ਤਸ੍ਮਾਦਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਦੌਹਿਤ੍ਰਾਨ੍ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਵਸੁਧਾਧਿਪ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੋਹਿਤਰੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮਾਤਾਮਹਮਥਾਬ੍ਰੁਵਨ੍ । ਉਚ੍ਚੈਰਨੁਪਮੈਃ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧੈਃ ਸ੍ਵਰੈਰਾਪੂਰ੍ਯ ਮੇਦਿਨੀਮ੍ । ਮਾਤਾਮਹਂ ਨृਪਤਯਸ੍ਤਾਰਯਨ੍ਤੋ ਦਿਵਸ਼੍ਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਨਾ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਕਿਹਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉੱਚੀ, ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ: 'ਨਾਨਾ, ਅਸੀਂ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਚਾਊਣਗੇ।'
ਰਾਜਧਰ੍ਮਗੁਣੋਪੇਤਾਃ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਦੌਹਿਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਵਯਂ ਰਾਜਨ੍ਦਿਵਮਾਰੋਹ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਰਾਜਧਰਮ ਤੇ ਸਚਾਈ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਦੋਹਿਤਰੇ ਹਾਂ, ਰਾਜਾ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹੋ।
ਅਥਾਕਸ੍ਮਾਦੁਪਗਤੋ ਗਾਲਵੋऽਪ੍ਯਾਹ ਪਾਰ੍ਥਿਵਮ੍ । ਤਪਸੋ ਮੇऽष੍ਟਭਾਗੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਰੋਹਤਾਂ ਭਵਾਨ੍
ਫਿਰ ਅਚਾਨਕ ਗਾਲਵ ਵੀ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੇਰੇ ਤਪ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹੋ।'
ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਿਜ੍ਞਾਤਮਾਤ੍ਰੋऽਥ ਸਦ੍ਭਿਸ੍ਤੈਰ੍ਨਰਪੁਙ੍ਗਵਃ। ਸਮਾਰੁਰੋਹ ਨृਪਤਿਰਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਵਸੁਧਾਤਲਮ੍ । ਯਯਾਤਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯਸਂਸ੍ਥਾਨੋ ਬਭੂਵ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ
ਜਦ ਉਹ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਾ ਛੂਹਦੇ ਹੋਏ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ।
ਦਿਵ੍ਯਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰੋ ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਃ। ਦਿਵ੍ਯਗਨ੍ਧਗੁਣੋਪੇਤੋ ਨ ਪृਥ੍ਵੀਮਸ੍ਪृਸ਼ਤ੍ਪਦਾ
ਦਿਵਿਆ ਮਾਲਾ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਦਿਵਿਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਦਿਵਿਆ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੂਹਦੇ।
ਤਤੋ ਵਸੁਮਨਾਃ ਪੂਰ੍ਵਮੁਚ੍ਚੈਰੁਚ੍ਚਾਰਯਨ੍ਵਚਃ ।। ਖ੍ਯਾਤੋ ਦਾਨਪਤਿਰ੍ਲੋਕੇ ਵ੍ਯਾਜਹਾਰ ਨृਪਂ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਵਸੁਮਨਸ ਨੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਦਾਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨਸ੍ਮਿ ਯਲ੍ਲੋਕੇ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣੇष੍ਵਗਰ੍ਹਯਾ । ਤਦਪ੍ਯਥ ਚ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇਨ ਸਂਯੁਜ੍ਯਤਾਂ ਭਵਾਨ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਵਿਚ ਬਿਨਾ ਨਿੰਦਾ ਦੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਵੀ ਮੈਂ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲੋ।
ਯਤ੍ਫਲਂ ਦਾਨਸ਼ੀਲਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਮਾਸ਼ੀਲਸ੍ਯ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ । ਯਚ੍ਚ ਮੇ ਫਲਮਾਧਾਨੇ ਤੇਨ ਸਂਯੁਜ੍ਯਤਾਂ ਭਵਾਨ੍
ਜੋ ਫਲ ਦਾਨ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਦੇ ਚਲਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਦਾਨ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਫਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲੇ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਤਰ੍ਦਨੋऽਪ੍ਯਾਹ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਪੁਙ੍ਗਵਃ । ਯਥਾ ਧਰ੍ਮਰਤਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯੁਦ੍ਧਪਰਾਯਣਃ
ਫਿਰ ਪ੍ਰਤਰਦਨ, ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲਗਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਮੇਰੀ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨਸ੍ਮਿ ਯਲ੍ਲੋਕੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਂਸ਼ੋਦ੍ਭਵਂ ਯਸ਼ਃ । ਵੀਰਸ਼ਬ੍ਦਫਲਂ ਚੈਵ ਤੇਨ ਸਂਯੁਜ੍ਯਤਾਂ ਭਵਾਨ੍ । ਯਥਾ ਧਰ੍ਮੇ ਰਤਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਖਂ ਵ੍ਰਜ
ਮੈਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਕਸ਼ਤਰੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਵਿਰਤਾ ਦਾ ਮਾਣ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਰਾ ਮਾਣ ਤੇ ਫਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲਗਨ ਸਦਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸ ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਓ।
ਸ਼ਿਬਿਰੌਸ਼ੀਨਰੋ ਧੀਮਾਨੁਵਾਚ ਮਧੁਰਾਂ ਗਿਰਮ੍। ਯਥਾ ਬਾਲੇषੁ ਨਾਰੀषੁ ਵੈਵਾਹ੍ਯੇषੁ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਸ਼ੀਨਰ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਬੀ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕਹੇ: ਜਿਵੇਂ ਬੱਚਿਆਂ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਵਿਆਹਾਂ ਵਿਚ—
ਸਙ੍ਗਰੇषੁ ਨਿਪਾਤੇषੁ ਤਥਾ ਤਦ੍ਵ੍ਯਸਨੇषੁ ਚ । ਅਨृਤਂ ਨੋਕ੍ਤਪੂਰ੍ਵਂ ਮੇ ਤੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਖਂ ਵ੍ਰਜ
ਜੰਗਾਂ, ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ; ਉਸ ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਓ।
ਯਥਾ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ਼੍ਚ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਰਾਜਨ੍ਕਾਮਸੁਖਾਨਿ ਚ। ਤ੍ਯਜੇਯਂ ਨ ਪੁਨਃ ਸਤ੍ਯਂ ਤੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਖਂ ਵ੍ਰਜ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ, ਰਾਜ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਸੁਖ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਸੱਚਾਈ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ; ਉਸ ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਓ।
ਯਥਾ ਸਤ੍ਯੇਨ ਮੇ ਧਰ੍ਮੋ ਯਥਾ ਸਤ੍ਯੇਨ ਪਾਵਕਃ । ਪ੍ਰੀਤਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਸ਼੍ਚੈਵ ਤੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਖਂ ਵ੍ਰਜ
ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਧਰਮ ਸੱਚ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਸੱਚ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਓ।
ਅष੍ਟਕਸ੍ਤ੍ਵਥ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਕੌਸ਼ਿਕੋ ਮਾਧਵੀਸੁਤਃ। ਅਨੇਕਸ਼ਤਯਜ੍ਵਾਨਂ ਨਾਹੁषਂ ਪ੍ਰਾਹ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਫਿਰ ਅਸ਼ਟਕ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਮਾਧਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕ ਵੰਸ਼ੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਨਾਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਜੋ ਕਈ ਸੈਂਕੜੇ ਯੱਗ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾ ਮੇ ਗੋਸਵਾਸ਼੍ਚਰਿਤਾਃ ਪ੍ਰਭੋ । ਕ੍ਰਤਵੋ ਵਾਜਪੇਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇषਾਂ ਫਲਮਵਾਪ੍ਨੁਹਿ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਮਲ ਯੱਗ ਅਤੇ ਗੋ-ਯੱਗ ਮੈਂ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਤੇ ਵਾਜਪੇਯ ਯੱਗ ਵੀ; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ।
ਨ ਮੇ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਨ ਧਨਂ ਨ ਤਥਾऽਨ੍ਯੇ ਪਰਿਚ੍ਛਦਾ । ਕ੍ਰਤੁष੍ਵਨੁਪਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਤੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਖਂ ਵ੍ਰਜ
ਮੇਰੇ ਯੱਗਾਂ ਵਿਚ ਨਾ ਰਤਨ, ਨਾ ਧਨ, ਨਾ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਵਰਤੇ ਗਏ; ਉਸ ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਓ।
ਯਥਾਯਥਾ ਹਿ ਜਲ੍ਪਨ੍ਤਿ ਦੌਹਿਤ੍ਰਾਸ੍ਤਂ ਨਰਾਧਿਪਮ੍ । ਤਥਤਥਾ ਵਸੁਮਤੀਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਦਿਵਂ ਯਯੌ
ਜਿਵੇਂ ਪੋਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਰਾਜਾ ਧਰਤੀ ਛੱਡ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਸ੍ਤੈਸ੍ਤੇ ਰਾਜਾਨਃ ਸੁਕृਤੈਸ੍ਤਦਾ । ਯਯਾਤਿਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤੋ ਭ੍ਰष੍ਟਂ ਤਾਰਯਾਮਾਸੁਰਞ੍ਜਸਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਯਯਾਤੀ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਲੈ ਗਏ।
ਦੌਹਿਤ੍ਰਾਃ ਸ੍ਵੇਨ ਧਰ੍ਮੇਣ ਯਜ੍ਞਦਾਨਕृਤੇਨ ਵੈ । ਚਤੁਰ੍षੁ ਰਾਜਵਂਸ਼ੇषੁ ਸਂਭੂਤਾਃ ਕੁਲਵਰ੍ਧਨਾਃ। ਮਾਤਾਮਹਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਂ ਦਿਵਮਾਰੋਪਯਨ੍ਤ ਤੇ
ਪੋਤੇ, ਜੋ ਚਾਰ ਰਾਜ ਵੰਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਜੰਮੇ, ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਦੀ ਵਧਾਈ, ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਯੱਗ-ਦਾਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨਾਨਾ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਜਧਰ੍ਮਗੁਣੋਪੇਤਾਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਦੌਹਿਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਵਯਂ ਰਾਜਨ੍ਦਿਵਮਾਰੋਹ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਰਾਜਧਰਮ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਸੀਂ ਪੋਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਸਦ੍ਭਿਰਾਰੋਪਿਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਰ੍ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ । ਅਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਯ ਦੌਹਿਤ੍ਰਾਨ੍ਯਯਾਤਿਰ੍ਦਿਵਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਯਯਾਤੀ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪੋਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦੇ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲੈ ਲਿਆ।
ਅਭਿਵृष੍ਟਸ਼੍ਚ ਵਰ੍षੇਣ ਨਾਨਾਪੁष੍ਪਸੁਗਨ੍ਧਿਨਾ। ਪਰਿष੍ਵਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਵਾਯੁਨਾ ਪੁਣ੍ਯਗਨ੍ਧਿਨਾ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੀ ਵਰ੍ਹਾ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਅਚਲਂ ਸ੍ਥਾਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੌਹਿਤ੍ਰਫਲਨਿਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਕਰ੍ਮਭਿਃ ਸ੍ਵੈਰੁਪਚਿਤੋ ਜਜ੍ਵਾਲ ਪਰਯਾ ਸ਼੍ਰਿਯਾ
ਪੋਤਿਆਂ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਅਟੱਲ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਿਆ।
ਉਪਗੀਤੋਪਨृਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣੈਃ । ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਗृਹੀਤਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਃਸ੍ਵਨੈਃ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਏ ਅਤੇ ਨੱਚਿਆ, ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਡੁੰਨਬੀ ਦੀ ਧੁਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਅਭਿष੍ਟੁਤਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਦੇਵਰਾਜਰ੍षਿਚਾਰਣੈਃ । ਅਰ੍ਚਿਤਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਮਾਰ੍ਘੇਣ ਦੈਵਤੈਰਭਿਨਨ੍ਦਿਤਃ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵਤੇ, ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਹੋਇਆ; ਉੱਚੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਫਲਂ ਚੈਵ ਤਮੁਵਾਚ ਪਿਤਾਮਹਃ । ਨਿਰ੍ਵृਤਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਮਨਸਂ ਵਚੋਭਿਸ੍ਤਰ੍ਪਯਨ੍ਨਿਵ
ਸਵਰਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸੁਖੀ ਸੀ, ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਜਿਵੇਂ ਮਿੱਠਾ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਚਤੁष੍ਪਾਦਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਰਿਤੋ ਲੋਕ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ । ਅਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਤਵ ਲੋਕੋऽਯਂ ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚੈਵਾਕ੍ਸ਼ਯਾ ਦਿਵਿ
ਤੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਨਿਭਾਇਆ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਲੋਕ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਵੀ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਸਦੀਵੀ ਰਹੇਗੀ।
ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਵਯੈਵ ਰਾਜਰ੍षੇ ਸ੍ਵਕृਤੇਨ ਵਿਘਾਤਿਤਮ੍। ਆਵृਤਂ ਤਮਸਾ ਚੇਤਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਵਾਸਿਨਾਮ੍
ਪਰ, ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ, ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਇਹ ਫਿਰ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ; ਸਵਰਗ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਏ।