ਅਤ੍ਰ ਲੋਕਤ੍ਰਯਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪਿਤृਪਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ। ਅਤ੍ਰੋष੍ਮਪਾਣਾਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਨਿਵਾਸਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜ
ਇਥੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰ ਪੱਖ ਸਥਾਪਤ ਹੈ। ਇਥੇ, ਉਸ਼ਮਾਪਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵਾਸ ਵੀ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਅਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਸਦਾ ਦੇਵਾਃ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਮਾਸਤੇ। ਇਜ੍ਯਮਾਨਾਃ ਸ੍ਮ ਲੋਕੇषੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤੁਲ੍ਯਭਾਗਤਾਮ੍
ਇਥੇ, ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇਵਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪੂਜੇ ਜਾਣ ਤੋਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਰਮਾਚਕ੍ਸ਼ਤੇ ਦ੍ਵਿਜ। ਤ੍ਰੁਟਿਸ਼ੋ ਲਵਸ਼ਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗਣ੍ਯਤੇ ਕਾਲਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਇਹ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਦੂਜਾ ਦਰਵਾਜਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਛਣ ਅਤੇ ਪਲਾਂ ਵਿਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਦੇਵਰ੍षਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਿਤृਲੋਕਰ੍षਯਸ੍ਤਥਾ। ਤਥਾ ਰਾਜਰ੍षਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਵਸਨ੍ਤਿ ਗਤਵ੍ਯਥਾਃ
ਇਥੇ, ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ, ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਰਿਸ਼ੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਿਨਾ ਦੁੱਖ ਦੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਕਰ੍ਮ ਚਾਤ੍ਰ ਨਿਗਦ੍ਯਤੇ। ਗਤਿਰੇषਾ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਰ੍ਮਣਾਮਵਸਾਯਿਨਾਮ੍
ਇਥੇ, ਧਰਮ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਕਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਰਸਤਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਮੁਕ ਗਏ ਹਨ।
ਏषਾ ਦਿਕ੍ਸਾ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਃ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ। ਵृਤਾ ਤ੍ਵਨਵਬੋਧੇਨ ਸੁਖਂ ਤੇਨ ਨ ਗਮ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਦੱਖਣੀ ਦਿਸਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਰ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਅਗਿਆਨ ਵਿਚ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਇਸ ਰਾਹੀਂ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਨੈਰ੍ऋਤਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਮਿ ਬਹੂਨ੍ਯਤ੍ਰ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭ । ਸृष੍ਟਾਨਿ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲਾਨਿ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਾਨ੍ਯਕृਤਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਇਥੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਨੈਰਿਤ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੈਰੀ ਜੀਵ ਹਨ, ਜੋ ਅਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰ ਮਨ੍ਦਰਕੁਞ੍ਜੇषੁ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਿਸਦਨੇषੁ ਚ। ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਗਾਥਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਬੁਦ੍ਧਿਹਰਾ ਦ੍ਵਿਜ
ਇਥੇ, ਮੰਦਰ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ, ਗੰਧਰਵ ਮਨ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਅਤ੍ਰ ਸਾਮਾਨਿ ਗਾਥਾਭਿਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗੀਤਾਨਿ ਰੈਵਤਃ । ਗਤਦਾਰੋ ਗਤਾਮਾਤ੍ਯੋ ਗਤਰਾਜ੍ਯੋ ਵਨਂ ਗਤਃ
ਇਥੇ ਰੈਵਤ ਨੇ ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਗਾਥਾਵਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਰਾਜ ਖੋ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਤ੍ਰ ਸਾਵਰ੍ਮਿਨਾ ਚੈਵ ਯਵਕ੍ਰੀਤਾਤ੍ਮਜੇਨ ਚ। ਮਰ੍ਯਾਦਾ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਯਾਂ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨਾਤਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਇਥੇ ਸਾਵਰਨੀ ਅਤੇ ਯਵਕ੍ਰੀਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੱਦ ਬਣਾਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਵੀ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਅਤ੍ਰ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਰਾਜੇਨ ਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਰਾਵਣੇਨ ਤਪਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਰੇਭ੍ਯੋऽਮਰਤਾ ਵृਤਾ
ਇਥੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਪੁਲਸਤਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਅਮਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਅਤ੍ਰ ਵृਤ੍ਤੇਨ ਵृਤ੍ਰੋऽਪਿ ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼ਤ੍ਰੁਤ੍ਵਮੇਯਿਵਾਨ੍ । ਅਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਾਸਵਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਪੁਨਰ੍ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਪਞ੍ਚਧਾ
ਇਥੇ ਆਪਣੇ ਵਿਵਹਾਰ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੇ ਵੀ ਇੰਦਰ ਦਾ ਵੈਰੀ ਬਣਿਆ; ਇਥੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਨ-ਤੱਤ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰ ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਾਣੋ ਨਰਾਃ ਪਚ੍ਯਨ੍ਤਿ ਗਾਲਵ । ਅਤ੍ਰ ਵੈਤਰਣੀ ਨਾਮ ਨਦੀ ਵੈਤਰਣੈਰ੍ਵृਤਾ
ਇਥੇ, ਗਾਲਵ, ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਸਜ਼ਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਇਥੇ ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵੈਤਰਨਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਸੁਖਸ੍ਯਾਨ੍ਤਂ ਦੁਃਖਸ੍ਯਾਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ। ਅਤ੍ਰਾਵृਤ੍ਤੋ ਦਿਨਕਰਃ ਸੁਰਸਂ ਕ੍ਸ਼ਰਤੇ ਪਯਃ
ਇਥੇ ਆ ਕੇ, ਆਦਮੀ ਸੁਖ ਦਾ ਅੰਤ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਅੰਤ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਥੇ ਸੂਰਜ ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾष੍ਠਾਂ ਚਾਸਾਦ੍ਯ ਵਾਸਿष੍ਠੀਂ ਹਿਮਮੁਤ੍ਸृਜਤੇ ਪੁਨਃ। ਅਤ੍ਰਾਹਂ ਗਾਲਵ ਪੁਰਾ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾऽऽਰ੍ਤਃ ਪਰਿਚਿਨ੍ਤਯਨ੍
ਵਾਸਿਸ਼ਠੀ ਹੱਦ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਹ ਮੁੜ ਹਿਮ ਛੱਡਦਾ ਹੈ; ਇਥੇ, ਗਾਲਵ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੰਗ ਹੋ ਕੇ ਗਹਿਰੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ ਸੀ।
ਲਬ੍ਧਵਾਨ੍ਯੁਧ੍ਯਮਾਨੌ ਦ੍ਵੌ ਬृਹਨ੍ਤੌ ਗਜਕਚ੍ਛਪੌ । ਅਤ੍ਰ ਚਕ੍ਰਧਨੁਰ੍ਨਾਮ ਸੂਰ੍ਯਾਞ੍ਜਾਤੋ ਮਹਾਨृषਿਃ
ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਮੈਂ ਦੋ ਵੱਡੇ ਜੀਵ—ਹਾਥੀ ਤੇ ਕਛੂਆ—ਪਾਏ; ਇਥੇ ਚਕਰਧਨਵਨ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ।
ਵਿਦੁਰ੍ਯਂ ਕਪਿਲਂ ਦੇਵਂ ਯੇਨਾਰ੍ਤਾਃ ਸਗਰਾਤ੍ਮਜਾਃ । ਅਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧਾਃ ਸ਼ਿਵਾ ਨਾਮ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ
ਇਥੇ ਸਗਰ ਦੇ ਦੁਖੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਵਿਦੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਪਿਲ ਦੇਵ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ; ਇਥੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਸਿਧ ਹੋਏ, ਸ਼ੁਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਅਧੀਤ੍ਯ ਸਕਲਾਨ੍ਵੇਦਾਁਲ੍ਲੇਭਿਰੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍। ਅਤ੍ਰ ਭੋਗਵਤੀ ਨਾਮ ਪੁਰੀ ਵਾਸੁਕਿਪਾਲਿਤਾ
ਸਾਰੇ ਵੈਦ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਟੱਲ ਮੁਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ; ਇਥੇ ਭੋਗਵਤੀ ਨਾਮ ਦੀ ਨਗਰੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਰਾਜ ਵਾਸੁਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਕ੍ਸ਼ਕੇਣ ਚ ਨਾਗੇਨ ਤਥੈਵੈਰਾਵਤੇਨ ਚ। ਅਤ੍ਰ ਨਿਰ੍ਯਾਣਕਾਲੇऽਪਿ ਤਮਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਮਹਤ੍
ਇਥੇ ਤਕਸ਼ਕ ਅਤੇ ਏਰਾਵਤ ਨਾਗ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਇਥੇ, ਜਦੋਂ ਵਿਦਾ ਹੋਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਹਨੇਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਭੇਦ੍ਯਂ ਭਾਸ੍ਕਰੇਣਾਪਿ ਸ੍ਵਯਂ ਵਾ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਤ੍ਮਨਾ । ਏष ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਤੇ ਮਾਰ੍ਗਃ ਪਰਿਚਾਰਸ੍ਯ ਗਾਲਵ । ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਯਦਿ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤੀਚੀਂ ਸ਼ृਣੁ ਚਾਪਰਾਮ੍
ਇਸ ਰਾਹ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਵੀ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਰਸਤੇ; ਇਹ, ਗਾਲਵ, ਤੇਰੇ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਰਾਹ ਵੀ ਹੈ। ਦੱਸ ਕਿ ਜਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਪੱਛਮੀ ਦਿਸਾ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸੁਣ।
ਇਯਂ ਦਿਗ੍ਦਿਯਿਤਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਤੁ ਗੋਪਤੇਃ । ਸਦਾ ਸਲਿਲਰਾਜਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਚਾਦਿਰੇਵ ਚ
ਇਹ ਦਿਸਾ ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਦੀ ਹੈ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਹੱਦ ਅਤੇ ਆਧਾਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਚਾਦਹਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਵਿਸਰ੍ਜਯਤਿ ਗਾਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਪਸ਼੍ਚਿਮੇਤ੍ਯਭਿਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਦਿਗਿਯਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਇਥੇ ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸੂਰਜ ਆਪਣੇ ਕਿਰਣਾਂ ਆਪ ਹੀ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਦਿਸਾ ਪੱਛਮ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਯਾਦਸਾਮਤ੍ਰ ਰਾਜ੍ਯੇਨ ਸਲਿਲਸ੍ਯ ਚ ਗੁਪ੍ਤਯੇ । ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵੋ ਵਰੁਣਂ ਸ੍ਮਾਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍
ਇਥੇ ਜਲ-ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਭਗਤ ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਅਤ੍ਰ ਪੀਤ੍ਵਾ ਸਮਸ੍ਤਾਨ੍ਵੈ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਰਸਾਂਸ੍ਤੁ षਟ੍ । ਜਾਯਤੇ ਤਰੁਣਃ ਸੋਮਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਸ੍ਯਾਦੌ ਤਮਿਸ੍ਰਹਾ
ਇਥੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਛੇ ਸਾਰੇ ਰਸ ਪੀ ਕੇ, ਨਵਾਂ ਸੋਮ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਚਿੱਟੇ ਪੱਖ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਪਞ੍ਚਾਤ੍ਕृਤਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਵਾਯੁਨਾ ਸਂਯਤਾਸ੍ਤਦਾ । ਨਿਸ਼੍ਚਸਨ੍ਤੋ ਮਹਾਵਾਤੈਰਰ੍ਦਿਤਾਃ ਸੁषੁਪੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜ
ਇਥੇ, ਪੰਜ ਵਾਰ ਵਾਯੂ ਨਾਲ ਦੈਤ ਬੰਨ੍ਹੇ ਗਏ; ਵੱਡੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸੁੱਤੇ ਪਏ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਅਤ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਣਯਿਨਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਪਰ੍ਵਤਃ । ਅਸ੍ਤੋ ਨਾਮ ਯਤਃ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾ ਪ੍ਰਤਿਸਰ੍ਯਤਿ
ਇਥੇ ਪਹਾੜ ਸੂਰਜ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ, ਸਵਾਗਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਥੋਂ, ਅਸਤ ਨਾਮੀ ਥਾਂ ਤੋਂ, ਪੱਛਮੀ ਸੰਧਿਆ ਚੱਲ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
ਅਤੋ ਰਾਤ੍ਰਿਸ਼੍ਚ ਨਿਦ੍ਰਾ ਚ ਨਿਰ੍ਗਤਾ ਦਿਵਸਕ੍ਸ਼ਯੇ। ਜਾਯਤੇ ਜੀਵਲੋਕਸ੍ਯ ਹਰ੍ਤੁਮਰ੍ਧਮਿਵਾਯੁषਃ
ਇਥੋਂ ਰਾਤ ਤੇ ਨੀਂਦ ਦਿਨ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋਣ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋਣ।
ਅਤ੍ਰ ਦੇਵੀਂ ਦਿਤਿਂ ਸੁਪ੍ਤਾਮਾਤ੍ਮਪ੍ਰਸਵਧਾਰਿਣੀਮ੍ । ਵਿਗਰ੍ਭਾਮਕਰੋਚ੍ਛਕ੍ਰੋ ਯਤ੍ਰ ਜਾਤੋ ਮਰੁਦ੍ਗਣਃ
ਇਥੇ, ਜਦ ਦਿਤੀ ਦੇਵੀ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤ ਜਣਨ ਵਾਲੀ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਸੀ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਪੁੱਤ ਦੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਥੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਜਥਾ ਜਨਮਿਆ।
ਅਤ੍ਰ ਮੂਲਂ ਹਿਮਵਤੋ ਮਨ੍ਦਰਂ ਯਾਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍ । ਅਪਿ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇਣ ਨ ਚਾਸ੍ਯਾਨ੍ਤੋऽਧਿਗਮ੍ਯਤੇ
ਇਥੇ ਹਿਮਾਵਤ ਦਾ ਸਦੀਵੀ ਮੂਲ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਹੈ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਵੀ ਇਸ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਅਤ੍ਰ ਕਾਞ੍ਚਨਸ਼ੈਲਸ੍ਯ ਕਾਞ੍ਚਨਾਮ੍ਬੁਰੁਹਸ੍ਯ ਚ। ਉਦਧੇਸ੍ਤੀਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸੁਰਭਿਃ ਕ੍ਸ਼ਰਤੇ ਪਯਃ
ਇਥੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਕੋਲ, ਸੁਰਭੀ ਆਪਣਾ ਦੁੱਧ ਵਗਾਉਂਦੀ ਹੈ।