ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨਸ੍ਮਿ ਯਲ੍ਲੋਕੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਂਸ਼ੋਦ੍ਭਵਂ ਯਸ਼ਃ । ਵੀਰਸ਼ਬ੍ਦਫਲਂ ਚੈਵ ਤੇਨ ਸਂਯੁਜ੍ਯਤਾਂ ਭਵਾਨ੍ । ਯਥਾ ਧਰ੍ਮੇ ਰਤਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਖਂ ਵ੍ਰਜ
ਮੈਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਕਸ਼ਤਰੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਵਿਰਤਾ ਦਾ ਮਾਣ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਰਾ ਮਾਣ ਤੇ ਫਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲਗਨ ਸਦਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸ ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਓ।
ਸ਼ਿਬਿਰੌਸ਼ੀਨਰੋ ਧੀਮਾਨੁਵਾਚ ਮਧੁਰਾਂ ਗਿਰਮ੍। ਯਥਾ ਬਾਲੇषੁ ਨਾਰੀषੁ ਵੈਵਾਹ੍ਯੇषੁ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਸ਼ੀਨਰ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਬੀ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕਹੇ: ਜਿਵੇਂ ਬੱਚਿਆਂ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਵਿਆਹਾਂ ਵਿਚ—
ਸਙ੍ਗਰੇषੁ ਨਿਪਾਤੇषੁ ਤਥਾ ਤਦ੍ਵ੍ਯਸਨੇषੁ ਚ । ਅਨृਤਂ ਨੋਕ੍ਤਪੂਰ੍ਵਂ ਮੇ ਤੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਖਂ ਵ੍ਰਜ
ਜੰਗਾਂ, ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ; ਉਸ ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਓ।
ਯਥਾ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ਼੍ਚ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਰਾਜਨ੍ਕਾਮਸੁਖਾਨਿ ਚ। ਤ੍ਯਜੇਯਂ ਨ ਪੁਨਃ ਸਤ੍ਯਂ ਤੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਖਂ ਵ੍ਰਜ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ, ਰਾਜ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਸੁਖ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਸੱਚਾਈ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ; ਉਸ ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਓ।
ਯਥਾ ਸਤ੍ਯੇਨ ਮੇ ਧਰ੍ਮੋ ਯਥਾ ਸਤ੍ਯੇਨ ਪਾਵਕਃ । ਪ੍ਰੀਤਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਸ਼੍ਚੈਵ ਤੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਖਂ ਵ੍ਰਜ
ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਧਰਮ ਸੱਚ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਸੱਚ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਓ।
ਅष੍ਟਕਸ੍ਤ੍ਵਥ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਕੌਸ਼ਿਕੋ ਮਾਧਵੀਸੁਤਃ। ਅਨੇਕਸ਼ਤਯਜ੍ਵਾਨਂ ਨਾਹੁषਂ ਪ੍ਰਾਹ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਫਿਰ ਅਸ਼ਟਕ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਮਾਧਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕ ਵੰਸ਼ੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਨਾਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਜੋ ਕਈ ਸੈਂਕੜੇ ਯੱਗ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾ ਮੇ ਗੋਸਵਾਸ਼੍ਚਰਿਤਾਃ ਪ੍ਰਭੋ । ਕ੍ਰਤਵੋ ਵਾਜਪੇਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇषਾਂ ਫਲਮਵਾਪ੍ਨੁਹਿ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਮਲ ਯੱਗ ਅਤੇ ਗੋ-ਯੱਗ ਮੈਂ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਤੇ ਵਾਜਪੇਯ ਯੱਗ ਵੀ; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ।
ਨ ਮੇ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਨ ਧਨਂ ਨ ਤਥਾऽਨ੍ਯੇ ਪਰਿਚ੍ਛਦਾ । ਕ੍ਰਤੁष੍ਵਨੁਪਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਤੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਖਂ ਵ੍ਰਜ
ਮੇਰੇ ਯੱਗਾਂ ਵਿਚ ਨਾ ਰਤਨ, ਨਾ ਧਨ, ਨਾ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਵਰਤੇ ਗਏ; ਉਸ ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਓ।
ਯਥਾਯਥਾ ਹਿ ਜਲ੍ਪਨ੍ਤਿ ਦੌਹਿਤ੍ਰਾਸ੍ਤਂ ਨਰਾਧਿਪਮ੍ । ਤਥਤਥਾ ਵਸੁਮਤੀਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਦਿਵਂ ਯਯੌ
ਜਿਵੇਂ ਪੋਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਰਾਜਾ ਧਰਤੀ ਛੱਡ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਸ੍ਤੈਸ੍ਤੇ ਰਾਜਾਨਃ ਸੁਕृਤੈਸ੍ਤਦਾ । ਯਯਾਤਿਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤੋ ਭ੍ਰष੍ਟਂ ਤਾਰਯਾਮਾਸੁਰਞ੍ਜਸਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਯਯਾਤੀ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਲੈ ਗਏ।
ਦੌਹਿਤ੍ਰਾਃ ਸ੍ਵੇਨ ਧਰ੍ਮੇਣ ਯਜ੍ਞਦਾਨਕृਤੇਨ ਵੈ । ਚਤੁਰ੍षੁ ਰਾਜਵਂਸ਼ੇषੁ ਸਂਭੂਤਾਃ ਕੁਲਵਰ੍ਧਨਾਃ। ਮਾਤਾਮਹਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਂ ਦਿਵਮਾਰੋਪਯਨ੍ਤ ਤੇ
ਪੋਤੇ, ਜੋ ਚਾਰ ਰਾਜ ਵੰਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਜੰਮੇ, ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਦੀ ਵਧਾਈ, ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਯੱਗ-ਦਾਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨਾਨਾ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਜਧਰ੍ਮਗੁਣੋਪੇਤਾਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਦੌਹਿਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਵਯਂ ਰਾਜਨ੍ਦਿਵਮਾਰੋਹ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਰਾਜਧਰਮ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਸੀਂ ਪੋਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਸਦ੍ਭਿਰਾਰੋਪਿਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਰ੍ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ । ਅਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਯ ਦੌਹਿਤ੍ਰਾਨ੍ਯਯਾਤਿਰ੍ਦਿਵਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਯਯਾਤੀ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪੋਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦੇ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲੈ ਲਿਆ।
ਅਭਿਵृष੍ਟਸ਼੍ਚ ਵਰ੍षੇਣ ਨਾਨਾਪੁष੍ਪਸੁਗਨ੍ਧਿਨਾ। ਪਰਿष੍ਵਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਵਾਯੁਨਾ ਪੁਣ੍ਯਗਨ੍ਧਿਨਾ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੀ ਵਰ੍ਹਾ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਅਚਲਂ ਸ੍ਥਾਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੌਹਿਤ੍ਰਫਲਨਿਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਕਰ੍ਮਭਿਃ ਸ੍ਵੈਰੁਪਚਿਤੋ ਜਜ੍ਵਾਲ ਪਰਯਾ ਸ਼੍ਰਿਯਾ
ਪੋਤਿਆਂ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਅਟੱਲ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਿਆ।
ਉਪਗੀਤੋਪਨृਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣੈਃ । ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਗृਹੀਤਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਃਸ੍ਵਨੈਃ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਏ ਅਤੇ ਨੱਚਿਆ, ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਡੁੰਨਬੀ ਦੀ ਧੁਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਅਭਿष੍ਟੁਤਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਦੇਵਰਾਜਰ੍षਿਚਾਰਣੈਃ । ਅਰ੍ਚਿਤਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਮਾਰ੍ਘੇਣ ਦੈਵਤੈਰਭਿਨਨ੍ਦਿਤਃ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵਤੇ, ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਹੋਇਆ; ਉੱਚੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਫਲਂ ਚੈਵ ਤਮੁਵਾਚ ਪਿਤਾਮਹਃ । ਨਿਰ੍ਵृਤਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਮਨਸਂ ਵਚੋਭਿਸ੍ਤਰ੍ਪਯਨ੍ਨਿਵ
ਸਵਰਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸੁਖੀ ਸੀ, ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਜਿਵੇਂ ਮਿੱਠਾ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਚਤੁष੍ਪਾਦਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਰਿਤੋ ਲੋਕ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ । ਅਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਤਵ ਲੋਕੋऽਯਂ ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚੈਵਾਕ੍ਸ਼ਯਾ ਦਿਵਿ
ਤੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਨਿਭਾਇਆ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਲੋਕ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਵੀ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਸਦੀਵੀ ਰਹੇਗੀ।
ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਵਯੈਵ ਰਾਜਰ੍षੇ ਸ੍ਵਕृਤੇਨ ਵਿਘਾਤਿਤਮ੍। ਆਵृਤਂ ਤਮਸਾ ਚੇਤਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਵਾਸਿਨਾਮ੍
ਪਰ, ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ, ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਇਹ ਫਿਰ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ; ਸਵਰਗ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਏ।
ਯੇਨ ਤ੍ਵਾਂ ਨਾਭਿਜਾਨਨ੍ਤਿ ਤਤੋऽਜ੍ਞਾਤੋਸਿ ਪਾਤਿਤਃ । ਪ੍ਰੀਤ੍ਯੈਵ ਚਾਸਿ ਦੌਹਿਤ੍ਰੈਸ੍ਤਾਰਿਤਸ੍ਤ੍ਵਮਿਹਾਗਤਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਾ ਸਕੇ, ਤੇ ਤੂੰ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ; ਪਰ ਤੇਰੇ ਪੋਤਿਆਂ ਨੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਉੱਥੋਂ ਬਚਾ ਕੇ ਇੱਥੇ ਲਿਆ ਆਏ।
ਸ੍ਥਾਨਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਪਨ੍ਨੋऽਸਿ ਕਰ੍ਮਣਾ ਸ੍ਵੇਨ ਨਿਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਅਚਲਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਪੁਣ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਂ ਧ੍ਰੁਵਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਥਾਂ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ; ਇਹ ਅਟੱਲ, ਸਦੀਵੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪੱਕਾ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਭਗਵਨ੍ਸਂਸ਼ਯੋ ਮੇऽਸ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਿਤਂ ਛੇਤ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । ਨ ਹ੍ਯਨ੍ਯਮਹਮਰ੍ਹਾਮਿ ਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹ
ਭਗਵਾਨ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਦੇਹ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ।
ਬਹੁਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲਨਵਰ੍ਧਿਤਮ੍। ਅਨੇਕਕ੍ਰਤੁਦਾਨੌਘੈਰਾਰ੍ਜਿਤਂ ਮੇ ਮਹਤ੍ਫਲਮ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ; ਅਨੇਕ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਦਾਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਫਲ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
ਕਥਂ ਤਦਲ੍ਪਕਾਲੇਨ ਕ੍ਸ਼ੀਣਂ ਯੇਨਾਸ੍ਮਿ ਪਾਤਿਤਃ । ਭਗਵਨ੍ਵੇਤ੍ਥ ਲੋਕਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਾਨ੍ਮਮ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਨ੍ । ਕਥਂ ਨੁ ਮਮ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਪ੍ਰਨष੍ਟਂ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ
ਕਿਵੇਂ ਉਹ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਘਟ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ? ਭਗਵਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਲੋਕ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਮੈਂ ਸਦੀਵੀ ਬਣਾਏ; ਫਿਰ ਮੇਰਾ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਿਵੇਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਓ ਚਮਕਦਾਰ।
ਬਹੁਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲਨਵਰ੍ਧਿਤਮ੍। ਅਨੇਕਕ੍ਰਤੁਦਾਨੌਘੈਰ੍ਯਤ੍ਤ੍ਵਯੋਪਾਰ੍ਜਿਤਂ ਫਲਮ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ; ਅਨੇਕ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਦਾਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਤੂੰ ਉਹ ਫਲ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
ਤਦਨੇਨੈਵ ਦੋषੇਣ ਕ੍ਸ਼ੀਣਂ ਯੇਨਾਸਿ ਪਾਤਿਤਃ। ਅਭਿਮਾਨੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਧਿਕ੍ਕृਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਵਾਸਿਭਿਃ
ਉਸੇ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਘਟ ਗਿਆ ਤੇ ਤੂੰ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ; ਰਾਜੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਵਾਸੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਤਿਰਸਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਨਾਯਂ ਮਾਨੇਨ ਰਾਜਰ੍षੇ ਨ ਬਲੇਨ ਨ ਹਿਂਸਯਾ। ਨ ਸ਼ਾਠ੍ਯੇਨ ਨ ਮਾਯਾਭਿਰ੍ਲੋਕੋ ਭਵਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ
ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ ਲਈ ਇਹ ਲੋਕ ਅਹੰਕਾਰ, ਤਾਕਤ, ਹਿੰਸਾ, ਚਲਾਕੀ ਜਾਂ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਸਦੀਵੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਨਾਵਮਾਨ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਨ੍ਨਧਮੋਤ੍ਕृष੍ਟਮਧ੍ਯਮਾਃ। ਨ ਹਿ ਮਾਨਪ੍ਰਦਗ੍ਧਾਨਾਂ ਕਸ਼੍ਚਿਦਸ੍ਤਿ ਸ਼ਮਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਰਾਜੇ, ਤੂੰ ਉੱਚੇ, ਹੇਠਲੇ ਜਾਂ ਮੱਧਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਘਟ ਨਾ ਸਮਝ; ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਸੜੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਪਤਨਾਰੋਹਣਮਿਦਂ ਕਥਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਨਰਾਃ । ਵਿषਮਾਣ੍ਯਪਿ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਉਤਾਰ-ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣਗੇ, ਉਹ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਆਉਣ ਤੇ ਵੀ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਣਗੇ।