸਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸृਞ੍ਜਯੈਃ ਸਹ
ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੀ ਕੀਤਾ, ਜਾਂ ਕਿਸ ਗਲ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪਾਂਡਵ ਸ੍ਰੰਜਯਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ?
ਨ ਚਾਪਿ ਵਯਮੁਗ੍ਰੇਣ ਕਰ੍ਮਣਾ ਵਚਨੇਨ ਵਾ। ਪ੍ਰਭ੍ਰष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰਣਮਾਮੇਹ ਭਯਾਦਪਿ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਨਾ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਕਠੋਰ ਕੰਮ ਜਾਂ ਬੋਲ ਨਾਲ ਹੇਠਾਂ ਆਏ ਹਾਂ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨ ਚ ਤਂ ਕृष੍ਣ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਮਨੁष੍ਠਿਤਮ੍ । ਉਤ੍ਸਹੇਤ ਯੁਧਾ ਜੇਤੁਂ ਯੋ ਨਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਿਬਰ੍ਹਣ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮੈਂ ਕੋਈ ਐਸਾ ਯੋਧਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜੋ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਰੀਤ ਨਿਭਾ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਸਕੇ।
ਨ ਹਿ ਭੀष੍ਮਕृਪਦ੍ਰੋਣਾਃ ਸਕਰ੍ਣਾ ਮਧੁਸੂਦਨ। ਦੇਵੈਰਪਿ ਯੁਧਾ ਜੇਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਾਃ ਕਿਮੁਤ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਕਰਣ — ਮਧੂਸੂਦਨ, ਇਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੋਂ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਮਨੁਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੋ ਯਦਿ ਮਾਧਵ ਸਂਯੁਗੇ। ਅਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨਿਧਨਂ ਕਾਲੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਮੇਵ ਤਤ੍
ਮਾਧਵ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਰ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਵਰਗ ਹੋਵੇਗਾ।
ਮੁਖ੍ਯਸ਼੍ਚੈਵੈष ਨੋ ਧਰ੍ਮਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਯਚ੍ਛਯੀਮਹਿ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਸ਼ਰਤਲ੍ਪਗਤਾ ਵਯਮ੍
ਜਨਾਰਦਨ, ਇਹੀ ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਹੈ — ਕਿ ਅਸੀਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਪਲੰਗ ਤੇ ਲਟ ਜਾਈਏ।
ਤੇ ਵਯਂ ਵੀਰਸ਼ਯਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮੋ ਯਦਿ ਸਂਯੁਗੇ। ਅਪ੍ਰਣਮ੍ਯੈਵ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਨ ਨਸ੍ਤਪ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਧਵ
ਮਾਧਵ, ਅਸੀਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸੌਣ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਣਗੇ, ਪਰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਅੱਗੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਝੁਕਾਂਗੇ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਕਸ਼੍ਚ ਜਾਤੁ ਕੁਲੇ ਜਾਤਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮੇਣ ਵਰ੍ਤਯਨ੍ । ਭਯਾਦ੍ਵृਤ੍ਤਿਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯੈਵਂ ਪ੍ਰਣਮੇਦਿਹ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਕੌਣ noble family ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਰੀਤ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ, ਡਰ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਕਦੇ ਝੁਕਦਾ ਹੈ?
ਉਦ੍ਯਚ੍ਛੇਦੇਵ ਨ ਨਮੇਦੁਦ੍ਯਮੋ ਹ੍ਯੇਵ ਪੌਰੁषਮ੍ । ਅਪ੍ਯਪਰ੍ਵਣਿ ਭਜ੍ਯੇਤ ਨ ਨਮੇਦਿਹ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਝੁਕਣਾ ਨਹੀਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੀ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਖੂਬੀ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਕਿਸੇ ਅਣਸੁਹੀ ਵੇਲੇ ਟੁੱਟ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਇੱਥੇ ਕਦੇ ਝੁਕਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਇਤਿ ਮਾਤਙ੍ਗਵਚਨਂ ਪਰਿਪ੍ਸਨ੍ਤਿ ਹਿਤੇਪ੍ਸਵਃ । ਧਰ੍ਮਾਯ ਚੈਵ ਪ੍ਰਣਮੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਦ੍ਵਿਧਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਾਤੰਗ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਸਹੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਧਰਮ ਲਈ ਤੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਝੁਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਕਂਚਿਦਨ੍ਯਂ ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਂ ਤਥਾ ਚਰੇਤ੍। ਏष ਧਰ੍ਮਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਮਤਮੇਤਚ੍ਚ ਮੇ ਸਦਾ
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਜਿੰਦਗੀ ਭਰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਯੋਧਿਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਤੇ ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾ ਮਤ ਹੈ।
ਰਾਜ੍ਯਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਯੋ ਮੇ ਪਿਤ੍ਰਾ ਪੁਰਾऽਭਵਤ੍। ਨ ਸ ਲਭ੍ਯਃ ਪੁਨਰ੍ਜਾਤੁ ਮਯਿ ਜੀਵਤਿ ਕੇਸ਼ਵ
ਕੇਸ਼ਵ, ਜੋ ਰਾਜ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋਏ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ।
ਯਾਵਚ੍ਚ ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਯਤੇ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਨ੍ਯਸ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾ ਵਯਂ ਤੇ ਵਾऽਪ੍ਯੁਪਜੀਵਾਮ ਮਾਧਵ । ਅਪ੍ਰਦੇਯਂ ਪੁਰਾ ਦਤ੍ਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪਰਵਤੋ ਮਮ
ਜਦ ਤਕ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ ਰਹੇ, ਜਨਾਰਦਨ, ਅਸੀਂ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਕੇ ਜਾਂ ਉਹ, ਮਾਧਵ, ਜੀਉਂਦੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ; ਪਰ ਜੋ ਰਾਜ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਮੁੜ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਅਜ੍ਞਾਨਾਦ੍ਵਾ ਭਯਾਦ੍ਵਾऽਪਿ ਮਯਿ ਬਾਲੇ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਨ ਤਦਦ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਲਭ੍ਯਂ ਪਾਣ੍ਡਵੈਰ੍ਵृष੍ਣਿਨਨ੍ਦਨ
ਜਨਾਰਦਨ, ਜਦ ਮੈਂ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ, ਅਣਜਾਣੇ ਜਾਂ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਗੁਆ ਚੁੱਕਾ, ਉਹ ਹੁਣ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦੇ ਲਾਡਲੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ।
ਧ੍ਰਿਯਮਾਣੇ ਮਹਾਬਾਹੌ ਮਯਿ ਸਂਪ੍ਰਤਿ ਕੇਸ਼ਵ । ਯਾਵਦ੍ਧਿ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਸੂਚ੍ਯਾ ਵਿਦ੍ਧ੍ਯੇਦਗ੍ਰੇਣ ਕੇਸ਼ਵ । ਤਾਵਦਪ੍ਯਪਰਿਤ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਭੂਮੇਰ੍ਨਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਕੇਸ਼ਵ, ਜਦ ਤਕ ਮੈਂ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਟਿਕਿਆ ਹਾਂ, ਚਾਹੇ ਤੇਜ਼ ਸੂਈ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਚੁਭ ਜਾਵਾਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ ਛੱਡਣ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਃ ਕ੍ਰੋਧਪਰ੍ਯਾਕੁਲੇਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕੁਰੁਸਂਸਦਿ
ਫਿਰ ਦਾਸਾਰਹ ਹੱਸ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਕੁਰੁ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਲਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਵੀਰਸ਼ਯਨਂ ਕਾਮਮੇਤਦਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ। ਸ੍ਥਿਰੋ ਭਵ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯੋ ਵਿਮਰ੍ਦੋ ਭਵਿਤਾ ਮਹਾਨ੍
ਤੂੰ ਵੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸੌਣ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ; ਇਹ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮਿਲ ਜਾਵੇ। ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਡਟ ਕੇ ਰਹਿ; ਵੱਡਾ ਟਕਰਾਅ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯਚ੍ਚੈਤਨ੍ਮਨ੍ਯਸੇ ਮੂਢ ਨ ਮੇ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਃ। ਪਾਣ੍ਡਵੇष੍ਵਿਤਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਬੋਧ ਤ੍ਵਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਤੂੰ ਜੋ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ, ਮੂਰਖ, ਕਿ ਮੈਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ—ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਾਣ ਲੈ, ਰਾਜਾ।
ਸ਼੍ਰਿਯਾਂ ਸਂਤਪ੍ਯਮਾਨੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਤ੍ਵਯਾ ਦੁਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਂ ਦ੍ਯੂਤਂ ਸੌਬਲੇਨ ਚ ਭਾਰਤ
ਤੂੰ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਤੋਂ ਸੜ ਕੇ, ਮੰਦੇ ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਤੇ ਸੌਬਲ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੂਆ ਰਚਾਇਆ, ਭਾਰਤ।
ਕਥਂ ਚ ਜ੍ਞਾਤਯਸ੍ਤਾਤ ਸ਼੍ਰੇਯਾਂਸਃ ਸਾਧੁਸਂਮਤਾਃ । ਤਥਾऽਨ੍ਯਾਯ੍ਯਮੁਪਸ੍ਥਾਤੁਂ ਜਿਹ੍ਮੇਨਾਜਿਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ
ਪਿਆਰੇ, ਜਿਹੜੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਉੱਚੇ ਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਐਸਾ ਅਨਿਆਇਕ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਸਿੱਧਿਆਂ ਨਾਲ ਠੱਗੀ ਕਰਕੇ?
ਅਕ੍ਸ਼ਦ੍ਯੂਤਂ ਮਹਾਪ੍ਰਜ੍ਞ ਸਤਾਂ ਮਤਿਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਅਸਤਾਂ ਤਤ੍ਰ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਭੇਦਾਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਸਨਾਨਿ ਚ
ਜੂਏ ਦਾ ਖੇਡ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬਰਬਾਦੀ ਹੈ; ਮੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਫੁਟ ਤੇ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਦਿਦਂ ਵ੍ਯਸਨਂ ਘੋਰਂ ਤ੍ਵਯਾ ਦ੍ਯੂਤਮੁਖਂ ਕृਤਮ੍ । ਅਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਦਾਚਾਰਾਨ੍ਸਾਰ੍ਧਂ ਪਾਪਾਨੁਬਨ੍ਧਨੈਃ
ਇਹ ਡਰਾਉਣੀ ਮੁਸੀਬਤ, ਜੂਏ ਦੀ, ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਪਾਪ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਕਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੋ ਭ੍ਰਾਤृਭਾਰ੍ਯਾਂ ਵੈ ਵਿਪ੍ਰਕਰ੍ਤृਂ ਤਥਾਰ੍ਹਤਿ। ਆਨੀਯ ਚ ਸਭਾਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਯਥੋਕ੍ਤਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਤ੍ਵਯਾ
ਹੋਰ ਕੌਣ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਇੱਨ੍ਹਾ ਬਦਤਮੀਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਤਾਉਣ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਤੇ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਿਆ।
ਕੁਲੀਨਾ ਸ਼ੀਲਸਂਪਨ੍ਨਾ ਪ੍ਰਾਣੇਭ੍ਯੋऽਪਿ ਗਰੀਯਸੀ । ਮਹਿषੀ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤਥਾ ਵਿਨਿਕृਤਾ ਤ੍ਵਯਾ
ਉੱਚ ਘਰ ਦੀ, ਚੰਗੀ ਆਦਤਾਂ ਵਾਲੀ, ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਕ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਰਾਣੀ—ਉਹ ਤੂੰ ਇੱਨ੍ਹਾ ਬੇਇਜ਼ਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਕੁਰਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਥੋਕ੍ਤਾਃ ਕੁਰੁਸਂਸਦਿ । ਦੁਃਸ਼ਾਸਨੇਨ ਕੌਨ੍ਤੇਯਾਃ ਪ੍ਰਵ੍ਰਜਨ੍ਤਃ ਪਰਨ੍ਤਪਾਃ
ਕੁਰੂਆਂ ਦੀ ਸਭ ਵਿੱਚ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਕੌਂਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਵਧੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਨਿਕਾਲ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਸਮ੍ਯਗ੍ਵृਤ੍ਤੇष੍ਵਲੁਬ੍ਧੇषੁ ਸਤਤਂ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿषੁ । ਸ੍ਵੇषੁ ਬਨ੍ਧੁषੁ ਕਃ ਸਾਧੁਸ਼੍ਚਰੇਦੇਵਮਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਆਪਣੇ ਸਦਾ ਸੱਚੇ, ਲੋਭ ਰਹਿਤ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਇੰਨਾ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?