ਕृष੍ਣੇਨ ਵਾਕ੍ਯਮੁਕ੍ਤੋऽਸਿ ਸृਹृਦਾਂ ਸ਼ਮਮਿਚ੍ਛਤਾ । ਅਨ੍ਵਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਤਤ੍ਤਾਤ ਮਾ ਮਨ੍ਯੁਵਸ਼ਮਨ੍ਵਗਾਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦੋਸਤਾਂ ਵਿਚ ਸਾਂਤਿ ਚਾਹ ਕੇ ਸਿੱਧਾ ਬਚਨ ਆਖਿਆ ਹੈ; ਪੁੱਤਰ, ਉਹੀ ਰਾਹ ਲੈ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਵਸ਼ ਨਾ ਹੋ।
ਅਕृਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਾਤ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਨ ਜਾਤੁ ਨ ਸੁਖਂ ਨ ਕਲ੍ਯਾਣਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਬਚਨ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਭਲਾ, ਸੁਖ ਜਾਂ ਚੰਗੀ ਤਕਦੀਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ।
ਧਰ੍ਮ੍ਯਮਰ੍ਥ੍ਯਂ ਮਹਾਬਾਹੁਰਾਹ ਤ੍ਵਾਂ ਤਾਤ ਕੇਸ਼ਵਃ । ਤਦਰ੍ਥਮਭਿਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਮਾ ਰਾਜਨ੍ਨੀਨਸ਼ਃ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਕੇਸ਼ਵ, ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਧਰਮ ਤੇ ਭਲੇ ਬਚਨ ਆਖੇ ਹਨ; ਰਾਜਾ, ਉਹੀ ਰਾਹ ਲੈ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਨਾ ਕਰ।
ਜ੍ਵਲਿਤਾਂ ਤ੍ਵਮਿਮਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਭਾਰਤੀਂ ਸਰ੍ਵਰਾਜਸੁ । ਜੀਵਤੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਦੌਰਾਤ੍ਮ੍ਯਾਦ੍ਭਂਸ਼ਯਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਮੰਦੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਭਾਰਤਾਂ ਦੀ ਚਮਕਦੀ ਤਕਦੀਰ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ, ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਵੇਂਗਾ।
ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਚ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਂ ਸਪੁਤ੍ਰਭ੍ਰਾਤृਬਾਨ੍ਧਵਮ੍ । ਅਹਮਿਤ੍ਯਨਯਾ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਜੀਵਿਤਾਦ੍ਧਂਸ਼ਯਿष੍ਯਤਸਿ
ਜੇ ਤੂੰ 'ਮੈਂ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹਾਂ' ਐਸਾ ਸੋਚ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ, ਮੰਤਰੀਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ, ਭਰਾਵਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੀ ਖਤਮ ਕਰ ਦੇਵੇਂਗਾ।
ਅਤਿਕ੍ਰਾਮਨ੍ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਤਥ੍ਯਂ ਵਚਨਮਰ੍ਥਵਤ੍। ਪਿਤੁਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਿਦੁਰਸ੍ਯ ਚ ਧੀਮਤਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਸੱਚੇ ਤੇ ਭਲੇ ਬਚਨ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ—
ਮਾ ਕੁਲਘ੍ਨਃ ਕੁਪੁਰੁषੋ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ ਕਾਪਥਂ ਗਮਃ। ਮਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਚੈਵ ਮਾ ਮਞ੍ਜੀਃ ਸ਼ੋਕਸਾਗਰੇ
ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਨਾ ਗਵਾਓ, ਬੁਰਾ ਮਨੁੱਖ ਨਾ ਬਣੋ, ਮੰਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਨਾ ਚਲੋ; ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਨਾ ਧੱਕੋ।
ਅਥ ਦ੍ਰੋਣੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਿਦਂ ਵਚਃ। ਅਮਰ੍षਵਸ਼ਮਾਪਨ੍ਨਂ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤਂ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਹ ਭਰਦੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਯੁਕ੍ਤਂ ਵਚਨਮਾਹ ਤ੍ਵਾਂ ਤਾਤ ਕੇਸ਼ਵਃ । ਤਥਾ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਸ੍ਤਞ੍ਜੁषਸ੍ਵ ਨਰਾਧਿਪ
ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਧਰਮ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ; ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਨੇ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਿਹਾ—ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਮੰਨ ਲੈ, ਰਾਜਾ।
ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੌ ਮੇਧਾਵਿਨੌ ਦਾਨ੍ਤਾਵਰ੍ਥਕਾਮੌ ਬਹੁਸ਼੍ਰੁਤੌ । ਆਹਤੁਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਹਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਞ੍ਜੁषਸ੍ਵ ਨਰਾਧਿਪ
ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਸਮਝਦਾਰ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਧਨ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ—ਇਹ ਮੰਨ ਲੈ, ਰਾਜਾ।
ਅਨੁਤਿष੍ਠ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਕृष੍ਣਭੀष੍ਮੌ ਯਦੂਚਤੁਃ । ਮਾਧਵਂ ਬੁਦ੍ਧਿਮੋਹੇਨ ਮਾऽਵਮਂਸ੍ਥਾਃ ਪਰਨ੍ਤਪ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਮੰਨ; ਮੰਨ ਵਿੱਚ ਭਟਕਣ ਕਰਕੇ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਕਰ, ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰੋਤ੍ਸਾਹਯਨ੍ਤ੍ਯੇਤੇ ਨੈਤੇ ਕृਤ੍ਯਾਯ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍ । ਵੈਰਂ ਪਰੇषਾਂ ਗ੍ਰੀਵਾਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਂਯੁਗੇ
ਜੋ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਉਕਸਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਰੰਜਿਸ਼ ਤੇਰੇ ਗਲੇ ਵਿਚ ਪਾ ਦੇਣਗੇ।
ਮਾ ਜੀਘਨਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਭ੍ਰਾਤॄਂਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਵਾਸੁਦੇਵਾਰ੍ਜੁਨੌ ਯਤ੍ਰ ਵਿਦ੍ਧ੍ਯਜੇਯਾਨਲਂ ਹਿ ਤਾਨ੍
ਆਪਣੀ ਜਨਤਾ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਕਰ; ਜਿੱਥੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਜੈਯ ਸਮਝ।
ਏਤਚ੍ਚੈਵ ਮਤਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸੁਹृਦੋਃ ਕृष੍ਣਭੀष੍ਮਯੋਃ। ਯਦਿ ਨਾਦਾਸ੍ਯਸੇ ਤਾਤ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਭਾਰਤ
ਇਹੀ ਸੱਚੀ ਰਾਏ ਤੇਰੇ ਦੋਸਤਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਂਗਾ, ਪੁੱਤਰ, ਫਿਰ ਪਛਤਾਵੇਂਗਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੇਨ ਭੂਯਾਨੇष ਤਤੋऽਰ੍ਜੁਨਃ। ਕृष੍ਣੋ ਹਿ ਦੇਵਕੀਪੁਤ੍ਰੋ ਦੇਵੈਰਪਿ ਸੁਦੁਃਸਹਃ । ਕਿਂ ਤੇ ਸੁਖਪ੍ਰਿਯੇਣੇਹ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੇਨ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਜੈਸਾ ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਰਜੁਨ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ—ਹੋਰ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਯਥੇਚ੍ਛਸਿ ਤਥਾ ਕੁਰੁ। ਨ ਹਿ ਤ੍ਵਾਮੁਤ੍ਸਹੇ ਵਕ੍ਤੁਂ ਭੂਯੋ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰ। ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਾਕ੍ਯਾਨ੍ਤਰੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾऽਪਿ ਵਿਦੁਰੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਭਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਮਮਰ੍षਣਮ੍
ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਵੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨ ਨ ਸ਼ੋਚਾਮਿ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਇਮੋ ਤੁ ਵृਦ੍ਧੌ ਸ਼ੋਚਾਮਿ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀਂ ਪਿਤਰਂ ਚ ਤੇ
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਹੀਂ ਰੋਦਾ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ; ਪਰ ਤੇਰੀ ਵਧੀਕ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਰੋਦਾ ਹਾਂ।
ਯਾਵਨਾਥੌ ਚਰਿष੍ਯੇਤੇ ਤ੍ਵਯਾ ਨਾਥੇਨ ਦੁਰ੍ਹृਦਾ। ਹਤਮਿਤ੍ਰੌ ਹਤਾਮਾਤ੍ਯੌ ਲੂਨਪਕ੍ਸ਼ਾਵਿਵਾਣ੍ਡਜੌ
ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਜੀਵਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਮੰਦੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਸਹਾਰੇ ਨਾਲ, ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਮੰਤਰੀ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਕੱਟੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕੌ ਵਿਚਰਿष੍ਯੇਤੇ ਸ਼ੋਚਨ੍ਤੌ ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਮ੍। ਕੁਲਘ੍ਨਮੀਦृਸ਼ਂ ਪਾਪਂ ਜਨਯਿਤ੍ਵਾ ਕੁਪੂਰੁषਮ੍
ਉਹ ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਭਿਖਾਰੀ ਬਣ ਕੇ, ਰੋਦੇ ਹੋਏ ਫਿਰਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਐਸਾ ਪਾਪੀ, ਘਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ।
ਅਥ ਦੁਰ੍ਯੋਧਂ ਰਾਜਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਭ੍ਯਭਾषਤ। ਆਸੀਨਂ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਰਾਜਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਸੀ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨ ਨਿਬੋਧੇਦਂ ਸ਼ੌਰਿਣੋਕ੍ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਆਦਤ੍ਸ੍ਵ ਸ਼ਿਵਮਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਯੋਗਕ੍ਸ਼ੇਮਵਦਵ੍ਯਯਮ੍
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੌਰੀ ਦੀ ਕਹੀ ਗੱਲ ਸੁਣ; ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ, ਸੁਖ-ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀ ਤੇ ਕਦੇ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਪਣਾ ਲੈ।
ਅਨੇਨ ਹਿ ਸਹਾਯੇਨ ਕृष੍ਣੇਨਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾ । ਇष੍ਟਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਭਿਪ੍ਰਾਯਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮਃ ਸਰ੍ਵਰਾਜਸੁ
ਇਸ ਸਾਥੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਦੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀਆਂ ਚਾਹਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲਵਾਂਗੇ।
ਸੁਸਂਹਤਃ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਤਾਤ ਗਚ੍ਛ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍ । ਚਰ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਭਰਤਾਨਾਮਨਾਮਯਮ੍
ਕੇਸ਼ਵ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪੁੱਤਰ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਕੋਲ ਜਾ; ਭਾਰਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਸੁਖ-ਸੁਰੱਖਿਆ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਓ।
ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਤੀਰ੍ਥੇਨ ਤਾਤ ਗਚ੍ਛਸ੍ਵ ਸਂਸ਼ਮਮ੍ । ਕਾਲਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਿਦਂ ਮਨ੍ਯੇ ਮਾ ਤ੍ਵਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਤਿਗਾਃ
ਪਿਆਰੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਰਾਹੀਂ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਚਲੇ ਜਾ; ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ ਕਿ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਤੂੰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਹੱਦ ਤੋਂ ਪਾਰ ਨਾ ਜਾ।
ਸ਼ਮਂ ਚੇਦ੍ਯਾਚਮਾਨਂ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਸ੍ਯਸਿ ਕੇਸ਼ਵਮ੍ । ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਮਭਿਜਲ੍ਪਨ੍ਤਂ ਨ ਤਵਾਸ੍ਤ੍ਯਪਰਾਭਵਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਮੰਗ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦੇਵੇਂ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣੌ ਸਮਵ੍ਯਥੌ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮੂਚਤੁਃ ਸ਼ਾਸਨਾਤਿਗਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਏ; ਉਸ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਉਹ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਬੈਠੇ।
ਯਾਵਤ੍ਕृष੍ਣਾਵਸਨ੍ਨਦ੍ਧੌ ਯਾਵਤ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਗਾਣ੍ਡਿਵਮ੍ । ਯਾਵਦ੍ਧੌਮ੍ਯੋ ਨ ਮੇਧਾਗ੍ਨੌ ਜੁਹੋਤੀਹ ਦ੍ਵਿषਦ੍ਬਲਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਗਾਂਡਿਵ ਧਨੁਸ਼ ਮਜ਼ਬੂਤ ਖੜਾ ਰਹੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਧੌਮਯ ਯਜਨ ਅੱਗ 'ਚ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਰਹੇ, ਤਦ ਤੱਕ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਫੌਜ ਨਾਲ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਰੋਕੋ।
ਯਾਵਨ੍ਨ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਤੇ ਕ੍ਰੂਦ੍ਧਃ ਸੇਨਾਂ ਤਵ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਹ੍ਰੀਨਿषੇਵੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਸ੍ਤਾਵਚ੍ਛਾਮ੍ਯਤੁ ਵੈਸ਼ਸਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ, ਤੇਰੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਜੰਗ 'ਚ ਨਹੀਂ ਤੱਕਦਾ, ਤਦ ਤੱਕ ਹਿੰਸਾ ਨੂੰ ਰੋਕੋ।
ਯਾਵਨ੍ਨ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਪਾਰ੍ਥਃ ਸ੍ਵੇऽਪ੍ਯਨੀਕੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ। ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਸ੍ਤਾਵਚ੍ਛਾਮ੍ਯਤੁ ਵੈਸ਼ਸਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਪਾਰਥ ਆਪਣੇ ਦਲ 'ਚ ਖੜਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਭੀਮਸੇਨ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ, ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ, ਤਦ ਤੱਕ ਹਿੰਸਾ ਨੂੰ ਰੋਕੋ।