ਤਮੁਵਾਚਾਥ ਗਤ੍ਵਾ ਸ ਨृਪਤਿਂ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਮ੍। ਇਯ ਕਨ੍ਯਾ ਸੁਤੌ ਦ੍ਵੌ ਤੇ ਜਨਯਿष੍ਯਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵੌ
ਉਹ ਸਤਯਵਿਕਰਮ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ: 'ਇਹ ਕੁੜੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋ ਰਾਜਸੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦੇਵੇਗੀ।'
ਅਸ੍ਯਾਂ ਭਵਾਨਵਾਪ੍ਤਾਰ੍ਥੋ ਭਵਿਤਾ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਚੇਹ ਚ। ਸੋਮਾਰ੍ਕਪ੍ਰਤਿਸਙ੍ਕਾਸ਼ੌ ਜਨਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਤੌ ਨृਪ
'ਇਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਇਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਓਗੇ; ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਜਨਮ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।'
ਸ਼ੁਲ੍ਕਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਹਯਾਨਾਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਵਰ੍ਚਸਾਮ੍। ਏਕਤਃਸ਼੍ਯਾਮਕਰ੍ਣਾਨਾਂ ਦੇਯਂ ਮਹ੍ਯਂ ਚਤੁਃਸ਼ਤਮ੍
'ਵਧੂ ਦੀ ਕੀਮਤ ਵਜੋਂ, ਹੇ ਸਭ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਇਕ ਕਾਲੀ ਕੰਨ ਵਾਲੇ, ਚਾਰ ਸੌ ਘੋੜੇ ਮੈਨੂੰ ਦੇਣੇ ਹਨ।'
ਗੁਰ੍ਵਰ੍ਥੋऽਯਂ ਸਮਾਰਮ੍ਭੋ ਨ ਹਯੈਃ ਕृਤ੍ਯਮਸ੍ਤਿ ਮੇ। ਯਦਿ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਵਿਚਾਰਿਤਮ੍
'ਇਹ ਕੰਮ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਲਈ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਹੋ ਸਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਬਿਨਾ ਸੋਚੇ ਕਰ ਦਿਓ।'
ਅਨਪਤ੍ਯੋऽਸਿ ਰਾਜਰ੍षੇ ਪੁਤ੍ਰੌ ਜਨਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਪਿਤॄਨ੍ਪੁਤ੍ਰਪ੍ਲਵੇਨ ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਚੈਵ ਤਾਰਯ
'ਤੁਸੀਂ ਬੇਪੁੱਤਰ ਹੋ, ਹੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ; ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿਓ, ਹੇ ਰਾਜਾ। ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਨੌਕ 'ਤੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਾਰ ਲਓ।'
ਨ ਪੁਤ੍ਰਫਲਭੋਕ੍ਤਾ ਹਿ ਰਾਜਰ੍षੇ ਪਾਤ੍ਯਤੇ ਦਿਵਃ। ਨ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਘੋਰਂ ਯਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਨਾਤ੍ਮਜਾਃ
'ਜੋ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ, ਜਿੱਥੇ ਬੇਪੁੱਤਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।'
ਏਤਚ੍ਚਾਨ੍ਯਚ੍ਚ ਵਿਵਿਧਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਾਲਵਭਾषਿਤਮ੍ । ਉਸ਼ੀਨਰਃ ਪ੍ਰਤਿਵਚੋ ਦਦੌ ਤਸ੍ਯ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ, ਜੋ ਗਾਲਵ ਨੇ ਆਖੀਆਂ, ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ਼ੀਨਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨਸ੍ਮਿ ਤੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਯਥਾ ਵਦਸਿ ਗਾਲਵ । ਵਿਧਿਸ੍ਤੁ ਬਲਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪ੍ਰਵਣਂ ਹਿ ਮਨੋ ਮਮ
'ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈਂ, ਗਾਲਵ। ਪਰ ਕਿਸਮਤ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਮੇਰਾ ਮਨ ਉਸ ਵੱਲ ਹੀ ਝੁਕਦਾ ਹੈ।'
ਸ਼ਤੇ ਦ੍ਵੇ ਤੁ ਮਮਾਸ਼੍ਵਾਨਾਮੀਦृਸ਼ਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਇਤਰੇषਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸੁਬਹੂਨਿ ਚਰਨ੍ਤਿ ਮੇ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਐਸੇ ਦੋ ਸੌ ਘੋੜੇ ਹਨ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੋਰ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਘੋੜੇ ਹਨ ਜੋ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਅਹਮਪ੍ਯੇਕਮੇਵਾਸ੍ਯਾਂ ਜਨਯਿष੍ਯਾਮਿ ਗਾਲਵ । ਪੁਤ੍ਰਵਦ੍ਭਿਰ੍ਗਤਂ ਮਾਰ੍ਗਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਪਰੈਰਹਮ੍
ਗਾਲਵ, ਮੈਂ ਵੀ ਇਸ ਕੁੜੀ ਤੋਂ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੀ ਜਣਾਂਗਾ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਜਦ ਮੇਰਾ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਮੈਂ ਵੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਮੂਲ੍ਯੇਨਾਪਿ ਸਮਂ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਤਵਾਹਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ। ਪੌਰਜਾਨਪਦਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਮਮਾਰ੍ਥੋ ਨਾਤ੍ਮਭੋਗਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੁੱਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੇਰੀ ਦੌਲਤ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਨਹੀਂ।
ਕਾਮਤੋ ਹਿ ਧਨਂ ਰਾਜਾ ਪਾਰਕ੍ਯਂ ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ। ਨ ਸ ਧਰ੍ਮੇਣ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨ੍ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਯਸ਼ਸਾ ਨ ਚ
ਜੇ ਰਾਜਾ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਧਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਇਜ਼ਤ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਸੋऽਹਂ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੀष੍ਯਾਮਿ ਦਦਾਤ੍ਵੇਤਾਂ ਭਵਾਨ੍ਮਮ । ਕੁਮਾਰੀਂ ਦੇਵਗਰ੍ਭਾਭਾਮੇਕਪੁਤ੍ਰਭਵਾਯ ਮੇ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ। ਇਹ ਕੁਮਾਰੀ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ।
ਤਥਾ ਤੁ ਬਹੁਧਾ ਕਨ੍ਯਾਮੁਕ੍ਤਵਨ੍ਤਂ ਨਰਾਧਿਪਮ੍ । ਉਸ਼ੀਨਰਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਗਾਲਵਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਜਯਤ੍
ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕੁੜੀ ਬਾਰੇ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਗਾਲਵ ਨੇ ਉਸ਼ੀਨਰ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਸ਼ੀਨਰਂ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਾਹ੍ਯ ਗਾਲਵਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਵਨਮ੍ । ਰੇਮੇ ਸ ਤਾਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਕृਤਪੁਣ੍ਯ ਇਵ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਉਸ਼ੀਨਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਗਾਲਵ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਐਸਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਦੌਲਤ ਪਾ ਲਈ ਹੋਵੇ।
ਕਨ੍ਦਰੇषੁ ਚ ਸ਼ੈਲਾਨਾਂ ਨਦੀਨਾਂ ਨਿਰ੍ਝਰੇषੁ ਚ। ਉਦ੍ਯਾਨੇषੁ ਵਿਚਿਤ੍ਰੇषੁ ਵਨੇषੂਪਵਨੇषੁ ਚ
ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਝਰਨਿਆਂ 'ਤੇ, ਸੋਹਣੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਛੋਟੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ,
ਹਰ੍ਮ੍ਯੇषੁ ਰਮਣੀਯੇषੁ ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ਼ਿਖਰੇषੁ ਚ। ਵਾਤਾਯਨਵਿਮਾਨੇषੁ ਤਥਾ ਗਰ੍ਭਗृਹੇषੁ ਚ
ਸੁਹਣੀਆਂ ਹਵੈਲੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਮਹਲਾਂ ਦੀਆਂ ਛੱਤਾਂ 'ਤੇ, ਵਾਟਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਉੱਡਦੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕਮਰਿਆਂ ਵਿੱਚ,
ਤਤੋऽਸ੍ਯ ਸਮਯੇ ਯਜ੍ਞੇ ਪੁਤ੍ਰੋ ਬਾਲਰਵਿਪ੍ਰਭਃ । ਸ਼ਿਬਿਰ੍ਨਾਮ੍ਨਾਭਿਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਯਃ ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸਤ੍ਤਮਃ
ਫਿਰ, ਯਜਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ ਜੋ ਬਚੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ਿਬੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ।
ਉਪਸ੍ਥਾਯ ਸ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰੋ ਗਾਲਵਃ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਚ। ਕਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਯਾਤਸ੍ਤਾਂ ਰਾਜਨ੍ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ਵਿਨਤਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਗਾਲਵ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਨਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
ਗਾਲਵਂ ਵੈਨਤੇਯੋऽਥ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਕृਤਾਰ੍ਥਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਵਨ੍ਤਮਿਹ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜ
ਫਿਰ ਗਰੁੜ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਗਾਲਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਗਾਲਵਸ੍ਤੁ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵੈਨਤੇਯੇਨ ਭਾषਿਤਮ੍ । ਚਤੁਰ੍ਭਾਗਾਵਸ਼ਿष੍ਟਂ ਤਦਾਚਖ੍ਯੌ ਕਾਰ੍ਯਮਸ੍ਯ ਹਿ
ਗਰੁੜ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਾਲਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕੰਮ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਹਾਲੇ ਬਾਕੀ ਹੈ।
ਸੁਪਰ੍ਣਸ੍ਤ੍ਵਬ੍ਰਵੀਦੇਨਂ ਗਾਲਵਂ ਵਦਤਾਂ ਵਰਃ। ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਸ੍ਤੇ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਨੈष ਸਂਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਤਵ
ਪਰ ਸੁਪਰਨ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਗਾਲਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਜਤਨ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਪੁਰਾ ਹਿ ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜੇ ਵੈ ਗਾਧੇਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਂ ਸੁਤਾਮ੍। ਭਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਵਰਯਤ੍ਕਨ੍ਯਾਮृਚੀਕਸ੍ਤੇਨ ਭਾषਿਤਃ
ਕਦੇ ਕਾਨਯਕੁਭਜ ਵਿੱਚ, ਗਾਧੀ ਨੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਸਤਯਵਤੀ ਨੂੰ ਮੰਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਰਚੀਕ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੀ ਗਈ ਸੀ।
ਏਕਤਃਸ਼੍ਯਾਮਕਰ੍ਣਾਨਾਂ ਹਯਾਨਾਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਵਰ੍ਚਸਾਮ੍ । ਭਗਵਨ੍ਦੀਯਤਾਂ ਮਹ੍ਯਂ ਸਹਸ੍ਰਮਿਤਿ ਗਾਲਵ
'ਗਾਲਵ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਾਲੀਆਂ ਕੰਨ ਵਾਲੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ ਲਿਆ ਕੇ ਦੇ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ।'
ऋਚੀਕਸ੍ਤੁ ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰੁਣਸ੍ਯਾਲਯਂ ਗਤਃ। ਅਸ਼੍ਵਤੀਰ੍ਥੇ ਹਯਾਁਲ੍ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਯ ਵੈ
ਰਚੀਕ ਨੇ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਆਖ ਕੇ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ। ਅਸ਼ਵ-ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਘੋੜੇ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੇ।
ਇष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕੇਣ ਦਤ੍ਤਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿषੁ। ਤੇਭ੍ਯੋ ਦ੍ਵੇ ਦ੍ਵੇ ਸ਼ਤੇ ਕ੍ਰੀਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤੈਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਸ੍ਤਦਾ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਹ ਘੋੜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ। ਜਦ ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਹ ਪਾ ਲਏ, ਹਰ ਇੱਕ ਤੋਂ ਦੋ-ਦੋ ਸੌ ਘੋੜੇ ਖਰੀਦੇ ਗਏ।
ਅਪਰਾਣ੍ਯਪਿ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਸ਼ਤਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਨੀਯਮਾਨਾਨਿ ਸਂਤਾਰੇ ਹृਤਾਨ੍ਯਾਸਨ੍ਨਿਤਸ੍ਤਤਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹੋਰ ਚਾਰ ਸੌ ਘੋੜੇ ਵੀ ਨੇੜਲੇ ਪਾਸੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹੋਏ ਲੈ ਜਾਏ ਗਏ।
ਏਵਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਮਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਗਾਲਵ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍ । ਇਮਾਮਸ਼੍ਵਸ਼ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਵੈ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਤਸ੍ਮੈ ਨਿਵੇਦਯ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਾਲਵ, ਜੋ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਇਹ ਦੋ ਸੌ ਘੋੜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਾਯ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨ੍षਡ੍ਭਿਰਸ਼੍ਵਸ਼ਤੈਃ ਸਹ। ਤਤੋऽਸਿ ਗਤਸਂਮੋਹਃ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਧਰਮਵਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਨੂੰ ਛੇ ਸੌ ਘੋੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਭੇਟ ਕਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਸੰਕਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ ਤੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਗਾਲਵਸ੍ਤਂ ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਪਰ੍ਣਸਹਿਤਸ੍ਤਤਃ । ਆਦਾਯਾਸ਼੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਕਨ੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਗਾਲਵ ਨੇ 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਦੇ ਹੋ' ਕਹਿ ਕੇ, ਸੁਪਰਣ ਦੇ ਨਾਲ ਘੋੜੇ ਤੇ ਕੁੜੀ ਲੈ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਕੋਲ ਗਿਆ।