ਯਥਾ ਭੂਮ੍ਯਾਂ ਭੂਮਿਪਤਿਰੁਰ੍ਵਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਪੁਰੂਰਵਾਃ। ऋਚੀਕਃ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾਂ ਚ ਸਰਸ੍ਵਸ੍ਯਾਂ ਯਥਾ ਮਨੁਃ
ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪੁਰੂਰਵ, ਸਤਯਵਤੀ ਨਾਲ ਰਿਚਿਕ, ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨਾਲ ਮਨੁ ਨੇ ਸੰਗਤ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾਯਾਂ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤੋ ਧृਤ੍ਯਾਂ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ। ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਨਲਸ਼੍ਚੈਵ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾਂ ਚ ਨਾਰਦਃ
ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਯੰਤ, ਧ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਧਰਮ, ਦਮਯੰਤੀ ਨਾਲ ਨਲ ਅਤੇ ਸਤਯਵਤੀ ਨਾਲ ਨਾਰਦ ਨੇ ਸੰਗਤ ਕੀਤੀ।
ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰ੍ਜਰਤ੍ਕਾਰ੍ਵਾਂ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਯਾ। ਮੇਨਕਾਯਾਂ ਯਥੋਰ੍ਣਾਯੁਸ੍ਤੁਮ੍ਬੁਰੁਸ਼੍ਚੈਵ ਰਮ੍ਭਯਾ
ਜਰਤਕਾਰੁ ਨੇ ਜਰਤਕਾਰਵੀ ਨਾਲ, ਪੁਲਸਤ ਨੇ ਪ੍ਰਤੀਚੀ ਨਾਲ, ਮੇਨਕਾ ਨਾਲ ਉਰਣਾਯੁ ਅਤੇ ਰੰਭਾ ਨਾਲ ਤੁੰਬੁਰੂ ਨੇ ਸੰਗਤ ਕੀਤੀ।
ਵਾਸੁਕਿਃ ਸ਼ਤਸ਼ੀਰ੍षਾਯਾਂ ਕੁਮਾਰ੍ਯਾਂ ਚ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਵੈਦੇਹ੍ਯਾਂ ਚ ਯਥਾ ਰਾਮੋ ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾਂ ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਵਾਸੁਕੀ ਨੇ ਸ਼ਤਸ਼ੀਰਸ਼ਾ ਨਾਲ, ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਨੇ ਵਿਦੇਹੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਰੁਕਮੀਣੀ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕੀਤੀ।
ਤਥਾ ਤੁ ਰਮਮਾਣਸ੍ਯ ਦਿਵੋਦਾਸਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇਃ । ਮਾਧਵੀ ਜਨਯਾਮਾਸ ਪੁਤ੍ਰਮੇਕਂ ਪ੍ਰਤਰ੍ਦਨਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਧਵੀ ਨੇ ਭੂਪਤੀ ਦਿਵੋਦਾਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਤਰਦਨ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥਾਜਗਾਮ ਭਗਵਾਨ੍ਦਿਵੋਦਾਸਂ ਸ ਗਾਲਵਃ । ਸਮਯੇ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਵਚਨਂ ਚੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਗਾਲਵ, ਸਮਾਂ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਦਿਵੋਦਾਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਨਿਰ੍ਯਾਤਯਤੁ ਮੇ ਕਨ੍ਯਾਂ ਭਵਾਂਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਵਾਜਿਨਃ । ਯਾਵਦਨ੍ਯਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਸ਼ੁਲ੍ਕਾਰ੍ਥਂ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ
ਰਾਜਾ ਮੇਰੀ ਲਈ ਕੁੜੀ ਦੇਵੇ, ਘੋੜੇ ਇਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣ; ਮੈਂ ਹੋਰ ਥਾਂ ਜਾ ਕੇ ਵਧੂ ਦੀ ਕੀਮਤ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਦਿਵੋਦਾਸੋऽਥ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਮਯੇ ਗਾਲਵਸ੍ਯ ਤਾਮ੍। ਕਾਨ੍ਯਾਂ ਨਿਰ੍ਯਾਤਯਾਮਾਸ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸਤ੍ਯੇ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਸੱਚੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਦਿਵੋਦਾਸ, ਸਮਾਂ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਗਾਲਵ ਨੂੰ ਉਹ ਕੁੜੀ ਦੇ ਗਿਆ, ਸੱਚ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਰਾਜਾ।
ਤਥੈਵ ਤਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਨ੍ਯਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ । ਮਾਧਵੀ ਗਾਲਵਂ ਵਿਪ੍ਰਮਭ੍ਯਯਾਤ੍ਸਤ੍ਯਸਙ੍ਗਰਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਾਧਵੀ ਨੇ ਕੁੜੀ ਬਣ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸੱਚੀ ਨਿਭੀ ਹੋਈ ਵਚਨ ਨਾਲ, ਗਾਲਵ ਵਿਦਵਾਨ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ।
ਗਾਲਵੋ ਵਿਮृਸ਼ਨ੍ਨੇਵ ਸ੍ਵਕਾਰ੍ਯਗਤਮਾਨਸਃ । ਜਗਾਮ ਭੋਜਨਗਰਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮੌਸ਼ੀਨਰਂ ਨृਪਮ੍
ਗਾਲਵ, ਆਪਣੇ ਕੰਮ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਭੋਜਨਗਰ ਗਿਆ ਕਿ ਉਸ਼ੀਨਰ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖੇ।
ਤਮੁਵਾਚਾਥ ਗਤ੍ਵਾ ਸ ਨृਪਤਿਂ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਮ੍। ਇਯ ਕਨ੍ਯਾ ਸੁਤੌ ਦ੍ਵੌ ਤੇ ਜਨਯਿष੍ਯਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵੌ
ਉਹ ਸਤਯਵਿਕਰਮ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ: 'ਇਹ ਕੁੜੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋ ਰਾਜਸੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦੇਵੇਗੀ।'
ਅਸ੍ਯਾਂ ਭਵਾਨਵਾਪ੍ਤਾਰ੍ਥੋ ਭਵਿਤਾ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਚੇਹ ਚ। ਸੋਮਾਰ੍ਕਪ੍ਰਤਿਸਙ੍ਕਾਸ਼ੌ ਜਨਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਤੌ ਨृਪ
'ਇਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਇਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਓਗੇ; ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਜਨਮ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।'
ਸ਼ੁਲ੍ਕਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਹਯਾਨਾਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਵਰ੍ਚਸਾਮ੍। ਏਕਤਃਸ਼੍ਯਾਮਕਰ੍ਣਾਨਾਂ ਦੇਯਂ ਮਹ੍ਯਂ ਚਤੁਃਸ਼ਤਮ੍
'ਵਧੂ ਦੀ ਕੀਮਤ ਵਜੋਂ, ਹੇ ਸਭ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਇਕ ਕਾਲੀ ਕੰਨ ਵਾਲੇ, ਚਾਰ ਸੌ ਘੋੜੇ ਮੈਨੂੰ ਦੇਣੇ ਹਨ।'
ਗੁਰ੍ਵਰ੍ਥੋऽਯਂ ਸਮਾਰਮ੍ਭੋ ਨ ਹਯੈਃ ਕृਤ੍ਯਮਸ੍ਤਿ ਮੇ। ਯਦਿ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਵਿਚਾਰਿਤਮ੍
'ਇਹ ਕੰਮ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਲਈ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਹੋ ਸਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਬਿਨਾ ਸੋਚੇ ਕਰ ਦਿਓ।'
ਅਨਪਤ੍ਯੋऽਸਿ ਰਾਜਰ੍षੇ ਪੁਤ੍ਰੌ ਜਨਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਪਿਤॄਨ੍ਪੁਤ੍ਰਪ੍ਲਵੇਨ ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਚੈਵ ਤਾਰਯ
'ਤੁਸੀਂ ਬੇਪੁੱਤਰ ਹੋ, ਹੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ; ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿਓ, ਹੇ ਰਾਜਾ। ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਨੌਕ 'ਤੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਾਰ ਲਓ।'
ਨ ਪੁਤ੍ਰਫਲਭੋਕ੍ਤਾ ਹਿ ਰਾਜਰ੍षੇ ਪਾਤ੍ਯਤੇ ਦਿਵਃ। ਨ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਘੋਰਂ ਯਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਨਾਤ੍ਮਜਾਃ
'ਜੋ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ, ਜਿੱਥੇ ਬੇਪੁੱਤਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।'
ਏਤਚ੍ਚਾਨ੍ਯਚ੍ਚ ਵਿਵਿਧਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਾਲਵਭਾषਿਤਮ੍ । ਉਸ਼ੀਨਰਃ ਪ੍ਰਤਿਵਚੋ ਦਦੌ ਤਸ੍ਯ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ, ਜੋ ਗਾਲਵ ਨੇ ਆਖੀਆਂ, ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ਼ੀਨਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨਸ੍ਮਿ ਤੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਯਥਾ ਵਦਸਿ ਗਾਲਵ । ਵਿਧਿਸ੍ਤੁ ਬਲਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪ੍ਰਵਣਂ ਹਿ ਮਨੋ ਮਮ
'ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈਂ, ਗਾਲਵ। ਪਰ ਕਿਸਮਤ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਮੇਰਾ ਮਨ ਉਸ ਵੱਲ ਹੀ ਝੁਕਦਾ ਹੈ।'
ਸ਼ਤੇ ਦ੍ਵੇ ਤੁ ਮਮਾਸ਼੍ਵਾਨਾਮੀਦृਸ਼ਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਇਤਰੇषਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸੁਬਹੂਨਿ ਚਰਨ੍ਤਿ ਮੇ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਐਸੇ ਦੋ ਸੌ ਘੋੜੇ ਹਨ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੋਰ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਘੋੜੇ ਹਨ ਜੋ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਅਹਮਪ੍ਯੇਕਮੇਵਾਸ੍ਯਾਂ ਜਨਯਿष੍ਯਾਮਿ ਗਾਲਵ । ਪੁਤ੍ਰਵਦ੍ਭਿਰ੍ਗਤਂ ਮਾਰ੍ਗਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਪਰੈਰਹਮ੍
ਗਾਲਵ, ਮੈਂ ਵੀ ਇਸ ਕੁੜੀ ਤੋਂ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੀ ਜਣਾਂਗਾ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਜਦ ਮੇਰਾ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਮੈਂ ਵੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਮੂਲ੍ਯੇਨਾਪਿ ਸਮਂ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਤਵਾਹਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ। ਪੌਰਜਾਨਪਦਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਮਮਾਰ੍ਥੋ ਨਾਤ੍ਮਭੋਗਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੁੱਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੇਰੀ ਦੌਲਤ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਨਹੀਂ।
ਕਾਮਤੋ ਹਿ ਧਨਂ ਰਾਜਾ ਪਾਰਕ੍ਯਂ ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ। ਨ ਸ ਧਰ੍ਮੇਣ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨ੍ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਯਸ਼ਸਾ ਨ ਚ
ਜੇ ਰਾਜਾ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਧਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਇਜ਼ਤ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਸੋऽਹਂ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੀष੍ਯਾਮਿ ਦਦਾਤ੍ਵੇਤਾਂ ਭਵਾਨ੍ਮਮ । ਕੁਮਾਰੀਂ ਦੇਵਗਰ੍ਭਾਭਾਮੇਕਪੁਤ੍ਰਭਵਾਯ ਮੇ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ। ਇਹ ਕੁਮਾਰੀ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ।
ਤਥਾ ਤੁ ਬਹੁਧਾ ਕਨ੍ਯਾਮੁਕ੍ਤਵਨ੍ਤਂ ਨਰਾਧਿਪਮ੍ । ਉਸ਼ੀਨਰਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਗਾਲਵਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਜਯਤ੍
ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕੁੜੀ ਬਾਰੇ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਗਾਲਵ ਨੇ ਉਸ਼ੀਨਰ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਸ਼ੀਨਰਂ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਾਹ੍ਯ ਗਾਲਵਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਵਨਮ੍ । ਰੇਮੇ ਸ ਤਾਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਕृਤਪੁਣ੍ਯ ਇਵ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਉਸ਼ੀਨਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਗਾਲਵ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਐਸਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਦੌਲਤ ਪਾ ਲਈ ਹੋਵੇ।
ਕਨ੍ਦਰੇषੁ ਚ ਸ਼ੈਲਾਨਾਂ ਨਦੀਨਾਂ ਨਿਰ੍ਝਰੇषੁ ਚ। ਉਦ੍ਯਾਨੇषੁ ਵਿਚਿਤ੍ਰੇषੁ ਵਨੇषੂਪਵਨੇषੁ ਚ
ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਝਰਨਿਆਂ 'ਤੇ, ਸੋਹਣੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਛੋਟੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ,
ਹਰ੍ਮ੍ਯੇषੁ ਰਮਣੀਯੇषੁ ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ਼ਿਖਰੇषੁ ਚ। ਵਾਤਾਯਨਵਿਮਾਨੇषੁ ਤਥਾ ਗਰ੍ਭਗृਹੇषੁ ਚ
ਸੁਹਣੀਆਂ ਹਵੈਲੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਮਹਲਾਂ ਦੀਆਂ ਛੱਤਾਂ 'ਤੇ, ਵਾਟਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਉੱਡਦੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕਮਰਿਆਂ ਵਿੱਚ,
ਤਤੋऽਸ੍ਯ ਸਮਯੇ ਯਜ੍ਞੇ ਪੁਤ੍ਰੋ ਬਾਲਰਵਿਪ੍ਰਭਃ । ਸ਼ਿਬਿਰ੍ਨਾਮ੍ਨਾਭਿਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਯਃ ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸਤ੍ਤਮਃ
ਫਿਰ, ਯਜਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ ਜੋ ਬਚੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ਿਬੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ।
ਉਪਸ੍ਥਾਯ ਸ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰੋ ਗਾਲਵਃ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਚ। ਕਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਯਾਤਸ੍ਤਾਂ ਰਾਜਨ੍ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ਵਿਨਤਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਗਾਲਵ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਨਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
ਗਾਲਵਂ ਵੈਨਤੇਯੋऽਥ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਕृਤਾਰ੍ਥਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਵਨ੍ਤਮਿਹ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜ
ਫਿਰ ਗਰੁੜ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਗਾਲਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।'