ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪ੍ਰੀਤਮਨਾ ਮਾਤਲਿਰ੍ਨਾਰਦਂ ਵਚਃ । ਏष ਮੇ ਰੁਚਿਤਸ੍ਤਾਤ ਜਾਮਾਤਾ ਭੁਜਗੋਤ੍ਤਮਃ
ਫਿਰ ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਇਹ ਉੱਚਾ ਨਾਗ ਮੈਨੂੰ ਜਾਮਾਤਾ ਵਜੋਂ ਪਸੰਦ ਆਇਆ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ।'
ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਤ੍ਰ ਯਤ੍ਨੋ ਵੈ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਸ੍ਮ੍ਯਨੇਨ ਵੈ। ਅਸ੍ਮੈ ਨਾਗਾਯ ਵੈ ਦਾਤੁਂ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਦੁਹਿਤਰਂ ਮੁਨੇ
'ਇਸ ਲਈ ਪੂਰਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਮੈਂ ਇਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ। ਮੂਨੀ, ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਧੀ ਇਸ ਨਾਗ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।'
ਮਾਤਲੇਰ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਰਦੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦੇਵਰਾਜਂ ਤਮਾਰ੍ਯਕਂ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਮਾਤਲੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਾਰਦ — ਵੱਡਾ ਮੁਨੀ — ਨੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਆਰਯਕ ਨੂੰ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਾਰਸ ਨੂੰ, ਕਿਹਾ।
ਸੂਤੋऽਯਂ ਮਾਤਲਿਰ੍ਨਾਮ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਦਯਿਤਃ ਸੁਹृਤ੍। ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ਼ੀਲਗੁਣੋਪੇਤਸ੍ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ਬਲੀ
ਇਹ ਰਥੀ ਮਾਤਲੀ ਨਾਮ ਹੈ, ਸ਼ਕਰ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਮਿਤਰ; ਪਵਿੱਤਰ, ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯਾਯਂ ਸਖਾ ਚੈਵ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਸਾਰਥਿਰੇਵ ਚ । ਅਲ੍ਪਾਨ੍ਤਰਪ੍ਰਭਾਵਸ਼੍ਚ ਵਾਸਵੇਨ ਰਣੇ ਰਣੇ
ਇਹ ਸ਼ਕਰ ਦਾ ਦੋਸਤ, ਸਲਾਹਕਾਰ ਅਤੇ ਰਥ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਹੈ। ਹਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਸਵ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਘੱਟ ਪਰ ਅਜੇਹਾ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਹੈ।
ਅਯਂ ਹਰਿਸਹਸ੍ਰੇਣ ਯੁਕ੍ਤਂ ਜੈਤ੍ਰਂ ਰਥੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਦੇਵਾਸੁਰੇषੁ ਯੁਦ੍ਧੇषੁ ਮਨਸੈਵ ਨਿਯਚ੍ਛਤਿ
ਇਹ, ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਰਥ ਹੈ। ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਜਿਤਾਨਸ਼੍ਵੈਰ੍ਦੋਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਜਯਤਿ ਵਾਸਵਃ । ਅਨੇਨ ਬਲਭਿਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਹृਤੇ ਪ੍ਰਹਰਤ੍ਯੁਤ
ਇਸ ਨਾਲ, ਵਾਸਵ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ, ਵੈਰੀ ਵਲੋਂ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਵਰਾਰੋਹਾ ਰੂਪੇਣਾਸਦृਸ਼ੀ ਭੁਵਿ । ਸਤ੍ਯਸ਼ੀਲਗੁਣੋਪੇਤਾ ਗੁਣਕੇਸ਼ੀਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਇਸ ਦੀ ਧੀ, ਵਧੀਆ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਅਤੇ 'ਗੁਣਕੇਸ਼ੀ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਯਤ੍ਨਾਚ੍ਚਰਤਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਮਰਦ੍ਯੁਤੇ। ਸੁਮੁਖੋ ਭਵਤਃ ਪੌਤ੍ਰੋ ਰੋਚਤੇ ਦੁਹਿਤੁਃ ਪਤਿਃ
ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਅਮਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ, ਤੇਰੇ ਪੌਤ੍ਰ 'ਸੁਮੁਖ' ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਲਈ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪਸੰਦ ਆਇਆ ਹੈ।
ਯਦਿ ਤੇ ਰੋਚਤੇ ਸਮ੍ਯਗ੍ਭੁਜਗੋਤ੍ਤਮ ਮਾ ਚਿਰਮ੍ । ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਾਰ੍ਯਕ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਕਨ੍ਯਾਪਰਿਗ੍ਰਹੇ
ਜੇ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਇਆ, ਸੱਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੱਪ, ਤਾਂ ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰ। ਆਦਰਯੋਗ, ਧੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹਣ ਦੀ ਸੋਚ ਜਲਦੀ ਕਰ ਲੈ।
ਯਥਾ ਵਿष੍ਣੁਕੁਲੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਯਥਾ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਿਭਾਵਸੋਃ । ਕੁਲੇ ਤਵ ਤਥੈਵਾਸ੍ਤੁ ਗੁਣਕੇਸ਼ੀ ਸੁਮਧ੍ਯਮਾ
ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਨਾਲ ਸਵਾਹਾ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਗੁਣਕੇਸ਼ੀ, ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ।
ਪੌਤ੍ਰਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਭਵਾਂਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗੁਣਕੇਸ਼ੀਂ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਛਤੁ । ਸਦृਸ਼ੀਂ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪਸ੍ਯ ਵਾਸਵਸ੍ਯ ਸ਼ਚੀਮਿਵ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੇਰੇ ਪੌਤ੍ਰ ਲਈ, ਗੁਣਕੇਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਵਾਸਵ ਲਈ ਸ਼ਚੀ।
ਪਿਤृਹੀਨਮਪਿ ਹ੍ਯੇਨਂ ਗੁਣਤੋ ਵਰਯਾਮਹੇ। ਬਹੁਮਾਨਾਚ੍ਚ ਭਵਤਸ੍ਤਥੈਵੈਰਾਵਤਸ੍ਯ ਚ
ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਿਤਾ-ਹੀਣ ਹੈ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਕਰਕੇ, ਤੇਰੇ ਅਤੇ ਐਰਾਵਤ ਲਈ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ।
ਸੁਮੁਖਸ੍ਯ ਗੁਣੈਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੀਲਸ਼ੌਚਦਮਾਦਿਭਿਃ । ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਕਨ੍ਯਾਮਯਂ ਦਾਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਃ । ਮਾਤਲਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਂਮਾਨਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹੋ ਭਵਾਨਪਿ
ਸੁਮੁਖ ਦੇ ਗੁਣਾਂ—ਉਸ ਦੀ ਚਰਿਤਰ, ਪਵਿਤਰਤਾ, ਸੰਜਮ ਆਦਿ—ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਖੁਦ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ। ਮਾਤਲੀ, ਤੂੰ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰ।
ਸ ਤੁ ਦੀਨਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਹ ਨਾਰਦਮਾਰ੍ਯਕਃ । ਵ੍ਰਿਯਮਾਣੇ ਤਥਾ ਪੌਤ੍ਰੇ ਪੁਤ੍ਰੇ ਚ ਨਿਧਨਂ ਗਤੇ
ਉਹ, ਦੁਖੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਆਦਰਯੋਗ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਜਦ ਮੇਰਾ ਪੌਤ੍ਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ ਮਰ ਗਿਆ...'
ਮਨ੍ਯੇ ਨੈਤਦ੍ਬਹੁਮਤਂ ਮਹਰ੍षੇ ਵਚਨਂ ਤਵ। ਸਖਾ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਕਸ੍ਯਾਯਂ ਨੇਪ੍ਸਿਤੋ ਭਵੇਤ੍। ਕਾਰਣਸ੍ਯ ਤੁ ਦੌਰ੍ਬਲ੍ਯਾਚ੍ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਿ ਮਹਾਮੁਨੇ
'ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ। ਸ਼ਕਰ ਦਾ ਦੋਸਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਕੌਣ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਨਹੀਂ? ਪਰ ਇੱਕ ਮੁਸੀਬਤ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।'
ਅਸ੍ਯ ਦੇਹਕਰਸ੍ਤਾਤ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ। ਭਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਵੈਨਤੇਯੇਨ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾਸ੍ਤੇਨ ਵੈ ਵਯਮ੍
'ਪਿਤਾ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬਣਾਇਆ ਸੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਵੈਨਤੇਯ ਨੇ ਖਾ ਲਿਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਦੁਖੀ ਹਾਂ।'
ਪੁਨਰੇਵ ਚ ਤੇਨੋਕ੍ਤਂ ਵੈਨਤੇਯੇਨ ਗਚ੍ਛਤਾ । ਮਾਸੇਨਾਨ੍ਯੇਨ ਸੁਮੁਖਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯ ਇਤਿ ਪ੍ਰਭੋ
'ਫਿਰ, ਵੈਨਤੇਯ ਜਦ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਸੁਮੁਖ ਨੂੰ ਵੀ ਖਾ ਲਵਾਂਗਾ, ਪ੍ਰਭੂ।'
ਧ੍ਰੁਵਂ ਤਥਾ ਤਦ੍ਭਵਿਤਾ ਜਾਨੀਮਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍। ਤੇਨ ਹਰ੍षਃ ਪ੍ਰਨष੍ਟੋ ਮੇ ਸੁਪਰ੍ਣਵਚਨੇਨ ਵੈ
'ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਸੁਪਰਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।'
ਮਾਤਲਿਸ੍ਤ੍ਵਬ੍ਰਵੀਦੇਨਂ ਬੁਦ੍ਧਿਰਤ੍ਰ ਕृਤਾ ਮਯਾ। ਜਾਮਾਤृਭਾਵੇਨ ਵृਤਃ ਸੁਮੁਖਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਜਃ
ਪਰ ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਲਈ ਹੈ। ਸੁਮੁਖ, ਤੇਰਾ ਪੌਤ੍ਰ, ਜਾਮਾਤਾ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਸੋऽਯਂ ਮਯਾ ਚ ਸਹਿਤੋ ਨਾਰਦੇਨ ਚ ਪਨ੍ਨਗਃ। ਤ੍ਰਿਲੋਕੇਸ਼ਂ ਸੁਰਪਤਿਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਯਤੁ ਵਾਸਵਮ੍
'ਇਹ ਸੱਪ, ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਦੇ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਵਾਸਵ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਵੇ।'
ਸ਼ੇषੇਣੈਵਾਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯੇਣ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਸ੍ਵਾਮ੍ਯਹਮਾਯੁषਃ । ਸੁਪਰ੍ਣਸ੍ਯ ਵਿਘਾਤੇ ਚ ਪ੍ਰਯਤਿष੍ਯਾਮਿ ਸਤ੍ਤਮ
'ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਖੁਦ ਸ਼ੇਸ਼ ਵਜੋਂ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਆਯੁ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੇ ਸੁਪਰਣ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ, ਮੈਂ ਯਤਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਚੰਗੇ।'
ਸੁਮੁਖਸ਼੍ਚ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਦੇਵੇਸ਼ਮਿਗਚ੍ਛਤੁ। ਕਾਰ੍ਯਸਂਸਾਧਨਾਰ੍ਥਾਯ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਭੁਜਙ੍ਗਮ
ਸੁਮੁਖਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕੀਏ। ਤੈਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਹੋਵੇ, ਸੱਪ।
ਆਰ੍ਯਕੇਣਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਗਮ੍ਯਤਾਮਿਤਿ ਭਾਰਤ।' ਤਤਸ੍ਤੇ ਸੁਮੁਖਂ ਗृਹ੍ਯ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਮਹੌਜਸਃ। ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸ਼ਕ੍ਰਮਾਸੀਨਂ ਦੇਵਰਾਜਂ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਮ੍
ਆਰਯਕ ਨੇ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਚਲੇ ਗਏ, ਭਾਰਤ। ਫਿਰ, ਸੁਮੁਖਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ, ਤੇਜ਼ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਵੇਖਣ ਗਏ।
ਸਙ੍ਗਤ੍ਯਾ ਤਤ੍ਰ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਰਾਸੀਚ੍ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ । ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਾਚਖ੍ਯੌ ਨਾਰਦੋ ਮਾਤਲਿਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਥੇ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਨੇ ਮਾਤਲੀ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ।
ਤਤਃ ਪੁਰਨ੍ਦਰਂ ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ ਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਅਮृਤਂ ਦੀਯਤਾਮਸ੍ਮੈ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਮਰੈਃ ਸਮਃ
ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਪੁਰੰਦਰ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਇਸ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ; ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂ ਵਰਗਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।'
ਮਾਤਲਿਰ੍ਨਾਰਦਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਮੁਖਸ਼੍ਚੈਵ ਵਾਸਵ। ਲਭਨ੍ਤਾਂ ਭਵਤਃ ਕਾਮਾਤ੍ਕਾਮਮੇਤਂ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਮਾਤਲੀ, ਨਾਰਦ ਤੇ ਸੁਮੁਖਾ, ਵਾਸਵ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਚਾਹੁਣ, ਉਹ ਪਾ ਲੈਣ।
ਪੁਰਨ੍ਦਰੋऽਥ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਵੈਨਤੇਯਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਵਿष੍ਣੁਮੇਵਾਬ੍ਰਵੀਦੇਨਂ ਭਵਾਨੇਵ ਦਦਾਤ੍ਵਿਤਿ
ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਗਰੁੜ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਇਸ ਨੂੰ ਦਿਓ।'
ਈਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਚਰਾਣਾਮਚਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ। ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤਮਦਤ੍ਤਂ ਕਃ ਕਰ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸਹਤੇ ਵਿਭੋ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਵੀ। ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂ ਨਾ ਦਿੱਤਾ, ਹੋਰ ਕੌਣ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਪ੍ਰਾਦਾਚ੍ਛਕ੍ਰਸ੍ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਪਨ੍ਨਗਾਯਾਯੁਰੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਨ ਤ੍ਵੇਨਮਮृਤਪ੍ਰਾਸ਼ਂ ਚਕਾਰ ਬਲਵृਤ੍ਰਹਾ
ਫਿਰ ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਉਸ ਸੱਪ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਯੁਸ਼ ਦਿੱਤੀ, ਪਰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਹੀਂ ਚਕਾਇਆ।