ਅਤ੍ਰ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਰਾਜੇਨ ਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਰਾਵਣੇਨ ਤਪਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਰੇਭ੍ਯੋऽਮਰਤਾ ਵृਤਾ
ਇਥੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਪੁਲਸਤਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਅਮਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਅਤ੍ਰ ਵृਤ੍ਤੇਨ ਵृਤ੍ਰੋऽਪਿ ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼ਤ੍ਰੁਤ੍ਵਮੇਯਿਵਾਨ੍ । ਅਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਾਸਵਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਪੁਨਰ੍ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਪਞ੍ਚਧਾ
ਇਥੇ ਆਪਣੇ ਵਿਵਹਾਰ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੇ ਵੀ ਇੰਦਰ ਦਾ ਵੈਰੀ ਬਣਿਆ; ਇਥੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਨ-ਤੱਤ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰ ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਾਣੋ ਨਰਾਃ ਪਚ੍ਯਨ੍ਤਿ ਗਾਲਵ । ਅਤ੍ਰ ਵੈਤਰਣੀ ਨਾਮ ਨਦੀ ਵੈਤਰਣੈਰ੍ਵृਤਾ
ਇਥੇ, ਗਾਲਵ, ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਸਜ਼ਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਇਥੇ ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵੈਤਰਨਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਸੁਖਸ੍ਯਾਨ੍ਤਂ ਦੁਃਖਸ੍ਯਾਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ। ਅਤ੍ਰਾਵृਤ੍ਤੋ ਦਿਨਕਰਃ ਸੁਰਸਂ ਕ੍ਸ਼ਰਤੇ ਪਯਃ
ਇਥੇ ਆ ਕੇ, ਆਦਮੀ ਸੁਖ ਦਾ ਅੰਤ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਅੰਤ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਥੇ ਸੂਰਜ ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾष੍ਠਾਂ ਚਾਸਾਦ੍ਯ ਵਾਸਿष੍ਠੀਂ ਹਿਮਮੁਤ੍ਸृਜਤੇ ਪੁਨਃ। ਅਤ੍ਰਾਹਂ ਗਾਲਵ ਪੁਰਾ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾऽऽਰ੍ਤਃ ਪਰਿਚਿਨ੍ਤਯਨ੍
ਵਾਸਿਸ਼ਠੀ ਹੱਦ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਹ ਮੁੜ ਹਿਮ ਛੱਡਦਾ ਹੈ; ਇਥੇ, ਗਾਲਵ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੰਗ ਹੋ ਕੇ ਗਹਿਰੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ ਸੀ।
ਲਬ੍ਧਵਾਨ੍ਯੁਧ੍ਯਮਾਨੌ ਦ੍ਵੌ ਬृਹਨ੍ਤੌ ਗਜਕਚ੍ਛਪੌ । ਅਤ੍ਰ ਚਕ੍ਰਧਨੁਰ੍ਨਾਮ ਸੂਰ੍ਯਾਞ੍ਜਾਤੋ ਮਹਾਨृषਿਃ
ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਮੈਂ ਦੋ ਵੱਡੇ ਜੀਵ—ਹਾਥੀ ਤੇ ਕਛੂਆ—ਪਾਏ; ਇਥੇ ਚਕਰਧਨਵਨ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ।
ਵਿਦੁਰ੍ਯਂ ਕਪਿਲਂ ਦੇਵਂ ਯੇਨਾਰ੍ਤਾਃ ਸਗਰਾਤ੍ਮਜਾਃ । ਅਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧਾਃ ਸ਼ਿਵਾ ਨਾਮ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ
ਇਥੇ ਸਗਰ ਦੇ ਦੁਖੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਵਿਦੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਪਿਲ ਦੇਵ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ; ਇਥੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਸਿਧ ਹੋਏ, ਸ਼ੁਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਅਧੀਤ੍ਯ ਸਕਲਾਨ੍ਵੇਦਾਁਲ੍ਲੇਭਿਰੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍। ਅਤ੍ਰ ਭੋਗਵਤੀ ਨਾਮ ਪੁਰੀ ਵਾਸੁਕਿਪਾਲਿਤਾ
ਸਾਰੇ ਵੈਦ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਟੱਲ ਮੁਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ; ਇਥੇ ਭੋਗਵਤੀ ਨਾਮ ਦੀ ਨਗਰੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਰਾਜ ਵਾਸੁਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਕ੍ਸ਼ਕੇਣ ਚ ਨਾਗੇਨ ਤਥੈਵੈਰਾਵਤੇਨ ਚ। ਅਤ੍ਰ ਨਿਰ੍ਯਾਣਕਾਲੇऽਪਿ ਤਮਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਮਹਤ੍
ਇਥੇ ਤਕਸ਼ਕ ਅਤੇ ਏਰਾਵਤ ਨਾਗ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਇਥੇ, ਜਦੋਂ ਵਿਦਾ ਹੋਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਹਨੇਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਭੇਦ੍ਯਂ ਭਾਸ੍ਕਰੇਣਾਪਿ ਸ੍ਵਯਂ ਵਾ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਤ੍ਮਨਾ । ਏष ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਤੇ ਮਾਰ੍ਗਃ ਪਰਿਚਾਰਸ੍ਯ ਗਾਲਵ । ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਯਦਿ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤੀਚੀਂ ਸ਼ृਣੁ ਚਾਪਰਾਮ੍
ਇਸ ਰਾਹ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਵੀ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਰਸਤੇ; ਇਹ, ਗਾਲਵ, ਤੇਰੇ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਰਾਹ ਵੀ ਹੈ। ਦੱਸ ਕਿ ਜਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਪੱਛਮੀ ਦਿਸਾ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸੁਣ।
ਇਯਂ ਦਿਗ੍ਦਿਯਿਤਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਤੁ ਗੋਪਤੇਃ । ਸਦਾ ਸਲਿਲਰਾਜਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਚਾਦਿਰੇਵ ਚ
ਇਹ ਦਿਸਾ ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਦੀ ਹੈ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਹੱਦ ਅਤੇ ਆਧਾਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਚਾਦਹਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਵਿਸਰ੍ਜਯਤਿ ਗਾਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਪਸ਼੍ਚਿਮੇਤ੍ਯਭਿਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਦਿਗਿਯਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਇਥੇ ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸੂਰਜ ਆਪਣੇ ਕਿਰਣਾਂ ਆਪ ਹੀ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਦਿਸਾ ਪੱਛਮ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਯਾਦਸਾਮਤ੍ਰ ਰਾਜ੍ਯੇਨ ਸਲਿਲਸ੍ਯ ਚ ਗੁਪ੍ਤਯੇ । ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵੋ ਵਰੁਣਂ ਸ੍ਮਾਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍
ਇਥੇ ਜਲ-ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਭਗਤ ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਅਤ੍ਰ ਪੀਤ੍ਵਾ ਸਮਸ੍ਤਾਨ੍ਵੈ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਰਸਾਂਸ੍ਤੁ षਟ੍ । ਜਾਯਤੇ ਤਰੁਣਃ ਸੋਮਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਸ੍ਯਾਦੌ ਤਮਿਸ੍ਰਹਾ
ਇਥੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਛੇ ਸਾਰੇ ਰਸ ਪੀ ਕੇ, ਨਵਾਂ ਸੋਮ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਚਿੱਟੇ ਪੱਖ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਪਞ੍ਚਾਤ੍ਕृਤਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਵਾਯੁਨਾ ਸਂਯਤਾਸ੍ਤਦਾ । ਨਿਸ਼੍ਚਸਨ੍ਤੋ ਮਹਾਵਾਤੈਰਰ੍ਦਿਤਾਃ ਸੁषੁਪੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜ
ਇਥੇ, ਪੰਜ ਵਾਰ ਵਾਯੂ ਨਾਲ ਦੈਤ ਬੰਨ੍ਹੇ ਗਏ; ਵੱਡੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸੁੱਤੇ ਪਏ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਅਤ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਣਯਿਨਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਪਰ੍ਵਤਃ । ਅਸ੍ਤੋ ਨਾਮ ਯਤਃ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾ ਪ੍ਰਤਿਸਰ੍ਯਤਿ
ਇਥੇ ਪਹਾੜ ਸੂਰਜ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਗਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਥੋਂ, ਅਸਤ ਨਾਮੀ ਥਾਂ ਤੋਂ, ਪੱਛਮੀ ਸੰਧਿਆ ਚੱਲ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
ਅਤੋ ਰਾਤ੍ਰਿਸ਼੍ਚ ਨਿਦ੍ਰਾ ਚ ਨਿਰ੍ਗਤਾ ਦਿਵਸਕ੍ਸ਼ਯੇ। ਜਾਯਤੇ ਜੀਵਲੋਕਸ੍ਯ ਹਰ੍ਤੁਮਰ੍ਧਮਿਵਾਯੁषਃ
ਇਥੋਂ ਰਾਤ ਤੇ ਨੀਂਦ ਦਿਨ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋਣ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋਣ।
ਅਤ੍ਰ ਦੇਵੀਂ ਦਿਤਿਂ ਸੁਪ੍ਤਾਮਾਤ੍ਮਪ੍ਰਸਵਧਾਰਿਣੀਮ੍ । ਵਿਗਰ੍ਭਾਮਕਰੋਚ੍ਛਕ੍ਰੋ ਯਤ੍ਰ ਜਾਤੋ ਮਰੁਦ੍ਗਣਃ
ਇਥੇ, ਜਦ ਦਿਤੀ ਦੇਵੀ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤ ਜਣਨ ਵਾਲੀ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਸੀ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਪੁੱਤ ਦੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਥੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਜਥਾ ਜਨਮਿਆ।
ਅਤ੍ਰ ਮੂਲਂ ਹਿਮਵਤੋ ਮਨ੍ਦਰਂ ਯਾਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍ । ਅਪਿ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇਣ ਨ ਚਾਸ੍ਯਾਨ੍ਤੋऽਧਿਗਮ੍ਯਤੇ
ਇਥੇ ਹਿਮਾਵਤ ਦਾ ਸਦੀਵੀ ਮੂਲ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਹੈ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਵੀ ਇਸ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਅਤ੍ਰ ਕਾਞ੍ਚਨਸ਼ੈਲਸ੍ਯ ਕਾਞ੍ਚਨਾਮ੍ਬੁਰੁਹਸ੍ਯ ਚ। ਉਦਧੇਸ੍ਤੀਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸੁਰਭਿਃ ਕ੍ਸ਼ਰਤੇ ਪਯਃ
ਇਥੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਕੋਲ, ਸੁਰਭੀ ਆਪਣਾ ਦੁੱਧ ਵਗਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਮਧ੍ਯੇ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਬਨ੍ਧਃ ਪ੍ਰਤਿਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੋਃ ਸੂਰ੍ਯਕਲ੍ਪਸ੍ਯ ਸੋਮਸੂਰ੍ਯੌ ਜਿਘਾਂਸਤਃ
ਇਥੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕਬੰਧਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਵਰਭਾਨੂ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਫੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ।
ਸੁਵਰ੍ਣਸ਼ਿਰਸੋऽਪ੍ਯਤ੍ਰ ਹਰਿਰੋਮ੍ਣਃ ਪ੍ਰਗਾਯਤਃ । ਅਦृਸ਼੍ਯਸ੍ਯਾਪ੍ਰਮੇਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਵਿਪੁਲੋ ਧ੍ਵਨਿਃ
ਇਥੇ ਹੀ ਸੋਨੇ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਹਰੀਰੋਮਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਦਿੱਖ ਤੇ ਅਣਮਾਪ ਹੈ, ਤੇ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਧ੍ਵਜਵਤੀ ਨਾਮ ਕੁਮਾਰੀ ਹਰਿਮੇਧਸਃ। ਆਕਾਸ਼ੇ ਤਿष੍ਠਤਿष੍ਠੇਤਿ ਤਸ੍ਥੌ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਇਥੇ ਧਵਜਵਤੀ ਨਾਂ ਦੀ ਕੁਮਾਰੀ, ਹਰੀਮੇਧਸ ਦੀ ਧੀ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਖੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਵਾਯੁਸ੍ਤਥਾ ਵਹ੍ਨਿਰਾਪਃ ਖਂ ਚਾਪਿ ਗਾਲਵ । ਆਹ੍ਨਿਕਂ ਚੈਵ ਨੈਸ਼ਂ ਚ ਦੁਃਖਂ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਵਿਮੁਞ੍ਚਤਿ
ਇਥੇ, ਗਾਲਵ, ਹਵਾ, ਅੱਗ, ਪਾਣੀ, ਆਕਾਸ਼, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਆਪਣਾ ਦੁੱਖਦਾਈ ਛੂਹ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਤਃਪ੍ਰਭृਤਿ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਤਿਰ੍ਯਗਾਵਰ੍ਤਤੇ ਗਤਿਃ। ਅਤ੍ਰ ਜ੍ਯੋਤੀਂषਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤ੍ਯਾਦਿਤ੍ਯਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਇਥੋਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਾਲ ਤਿਰਛੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਥੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿਚ ਸਮਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤਿਰਾਤ੍ਰਂ ਚ ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸਹ ਭਾਨੁਨਾ। ਨਿष੍ਪਤਨ੍ਤਿ ਪੁਨਃ ਸੂਰ੍ਯਾਤ੍ਸੋਮਸਂਯੋਗਯੋਗਤਃ
ਅਠਾਈ ਦਿਨ-ਰਾਤਾਂ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਲੰਘਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਚੰਦ ਨਾਲ ਜੋੜ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤੀਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵਃ ਸਾਗਰੋਦਯਃ । ਅਤ੍ਰ ਲੋਕਤ੍ਰਯਸ੍ਯਾਪਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਵਰੁਣਾਲਯੇ
ਇਥੇ ਸਦਾ ਵਗਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਤੇ ਉਤਪੱਤੀ ਹੈ; ਇਥੇ ਹੀ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਪਨ੍ਨਗਰਾਜਸ੍ਯਾਪ੍ਯਨਨ੍ਤਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍ । ਅਨਾਦਿਨਿਧਨਸ੍ਯਾਤ੍ਰ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸ੍ਥਾਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਥੇ ਪੰਨਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਨੰਤ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ; ਇਥੇ ਹੀ, ਆਦਿ-ਅੰਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਥਾਂ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਾਨਲਸਖਸ੍ਯਾਪਿ ਪਵਨਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍। ਮਹਰ੍षੇਃ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯਾਤ੍ਰ ਮਾਰੀਚਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਇਥੇ ਅੱਗ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਵਾਯੂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ; ਇਥੇ ਹੀ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਕਸ਼ਯਪ, ਮਾਰੀਚ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਏष ਤੇ ਪਸ਼੍ਚਿਮੋ ਮਾਰ੍ਗੋ ਦਿਗ੍ਦ੍ਵਾਰੇਣ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ। ਬ੍ਰੂਹਿ ਗਾਲਵ ਗਚ੍ਛਾਵੋ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਕਾ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੱਛਮੀ ਰਸਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੱਸੋ ਗਾਲਵ, ਚਲਦੇ ਹਾਂ — ਤੇਰੀ ਕੀ ਸੋਚ ਹੈ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ?