ਸਰ੍ਵਕਾਮਦੁਘਾ ਨਾਮ ਧੇਨੁਰ੍ਧਾਰਯਤੇ ਦਿਸ਼ਮ੍। ਉਤ੍ਤਰਾਂ ਮਾਤਲੇ ਧਰ੍ਮ੍ਯਾਂ ਤਥੈਲਵਿਲਸਂਸ਼੍ਰਿਤਾਮ੍
ਸਰਵਕਾਮਦੁਘਾ ਨਾਮ ਦੀ ਗਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਦੀ ਧਰਮਮਈ ਅਤੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ, ਮਾਤਲੀ।
ਆਸਾਂ ਤ ਪਯਸਾ ਮਿਸ਼੍ਰਂ ਪਯੋ ਨਿਰ੍ਮਥ੍ਯ ਸਾਗਰੇ । ਮਨ੍ਥਾਨਂ ਮਨ੍ਦਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵੈਰਸੁਰਸਂਹਿਤੈਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੁੱਧਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਮਥਣੀ ਬਣਾਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਦੁੱਧ ਮਥਿਆ।
ਅਦ੍ਧृਤਾ ਵਾਰੁਣੀ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰਮृਤਂ ਚਾਪਿ ਮਾਤਲੇ। ਉਚ੍ਚੈਃਸ਼੍ਰਵਾਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਵਰਾਜੋ ਮਣਿਰਤ੍ਨਂ ਚ ਕੌਸ੍ਤੁਭਮ੍
ਵਾਰੁਣੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮਿਲੇ, ਮਾਤਲੀ। ਉੱਚੈਸ਼ਰਵਾ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।
ਸੁਧਾਹਾਰੇषੁ ਚ ਸੁਧਾਂ ਸ੍ਵਧਾਭੋਜਿषੁ ਚ ਸ੍ਵਧਾਮ੍। ਅਮृਤਂ ਚਾਮृਤਾਸ਼ੇषੁ ਸੁਰਭੀ ਕ੍ਸ਼ਰਤੇ ਪਯਃ
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਿਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਸਵਧਾ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਵਧਾ ਵਗਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਅਮਰਾਂ ਵਿਚ ਸੌਰਭੀ ਦੁੱਧ ਵਗਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਗਾਥਾ ਪੁਰਾ ਗੀਤਾ ਰਸਾਤਲਨਿਵਾਸਿਭਿਃ । ਪੌਰਾਣੀ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਲੋਕੇ ਗੀਯਤੇ ਯਾ ਮਨੀषਿਭਿਃ
ਇੱਥੇ, ਰਸਾਤਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣਾ ਗੀਤ ਗਾਇਆ ਸੀ; ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਗਾਥਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਗਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਨਾਗਲੋਕੇ ਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਨ ਵਿਮਾਨੇ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪੇ। ਪਰਿਵਾਸਃ ਸੁਖਸ੍ਤਾਦृਕ੍ ਰਸਾਤਲਤਲੇ ਯਥਾ
ਨਾ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਤ੍ਰਿਵਿਸ਼ਟਪ ਦੇ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਐਸਾ ਸੁਖਦਾਇਕ ਵਸਨਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਰਸਾਤਲ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ।
ਇਯਂ ਭੋਗਵਤੀ ਨਾਮ ਪੁਰੀ ਵਾਸੁਕਿਪਾਲਿਤਾ। ਯਾਦृਸ਼ੀ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਪੁਰੀ ਵਰ੍ਯਾऽਮਰਾਵਤੀ
ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਭੋਗਵਤੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਸੁਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਅਮਰਾਵਤੀ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ।
ਏष ਸ਼ੇषਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ਨਾਗੋ ਯੇਨੇਯਂ ਧਾਰ੍ਯਤੇ ਸਦਾ। ਤਪਸਾ ਲੋਕਮੁਖ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਭਾਵਸਹਿਤਾ ਮਹੀ
ਇਹ ਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਾਂਹ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵੇਤਾਚਲਨਿਭਾਕਾਰੋ ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਃ । ਸਹਸ੍ਰਂ ਧਾਰਯਨ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾਂ ਜ੍ਵਾਲਾਜਿਹ੍ਵੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਇਹ ਸਫੈਦ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਮਈ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਿਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਠਾਠ ਰਖਦਾ ਹੈ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜੀਭਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਇਹ ਨਾਨਾਵਿਧਾਕਾਰਾ ਨਾਨਾਵਿਧਵਿਭੂषਣਾਃ। ਸੁਰਸਾਯਾਃ ਸੁਤਾ ਨਾਗਾ ਨਿਵਸਨ੍ਤਿ ਗਤਵ੍ਯਥਾਃ
ਇੱਥੇ, ਸੁਰਸਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਗ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਦੁੱਖ-ਰਹਿਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਮਣਿਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਚਕ੍ਰਾਙ੍ਕਾਃ ਕਮਣ੍ਡਲੁਕਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ। ਸਹਸ੍ਰਸਂਖ੍ਯਾ ਬਲਿਨ ਸਰ੍ਵੇ ਰੌਦ੍ਰਾਃ ਸ੍ਵਭਾਵਤਃ
ਮਣੀਆਂ, ਸਵਸਤਿਕ ਅਤੇ ਚੱਕਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ, ਕਮੰਡਲੂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਰੌਦਰ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਿਰਸਃ ਕੇਚਿਤ੍ਕੇਚਿਤ੍ਪਞ੍ਚਸ਼ਤਾਨਨਾਃ । ਸ਼ਤਸ਼ੀਰ੍षਾਸ੍ਤਥਾ ਕੇਚਿਤ੍ਕੇਚਿਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸੋऽਪਿ ਚ
ਕੁਝ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਹਨ, ਕੁਝ ਦੇ ਪੰਜ ਸੌ ਮੂੰਹ ਹਨ, ਕੁਝ ਦੇ ਸੌ ਸਿਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਿਰ ਵੀ ਹਨ।
ਦ੍ਵਿਪਞ੍ਚਸ਼ਿਰਸਃ ਕੇਚਿਤ੍ਕੇਚਿਤ੍ਸਪ੍ਤਸੁਖਾਸ੍ਤਥਾ। ਮਹਾਭੋਗਾ ਮਹਾਕਾਯਾਃ ਪਰ੍ਵਤਾਭੋਗਭੋਗਿਨਃ
ਕੁਝ ਦੇ ਪੰਜਾਹ ਸਿਰ ਹਨ, ਕੁਝ ਦੇ ਸੱਤ ਖੁਸ਼ ਸਿਰ ਹਨ; ਉਹ ਵੱਡੇ ਫਣਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਣ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਬਹੂਨੀਹ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਯੁਤਾਨ੍ਯਰ੍ਬੁਦਾਨਿ ਚ। ਨਾਗਾਨਾਮੇਕਵਂਸ਼ਾਨਾਂ ਯਥਾਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਤੁ ਮੇ ਸ਼੍ਰੁਣੁ
ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਜ਼ਾਰ, ਲੱਖਾਂ ਅਤੇ ਅਰਬਾਂ ਨਾਗ ਇੱਕ ਹੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਹਨ; ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ।
ਵਾਸੁਕਿਸ੍ਤਕ੍ਸ਼ਕਸ਼੍ਚੈਵ ਕਰ੍ਕੋਟਕਧਨਞ੍ਜਯੌ। ਕਾਲੀਯੋ ਨਹੁषਸ਼੍ਚੈਵ ਕਮ੍ਬਲਾਸ਼੍ਵਤਰਾਵੁਭੌ
ਵਾਸੁਕੀ, ਤਕਸ਼ਕ, ਕਰਕੋਟਕ, ਧਨੰਜਯ, ਕਾਲੀਆ, ਨਹੁਸ਼, ਅਤੇ ਕੰਬਲ ਤੇ ਅਸ਼ਵਤਰਾ ਦੋਵੇਂ।
ਬਾਹ੍ਯਕੁਣ੍ਡੋ ਮਣਿਰ੍ਨਾਗਸ੍ਤਥੈਵਾਪੂਰਣਃ ਖਗਃ। ਵਾਮਨਸ਼੍ਚੈਲਪਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕੁਕੁਰਃ ਕੁਕੁਣਸ੍ਤਥਾ
ਬਾਹਯਕੁੰਡ, ਮਣੀ, ਨਾਗ, ਅਪੂਰਣ, ਖਗ, ਵਾਮਨ, ਐਲਪਤ੍ਰ, ਕੁਕੁਰ ਅਤੇ ਕੁਕੁਣ ਵੀ।
ਆਰ੍ਯਕੋ ਨਨ੍ਦਕਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਕਲਸ਼ਪੋਤਕੌ । ਕੈਲਾਸਕਃ ਪਿਞ੍ਜਰਕੋ ਨਾਗਸ਼੍ਚੈਰਾਵਤਸ੍ਤਥਾ
ਆਰਯਕ, ਨੰਦਕ, ਕਲਸ਼ਪੋਤ, ਕੈਲਾਸਕ, ਪਿੰਜਰਕ, ਨਾਗ ਅਤੇ ਐਰਾਵਤ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਹਨ।
ਸੁਮਨੋਮੁਖੋ ਦਧਿਮੁਖਃ ਸ਼ਙ੍ਖੋ ਨਨ੍ਦੋਪਨਨ੍ਦਕੌ । ਆਪ੍ਤਃ ਕੋਟਰਕਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ਿਖੀ ਨਿष੍ਠੂਰਿਕਸ੍ਤਥਾ
ਸੁਮਨੋਮੁਖ, ਦਧਿਮੁਖ, ਸ਼ੰਖ, ਨੰਦੋਪਾਨੰਦਕ, ਆਪਤ, ਕੋਟਰਕ, ਸ਼ਿਖੀ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਠੂਰਿਕ — ਇਹ ਵੀ ਹਨ।
ਤਿਤ੍ਤਿਰਿਰ੍ਹਸ੍ਤਿਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕੁਮੁਦੋ ਮਾਲ੍ਯਪਿਣ੍ਡਕਃ। ਦ੍ਵੌ ਪਦ੍ਮੌ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪੋ ਮੁਦ੍ਗਰਪਰ੍ਣਕਃ
ਤਿੱਤਿਰੀ, ਹਸਤਭਦ੍ਰ, ਕੁਮੁਦ, ਮਾਲਯਪਿੰਡਕ, ਦੋ ਪਦਮ, ਪੁੰਡਰੀਕ, ਪੁਸ਼ਪ ਅਤੇ ਮੁਦਗਰਪਰਨਕ — ਇਹ ਹਨ।
ਕਰਵੀਰਃ ਪੀਠਰਕਃ ਸਂਵृਤ੍ਤੋ ਵृਤ੍ਤ ਏਵ ਚ। ਪਿਣ੍ਡਾਰੋ ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮੂषਿਕਾਦਃ ਸ਼ਿਰੀषਕਃ
ਕਰਵੀਰ, ਪੀਠਰਕ, ਸੰਵ੍ਰਿਤ, ਵ੍ਰਿਤ, ਪਿੰਡਾਰ, ਬਿਲਵਪੱਤਰ, ਮੂਸ਼ਿਕਾਦ ਅਤੇ ਸ਼ਰੀਸ਼ਕ — ਇਹ ਵੀ ਹਨ।
ਦਿਲੀਪਃ ਸ਼ਙ੍ਖਸ਼ੀਰ੍षਸ਼੍ਚ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਕੋऽਥਾਪਰਾਜਿਤਃ । ਕੌਰਵ੍ਯੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕੁਹੁਰਃ ਕृਸ਼ਕਸ੍ਤਥਾ
ਦਿਲੀਪ, ਸ਼ੰਖਸ਼ੀਰਸ਼, ਜੋਤਿਸਕ, ਅਪਰਾਜਿਤ, ਕੌਰਵਯ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਕੁਹੁਰ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਕ — ਇਹ ਹਨ।
ਵਿਰਜਾ ਧਾਰਣਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਬਾਹੁਰ੍ਮੁਖਰੋ ਜਯਃ । ਬਧਿਰਾਨ੍ਧੌ ਵਿਸ਼ੁਣ੍ਡਿਸ਼੍ਚ ਵਿਰਸਃ ਸੁਰਸਸ੍ਤਥਾ
ਵਿਰਜਾ, ਧਾਰਣ, ਸੁਬਾਹੁ, ਮੁਖਰ, ਜਯ, ਬਧਿਰ, ਅੰਧ, ਵਿਸ਼ੁੰਡਿ, ਵਿਰਸ ਅਤੇ ਸੁਰਸ — ਇਹ ਵੀ ਹਨ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ । ਮਾਤਲੇ ਪਸ਼੍ਯ ਯਦ੍ਯਤ੍ਰ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਰੋਚਤੇ ਵਰਃ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਾਤਲੀ, ਵੇਖ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ?
ਮਾਤਲਿਸ੍ਤ੍ਵੇਕਮਵ੍ਯਗ੍ਰਃ ਸਤਤਂ ਸਂਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵੈ। ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਨਾਰਦਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਿਵ ਚਾਭਵਤ੍
ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਦਿਸਦਾ ਸੀ।
ਸ੍ਥਿਤੋ ਯ ਏष ਪੁਰਤਃ ਕੌਰਵ੍ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਯਕਸ੍ਯ ਤੁ। ਦ੍ਯੁਤਿਮਾਨ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਸ਼੍ਚ ਕਸ੍ਯੈष ਕੁਲਨਨ੍ਦਨਃ
ਆਰਯਕ, ਕੌਰਵਯ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੋ ਖੜਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸੋਹਣਾ — ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ? ਇਹ ਕਿਸ ਘਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ?
ਕਃ ਪਿਤਾ ਜਨਨੀ ਚਾਸ੍ਯ ਕਤਮਸ੍ਯੈष ਭੋਗਿਨਃ। ਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯੈष ਮਹਾਨ੍ਕੇਤੁਭੂਤ ਇਵ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਕੌਣ ਹਨ? ਇਹ ਕਿਸ ਨਾਗ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਹੈ? ਇਹ ਕਿਸ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮਹਾਨ ਚਿਨ੍ਹ੍ਹ ਬਣ ਕੇ ਖੜਾ ਹੈ?
ਪ੍ਰਣਿਧਾਨੇਨ ਧੈਰ੍ਯੇਣ ਰੂਪੇਣ ਵਯਸਾ ਚ ਮੇ। ਮਨਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਦੇਵਰ੍षੇ ਗੁਣਕੇਸ਼੍ਯਾਃ ਪਤਿਰ੍ਵਰਃ
ਇਸ ਦੀ ਸਾਵਧਾਨੀ, ਹੌਸਲਾ, ਰੂਪ ਤੇ ਉਮਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਦੇਵਰਸ਼ਿ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਇਸ ਵਧੀਆ ਗੁਣਕੇਸ਼ੀ ਦੇ ਪਤੀ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਾਤਲਿਂ ਪ੍ਰੀਤਮਨਸਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਮੁਖਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍। ਨਿਵੇਦਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਜਨ੍ਮ ਕਰ੍ਮ ਚ
ਮਾਤਲੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਤੇ ਹੱਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਜਨਮ ਤੇ ਕਰਤਬ ਦੱਸੇ।
ਐਰਾਵਤਕੁਲੇ ਜਾਤਃ ਸੁਮੁਖੋ ਨਾਮ ਨਾਗਰਾਟ੍। ਆਰ੍ਯਕਸ੍ਯ ਮਤਃ ਪੌਤ੍ਰੋ ਦੌਹਿਤ੍ਰੋ ਵਾਮਨਸ੍ਯ ਚ
ਐਰਾਵਤ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮਿਆ ਨਾਗ-ਰਾਜਾ ਸੁਮੁਖਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਰਯਕ ਦਾ ਪੌਤਰਾ ਤੇ ਵਾਮਨ ਦਾ ਦੌਹਿਤਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਯ ਹਿ ਪਿਤਾ ਨਾਗਸ਼੍ਚਿਕੁਰੋ ਨਾਮ ਮਾਤਲੇ। ਨਚਿਰਾਦ੍ਵੈਤਨੇਯੇਨ ਪਞ੍ਚਤ੍ਵਮੁਪਪਾਦਿਤਃ
ਇਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਨਾਗ ਚਿਕੁਰ ਹੈ, ਮਾਤਲੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਰੁੜ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।