ਅਥ ਦੁਰ੍ਯੋਧਂ ਰਾਜਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਭ੍ਯਭਾषਤ। ਆਸੀਨਂ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਰਾਜਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਸੀ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨ ਨਿਬੋਧੇਦਂ ਸ਼ੌਰਿਣੋਕ੍ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਆਦਤ੍ਸ੍ਵ ਸ਼ਿਵਮਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਯੋਗਕ੍ਸ਼ੇਮਵਦਵ੍ਯਯਮ੍
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੌਰੀ ਦੀ ਕਹੀ ਗੱਲ ਸੁਣ; ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ, ਸੁਖ-ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀ ਤੇ ਕਦੇ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਪਣਾ ਲੈ।
ਅਨੇਨ ਹਿ ਸਹਾਯੇਨ ਕृष੍ਣੇਨਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾ । ਇष੍ਟਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਭਿਪ੍ਰਾਯਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮਃ ਸਰ੍ਵਰਾਜਸੁ
ਇਸ ਸਾਥੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਦੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀਆਂ ਚਾਹਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲਵਾਂਗੇ।
ਸੁਸਂਹਤਃ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਤਾਤ ਗਚ੍ਛ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍ । ਚਰ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਭਰਤਾਨਾਮਨਾਮਯਮ੍
ਕੇਸ਼ਵ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪੁੱਤਰ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਕੋਲ ਜਾ; ਭਾਰਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਸੁਖ-ਸੁਰੱਖਿਆ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਓ।
ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਤੀਰ੍ਥੇਨ ਤਾਤ ਗਚ੍ਛਸ੍ਵ ਸਂਸ਼ਮਮ੍ । ਕਾਲਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਿਦਂ ਮਨ੍ਯੇ ਮਾ ਤ੍ਵਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਤਿਗਾਃ
ਪਿਆਰੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਰਾਹੀਂ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਚਲੇ ਜਾ; ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ ਕਿ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਤੂੰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਹੱਦ ਤੋਂ ਪਾਰ ਨਾ ਜਾ।
ਸ਼ਮਂ ਚੇਦ੍ਯਾਚਮਾਨਂ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਸ੍ਯਸਿ ਕੇਸ਼ਵਮ੍ । ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਮਭਿਜਲ੍ਪਨ੍ਤਂ ਨ ਤਵਾਸ੍ਤ੍ਯਪਰਾਭਵਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਮੰਗ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦੇਵੇਂ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣੌ ਸਮਵ੍ਯਥੌ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮੂਚਤੁਃ ਸ਼ਾਸਨਾਤਿਗਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਏ; ਉਸ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਉਹ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਬੈਠੇ।
ਯਾਵਤ੍ਕृष੍ਣਾਵਸਨ੍ਨਦ੍ਧੌ ਯਾਵਤ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਗਾਣ੍ਡਿਵਮ੍ । ਯਾਵਦ੍ਧੌਮ੍ਯੋ ਨ ਮੇਧਾਗ੍ਨੌ ਜੁਹੋਤੀਹ ਦ੍ਵਿषਦ੍ਬਲਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਗਾਂਡਿਵ ਧਨੁਸ਼ ਮਜ਼ਬੂਤ ਖੜਾ ਰਹੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਧੌਮਯ ਯਜਨ ਅੱਗ 'ਚ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਰਹੇ, ਤਦ ਤੱਕ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਫੌਜ ਨਾਲ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਰੋਕੋ।
ਯਾਵਨ੍ਨ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਤੇ ਕ੍ਰੂਦ੍ਧਃ ਸੇਨਾਂ ਤਵ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਹ੍ਰੀਨਿषੇਵੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਸ੍ਤਾਵਚ੍ਛਾਮ੍ਯਤੁ ਵੈਸ਼ਸਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ, ਤੇਰੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਜੰਗ 'ਚ ਨਹੀਂ ਤੱਕਦਾ, ਤਦ ਤੱਕ ਹਿੰਸਾ ਨੂੰ ਰੋਕੋ।
ਯਾਵਨ੍ਨ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਪਾਰ੍ਥਃ ਸ੍ਵੇऽਪ੍ਯਨੀਕੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ। ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਸ੍ਤਾਵਚ੍ਛਾਮ੍ਯਤੁ ਵੈਸ਼ਸਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਪਾਰਥ ਆਪਣੇ ਦਲ 'ਚ ਖੜਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਭੀਮਸੇਨ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ, ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ, ਤਦ ਤੱਕ ਹਿੰਸਾ ਨੂੰ ਰੋਕੋ।
ਯਾਵਨ੍ਨ ਚਰਤੇ ਮਾਰ੍ਗਾਨ੍ਪृਤਨਾਮਭਿਧਰ੍षਯਨ੍ । ਭੀਮਸੇਨੋ ਗਦਾਪਾਣਿਸ੍ਤਾਵਤ੍ਸਂਸ਼ਾਮ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਭੀਮਸੇਨ ਗਦਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਸੈਨਿਕਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਦ ਤੱਕ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖੋ।
ਯਾਵਨ੍ਨ ਸ਼ਾਤਯਤ੍ਯਾਜੌ ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਗਜਯੋਧਿਨਾਮ੍ । ਗਦਯਾ ਵੀਰਘਾਤਿਨ੍ਯਾ ਫਲਾਨੀਵ ਵਨਸ੍ਪਤੇਃ । ਕਾਲੇਨ ਪਰਿਪਕ੍ਵਾਨਿ ਤਾਵਚ੍ਛਾਮ੍ਯਤੁ ਵੈਸ਼ਸਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਭੀਮਸੇਨ ਜੰਗ 'ਚ ਗਦਾ ਨਾਲ ਹਾਥੀ-ਸਵਾਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਫਲਾਂ ਵਾਂਗ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਪੱਕੇ ਫਲਾਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਢਾਹਦਾ, ਤਦ ਤੱਕ ਹਿੰਸਾ ਨੂੰ ਰੋਕੋ।
ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ ।। ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਚ ਸ਼ੈਸ਼ੁਪਾਲਿਸ਼੍ਚ ਦਂਸ਼ਿਤਾਃ
ਨਕੁਲ, ਸਹਦੇਵ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ (ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ), ਵਿਰਾਟ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਤੇ ਸ਼ੈਸ਼ੁਪਾਲ—all ਤਿਆਰ ਤੇ ਉਤਸੁਕ ਹਨ।
ਯਾਵਨ੍ਨ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਤ੍ਯੇਤੇ ਨਕ੍ਰਾ ਇਵ ਮਹਾਰ੍ਣਵਮ੍ । ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਸ੍ਯਨ੍ਤਸ੍ਤਾਵਚ੍ਛਾਮ੍ਯਤੁ ਵੈਸ਼ਸਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਯੋਧੇ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ 'ਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਘੁਸਦੇ, ਹਮਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤਦ ਤੱਕ ਹਿੰਸਾ ਨੂੰ ਰੋਕੋ।
ਯਾਵਨ੍ਨ ਸੁਕੁਮਾਰੇषੁ ਸ਼ਰੀਰੇषੁ ਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍। ਗਾਰ੍ਧ੍ਰਪਤ੍ਰਾਃ ਪਤਨ੍ਤ੍ਯੁਗ੍ਰਾਸ੍ਤਾਵਚ੍ਛਾਮ੍ਯਤੁ ਵੈਸ਼ਸਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਤੇਜ਼ ਗੀਧ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਰਮ ਸਰੀਰਾਂ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਵੱਜਦੇ, ਤਦ ਤੱਕ ਹਿੰਸਾ ਨੂੰ ਰੋਕੋ।
ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਦਿਗ੍ਧੇषੁ ਹਾਰਨਿष੍ਕਧਰੇषੁ ਚ । ਨੋਰਸ੍ਸੁ ਯਾਵਦ੍ਯੋਧਾਨਾਂ ਮਹੇष੍ਵਾਸੈਰ੍ਮਹੇषਵਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਤੀਰ, ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਹਾਰ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੇਦਦੇ, ਤਦ ਤੱਕ ਹਿੰਸਾ ਨੂੰ ਰੋਕੋ।
ਕृਤਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਸ੍ਯਦ੍ਭਿਰ੍ਦੂਰਪਾਤਿਭਿਰਾਯਸਾਃ । ਅਭਿਲਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ਨਿਪਾਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਾਵਚ੍ਛਾਮ੍ਯਤੁ ਵੈਸ਼ਸਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੰਬੇ ਫਾਸਲੇ ਤੋਂ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਵੱਜਦੇ, ਤਦ ਤੱਕ ਹਿੰਸਾ ਨੂੰ ਰੋਕੋ।
ਅਭਿਵਾਦਯਮਾਨਂ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਿਰਸਾ ਰਾਜਕੁਞ੍ਜਰਃ । ਪਾਣਿਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਰਾਜ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ।
ਧ੍ਵਜਾਙ੍ਕੁਸ਼ਪਤਾਕਾਙ੍ਕਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਤੇ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ । ਸ੍ਕਨ੍ਧੇ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪਤਾਂ ਬਹੁਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਧਵਜ, ਅੰਕੁਸ਼ ਤੇ ਝੰਡਾ ਲੈ ਕੇ ਸੁਦਕਸ਼ਿਨ ਆਪਣਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੱਥ ਤੇਰੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਰੱਖੇ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਰਤ੍ਨੌषਧਿਸਮੇਤੇਨ ਰਤ੍ਨਾਙ੍ਗੁਲਿਤਲੇਨ ਚ। ਉਪਵਿष੍ਟਸ੍ਯ ਪृष੍ਠਂ ਤੇ ਪਾਣਿਨਾ ਪਰਿਮਾਰ੍ਜਤੁ
ਉਹ, ਰਤਨ ਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਉਂਗਲੀ ਵਾਲਾ, ਬੈਠ ਕੇ ਤੇਰੀ ਪਿੱਠ ਹੱਥ ਨਾਲ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਮਲ ਦੇ।
ਸ਼ਾਲਸ੍ਕਨ੍ਧੋ ਮਹਾਬਹੁਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਵਜਾਨੋ ਵृਕੋਦਰਃ । ਸਾਮ੍ਨਾऽਭਿਵਦਤਾਂ ਚਾਪਿ ਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਸ਼ਾਲ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਹੱਥ ਵਾਲਾ ਤੇਰਾ ਆਪਣਾ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਨਰਮ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਮਿਲੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਅਰ੍ਜੁਨੇਨ ਯਮਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤੈਰਭਿਵਾਦਿਤਃ। ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਤਾਨ੍ਸਮੁਪਾਘ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾऽਭਿਵਦ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਜਦ ਤੱਕ ਤੈਨੂੰ ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਯਮ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮਿਲ, ਰਾਜਾ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵੈਰ੍ਵੀਰੈਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ ਸਂਗਤਮ੍ । ਯਾਵਦਾਨਨ੍ਦਜਾਸ਼੍ਰੂਣਿ ਪ੍ਰਨ੍ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤੁ ਨਰਾਧਿਪਾਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਤੈਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਵੀਰ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਣਗੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂ ਵਗਾ ਦੇਣਗੇ।
ਘੁष੍ਯਤਾਂ ਰਾਜਧਾਨੀषੁ ਸਰ੍ਵਸਂਪਨ੍ਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍ । ਪृਥਿਵੀ ਭ੍ਰਾਤृਭਾਵੇਨ ਭੁਜ੍ਯਤਾਂ ਵਿਜ੍ਵਰੋ ਭਵ
ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਧਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਹੋਵੇ: ਧਰਤੀ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨਾਲ ਭੋਗੀ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਰਹੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਵਾਕ੍ਯਮਪ੍ਰਿਯਂ ਕੁਰੁਸਂਸਦਿ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਬਾਹੁਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਮ੍
ਕੁਰਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭਵਾਨੇਤਦ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ ਕੇਸ਼ਵ। ਮਾਮੇਵ ਹਿ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਵਿਭਾष੍ਯ ਪਰਿਗਰ੍ਹਸੇ
ਕੇਸ਼ਵ, ਤੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੋਚ ਕੇ ਹੀ ਕਹਿਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਦੋਸ਼ ਲਾ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤਿਵਾਦੇਨ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਮਕਸ੍ਮਾਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨ। ਭਵਾਨ੍ਗਰ੍ਹਯਤਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਿਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਬਲਾਬਲਮ੍
ਮਧੂਸੂਦਨ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਰਥਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਬਿਨਾਂ ਤਾਕਤ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖੇ।
ਭਵਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਚ ਰਾਜਾ ਵਾऽਪ੍ਯਾਚਾਰ੍ਯੋ ਵਾ ਪਿਤਾਮਹਃ । ਮਾਮੇਵ ਪਰਿਗਰ੍ਹਨ੍ਤੇ ਨਾਨ੍ਯਂ ਕਂਚਨ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍
ਤੂੰ, ਰਥੀ, ਰਾਜਾ, ਅਚਾਰਯ ਤੇ ਪਿਤਾਮਾ — ਸਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਨ ਚਾਹਂ ਲਕ੍ਸ਼ਯੇ ਕਂਚਿਦ੍ਵ੍ਯਭਿਚਾਰਮਿਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਅਥ ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਨ੍ਤੋ ਮਾਂ ਵਿਦ੍ਵਿषਨ੍ਤਿ ਸਰਾਜਕਾਃ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਫਿਰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਤੇ ਰਾਜੇ ਮੈਨੂੰ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋ।
ਨ ਚਾਹਂ ਕਂਚਿਦਤ੍ਯਰ੍ਥਮਪਰਾਧਮਰਿਨ੍ਦਮ । ਵਿਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸੁਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਮਪਿ ਕੇਸ਼ਵ
ਅਤੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਚਾਹੇ ਬੜੀ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਲਵਾਂ, ਕੇਸ਼ਵ।