ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਸਫਲਂ ਜਨ੍ਮ ਤਾਰਿਤਂ ਚਾਦ੍ਯ ਮੇ ਕਲਮ੍ । ਅਦ੍ਯਾਯਂ ਤਾਰਿਤੋ ਦੇਸ਼ੋ ਮਮ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤ੍ਵਯਾऽਨਘ
ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋਇਆ, ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਕਰਜ਼ਾ ਮੁਕ ਗਿਆ, ਅੱਜ ਤਾਰਕਸ਼, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਕ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤੁ ਸਖੇ ਯਥਾ ਜਾਨਾਸਿ ਮਾਂ ਪੁਰਾ । ਨ ਤਥਾ ਵਿਤ੍ਤਵਾਨਸ੍ਮਿ ਕ੍ਸ਼ੀਣਂ ਵਿਤ੍ਤਂ ਚ ਮੇ ਸਖੇ
ਪਰ ਮਿੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਵੱਡਾ ਧਨ ਨਹੀਂ, ਮੇਰਾ ਧਨ ਘਟ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤੋऽਸ੍ਮਿ ਤੇ ਕਰ੍ਤੁਂ ਮੋਘਮਾਗਮਨਂ ਖਗ। ਨ ਚਾਸ਼ਾਮਸ੍ਯ ਵਿਪਰ੍षੇਰ੍ਵਿਤਥੀਕਰ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਨੂੰ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਦੇ ਸਕਦਾ, ਪੰਛੀ। ਤੇ ਮੈਂ ਇਸ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਆਸ ਨੂੰ ਟੁੱਟਣ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ।
ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਯਮਿਯਂ ਸਂਪਾਦਯਿष੍ਯਤਿ। ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਹਤਾਸ਼ੋ ਹਿ ਨਿਵृਤ੍ਤੋ ਦਹਤੇ ਕੁਲਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਜੋ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰ ਲਵੇਗੀ। ਜਦ ਆਸ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਨਿਰਾਸ ਹੋ ਕੇ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਵੰਸ਼ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਤਃ ਪਰਂ ਵੈਨਤੇਯ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪਾਪਿष੍ਠਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਪ੍ਰਥਾਸ਼ਾਨਾਸ਼ਨਂ ਲੋਕੇ ਦੇਹਿ ਨਾਸ੍ਤੀਤਿ ਵਾ ਵਚਃ
ਵੈਨਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਾਪੀ ਗੱਲ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਜਦ ਆਸ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ, 'ਕੁਝ ਦੇਣ ਲਈ ਨਹੀਂ।'
ਹਤਾਸ਼ੋ ਹ੍ਯਕृਤਾਰ੍ਥਃ ਸਨ੍ਹਤਃ ਸਂਭਾਵਿਤੋ ਨਰਃ । ਹਿਨਸ੍ਤਿ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚਾਕੁਰ੍ਵਤੋ ਹਿਤਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿਰਾਸ ਤੇ ਅਪੂਰਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਨਾ ਕਰੀ ਜਾਵੇ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਵਂਸ਼ਾਨਾਂ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਰੀ ਸੁਤਾ ਮਮ। `ਮਾਧਵੀ ਨਾਮ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯੇਯਂ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ
ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਧੀ ਮਾਧਵੀ ਚਾਰ ਵੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖੇਗੀ, ਤਾਰਕਸ਼। ਉਹ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਦੀ ਦਾਤੀ ਹੈ।
ਇਯਂ ਸੁਰਸੁਤਪ੍ਰਖ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮੋਪਚਾਯਿਨੀ। ਸਦਾ ਦੇਵਮਨੁष੍ਯਣਾਮਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਗਾਲਵ । ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਰੂਪਤੋ ਬਾਲਾ ਸੁਤਾ ਮੇ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍
ਇਹ ਧੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਧੀ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਅਸੁਰ ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਗਾਲਵ, ਮੇਰੀ ਧੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।
ਅਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ੁਲ੍ਕਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਨृਪਾ ਰਾਜ੍ਯਮਪਿ ਧ੍ਰਵਮ੍। ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਸ਼੍ਯਾਮਕਰ੍ਣਾਨਾਂ ਹਯਾਨਾਂ ਦ੍ਵੇ ਚਤੁਃਸ਼ਤੇ
ਇਸ ਦੀ ਸ਼ੁਲਕ ਵਜੋਂ ਰਾਜੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਵੀ ਦੇ ਦੇਣਗੇ; ਫਿਰ ਦੋ ਜੋੜੇ ਕਾਲੀ ਕੰਨ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ।
ਸ ਭਵਾਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਮਮੈਤਾਂ ਮਾਧਵੀਂ ਸੁਤਾਮ੍। ਅਹਂ ਦੌਹਿਤ੍ਰਵਾਨ੍ਤ੍ਸ੍ਯਾਂ ਵੈ ਵਰ ਏष ਮਮ ਪ੍ਰਭੋ
ਉਹ ਮੇਰੀ ਧੀ ਮਾਧਵੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ; ਮੈਂ ਦੌਹਿਤਰੇ ਪਾਵਾਂ, ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ ਤਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ਼ਂਸਿਤਵ੍ਰਤਃ ।' ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਚ ਤਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਗਾਲਵਃ ਸਹ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾ। ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਵ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਸਹ ਕਨ੍ਯਯਾ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗਾਲਵ ਨੇ ਪੰਛੀ ਨਾਲ ਉਹ ਕੁੜੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਈ, ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਅਸੀਂ ਮੁੜ ਆਵਾਂਗੇ,' ਤੇ ਉਹ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਪਲਬ੍ਧਮਿਦਂ ਦ੍ਵਾਰਮਸ਼੍ਵਾਨਾਮਿਤਿ ਚਾਣ੍ਡਜਃ। ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਾਲਵਮਾਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਜਗਾਮ ਭਵਨਂ ਸ੍ਵਕਮ੍
ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈਣ ਦਾ ਰਾਹ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵੈਨਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਗਾਲਵ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਗਤੇ ਪਤਗਰਾਜੇ ਤੁ ਗਾਲਵਃ ਸਹ ਕਨ੍ਯਯਾ। ਚਿਨ੍ਤਯਾਨਃ ਕ੍ਸ਼ਮਂਦਾਨੇ ਰਾਜਾਨਂ ਸ਼ੁਲ੍ਕਤੋऽਗਮਤ੍
ਜਦੋਂ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਚਲੇ ਗਏ, ਗਾਲਵ ਆਪਣੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਦਹਿਜ ਦੇ ਯੋਗ ਰਾਜੇ ਵਲ ਗਿਆ। ਉਹ ਦਹਿਜ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਸੋऽਗਚ੍ਛਨ੍ਮਨਸੇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਂ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਅਯੋਧ੍ਯਾਯਾਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਚਤੁਰਙ੍ਗਬਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਯੋਧਿਆ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਚਾਰ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਰਯਸ਼ਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਕੋਸ਼ਧਾਨ੍ਯਬਲੋਪੇਤਂ ਪ੍ਰਿਯਪੌਰਂ ਦ੍ਵਿਜਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਪ੍ਰਜਾਭਿਕਾਮਂ ਸ਼ਾਮ੍ਯਨ੍ਤਂ ਕੁਰ੍ਵਾਣਂ ਤਪ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ ਧਨ, ਅਨਾਜ ਤੇ ਫੌਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਾ, ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਉੱਚ ਤਪ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਂ ਗਾਲਵੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਕਨ੍ਯੇਯਂ ਮਮ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਸਵੈਃ ਕੁਲਵਰ੍ਧਿਨੀ
ਗਾਲਵ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਰਾਜਾ ਹਰਯਸ਼ਵ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਮੇਰੀ ਕੁੜੀ ਹੈ, ਰਾਜਨ! ਇਹ ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਵਧਾਏਗੀ।'
ਇਯਂ ਸ਼ੁਲ੍ਕੇਨ ਭਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍ । ਸ਼ੁਲ੍ਕਂ ਤੇ ਕੀਰ੍ਤਿਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਂਪ੍ਰਧਾਰ੍ਯਤਾਮ੍
'ਹਰਯਸ਼ਵ, ਇਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਦਹਿਜ ਦੇ ਬਦਲੇ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਤੇਰੀ ਦਾਤ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਭ ਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਲੈ।'
ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਮਹੀਪਾਲਃ ਕਾਸ਼ੀਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਦਿਵੋਦਾਸ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਭੈਮਸੇਨਿਰ੍ਨਰਾਧਿਪਃ
ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਭੈਮਸੇਨੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ, ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਨਾਮ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਰਤਾਜ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਾਵਹੇ ਭਦ੍ਰੇ ਸ਼ਨੈਰਾਗਚ੍ਛ ਮਾ ਸ਼ੁਚਃ । ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ਸਂਯਮੇ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਤ੍ਯੇ ਚੈਵ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰਃ
'ਚਲੋ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਜਾਈਏ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆ, ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ। ਉਹ ਧਰਮ ਵਾਲਾ, ਸੰਜਮ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚ ਤੇ ਲਗਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਹੈ।'
ਤਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਸ ਮੁਨਿਰ੍ਨ੍ਯਾਯਤਸ੍ਤੇਨ ਸਤ੍ਕृਤਃ। ਗਾਲਵਃ ਪ੍ਰਸਵਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਤਂ ਨृਪਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਚੋਦਯਤ੍
ਉਸ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮুনি ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਇੱਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ। ਗਾਲਵ ਨੇ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤਮੇਤਨ੍ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਿਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਤਰਂ ਦ੍ਵਿਜ। ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਹਿ ਮਯੈषੋऽਰ੍ਥਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
'ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ। ਲੰਬਾ ਸਮਝਾ ਕੇ ਕਿਉਂ ਦੱਸਦਾ ਹੈਂ? ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਸੁਣਦੇ ਹੀ ਚਾਹ ਲਿਆ ਸੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ।'
ਏਤਚ੍ਚ ਮੇ ਬਹੁਮਤਂ ਯਦੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਨਰਾਧਿਪਾਨ੍। ਮਾਮੇਵਮੁਪਯਾਤੋऽਸਿ ਭਾਵਿ ਚੈਤਦਸਂਸ਼ਯਮ੍
'ਇਹ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੱਡੀ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈਂ। ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੋ ਕੇ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਸ ਏਵ ਵਿਭਵੋऽਸਮਾਕਮਸ਼੍ਵਾਨਾਮਪਿ ਗਾਲਵ। ਅਹਮਪ੍ਯੇਕਮੇਵਾਸ੍ਯਾਂ ਜਨਯਿष੍ਯਾਮਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਮ੍
'ਉਹ ਦੌਲਤ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ, ਗਾਲਵ, ਘੋੜਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਮੈਂ ਵੀ ਇਸ ਕੁੜੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਵਾਂਗਾ, ਰਾਜਨ।'
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਕਨ੍ਯਾਂ ਮਹੀਪਤੇਃ। ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਾਂ ਚ ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਕਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹੀਤਵਾਨ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੇ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕੁੜੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਰੇਮੇ ਸ ਤਸ੍ਯਾਂ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਪ੍ਰਭਾਵਤ੍ਯਾਂ ਯਥਾ ਰਵਿਃ। ਸ੍ਵਾਹਾਯਾਂ ਚ ਯਥਾ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਯਥਾ ਸ਼ਾਚ੍ਯਾਂ ਚ ਵਾਸਵਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਪ੍ਰਭਾਵਤੀ ਨਾਲ ਐਸਾ ਰਿਹਾ ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਭਾ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਸੁਆਹਾ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਸ਼ਚੀ ਨਾਲ।
ਯਥਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਰੋਹਿਣ੍ਯਾਂ ਯਥਾ ਧੂਮੋਰ੍ਣਯਾ ਯਮਃ। ਵਰੁਣਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਗੌਰ੍ਯਾਂ ਯਥਾ ਚਰ੍ਧ੍ਯਾਂ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਰੋਹਣੀ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਯਮ ਧੂਮੋਰਨਾ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਵਰੁਣ ਗੌਰੀ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਬੇਰ ਰਿੱਧੀ ਨਾਲ।
ਯਥਾ ਨਾਰਾਯਣੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਂ ਜਾਹ੍ਨਵ੍ਯਾਂ ਚ ਯਥੋਦਧਿਃ । ਯਥਾ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਾਣ੍ਯਾਂ ਯਥਾ ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਜਿਵੇਂ ਨਾਰਾਇਣ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਜਾਹਨਵੀ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਰੁਦ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰਾਣੀ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾਮਾ ਵੈਦਿਆ ਨਾਲ।
ਅਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਚ ਵਾਸਿष੍ਠੋ ਵਸਿष੍ਠਸ਼੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਮਾਲਯਾ। ਚ੍ਯਵਨਸ਼੍ਚ ਸੁਕਨ੍ਯਾਯਾਂ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਃ ਸਨ੍ਧ੍ਯਯਾ ਯਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਅਦ੍ਰਸ਼ਯੰਤੀ ਨਾਲ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਅਕਸ਼ਮਾਲਾ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਚਯਵਨ ਸੁਕੰਯਾ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਲਸਤਿਆ ਸੰਧਿਆ ਨਾਲ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵੈਦਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਤ੍ਯਵਾਨ੍ਯਥਾ। ਯਥਾ ਭृਗੁਃ ਪੁਲੋਮਾਯਾਮਦਿਤ੍ਯਾਂ ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਯਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਅਗਸਤਿਆ ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਸਤਯਵਾਨ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਭ੍ਰਿਗੁ ਪੁਲੋਮਾ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਕਸ਼ਯਪ ਅਦਿਤੀ ਨਾਲ।
ਰੇਣੁਕਾਯਾਂ ਯਥਾਰ੍ਚੀਕੋ ਹੈਮਵਤ੍ਯਾਂ ਚ ਕੌਸ਼ਿਕਃ। ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸ਼੍ਚ ਤਾਰਾਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਪਰ੍ਵਣਾ
ਜਿਵੇਂ ਰਚੀਕ ਰੇਣੁਕਾ ਨਾਲ, ਕਉਸ਼ਿਕ ਹੇਮਵਤੀ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਤਾਰਾ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਸ਼ਤਪਰਵਨਾ ਨਾਲ।