ਯਦ੍ਯਤ੍ਰ ਨ ਰੁਚਿਃ ਕਾਚਿਦੇਹਿ ਗਚ੍ਛਾਵ ਮਾਤਲੇ । ਤਂ ਨਯਿष੍ਯਾਮਿ ਦੇਸ਼ਂ ਤ੍ਵਾਂ ਵਰਂ ਯਤ੍ਰੋਪਲਪ੍ਸ੍ਯਸੇ
ਮਾਤਲੀ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਥਾਂ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਾ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਆਓ ਚਲਦੇ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਵਸਤੂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਂ।
ਇਦਂ ਰਸਾਤਲਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਮਂ ਪृਥਿਵੀਤਲਮ੍। ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਸੁਰਭਿਰ੍ਮਾਤਾ ਗਵਾਮਮृਤਸਂਭਵਾ
ਇਹ ਰਸਾਤਲ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਪਰਤ, ਜਿੱਥੇ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਸੁਰਭੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤੀ ਸਤਤਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਪृਥਿਵੀਸਾਰਸਂਭਵਮ੍ । षਣ੍ਣਂ ਰਸਾਨਾਂ ਸਾਰੇਣ ਰਸਮੇਕਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਧ ਵਗਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਛੇ ਰਸਾਂ ਦੇ ਨਿਕਸ ਤੋਂ, ਉਹ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਰਸ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਮृਤੇਨਾਭਿਤृਪ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾਰਮੁਦ੍ਗਿਰਤਃ ਪੁਰਾ। ਪਿਤਾਮਹਸ੍ਯ ਵਦਨਾਦੁਦਤਿष੍ਠਦਨਿਨ੍ਦਿਤਾ
ਜਦ ਪਿਤਾਮਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਏ, ਉਸ ਦਾ ਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸੁਰਭੀ ਉਥੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।
ਯਸ੍ਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਸ੍ਯ ਧਾਰਾਯਾ ਨਿਪਤਨ੍ਤ੍ਯਾ ਮਹੀਤਲੇ। ਹ੍ਰਦਃ ਕृਤਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਨਿਧਿਃ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਦੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਧਾਰ ਜਦ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗੀ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਝੀਲ ਬਣੀ, ਜੋ ਦੁੱਧ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪਿਤਸ੍ਯੇਵ ਫੇਨੇਨ ਪਰ੍ਯਨ੍ਤਮਨੁਵੇष੍ਟਿਤਮ੍। ਪਿਬਨ੍ਤੋ ਨਿਵਸਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਫੇਨਪਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਫੇਨ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਫੁੱਲ ਖਿੜੇ ਹੋਣ; ਇੱਥੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ ਫੇਨ ਪੀਂਦੇ ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਫੇਨਪਾ ਨਾਮ ਤੇ ਖ੍ਯਾਤਾਃ ਫੇਨਾਹਾਰਾਸ਼੍ਚ ਮਾਤਲੇ। ਉਗ੍ਰੇ ਤਪਸਿ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਯੇषਾਂ ਬਿਭ੍ਯਤਿ ਦੇਵਤਾਃ
ਮਾਤਲੀ, ਉਹ ਫੇਨਪਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਫੇਨ ਨੂੰ ਹੀ ਖੁਰਾਕ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰੋ ਧੇਨ੍ਵੋऽਨ੍ਯਾ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਮਾਤਲੇ। ਨਿਵਸਨ੍ਤਿ ਦਿਸ਼ਾਂ ਪਾਲ੍ਯੋ ਧਾਰਯਨ੍ਤ੍ਯੋਦਿਸ਼ਃਸ੍ਮ ਤਾਃ
ਮਾਤਲੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਚਾਰ ਗਾਵਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪੂਰ੍ਵਾਂ ਦਿਸ਼ਂ ਧਾਰਯਤੇ ਸੁਰੂਪਾ ਨਾਮ ਸੌਰਭੀ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਹਂਸਿਕਾ ਕਨਾਮ ਧਾਰਯਤ੍ਯਪਰਾਂ ਦਿਸ਼ਮ੍
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਰੂਪਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੌਰਭੀ ਹੈ, ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਹੰਸਿਕਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕਨਾਮਾ ਹੈ, ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮਾ ਵਾਰੁਣੀ ਦਿਕ੍ਚ ਧਾਰ੍ਯਤੇ ਵੈ ਸੁਭਦ੍ਰਯਾ। ਮਹਾਨੁਭਾਵਯਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਾਤਲੇ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਯਾ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਭਦਰਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ, ਮਾਤਲੀ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਦੁਘਾ ਨਾਮ ਧੇਨੁਰ੍ਧਾਰਯਤੇ ਦਿਸ਼ਮ੍। ਉਤ੍ਤਰਾਂ ਮਾਤਲੇ ਧਰ੍ਮ੍ਯਾਂ ਤਥੈਲਵਿਲਸਂਸ਼੍ਰਿਤਾਮ੍
ਸਰਵਕਾਮਦੁਘਾ ਨਾਮ ਦੀ ਗਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਦੀ ਧਰਮਮਈ ਅਤੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ, ਮਾਤਲੀ।
ਆਸਾਂ ਤ ਪਯਸਾ ਮਿਸ਼੍ਰਂ ਪਯੋ ਨਿਰ੍ਮਥ੍ਯ ਸਾਗਰੇ । ਮਨ੍ਥਾਨਂ ਮਨ੍ਦਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵੈਰਸੁਰਸਂਹਿਤੈਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੁੱਧਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਮਥਣੀ ਬਣਾਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਦੁੱਧ ਮਥਿਆ।
ਅਦ੍ਧृਤਾ ਵਾਰੁਣੀ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰਮृਤਂ ਚਾਪਿ ਮਾਤਲੇ। ਉਚ੍ਚੈਃਸ਼੍ਰਵਾਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਵਰਾਜੋ ਮਣਿਰਤ੍ਨਂ ਚ ਕੌਸ੍ਤੁਭਮ੍
ਵਾਰੁਣੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮਿਲੇ, ਮਾਤਲੀ। ਉੱਚੈਸ਼ਰਵਾ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।
ਸੁਧਾਹਾਰੇषੁ ਚ ਸੁਧਾਂ ਸ੍ਵਧਾਭੋਜਿषੁ ਚ ਸ੍ਵਧਾਮ੍। ਅਮृਤਂ ਚਾਮृਤਾਸ਼ੇषੁ ਸੁਰਭੀ ਕ੍ਸ਼ਰਤੇ ਪਯਃ
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਿਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਸਵਧਾ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਵਧਾ ਵਗਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਅਮਰਾਂ ਵਿਚ ਸੌਰਭੀ ਦੁੱਧ ਵਗਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਗਾਥਾ ਪੁਰਾ ਗੀਤਾ ਰਸਾਤਲਨਿਵਾਸਿਭਿਃ । ਪੌਰਾਣੀ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਲੋਕੇ ਗੀਯਤੇ ਯਾ ਮਨੀषਿਭਿਃ
ਇੱਥੇ, ਰਸਾਤਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣਾ ਗੀਤ ਗਾਇਆ ਸੀ; ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਗਾਥਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਗਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਨਾਗਲੋਕੇ ਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਨ ਵਿਮਾਨੇ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪੇ। ਪਰਿਵਾਸਃ ਸੁਖਸ੍ਤਾਦृਕ੍ ਰਸਾਤਲਤਲੇ ਯਥਾ
ਨਾ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਤ੍ਰਿਵਿਸ਼ਟਪ ਦੇ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਐਸਾ ਸੁਖਦਾਇਕ ਵਸਨਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਰਸਾਤਲ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ।
ਇਯਂ ਭੋਗਵਤੀ ਨਾਮ ਪੁਰੀ ਵਾਸੁਕਿਪਾਲਿਤਾ। ਯਾਦृਸ਼ੀ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਪੁਰੀ ਵਰ੍ਯਾऽਮਰਾਵਤੀ
ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਭੋਗਵਤੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਸੁਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਅਮਰਾਵਤੀ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ।
ਏष ਸ਼ੇषਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ਨਾਗੋ ਯੇਨੇਯਂ ਧਾਰ੍ਯਤੇ ਸਦਾ। ਤਪਸਾ ਲੋਕਮੁਖ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਭਾਵਸਹਿਤਾ ਮਹੀ
ਇਹ ਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਾਂਹ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵੇਤਾਚਲਨਿਭਾਕਾਰੋ ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਃ । ਸਹਸ੍ਰਂ ਧਾਰਯਨ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾਂ ਜ੍ਵਾਲਾਜਿਹ੍ਵੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਇਹ ਸਫੈਦ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਮਈ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਿਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਠਾਠ ਰਖਦਾ ਹੈ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜੀਭਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਇਹ ਨਾਨਾਵਿਧਾਕਾਰਾ ਨਾਨਾਵਿਧਵਿਭੂषਣਾਃ। ਸੁਰਸਾਯਾਃ ਸੁਤਾ ਨਾਗਾ ਨਿਵਸਨ੍ਤਿ ਗਤਵ੍ਯਥਾਃ
ਇੱਥੇ, ਸੁਰਸਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਗ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਦੁੱਖ-ਰਹਿਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਮਣਿਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਚਕ੍ਰਾਙ੍ਕਾਃ ਕਮਣ੍ਡਲੁਕਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ। ਸਹਸ੍ਰਸਂਖ੍ਯਾ ਬਲਿਨ ਸਰ੍ਵੇ ਰੌਦ੍ਰਾਃ ਸ੍ਵਭਾਵਤਃ
ਮਣੀਆਂ, ਸਵਸਤਿਕ ਅਤੇ ਚੱਕਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ, ਕਮੰਡਲੂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਰੌਦਰ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਿਰਸਃ ਕੇਚਿਤ੍ਕੇਚਿਤ੍ਪਞ੍ਚਸ਼ਤਾਨਨਾਃ । ਸ਼ਤਸ਼ੀਰ੍षਾਸ੍ਤਥਾ ਕੇਚਿਤ੍ਕੇਚਿਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸੋऽਪਿ ਚ
ਕੁਝ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਹਨ, ਕੁਝ ਦੇ ਪੰਜ ਸੌ ਮੂੰਹ ਹਨ, ਕੁਝ ਦੇ ਸੌ ਸਿਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਿਰ ਵੀ ਹਨ।
ਦ੍ਵਿਪਞ੍ਚਸ਼ਿਰਸਃ ਕੇਚਿਤ੍ਕੇਚਿਤ੍ਸਪ੍ਤਸੁਖਾਸ੍ਤਥਾ। ਮਹਾਭੋਗਾ ਮਹਾਕਾਯਾਃ ਪਰ੍ਵਤਾਭੋਗਭੋਗਿਨਃ
ਕੁਝ ਦੇ ਪੰਜਾਹ ਸਿਰ ਹਨ, ਕੁਝ ਦੇ ਸੱਤ ਖੁਸ਼ ਸਿਰ ਹਨ; ਉਹ ਵੱਡੇ ਫਣਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਣ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਬਹੂਨੀਹ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਯੁਤਾਨ੍ਯਰ੍ਬੁਦਾਨਿ ਚ। ਨਾਗਾਨਾਮੇਕਵਂਸ਼ਾਨਾਂ ਯਥਾਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਤੁ ਮੇ ਸ਼੍ਰੁਣੁ
ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਜ਼ਾਰ, ਲੱਖਾਂ ਅਤੇ ਅਰਬਾਂ ਨਾਗ ਇੱਕ ਹੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਹਨ; ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ।
ਵਾਸੁਕਿਸ੍ਤਕ੍ਸ਼ਕਸ਼੍ਚੈਵ ਕਰ੍ਕੋਟਕਧਨਞ੍ਜਯੌ। ਕਾਲੀਯੋ ਨਹੁषਸ਼੍ਚੈਵ ਕਮ੍ਬਲਾਸ਼੍ਵਤਰਾਵੁਭੌ
ਵਾਸੁਕੀ, ਤਕਸ਼ਕ, ਕਰਕੋਟਕ, ਧਨੰਜਯ, ਕਾਲੀਆ, ਨਹੁਸ਼, ਅਤੇ ਕੰਬਲ ਤੇ ਅਸ਼ਵਤਰਾ ਦੋਵੇਂ।
ਬਾਹ੍ਯਕੁਣ੍ਡੋ ਮਣਿਰ੍ਨਾਗਸ੍ਤਥੈਵਾਪੂਰਣਃ ਖਗਃ। ਵਾਮਨਸ਼੍ਚੈਲਪਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕੁਕੁਰਃ ਕੁਕੁਣਸ੍ਤਥਾ
ਬਾਹਯਕੁੰਡ, ਮਣੀ, ਨਾਗ, ਅਪੂਰਣ, ਖਗ, ਵਾਮਨ, ਐਲਪਤ੍ਰ, ਕੁਕੁਰ ਅਤੇ ਕੁਕੁਣ ਵੀ।
ਆਰ੍ਯਕੋ ਨਨ੍ਦਕਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਕਲਸ਼ਪੋਤਕੌ । ਕੈਲਾਸਕਃ ਪਿਞ੍ਜਰਕੋ ਨਾਗਸ਼੍ਚੈਰਾਵਤਸ੍ਤਥਾ
ਆਰਯਕ, ਨੰਦਕ, ਕਲਸ਼ਪੋਤ, ਕੈਲਾਸਕ, ਪਿੰਜਰਕ, ਨਾਗ ਅਤੇ ਐਰਾਵਤ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਹਨ।
ਸੁਮਨੋਮੁਖੋ ਦਧਿਮੁਖਃ ਸ਼ਙ੍ਖੋ ਨਨ੍ਦੋਪਨਨ੍ਦਕੌ । ਆਪ੍ਤਃ ਕੋਟਰਕਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ਿਖੀ ਨਿष੍ਠੂਰਿਕਸ੍ਤਥਾ
ਸੁਮਨੋਮੁਖ, ਦਧਿਮੁਖ, ਸ਼ੰਖ, ਨੰਦੋਪਾਨੰਦਕ, ਆਪਤ, ਕੋਟਰਕ, ਸ਼ਿਖੀ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਠੂਰਿਕ — ਇਹ ਵੀ ਹਨ।
ਤਿਤ੍ਤਿਰਿਰ੍ਹਸ੍ਤਿਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕੁਮੁਦੋ ਮਾਲ੍ਯਪਿਣ੍ਡਕਃ। ਦ੍ਵੌ ਪਦ੍ਮੌ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪੋ ਮੁਦ੍ਗਰਪਰ੍ਣਕਃ
ਤਿੱਤਿਰੀ, ਹਸਤਭਦ੍ਰ, ਕੁਮੁਦ, ਮਾਲਯਪਿੰਡਕ, ਦੋ ਪਦਮ, ਪੁੰਡਰੀਕ, ਪੁਸ਼ਪ ਅਤੇ ਮੁਦਗਰਪਰਨਕ — ਇਹ ਹਨ।
ਕਰਵੀਰਃ ਪੀਠਰਕਃ ਸਂਵृਤ੍ਤੋ ਵृਤ੍ਤ ਏਵ ਚ। ਪਿਣ੍ਡਾਰੋ ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮੂषਿਕਾਦਃ ਸ਼ਿਰੀषਕਃ
ਕਰਵੀਰ, ਪੀਠਰਕ, ਸੰਵ੍ਰਿਤ, ਵ੍ਰਿਤ, ਪਿੰਡਾਰ, ਬਿਲਵਪੱਤਰ, ਮੂਸ਼ਿਕਾਦ ਅਤੇ ਸ਼ਰੀਸ਼ਕ — ਇਹ ਵੀ ਹਨ।