ਤਥਾ ਵਿਰਾਟਨਗਰੇ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਮਹਦਦ੍ਭੁਤਮ੍। ਏਕਸ੍ਯ ਚ ਬਹੂਨਾਂ ਚ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਤਨ੍ਨਿਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਰਾਟ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਜੋਬਾ ਕੰਮ ਹੋਇਆ ਸੀ—ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਕਈਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ; ਇਹ ਹੀ ਵੱਡਾ ਉਦਾਹਰਨ ਹੈ।
ਯੁਦ੍ਧੇ ਯੇਨ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਨ੍ਤੋषਿਤਃ ਸ਼ਿਵਃ । ਤਮਜੇਯਮਨਾਧृष੍ਯਂ ਵਿਜੇਤੁਂ ਜਿष੍ਣੁਮਚ੍ਯੁਤਮ੍ । ਆਸ਼ਂਸਸੀਹ ਸਮਰੇ ਵੀਰਮਰ੍ਜੁਨਮੂਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਸਵੈ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਸ ਅਜੈ, ਅਟੱਲ, ਜਿੱਤੂ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਆਸ ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ?
ਮਦ੍ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਪੁਨਃ ਪਾਰ੍ਥਂ ਕਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਿਤੁਮਰ੍ਹਤਿ । ਯੁਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰਤੀਪਮਾਯਾਨ੍ਤਮਪਿ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ
ਮੈਂ ਨਾਲ ਹੋਵਾਂ ਤਾਂ ਪਾਰਥ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੌਣ ਕਰੇਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਸਿੱਧਾ ਇੰਦਰ ਵੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇ?
ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਮੁਦ੍ਵਹੇਦ੍ਭੂਮਿਂ ਦਹੇਤ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧ ਇਮਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ । ਪਾਤਯੇਤ੍ਰਿਦਿਵਾਦ੍ਦੇਵਾਨ੍ਯੋऽਰ੍ਜੁਨਂ ਸਮਰੇ ਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਠਾ ਲਵੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇ, ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਡਿੱਗਾ ਦੇਵੇ—ਉਹੀ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤਥਾ ਭ੍ਰਾਤॄਞ੍ਜ੍ਞਾਤੀਨ੍ਸਂਬਨ੍ਧਿਨਸ੍ਤਥਾ। ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਨ ਵਿਨਸ਼੍ਯੇਯੁਰਿਮੇ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਭਰਾਵਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ; ਤੇਰੇ ਕਾਰਨ ਇਹ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਣ।
ਅਸ੍ਤੁ ਸ਼ੇषਂ ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਮਾ ਪਰਾਭੂਦਿਦਂ ਕੁਲਮ੍ । ਕੁਲਘ੍ਨ ਇਤਿ ਨੋਚ੍ਯੇਥਾ ਨष੍ਟਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਨਰਾਧਿਪ
ਕੌਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਬਚਤ ਰਹਿਣ ਦਿਓ; ਇਹ ਵੰਸ਼ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਰਾਜਘਾਤੀ ਤੇ ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਨਾਮ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਰਾਜਾ।
ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਸ੍ਥਾਪਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇ ਮਹਾਰਥਾਃ । ਮਹਾਰਾਜ੍ਯੇऽਪਿ ਪਿਤਰਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਤੈਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਉਣਗੇ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ—even ਮਹਾਰਾਜੇ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਮਾ ਤਾਤ ਸ਼੍ਰਿਯਮਾਯਾਨ੍ਤੀਮਵਮਂਸ੍ਥਾਃ ਸਮੁਦ੍ਯਤਾਮ੍ । ਅਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਦਾਯ ਪਾਰ੍ਥੇਭ੍ਯੋ ਮਹਤੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮਾਪ੍ਨੁਹਿ
ਪਿਤਾ, ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਤਕਦੀਰ ਨੂੰ ਨਕਾਰ ਨਾ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਅੱਧਾ ਰਾਜ ਦੇ ਕੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰ।
ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਂਸ਼ਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਸੁਹृਦਾਂ ਵਚਃ । ਸਂਪ੍ਰੀਯਮਾਣੋ ਮਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਚਿਰਂ ਭਦ੍ਰਾਣ੍ਯਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਤਿ ਕਰਕੇ, ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਮੰਨ ਕੇ, ਮਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਲੰਬੀ ਚਿਰ ਤਕ ਚੰਗੀ ਤਕਦੀਰ ਪਾਵੇਂਗਾ।
ਤਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਭੀष੍ਮੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਮਰ੍षਣਮ੍ । ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਕਿਹਾ।
ਕृष੍ਣੇਨ ਵਾਕ੍ਯਮੁਕ੍ਤੋऽਸਿ ਸृਹृਦਾਂ ਸ਼ਮਮਿਚ੍ਛਤਾ । ਅਨ੍ਵਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਤਤ੍ਤਾਤ ਮਾ ਮਨ੍ਯੁਵਸ਼ਮਨ੍ਵਗਾਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦੋਸਤਾਂ ਵਿਚ ਸਾਂਤਿ ਚਾਹ ਕੇ ਸਿੱਧਾ ਬਚਨ ਆਖਿਆ ਹੈ; ਪੁੱਤਰ, ਉਹੀ ਰਾਹ ਲੈ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਵਸ਼ ਨਾ ਹੋ।
ਅਕृਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਾਤ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਨ ਜਾਤੁ ਨ ਸੁਖਂ ਨ ਕਲ੍ਯਾਣਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਬਚਨ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਭਲਾ, ਸੁਖ ਜਾਂ ਚੰਗੀ ਤਕਦੀਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ।
ਧਰ੍ਮ੍ਯਮਰ੍ਥ੍ਯਂ ਮਹਾਬਾਹੁਰਾਹ ਤ੍ਵਾਂ ਤਾਤ ਕੇਸ਼ਵਃ । ਤਦਰ੍ਥਮਭਿਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਮਾ ਰਾਜਨ੍ਨੀਨਸ਼ਃ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਕੇਸ਼ਵ, ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਧਰਮ ਤੇ ਭਲੇ ਬਚਨ ਆਖੇ ਹਨ; ਰਾਜਾ, ਉਹੀ ਰਾਹ ਲੈ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਨਾ ਕਰ।
ਜ੍ਵਲਿਤਾਂ ਤ੍ਵਮਿਮਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਭਾਰਤੀਂ ਸਰ੍ਵਰਾਜਸੁ । ਜੀਵਤੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਦੌਰਾਤ੍ਮ੍ਯਾਦ੍ਭਂਸ਼ਯਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਮੰਦੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਭਾਰਤਾਂ ਦੀ ਚਮਕਦੀ ਤਕਦੀਰ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ, ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਵੇਂਗਾ।
ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਚ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਂ ਸਪੁਤ੍ਰਭ੍ਰਾਤृਬਾਨ੍ਧਵਮ੍ । ਅਹਮਿਤ੍ਯਨਯਾ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਜੀਵਿਤਾਦ੍ਧਂਸ਼ਯਿष੍ਯਤਸਿ
ਜੇ ਤੂੰ 'ਮੈਂ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹਾਂ' ਐਸਾ ਸੋਚ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ, ਮੰਤਰੀਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ, ਭਰਾਵਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੀ ਖਤਮ ਕਰ ਦੇਵੇਂਗਾ।
ਅਤਿਕ੍ਰਾਮਨ੍ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਤਥ੍ਯਂ ਵਚਨਮਰ੍ਥਵਤ੍। ਪਿਤੁਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਿਦੁਰਸ੍ਯ ਚ ਧੀਮਤਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਸੱਚੇ ਤੇ ਭਲੇ ਬਚਨ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ—
ਮਾ ਕੁਲਘ੍ਨਃ ਕੁਪੁਰੁषੋ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ ਕਾਪਥਂ ਗਮਃ। ਮਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਚੈਵ ਮਾ ਮਞ੍ਜੀਃ ਸ਼ੋਕਸਾਗਰੇ
ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਨਾ ਗਵਾਓ, ਬੁਰਾ ਮਨੁੱਖ ਨਾ ਬਣੋ, ਮੰਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਨਾ ਚਲੋ; ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਨਾ ਧੱਕੋ।
ਅਥ ਦ੍ਰੋਣੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਿਦਂ ਵਚਃ। ਅਮਰ੍षਵਸ਼ਮਾਪਨ੍ਨਂ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤਂ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਹ ਭਰਦੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਯੁਕ੍ਤਂ ਵਚਨਮਾਹ ਤ੍ਵਾਂ ਤਾਤ ਕੇਸ਼ਵਃ । ਤਥਾ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਸ੍ਤਞ੍ਜੁषਸ੍ਵ ਨਰਾਧਿਪ
ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਧਰਮ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ; ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਨੇ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਿਹਾ—ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਮੰਨ ਲੈ, ਰਾਜਾ।
ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੌ ਮੇਧਾਵਿਨੌ ਦਾਨ੍ਤਾਵਰ੍ਥਕਾਮੌ ਬਹੁਸ਼੍ਰੁਤੌ । ਆਹਤੁਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਹਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਞ੍ਜੁषਸ੍ਵ ਨਰਾਧਿਪ
ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਸਮਝਦਾਰ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਧਨ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ—ਇਹ ਮੰਨ ਲੈ, ਰਾਜਾ।
ਅਨੁਤਿष੍ਠ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਕृष੍ਣਭੀष੍ਮੌ ਯਦੂਚਤੁਃ । ਮਾਧਵਂ ਬੁਦ੍ਧਿਮੋਹੇਨ ਮਾऽਵਮਂਸ੍ਥਾਃ ਪਰਨ੍ਤਪ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਮੰਨ; ਮੰਨ ਵਿੱਚ ਭਟਕਣ ਕਰਕੇ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਕਰ, ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰੋਤ੍ਸਾਹਯਨ੍ਤ੍ਯੇਤੇ ਨੈਤੇ ਕृਤ੍ਯਾਯ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍ । ਵੈਰਂ ਪਰੇषਾਂ ਗ੍ਰੀਵਾਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਂਯੁਗੇ
ਜੋ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਉਕਸਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਰੰਜਿਸ਼ ਤੇਰੇ ਗਲੇ ਵਿਚ ਪਾ ਦੇਣਗੇ।
ਮਾ ਜੀਘਨਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਭ੍ਰਾਤॄਂਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਵਾਸੁਦੇਵਾਰ੍ਜੁਨੌ ਯਤ੍ਰ ਵਿਦ੍ਧ੍ਯਜੇਯਾਨਲਂ ਹਿ ਤਾਨ੍
ਆਪਣੀ ਜਨਤਾ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਕਰ; ਜਿੱਥੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਜੈਯ ਸਮਝ।
ਏਤਚ੍ਚੈਵ ਮਤਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸੁਹृਦੋਃ ਕृष੍ਣਭੀष੍ਮਯੋਃ। ਯਦਿ ਨਾਦਾਸ੍ਯਸੇ ਤਾਤ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਭਾਰਤ
ਇਹੀ ਸੱਚੀ ਰਾਏ ਤੇਰੇ ਦੋਸਤਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਂਗਾ, ਪੁੱਤਰ, ਫਿਰ ਪਛਤਾਵੇਂਗਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੇਨ ਭੂਯਾਨੇष ਤਤੋऽਰ੍ਜੁਨਃ। ਕृष੍ਣੋ ਹਿ ਦੇਵਕੀਪੁਤ੍ਰੋ ਦੇਵੈਰਪਿ ਸੁਦੁਃਸਹਃ । ਕਿਂ ਤੇ ਸੁਖਪ੍ਰਿਯੇਣੇਹ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੇਨ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਜੈਸਾ ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਰਜੁਨ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ—ਹੋਰ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਯਥੇਚ੍ਛਸਿ ਤਥਾ ਕੁਰੁ। ਨ ਹਿ ਤ੍ਵਾਮੁਤ੍ਸਹੇ ਵਕ੍ਤੁਂ ਭੂਯੋ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰ। ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਾਕ੍ਯਾਨ੍ਤਰੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾऽਪਿ ਵਿਦੁਰੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਭਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਮਮਰ੍षਣਮ੍
ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਵੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨ ਨ ਸ਼ੋਚਾਮਿ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਇਮੋ ਤੁ ਵृਦ੍ਧੌ ਸ਼ੋਚਾਮਿ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀਂ ਪਿਤਰਂ ਚ ਤੇ
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਹੀਂ ਰੋਦਾ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ; ਪਰ ਤੇਰੀ ਵਧੀਕ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਰੋਦਾ ਹਾਂ।
ਯਾਵਨਾਥੌ ਚਰਿष੍ਯੇਤੇ ਤ੍ਵਯਾ ਨਾਥੇਨ ਦੁਰ੍ਹृਦਾ। ਹਤਮਿਤ੍ਰੌ ਹਤਾਮਾਤ੍ਯੌ ਲੂਨਪਕ੍ਸ਼ਾਵਿਵਾਣ੍ਡਜੌ
ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਜੀਵਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਮੰਦੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਸਹਾਰੇ ਨਾਲ, ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਮੰਤਰੀ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਕੱਟੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕੌ ਵਿਚਰਿष੍ਯੇਤੇ ਸ਼ੋਚਨ੍ਤੌ ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਮ੍। ਕੁਲਘ੍ਨਮੀਦृਸ਼ਂ ਪਾਪਂ ਜਨਯਿਤ੍ਵਾ ਕੁਪੂਰੁषਮ੍
ਉਹ ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਭਿਖਾਰੀ ਬਣ ਕੇ, ਰੋਦੇ ਹੋਏ ਫਿਰਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਐਸਾ ਪਾਪੀ, ਘਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ।