ਯੇਨ ਤ੍ਵਾਂ ਨਾਭਿਜਾਨਨ੍ਤਿ ਤਤੋऽਜ੍ਞਾਤੋਸਿ ਪਾਤਿਤਃ । ਪ੍ਰੀਤ੍ਯੈਵ ਚਾਸਿ ਦੌਹਿਤ੍ਰੈਸ੍ਤਾਰਿਤਸ੍ਤ੍ਵਮਿਹਾਗਤਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਾ ਸਕੇ, ਤੇ ਤੂੰ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ; ਪਰ ਤੇਰੇ ਪੋਤਿਆਂ ਨੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਉੱਥੋਂ ਬਚਾ ਕੇ ਇੱਥੇ ਲਿਆ ਆਏ।
ਸ੍ਥਾਨਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਪਨ੍ਨੋऽਸਿ ਕਰ੍ਮਣਾ ਸ੍ਵੇਨ ਨਿਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਅਚਲਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਪੁਣ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਂ ਧ੍ਰੁਵਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਥਾਂ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ; ਇਹ ਅਟੱਲ, ਸਦੀਵੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪੱਕਾ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਭਗਵਨ੍ਸਂਸ਼ਯੋ ਮੇऽਸ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਿਤਂ ਛੇਤ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । ਨ ਹ੍ਯਨ੍ਯਮਹਮਰ੍ਹਾਮਿ ਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹ
ਭਗਵਾਨ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਦੇਹ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ।
ਬਹੁਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲਨਵਰ੍ਧਿਤਮ੍। ਅਨੇਕਕ੍ਰਤੁਦਾਨੌਘੈਰਾਰ੍ਜਿਤਂ ਮੇ ਮਹਤ੍ਫਲਮ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ; ਅਨੇਕ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਦਾਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਫਲ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
ਕਥਂ ਤਦਲ੍ਪਕਾਲੇਨ ਕ੍ਸ਼ੀਣਂ ਯੇਨਾਸ੍ਮਿ ਪਾਤਿਤਃ । ਭਗਵਨ੍ਵੇਤ੍ਥ ਲੋਕਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਾਨ੍ਮਮ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਨ੍ । ਕਥਂ ਨੁ ਮਮ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਪ੍ਰਨष੍ਟਂ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ
ਕਿਵੇਂ ਉਹ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਘਟ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ? ਭਗਵਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਲੋਕ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਮੈਂ ਸਦੀਵੀ ਬਣਾਏ; ਫਿਰ ਮੇਰਾ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਿਵੇਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਓ ਚਮਕਦਾਰ।
ਬਹੁਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲਨਵਰ੍ਧਿਤਮ੍। ਅਨੇਕਕ੍ਰਤੁਦਾਨੌਘੈਰ੍ਯਤ੍ਤ੍ਵਯੋਪਾਰ੍ਜਿਤਂ ਫਲਮ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ; ਅਨੇਕ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਦਾਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਤੂੰ ਉਹ ਫਲ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
ਤਦਨੇਨੈਵ ਦੋषੇਣ ਕ੍ਸ਼ੀਣਂ ਯੇਨਾਸਿ ਪਾਤਿਤਃ। ਅਭਿਮਾਨੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਧਿਕ੍ਕृਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਵਾਸਿਭਿਃ
ਉਸੇ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਘਟ ਗਿਆ ਤੇ ਤੂੰ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ; ਰਾਜੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਵਾਸੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਤਿਰਸਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਨਾਯਂ ਮਾਨੇਨ ਰਾਜਰ੍षੇ ਨ ਬਲੇਨ ਨ ਹਿਂਸਯਾ। ਨ ਸ਼ਾਠ੍ਯੇਨ ਨ ਮਾਯਾਭਿਰ੍ਲੋਕੋ ਭਵਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ
ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ ਲਈ ਇਹ ਲੋਕ ਅਹੰਕਾਰ, ਤਾਕਤ, ਹਿੰਸਾ, ਚਲਾਕੀ ਜਾਂ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਸਦੀਵੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਨਾਵਮਾਨ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਨ੍ਨਧਮੋਤ੍ਕृष੍ਟਮਧ੍ਯਮਾਃ। ਨ ਹਿ ਮਾਨਪ੍ਰਦਗ੍ਧਾਨਾਂ ਕਸ਼੍ਚਿਦਸ੍ਤਿ ਸ਼ਮਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਰਾਜੇ, ਤੂੰ ਉੱਚੇ, ਹੇਠਲੇ ਜਾਂ ਮੱਧਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਘਟ ਨਾ ਸਮਝ; ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਸੜੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਪਤਨਾਰੋਹਣਮਿਦਂ ਕਥਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਨਰਾਃ । ਵਿषਮਾਣ੍ਯਪਿ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਉਤਾਰ-ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣਗੇ, ਉਹ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਆਉਣ ਤੇ ਵੀ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਣਗੇ।
ਏष ਦੋषੋऽਭਿਮਾਨੇਨ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਯਯਾਤਿਨਾ । ਨਿਰ੍ਬਧ੍ਨਤਾऽਤਿਮਾਤ੍ਰਂ ਚ ਗਾਲਵੇਨ ਮਹੀਪਤੇ
ਇਹ ਅਹੰਕਾਰ ਦੀ ਗਲਤੀ ਪਹਿਲਾਂ ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ; ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜ਼ੋਰ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਗਾਲਵ ਨੇ ਵੀ, ਰਾਜੇ।
ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਹਿਤਕਾਮਾਨਾਂ ਸੁਹृਦਾਂ ਹਿਤਮਿਚ੍ਛਤਾਮ੍। ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਹਿ ਨਿਰ੍ਬਨ੍ਧੋ ਨਿਰ੍ਬਨ੍ਧੋ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਯੋਦਯਃ
ਜੋ ਮਿੱਤਰ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਸੁਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜ਼ੋਰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹਾਨੀ ਤੇ ਲਾਭ ਦੋਵੇਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਗਾਨ੍ਧਾਰੇ ਮਾਨਂ ਕ੍ਰੋਧਂ ਚ ਵਰ੍ਜਯ । ਸਨ੍ਧਤ੍ਸ੍ਵ ਪਾਣ੍ਡਵੈਰ੍ਵੀਰ ਸਂਰਮ੍ਭਂ ਤ੍ਯਜ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਇਸ ਲਈ, ਗਾਂਧਾਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਪਾ, ਵਿਰੋਧ ਛੱਡ, ਰਾਜੇ।
ਸ ਭਵਾਨ੍ਸੁਹृਦਾਂ ਪਥ੍ਯਂ ਵਚੋ ਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਮਾऽਨृਤਮ੍ । ਸਮਰ੍ਥੈਰ੍ਵਿਗ੍ਰਹਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿषਮਸ੍ਥੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਮੰਨ, ਝੂਠ ਨਾ ਮੰਨ; ਜੇ ਤੂੰ ਸਮਰਥ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਕਰੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਦਦਾਤਿ ਯਤ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵ ਯਤ੍ਕਰਤਿ ਯਦ੍ਵਾ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਯਤਿ ਯਞ੍ਜੁਹੋਤਿ। ਨ ਤਸ੍ਯ ਨਾਸ਼ੋऽਸ੍ਤਿ ਨ ਚਾਪਕਰ੍षੋ ਨਾਨ੍ਯਸ੍ਤਦਸ਼੍ਨਾਤਿ ਸ ਏਵ ਕਰ੍ਤਾ
ਰਾਜਾ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਦੇ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਨਾ ਘਟਦਾ ਹੈ; ਕੋਈ ਹੋਰ ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹੀ ਕਰਤਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਮਹਾਖ੍ਯਾਨਮਨੁਤ੍ਤਮਂ ਹਿਤਂ ਬਹੁਸ਼੍ਰੁਤਾਨਾਂ ਗਤਰੋषਰਾਗਿਣਾਮ੍। ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਲੋਕੇ ਬਹੁਧਾ ਪ੍ਰਧਾਰਿਤਂ ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਗਦृष੍ਟਿਃ ਪृਥਿਵੀਮੁਪਾਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਇਹ ਵੱਡੀ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਕਹਾਣੀ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਲਾਲਚ ਦੂਰ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕੇ ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਿਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਹੜਾ ਤਿੰਨ ਜੀਵਨ ਦੇ ਮਕਸਦਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੁਖ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਤਮਂ ਰਾਜਨ੍ਯਯਾਤੇਸ਼੍ਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍। ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਾਵਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਯਾਨ੍ਤੀਹ ਮਾਨਵਾਃ
ਇਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉੱਚੀ ਕਥਾ ਹੈ; ਜੇਹੜਾ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਥੇ ਹੀ ਸੁਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭਗਵਨ੍ਨੇਵਮੇਵੈਤਦ੍ਯਥਾ ਵਦਸਿ ਨਾਰਦ। ਇਚ੍ਛਾਮਿ ਚਾਹਮਪ੍ਯੇਵਂ ਨ ਤ੍ਵੀਸ਼ੋ ਭਗਵਨ੍ਨਹਮ੍
ਭਗਵਾਨ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹੈ; ਮੈਂ ਵੀ ਇਹੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਮਾਲਕ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਕृष੍ਣਮਭ੍ਯਭਾषਤ ਕੌਰਵਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਂ ਲੋਕ੍ਯਂ ਚ ਮਾਮਾਤ੍ਥ ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਨ੍ਯਾਯ੍ਯਂ ਚ ਕੇਸ਼ਵ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਕੌਰਵ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ: 'ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜੋ ਸੁਰਗ, ਵਧੀਆ ਜੀਵਨ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਕੇਸ਼ਵ ਜੀ, ਉਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੈ।'
ਨ ਤ੍ਵਹਂ ਸ੍ਵਵਸ਼ਸ੍ਤਾਤ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਂ ਨ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ । `ਨ ਮਂਸ੍ਯਨ੍ਤੇ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਮ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਪਿਆਰੇ; ਜੋ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਮੇਰੇ ਮਾੜੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ, ਜਨਾਰਦਨ।
ਅਙ੍ਗ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਕृष੍ਣ ਮਨ੍ਦਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਤਿਗਂ ਮਮ। ਅਨੁਨੇਤੁਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਯਤਸ੍ਵ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੰਦੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਤੋਂ ਭਟਕ ਗਿਆ ਹੈ, ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ, ਮਹਾਬਲੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ।
ਨ ਸ਼੍ਰृਣੋਤਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਵਚਨਂ ਸਾਧੁ ਭਾषਿਤਮ੍ । ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਵਿਦੁਰਸ੍ਯ ਚ ਧੀਮਤਃ । ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਚੈਵ ਸੁਹृਦਾਂ ਭੀष੍ਮਾਦੀਨਾਂ ਹਿਤੈषਿਣਾਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ, ਗਾਂਧਾਰੀ, ਵਿਦੁਰ ਤੇ ਹੋਰ ਮਿੱਤਰਾਂ ਜਿਵੇਂ ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਪਾਪਮਤਿਂ ਕ੍ਰੂਰਂ ਪਾਪਚਿਤ੍ਤਮਚੇਤਨਮ੍ । ਅਨੁਸ਼ਾਧਿ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸ੍ਵਯਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਨृਪਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਸਿੱਖਾਓ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ—ਉਹ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ, ਕਠੋਰ, ਮਾੜੇ ਮਨ ਦਾ ਤੇ ਬੇਸਮਝ, ਮਾੜੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਸੁਹृਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਤੁ ਸੁਮਹਤ੍ਕृਤਂ ਤੇ ਸ੍ਯਾਞ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਜਨਾਰਦਨ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਰ ਲੈਓਗੇ।
ਤਤੋऽਭ੍ਯਾਵृਤ੍ਯ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਮਰ੍षਣਮ੍ । ਅਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਧੁਰਾਂ ਵਾਚਂ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍
ਫਿਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ੀ ਨੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਜ਼ਰਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਸਭ ਧਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਮਿੱਠੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨ ਨਿਬੋਧੇਦਂ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮ। ਸ਼ਰ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸਾਨੁਬਨ੍ਧਸ੍ਯ ਭਾਰਤ
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ।
ਮਹਾਪ੍ਰਜ੍ਞਕੁਲੇ ਜਾਤਃ ਸਾਧ੍ਵੇਤਤ੍ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । ਸ਼੍ਰੁਤਵृਤ੍ਤੋਪਸਂਪਨ੍ਨਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮੁਦਿਤੋ ਗੁਣੈਃ
ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਗਿਆਨ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਦੌष੍ਕੁਲੇਯਾ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨੋ ਨृਸ਼ਂਸਾ ਨਿਰਪਤ੍ਰਪਾਃ । ਤ ਏਤਦੀਦृਸ਼ਂ ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਤਾਤ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਮਾੜੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਮਾੜੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਕਠੋਰ ਤੇ ਬੇਸ਼ਰਮ—ਉਹ ਹੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਹੁਣ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਪਿਆਰੇ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਯੁਕ੍ਤਾ ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਸਤਾਮ੍। ਅਸਤਾਂ ਵਿਪਰੀਤਾ ਤੁ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਵਿਪਰੀਤਾ ਤ੍ਵਿਯਂ ਵृਤ੍ਤਿਰਸਕृਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਤ੍ਵਯਿ
ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਮਾੜੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਉਲਟ ਹੀ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੇਰ। ਪਰ ਇਹ ਉਲਟੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚਾਨੁਬਨ੍ਧੋऽਤ੍ਰ ਘੋਰਃ ਪ੍ਰਾਣਹਰੋ ਮਹਾਨ੍ । ਅਨਿष੍ਟਸ਼੍ਚਾਨਿਮਿਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਨ ਚ ਸ਼ਕ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ
ਇਥੇ, ਇਸ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਡਰਾਉਣਾ, ਜੀਵਨ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਅਧਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਨ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਨ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਤੋਂ ਹੈ, ਤੇ ਪੂਰਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਭਾਰਤ।