ਦਿਵਸਸ੍ਯਾष੍ਟਮੇ ਭਾਗੇ ਮਨ੍ਦੀਭਵਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰੇ। ਸ ਕਾਲਃ ਕੁਤਪੋ ਨਾਮ ਪਿਤॄਣਾਂ ਦਤ੍ਤਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਦਿਨ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਹੌਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਸਮਾਂ ਕੁਟਪ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਿਲਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਿ ਦਰ੍ਭਾ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਤ੍। ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਾਃ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਂ ਯਤਿਭਿਰ੍ਭੁਕ੍ਤਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਤਿਲ ਪਿਸਾਚਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਦਰਭਾ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੰਕਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਯਤੀ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਪਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਂ ਸੁਵ੍ਰਤਂ ਸ਼ੁਚਿਮ੍। ਸ ਕਾਲਃ ਕਾਲਤੋ ਦਤ੍ਤਂ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਕਾਲ ਇष੍ਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਵੈਦਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਚੰਗੇ ਸੰਜਮ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਅਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦਾਨ ਸਿਰਫ਼ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਹੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਸਮਾਂ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਯਾਤਿਸ੍ਤੁ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍। ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਵਭृਥਸ੍ਨਾਤਾਸ੍ਤ੍ਵਰਧ੍ਵਂ ਕਾਰ੍ਯਗੌਰਵਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ: ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ, ਅੰਤਮ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੁਣ ਜਲਦੀ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੰਮ ਦਾ ਮਤਲਬ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਆਤਿष੍ਠ ਸ੍ਵਰਥਂ ਰਾਜਨ੍ਵਿਕ੍ਰਮਸ੍ਵ ਵਿਹਾਯਸਮ੍। ਵਯਮਪ੍ਯਨੁਯਾਸ੍ਯਾਮੋ ਯਦਾ ਕਾਲੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਮਹਾਰਾਜ, ਆਪਣਾ ਰਥ ਚੜ੍ਹੋ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਵਧੋ; ਅਸੀਂ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਆਵਾਂਗੇ।
ਸਰ੍ਵੈਰਿਦਾਨੀਂ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸਹ ਸ੍ਵਰ੍ਗਜਿਤੋ ਵਯਮ੍। ਏष ਨੋ ਵਿਰਜਾਃ ਪਨ੍ਥਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਦੇਵਸਦ੍ਮਨਃ
ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਇਕਠੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਫ਼ ਰਸਤਾ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਅष੍ਟਕਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਬਿਸ਼੍ਚੈਵ ਕਾਸ਼ੇਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਰ੍ਦਨਃ। ਐਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕਵੋ ਵਸੁਮਨਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਭੂਮਿਪਾਸ੍ਤਦਾ। ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਵਭृਥਸ੍ਨਾਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਾਃ ਸਾਧਵਃ ਸਹ
ਅਸ਼ਟਕ, ਸ਼ਿਬੀ, ਕਾਸੇਯ ਤੇ ਪ੍ਰਤਰਦਨ — ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਚਾਰ ਰਾਜੇ, ਵਸੁਮਾਨ — ਇਹ ਸਾਰੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਤਮ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ, ਇਕਠੇ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤੇऽਧਿਰੁਹ੍ਯ ਰਥਾਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਯਾਤਾ ਨृਪਸ੍ਤਮਾਃ। ਆਕ੍ਰਮਨ੍ਤੋ ਦਿਵਂ ਭਾਭਿਰ੍ਧਰ੍ਮੇਣਾਵृਤ੍ਯ ਰੋਦਸੀ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਢੱਕਦੇ ਹੋਏ, ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।
ਅਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਪੂਰ੍ਵਮੇਕੋऽਸ੍ਮਿ ਗਨ੍ਤਾ ਸਖਾ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਥਾ ਮੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾ। ਕਸ੍ਮਾਦੇਵਂ ਸ਼ਿਬਿਰੌਸ਼ੀਨਰੋऽਯ- ਮੇਕੋऽਤ੍ਯਗਾਤ੍ਸਰ੍ਵਵੇਗੇਨ ਵਾਹਾਨ੍
ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਹੀ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਇੰਦਰ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ, ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗਾ; ਪਰ ਸ਼ਿਬੀ, ਉਸ਼ੀਨਰ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦੌੜਾ ਲੈ ਗਿਆ।
ਅਦਦਦ੍ਯਾਚਮਾਨਾਯ ਯਾਵਦ੍ਵਿਤ੍ਤਮਵਿਨ੍ਦਤ। ਉਸ਼ੀਨਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋऽਯਂ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠੋਹਿ ਵਃ ਸ਼ਿਬਿਃ
ਉਸ਼ੀਨਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਿਬੀ, ਜਿਸਨੇ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੰਨਾ ਦੌਲਤ ਮਿਲੀ, ਸਭ ਦੇ ਦਿੱਤੀ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸ਼ਿਬੀ ਹੈ।
ਦਾਨਂ ਤਪਃ ਸਂਤ੍ਯਮਥਾऽਪਿ ਧਰ੍ਮੋ ਹ੍ਰੀਃ ਸ਼੍ਰੀਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸੌਮ੍ਯਮਥੋ ਵਿਧਿਤ੍ਸਾ। ਰਾਜਨ੍ਨੇਤਾਨ੍ਯਪ੍ਰਮੇਯਾਣਿ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ਼ਿਬੇਃ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ਯਪ੍ਰਤਿਮਸ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ
ਦਾਨ, ਤਪ, ਸਚਾਈ, ਧਰਮ, ਲਜਾ, ਦੌਲਤ, ਮਾਫੀ, ਨਰਮੀ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ — ਇਹ ਸਭ ਅਣਮੋਲ ਗੁਣ, ਰਾਜਾ, ਸ਼ਿਬੀ ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਮੱਤ ਵਿਚ ਸਥਿਤ ਸਨ।
ਏਵਂ ਵृਤ੍ਤੋ ਹ੍ਰੀਨਿषੇਵਸ਼੍ਚ ਯਸ੍ਮਾ- ਤ੍ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਿਬਿਰਤ੍ਯਗਾਦ੍ਵੈ ਰਥੇਨ
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਚਲਦਾ ਸੀ ਤੇ ਲਜਾ ਨੂੰ ਮਾਣਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਸ਼ਿਬੀ ਰਥ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਗਿਆ।
ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਨृਪਤੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਤ੍ਯਂ ਕੁਤਸ਼੍ਚ ਕਸ਼੍ਚਾਸਿ ਸੁਤਸ਼੍ਚ ਕਸ੍ਯ। ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਯਦ੍ਧਿ ਨ ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤਾ ਲੋਕੇ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਾ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਸੱਚ ਦੱਸੋ: ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੋਂ ਹੋ, ਕੌਣ ਹੋ, ਤੇ ਕਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋ? ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਕੰਮ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਯਯਾਤਿਰਸ੍ਮਿ ਨਹੁषਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪੂਰੋਃ ਪਿਤਾ ਸਾਰ੍ਵਬੌਮਸ੍ਤ੍ਵਿਹਾਸਮ੍। ਗੁਹ੍ਯਂ ਚਾਰ੍ਥਂ ਮਾਮਕੇਭ੍ਯੋ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਮਾਤਾਮਹੋऽਹਂ ਭਵਤਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮ੍
ਮੈਂ ਯਯਾਤੀ ਹਾਂ, ਨਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪੁਰੂ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਇੱਥੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ; ਇਹ ਗੁਪਤ ਗੱਲ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ — ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਨਾ ਹਾਂ।
ਸਰ੍ਵਾਮਿਮਾਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਨਿਰ੍ਜਿਗਾਯ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਵਿਪਿਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ। ਮੇਧ੍ਯਾਨਸ਼੍ਵਾਨੇਕਸ਼ਤਾਨ੍ਸੁਰੂਪਾਂ- ਸ੍ਤਦਾ ਦੇਵਾਃ ਪੁਣ੍ਯਭਾਜੋ ਭਵਨ੍ਤਿ
ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤੀ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਮੈਂ ਸੌ ਵਧੀਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਘੋੜੇ ਦਿੱਤੇ — ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵਤਾ ਫਲ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ।
ਅਦਾਮਹਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਪੂਰ੍ਣਾਮਿਮਾਮਖਿਲਾਂ ਵਾਹਨੇਨ। ਗੋਭਿਃ ਸੁਵਰ੍ਣੇਨ ਧਨੈਸ਼੍ਚ ਮੁਖ੍ਯੈ- ਸ੍ਤਦਾऽਦਦਂ ਗਾਃ ਸ਼ਥਮਰ੍ਬੁਦਾਨਿ
ਮੈਂ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਰਥਾਂ, ਗਾਂਵਾਂ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਸਮੇਤ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਦਸ ਕਰੋੜ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸਤ੍ਯੇਨ ਮੇ ਦ੍ਯੌਸ਼੍ਚ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ ਚ ਤਥੈਵਾਗ੍ਨਿਜ੍ਵਰ੍ਲਤੇ ਮਾਨੁषੇषੁ। ਨ ਮੇ ਵृਥਾ ਵ੍ਯਾਹृਤਮੇਵ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਹਿ ਸਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਯਨ੍ਤਿ
ਮੇਰੀ ਸਚਾਈ ਨਾਲ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਅੱਗ ਦੀ ਤਾਪ, ਸਭ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਵੀ ਬੋਲ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਸਦਾ ਸਚ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਦष੍ਟਕ ਪ੍ਰਬ੍ਰਵੀਮੀਹ ਸਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਰ੍ਦਨਂ ਚੌषਦਸ਼੍ਵਿਂ ਤਥੈਵ। ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਲੋਕਾ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਃ ਸਤ੍ਯੇਨ ਪੂਜ੍ਯਾ ਇਤਿ ਮੇ ਮਨੋਗਤਮ੍
ਅਸ਼ਟਕ, ਜੋ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਚ ਹੈ, ਤੇ ਪ੍ਰਤਰਦਨ ਤੇ ਉਸ਼ਦਸ਼ਵੀ ਲਈ ਵੀ; ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਚ ਨਾਲ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ — ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ।
ਯੋ ਨਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਜਿਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍। ਅਨਸੂਯੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰ੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਸ ਲਭੇਨ੍ਨਃ ਸਲੋਕਤਾਮ੍
ਸਾਡੇ ਵਿਚੋਂ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ, ਅੱਗੇ ਆ ਕੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਦੱਸੇ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਕੋਲ ਸਾਡਾ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ।
ਏਵਂ ਰਾਜਾ ਸ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਹ੍ਯਤੀਵ ਸ੍ਵੈਰ੍ਦੌਹਿਤ੍ਰੈਸ੍ਤਾਰਿਤੋऽਮਿਤ੍ਰਸਾਹ। ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹੀਂ ਪਰਮੋਦਾਰਕਰ੍ਮਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਗਤਃ ਕਰ੍ਮਭਿਰ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਯ ਪृਥ੍ਵੀਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪੋਤਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਉੱਤਮ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਰਤਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਯਯਾਤੇਃ ਪ੍ਰਬੂਹਿ ਪੂਰੁਂ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਮ੍। ਆਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਣ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਪੂਰੋਰ੍ਵਂਸ਼ਵਿਵਰ੍ਧਨਾਃ
ਯਯਾਤਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪੂਰੁ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ। ਤੇ ਪੂਰੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਵੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿਓ।
ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਦੌष੍ਯਨ੍ਤੇਰ੍ਜਨਮੇਜਯਾਤ੍। ਸਂਬਭੂਵ ਯਥਾ ਰਾਜਾ ਭਰਤੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇਜਯ ਤੋਂ ਰਾਜਾ ਭਰਤ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮਿਆ, ਇਹ ਫਿਰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ।
ਪੂਰੁਰ੍ਨृਪਤਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਯਥੈਵਾਸ੍ਯ ਪਿਤਾ ਨृਪ। ਧਰ੍ਮਨਿਤ੍ਯਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ਰਾਜ੍ਯੇ ਸ਼ਕ੍ਰਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਪੂਰੁ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਸਦਾ ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ, ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਸੀ ਤੇ ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵੀਰੇਸ਼੍ਵਰਰੌਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਯਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਪੂਰੋਃ ਪੌष੍ਟ੍ਯਾਮਜਾਯਨ੍ਤ ਪ੍ਰਵੀਰੋ ਵਂਸ਼ਕृਤ੍ਤਤਃ
ਪੂਰੁ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਪੌਸ਼ਟਿਆ ਰਾਹੀਂ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ—ਪ੍ਰਵੀਰ, ਇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਰੌਦ੍ਰਾਸ਼ਵ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸਨ। ਪ੍ਰਵੀਰ ਨੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਮਨਸ੍ਯੁਰਭਵਤ੍ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛੂਰਸੇਨੀਸੁਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਪृਥਿਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਤੁਰਨ੍ਤਾਯਾ ਗੋਪ੍ਤਾ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼ੂਰਸੇਨੀ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਤੋਂ ਮਾਨਸਯੁ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਉਹ ਚੌਂਹ ਪਾਸੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਸਂਹਨਨੋ ਵਾਗ੍ਮੀ ਸੌਵੀਰੀਤਨਯਾਸ੍ਤ੍ਰਯਃ। ਮਨਸ੍ਯੋਰਭਵਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਮਾਨਸਯੁ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ—ਸ਼ਕਤ, ਸੰਹਨਨ ਤੇ ਵਾਗਮੀ—ਸੌਵੀਰ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਤੋਂ ਜਨਮੇ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਨ।
ਅਨ੍ਵਗ੍ਭਾਨੁਪ੍ਰਭृਤਯੋ ਮਿਸ਼੍ਰਕੇਸ਼੍ਯਾਂ ਮਨਸ੍ਵਿਨਃ। ਰੌਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾ ਦਸ਼ਾਪ੍ਸਰਸਿ ਸੂਨਵਃ
ਰੌਦ੍ਰਾਸ਼ਵ ਨੇ ਅਪਸਰਾ ਮਿਸ਼ਰਕੇਸ਼ੀ ਤੋਂ ਦਸ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਨਵਗਭਾਨੂ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸਨ।
ਯਜ੍ਵਾਨੋ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸ਼ੂਰਾਃ ਪ੍ਰਜਾਵਨ੍ਤੋ ਬਹੁਸ਼੍ਰੁਤਾਃ। ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ਵਾਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਬਹੁਤ ਵਿਦਿਆਵਾਨ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਸਨ।
ऋਚੇਯੁਰਥ ਕਕ੍ਸ਼ੇਯੁਃ ਕृਕਣੇਯੁਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲੇਯੁਰ੍ਵਨੇਯੁਸ਼੍ਚ ਜਲੇਯੁਸ਼੍ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਰਿਚੇਯੁ, ਕਕਸ਼ੇਯੁ, ਕ੍ਰਿਕਨੇਯੁ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਸਥੰਡਿਲੇਯੁ, ਵਨੇਯੁ ਤੇ ਜਲੇਯੁ ਜੋ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤੇਜੇਯੁਰ੍ਬਲਾਵਾਨ੍ਧੀਮਾਨ੍ਸਤ੍ਯੇਯੁਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਧਰ੍ਮੇਯੁਃ ਸਨ੍ਨਤੇਯੁਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ਮੋ ਦੇਵਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਤੇਜੇਯੁ, ਜੋ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਸੀ; ਸਤ੍ਯੇਯੁ, ਚੰਦ੍ਰ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ; ਧਰਮੇਯੁ, ਸਨਨਤੇਯੁ ਤੇ ਦਸਵਾਂ ਦੇਵਵਿਕ੍ਰਮ।