ਆਧਿਪਤ੍ਯੇਨ ਕੈਲਾਸੇ ਧਨਦੋऽਪ੍ਯਭਿषੇਚਿਤਃ। ਅਤ੍ਰ ਚੈਤ੍ਰਰਥਂ ਰਮ੍ਯਮਤ੍ਰ ਵੈਖਾਨਸਾਸ਼੍ਰਮਃ
ਕੁਬੇਰ ਨੂੰ ਕੈਲਾਸ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ; ਇੱਥੇ ਸੁੰਦਰ ਚੈਤਰਰਥ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਵੈਖਾਨਸ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਮਨ੍ਦਾਕਿਨੀ ਚੈਵ ਮਨ੍ਦਰਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭ । ਅਤ੍ਰ ਸੌਗਨ੍ਧਿਕਵਨਂ ਨੈਰ੍ऋਤੈਰਭਿਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ
ਇੱਥੇ ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਨਦੀ ਤੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਹਨ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ; ਇੱਥੇ ਸੌਗੰਧਿਕ ਜੰਗਲ ਨੈਰਿਤ ਦੇ ਭੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਦ੍ਵਲਂ ਕਦਲੀਸ੍ਕਨ੍ਧਮਤ੍ਰ ਸਨ੍ਤਾਨਕਾ ਨਗਾਃ। ਅਤ੍ਰ ਸਂਯਮਨਿਤ੍ਯਾਨਾਂ ਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਸ੍ਵੈਰਚਾਰਿਣਾਮ੍
ਇੱਥੇ ਹਰੀ ਘਾਸ, ਕੇਲੇ ਦੇ ਤਣੇ ਤੇ ਸੰਤਾਨਕਾ ਰੁੱਖ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਸਿੱਧ ਰਿਹਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਜਮ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।
ਵਿਮਾਨਾਨ੍ਯੁਨੁਰੂਪਾਣਿ ਕਾਮਭੋਗ੍ਯਾਨਿ ਗਾਲਵ । ਅਤ੍ਰ ਤੇ ऋषਯਃ ਸਪ੍ਤ ਦੇਵੀ ਚਾਰੁਨ੍ਧਤੀ ਤਥਾ
ਇੱਥੇ, ਹੇ ਗਾਲਵ, ਸੁੰਦਰ ਉਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰਥਾਂ ਹਨ ਜੋ ਭੋਗ ਲਈ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵੀ ਅਰੁੰਧਤੀ ਵੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਵੈ ਰਾਤ੍ਰਿਨ੍ਦਿਵਾਪ੍ਯਤ੍ਰਾਵਤਿष੍ਠਤੇ। ਅਤ੍ਰ ਯਜ੍ਞਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਧ੍ਰੁਵਂ ਸ੍ਥਾਤਾ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਇੱਥੇ ਰਾਤ ਤੇ ਦਿਨ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਯਜਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਪਿਤਾਮਾ ਧ੍ਰਿੜ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਜ੍ਯੋਤੀਂषਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌ ਚ ਪਰਿਵਰ੍ਤਨ੍ਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਅਤ੍ਰ ਗਙ੍ਗਾਮਹਾਦ੍ਵਾਰਂ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਇੱਥੇ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਤਾਰੇ ਸਦਾ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ; ਇੱਥੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਗੰਗਾ ਦਾ ਮਹਾਨ ਦਰਵਾਜਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਾਮਾ ਨਾਮ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਮੁਨਯਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਃ । ਨ ਤੇषਾਂ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਨਾਕृਤਿਰ੍ਨ ਤਪਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਇੱਥੇ ਧਾਮਾ ਨਾਮ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੂਪ, ਆਕਾਰ ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ।
ਪਰਿਵਰ੍ਤਸਹਸ੍ਰਾਮਿ ਕਾਮਭੋਜ੍ਯਾਨਨਿ ਗਾਲਵ । ਯਥਾਯਥਾ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਤਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਰਤਰਂ ਨਰਃ
ਇੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੁਖਦਾਇਕ ਥਾਂ ਹਨ, ਹੇ ਗਾਲਵ; ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪ੍ਰਵਿਲੀਯਤਿ ਗਾਲਵ । ਨੈਤਤ੍ਕੇਨਚਿਦਨ੍ਯੇਨ ਗਤਪੂਰ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਹੋਰ ਹੋਰ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਗਾਲਵ; ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ ਕਦੇ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ।
ऋਤੇ ਨਾਰਾਯਣਂ ਦੇਵਂ ਨਰਂ ਵਾ ਜਿष੍ਣੁਮਵ੍ਯਯਮ੍ । ਅਤ੍ਰ ਕੈਲਾਸਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸ੍ਥਾਨਮੈਲਵਿਲਸ੍ਯ ਤਤ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵ ਜਾਂ ਅਟੱਲ ਨਰਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ; ਇਹ ਥਾਂ ਕੈਲਾਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਲਾਵਿਲਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਪ੍ਰਭਾ ਨਾਮ ਜਝਿਰੇऽਪ੍ਸਰਸੋ ਦਸ਼। ਅਤ੍ਰ ਵਿष੍ਣੁਪਦਂ ਨਾਮ ਕ੍ਰਮਤਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਕृਤਮ੍
ਇੱਥੇ ਵਿਦਯੁਤਪ੍ਰਭਾ ਨਾਮ ਦੀਆਂ ਦਸ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ; ਇੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਪਦ ਬਣਾਇਆ।
ਤ੍ਰਿਲੋਕਵਿਕ੍ਰਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨੁਤ੍ਤਰਾਂ ਦਿਸ਼ਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ । ਅਤ੍ਰ ਰਾਜ੍ਞਾ ਮਰੁਤੇਨ ਯਜ੍ਞੇਨੇष੍ਟਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪੈਰ ਪਾਉਣ ਤੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਉਹ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਪਹੁੰਚਿਆ; ਇੱਥੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਜਾ ਮਰੁਤ ਨੇ ਯਜਨ ਕੀਤਾ।
ਉਸ਼ੀਰਬੀਜੇ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਯਤ੍ਰ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਂ ਸਰਃ। ਜੀਮੂਤਸ੍ਯਾਤ੍ਰ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇਰੁਪਤਸ੍ਥੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ਼ੀਰਾ ਘਾਹ ਦੇ ਜੜ੍ਹ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਜਾਮਬੂਨਦ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜਿਮੂਤ ਰਿਸ਼ੀ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਧੈਮਵਤਃ ਪੁਣ੍ਯੋ ਵਿਮਲਃ ਕਨਕਾਕਰਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇषੁ ਚ ਯਤ੍ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਸ੍ਵਨ੍ਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਧਨਂ ਮਹਤ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁੱਚਾ ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਸਥਾਨ ਸਿੱਧਾ ਹਿਮਾਵਤ ਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਉੱਥੇ ਜੋ ਵੱਡਾ ਧਨ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਵਵ੍ਰੇ ਧਨਂ ਮਹਰ੍षਿਃ ਸ ਜੈਮੂਤਂ ਤਦ੍ਧਨਂ ਤਤਃ। ਅਤ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦਿਸ਼ਾਂਪਾਲਾਃ ਸਾਯਂਪ੍ਰਾਤਰ੍ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭ
ਉਹ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਜਿਮੂਤ ਦਾ ਧਨ ਚੁਣਿਆ; ਤੇ ਉੱਥੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਸਦਾ ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਕਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਿਮਿਤਿ ਵੈ ਪਰਿਕ੍ਰੋਸ਼ਾਨ੍ਤਿ ਗਾਲਵ । ਏਵਮੇषਾ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਗੁਣੈਰਨ੍ਯੈਰ੍ਦਿਗੁਤ੍ਤਰਾ
ਉਹ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ, 'ਕਿਸ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ? ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ?' ਹੇ ਗਾਲਵ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਦਿਸ਼ਾ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਗੁਣਾਂ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਰੇਤਿ ਪਰਿਖ੍ਯਾਤਾ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸ੍ਤੁ ਚੋਤ੍ਤਰਾ । ਏਤਾ ਵਿਸ੍ਤਰਸ਼ਸ੍ਤਾਤ ਤਵ ਸ਼ਙ੍ਗੀਰ੍ਤਿਤਾ ਦਿਸ਼ਃ
ਇਹ 'ਉੱਤਰ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਚਤਸ੍ਰਃ ਕ੍ਰਮਯੋਗੇਨ ਕਾਮਾਸ਼ਾਂ ਗਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ। ਉਦ੍ਯਤੋऽਹਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਵ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿਤੁਂ ਦਿਸ਼ਃ। ਪृਥਿਵੀਂ ਚਾਖਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਾਰੋਹ ਮਾਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਤੂੰ ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਤਿਆਰ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੈਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ—ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਗਰੁਤ੍ਮਨ੍ਭੁਜਗੇਨ੍ਦ੍ਰਾਰੇ ਸੁਪਰ੍ਣ ਵਿਨਤਾਤ੍ਮਜ । ਨਯ ਮਾਂ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਯਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੀ
ਹੇ ਗਰੁੜ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਸੁਪਰਨ, ਵਿਨਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਲੈ ਚੱਲ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨ।
ਪੂਰ੍ਵਮੇਤਾਂ ਦਿਸ਼ਂ ਗਚ੍ਛ ਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ । ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਹਿ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਮਤ੍ਰ ਕੀਰ੍ਤਿਤਵਾਨਸਿ
ਇਸ ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਚੱਲ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ। ਇਚ੍ਛੇਯਂ ਤੁ ਸਮਾਗਨ੍ਤੁਂ ਸਮਸ੍ਤੈਰ੍ਦੈਵਤੈਰਹਮ੍। ਭੂਯਸ਼੍ਚ ਤਾਨ੍ਸੁਰਾਨ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛੇਯਮਰੁਣਾਨੁਜ
ਇੱਥੇ, ਤੂੰ ਸੱਚਾਈ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਹੈ; ਪਰ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਮਿਲਾਂ, ਤੇ ਫਿਰ, ਹੇ ਅਰੁਣ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਮਾਹ ਵਿਨਤਾਸੂਨੁਰਾਰੋਹਸ੍ਵੇਤਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਮ੍। ਆਰੁਰੋਹਾਥ ਸ ਮੁਨਿਰ੍ਗਰੁਡਂ ਗਾਲਵਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਵਿਨਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਚੜ੍ਹ ਜਾ!' ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ, ਗਾਲਵ ਰਿਸ਼ੀ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਕ੍ਰਮਮਾਣਸ੍ਯ ਤੇ ਰੂਪਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਪਨ੍ਨਗਾਸ਼ਨ। ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯੇਵ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣੇ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੋਰ੍ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ
ਜਦ ਤੂੰ ਚੱਲਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਲ ਸਵੇਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪਕ੍ਸ਼ਵਾਤਪ੍ਰਣੁਨ੍ਨਾਨਾਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਮਨੁਗਾਮਿਨਾਮ੍ । ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾਨਾਮਿਵ ਸਮਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮੀਹ ਗਤਿਂ ਖਗ
ਤੇਰੇ ਪੰਖਾਂ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਡਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਹੇ ਪੰਛੀ।
ਸਸਾਗਰਵਨਾਮੁਰ੍ਵੀ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾਮ੍ । ਆਕਰ੍षਨ੍ਨਿਵ ਚਾਭਾਸਿ ਪਕ੍ਸ਼ਵਾਤੇਨ ਖੇਚਰ
ਸਮੁੰਦਰਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਵਣਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ, ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਉਡਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਪੰਖਾਂ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਖਿੱਚੀ ਜਾ ਰਹੀ ਜਾਪਦੀ ਹੈ।
ਸਮੀਨਨਾਗਨਕ੍ਰਂ ਚ ਖਮਿਵਾਰੋਪ੍ਯਤੇ ਜਲਮ੍। ਵਾਯੁਨਾ ਚੈਵ ਮਹਤਾ ਪਕ੍ਸ਼ਵਾਤੇਨ ਚਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਮੱਛੀਆਂ, ਸੱਪਾਂ ਤੇ ਘੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਵੱਡੀ ਹਵਾ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪੰਖਾਂ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਹਵਾ ਨਾਲ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਉਠਦਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ।
ਤੁਲ੍ਯਰੂਪਾਨਨਾਨ੍ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਂਸ੍ਤਥਾ ਤਿਮਿਤਿਮਿਙ੍ਗਿਲਾਨ੍ । ਨਾਗਾਸ਼੍ਵਨਰਵਕ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯੁਨ੍ਮਥਿਤਾਨਿਵ
ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ, ਵੱਡੇ ਜਲ-ਜੀਵ, ਸੱਪ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਵਕਰੇ ਜੀਵ ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਹਿਲ ਰਹੇ ਹਨ।
ਮਹਾਰ੍ਣਵਸ੍ਯ ਚ ਰਵੈਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇ ਮੇ ਬਧਿਰੇ ਕृਤੇ। ਨ ਸ਼੍ਰृਣੋਮਿ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਾਤ੍ਮਨੋ ਵੇਦ੍ਮਿ ਕਾਰਣਮ੍
ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਗੂੰਜ ਮੇਰੇ ਕੰਨ ਬੇਹਰੇ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਨਾ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ, ਨਾ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਆਪਣੀ ਹਾਲਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਨੈਃ ਸ ਤੁ ਭਵਾਤ੍ਯਾਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਧ੍ਯਾਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍ । ਨ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਰਵਿਸ੍ਤਾਤ ਨ ਦਿਸ਼ੋ ਨ ਚ ਖਂ ਖਗ
ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵਧ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ; ਨਾ ਸੂਰਜ, ਨਾ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਨਾ ਅਕਾਸ਼ ਦਿਸਦੇ, ਹੇ ਪੰਛੀ।
ਤਮ ਏਵ ਤੁ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਰੀਰਂ ਤੇ ਨ ਲਕ੍ਸ਼ਯੇ । ਮਣੀ ਵ ਜਾਤ੍ਯੌ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੀ ਤੇऽਹਮਣ੍ਡਜ
ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਹਨੇਰਾ ਹੀ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ; ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣ ਸਕਦਾ। ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਤੇਰੀਆਂ ਦੋ ਮਣੀ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੀ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਅੰਡ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।