ਅਤ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯੋ ਹਯਸ਼ਿਰਾਃ ਕਾਲੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਪਰ੍ਵਣਿ । ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਸੁਵਰ੍ਣਾਖ੍ਯੋ ਵਾਗ੍ਭਿਰਾਪੂਰਯਞ੍ਜਗਤ੍
ਇੱਥੇ, ਹਯਸ਼ਿਰਾ ਨਾਂ ਦਾ ਸੂਰਜ ਹਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਦਿਨ ਉੱਗਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਵਰਨ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਾਦਲਂ ਸਮਸ੍ਤਾਸ੍ਤਾਃ ਪਤਨ੍ਤਿ ਜਲਮੂਰ੍ਤਯਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਤਾਲਮਿਤ੍ਯੇਵ ਖ੍ਯਾਯਤੇ ਪੁਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇੱਥੋਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਵਧੀਆ ਸ਼ਹਿਰ ਪਾਤਾਲ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਐਰਾਵਣੋऽਸ੍ਮਾਤ੍ਸਲਿਲਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਜਗਤੋ ਹਿਤਃ । ਮੇਘੇष੍ਵਾਮੁਞ੍ਚਤੇ ਸ਼ੀਤਂ ਯਨ੍ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਵਰ੍षਤਿ
ਇੱਥੋਂ, ਐਰਾਵਤ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਹਾਂ ਇੰਦਰ ਮੀਂਹ ਵਜੋਂ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਐਰਾਵਤੋ ਨਾਗਰਾਜੋ ਵਾਮਨਃ ਕੁਮੁਦੋऽਞ੍ਜਨਃ । ਪ੍ਰਸੂਤਾਃ ਸੁਪ੍ਰਤੀਕਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ੇ ਵਾਰਣਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਐਰਾਵਤ ਨਾਗਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਵਾਮਨ, ਕੁਮੁਦ ਤੇ ਅੰਜਨ—ਇਹ ਸਭ ਵਧੀਆ ਹਾਥੀ ਸੁਪ੍ਰਤੀਕ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰ ਨਾਨਾਵਿਧਾਕਾਰਾਸ੍ਤਿਮਯੋ ਨੈਕਰੂਪਿਣਃ । ਅਪ੍ਸੁ ਸੋਮਪ੍ਰਭਾਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਵਸਨ੍ਤਿ ਜਲਚਾਰਿਣਃ
ਇਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਬਹੁਤ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੇ ਬਣੇ ਜੀਵ, ਜਲ ਵਿੱਚ ਸੋਮ ਦੀ ਚਮਕ ਪੀ ਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਾਂਸ਼ੁਭਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਾਃ ਪਾਤਾਲਤਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ । ਮृਤਾ ਹਿ ਦਿਵਸੇ ਸੂਤ ਪੁਨਰ੍ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਵੈ ਨਿਸ਼ਿ
ਇਥੇ, ਜੋ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਤਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਸਾਰਥੀ।
ਉਦਯਨ੍ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਰਸ਼੍ਮਿਬਾਹੁਭਿਃ । ਅਮृਤਂ ਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਂਜੀਵਯਤਿਦੇਹਿਨਃ
ਇਥੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਉਗਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਛੁਹ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸੰਪਰਕ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਤੇऽਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਬਦ੍ਧਾਃ ਕਾਲੇਨ ਪੀਡਿਤਾਃ । ਦੈਤੇਯਾ ਨਿਵਸਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਵਾਸਵੇਨ ਹृਤਸ਼੍ਰਿਯਃ
ਇਥੇ, ਜੋ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਕਾਲ ਦੇ ਵਲੋਂ ਬੰਨ੍ਹੇ ਅਤੇ ਪੀੜਤ ਹਨ, ਉਹ ਦੈਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਾਸਵ ਨੇ ਲੈ ਲਈ, ਕਦੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ।
ਅਤ੍ਰ ਭੂਤਪਤਿਰ੍ਨਾਮ ਸਰ੍ਵਭੂਤਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਭੂਤਯੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮਚਰਤ੍ਤਪ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਥੇ, ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਹਾਂ-ਇਸ਼ਵਰ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਉੱਚ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਗੋਵ੍ਰਤਿਨੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਾਮ੍ਨਾਯਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾਃ । ਤ੍ਯਕ੍ਤਪ੍ਰਾਣਾ ਜਿਤਸ੍ਵਰ੍ਗਾ ਨਿਵਸਨ੍ਤਿ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਇਥੇ, ਗੋ-ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵੈਦ ਪਾਠ ਕਰ ਕੇ ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਕੇ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰਤਤ੍ਰਸ਼ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯੇਨਕੇਨਚਿਦਾਸ਼ਿਤਃ। ਯੇਨਕੇਨਚਿਦਾਚ੍ਛਨ੍ਨਃ ਸ ਗੋਵ੍ਰਤ ਇਹੋਚ੍ਯਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਕੋਈ ਪਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਵੀ ਕੋਈ ਖਾਣ ਪੀਣ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਵੀ ਕੋਈ ਢੱਕਿਆ ਹੋਵੇ—ਇਥੇ ਉਹ ਗੋ-ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਯ ਯਦ੍ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਰੋਚਤੇ ਗੁਣਤੋ ਵਰਃ । ਵਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਨਮਾਸ੍ਥਾਯ ਮਾਤਲੇ
ਮਾਤਲੇ, ਜੇ ਇਥੇ ਕੋਈ ਤੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਯਤਨ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਵਾਂਗਾ।
ਅਣ੍ਡਮੇਤਞ੍ਜਲੇ ਨ੍ਯਸ੍ਤਂ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਮਿਵ ਸ਼੍ਰਿਯਾ । ਆਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਨਿਸਰ੍ਗਾਦ੍ਵੈ ਨੋਦ੍ਭਿਦ੍ਯਤਿ ਨ ਸਰ੍ਪਤਿ
ਇਹ ਅੰਡਾ, ਹਥੇਲੀ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਨਾਂ ਟੁੱਟਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਸਲਿੱਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਸ੍ਯ ਜਾਤਿਂ ਨਿਸਰ੍ਗਂ ਵਾ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਸ਼੍ਰृਣੋਮਿ ਵੈ। ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਚਾਪਿ ਨਾਸ੍ਯ ਜਾਨਾਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਇਸ ਦੀ ਜਾਤ ਜਾਂ ਸੁਭਾਵ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਸੁਣਦਾ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਮਾਤਾ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ।
ਅਤਃ ਕਿਲ ਮਹਾਨਗ੍ਨਿਰਨ੍ਤਕਾਲੇ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਃ। ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਮਾਤਲੇ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਮਾਂ ਮੁਕਣ 'ਤੇ, ਇਥੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਉਠਦੀ ਹੈ, ਮਾਤਲੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਾੜ ਦੇਵੇਗੀ।
ਮਾਤਲਿਸ੍ਤ੍ਵਬ੍ਰਵੀਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਰਦਸ੍ਯਾਥ ਭਾषਿਤਮ੍ । ਨ ਮੇऽਤ੍ਰ ਰੋਚਤੇ ਕਸ਼੍ਚਿਦਨ੍ਯਤੋ ਵ੍ਰਜ ਮਾਚਿਰਮ੍
ਪਰ ਮਾਤਲੇ, ਨਾਰਦ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਿਹਾ: 'ਇਥੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ; ਹੋਰ ਥਾਂ ਜਾ, ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰ।'
ਹਿਰਣ੍ਯਪੁਰਮਿਤ੍ਯੇਤਤ੍ਖ੍ਯਾਤਂ ਪੁਰਵਰਂ ਮਹਤ੍। ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਮਾਯਾਸ਼ਤਵਿਚਾਰਿਣਾਮ੍
ਇਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਹਿਰ 'ਹਿਰਣਯਪੁਰ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੈਤਾਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸੈਂਕੜੇ ਮਾਇਆ ਦੀਆਂ ਕਲਾ ਹਨ।
ਅਨਲ੍ਪੇਨ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ । ਮਯੇਨ ਮਨਸਾ ਸृष੍ਟਂ ਪਾਤਾਲਤਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਯਤਨ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਮਾਇਆ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰਚਿਆ, ਇਹ ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਤਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਮਾਯਾਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਵਿਕੁਰ੍ਵਾਣਾ ਮਹੌਜਸਃ । ਦਾਨਵਾ ਨਿਵਸਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਸ਼ੂਰਾ ਦਤ੍ਤਵਰਾਃ ਪੁਰਾ
ਇਥੇ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਦਾਨਵ, ਜੋ ਵਰਦਾਨ ਪਾਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਕਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਾਇਆ ਦੀਆਂ ਕਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੱਸਦੇ ਸਨ।
ਨੈਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਨਾਨ੍ਯੇਨ ਯਮੇਨ ਵਰੁਣੇਨ ਵਾ। ਸ਼ਕ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਸ਼ਮਾਨੇਤੁਂ ਤਥੈਵ ਧਨਦੇਨ ਚ
ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੰਦਰ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ, ਜਾਂ ਯਮ, ਵਰੁਣ, ਜਾਂ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕੁਬੇਰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਅਸੁਰਾਃ ਕਾਲਖਞ੍ਜਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਵੁष੍ਣੁਪਦੋਦ੍ਭਵਾਃ । ਨੈਰ੍ऋਤਾ ਯਾਤੁਧਾਨਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਾਦੋਦ੍ਭਵਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਇਥੇ ਅਸੁਰ, ਕਾਲਖੰਜ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਨੈਰਿਤ, ਯਾਤੁਧਾਨ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਦਂष੍ਟ੍ਰਿਣੋ ਭੀਮਵੇਗਾਸ਼੍ਚ ਵਾਤਵੇਗਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ । ਮਾਯਾਵੀਰ੍ਯੋਪਸਂਪਨ੍ਨਾ ਨਿਵਸਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਮਾਤਲੇ
ਇਥੇ, ਮਾਤਲੇ, ਦੰਦ ਵਾਲੇ, ਡਰਾਉਣੀ ਤੇਜ਼ੀ ਵਾਲੇ, ਹਵਾ ਵਰਗੇ ਜੋਰ ਵਾਲੇ, ਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਨਿਵਾਤਕਵਚਾ ਨਾਮ ਦਾਨਵਾ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਃ । ਜਾਨਾਸਿ ਚ ਯਥਾ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਨੈਤਾਞ੍ਸ਼ਕ੍ਰੋਤਿ ਬਾਧਿਤੁਂ
ਨਿਵਾਤਕਵਚ ਦਾਨਵ ਬੜੇ ਜੰਗੀ ਤੇ ਤਗੜੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਇੰਦਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਵਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਬਹੁਸ਼ੋ ਮਾਤਲੇ ਤ੍ਵਂ ਚ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਗੋਮੁਖਃ । ਨਿਰ੍ਭਗ੍ਨੋ ਦੇਵਰਾਜਸ਼੍ਚ ਸਹਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ਚੀਪਤਿਃ
ਮਾਤਲੇ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਤੂੰ ਤੇ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਗੋਮੁਖ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਨੇ ਮਾਰ ਖਾਈ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਯ ਵੇਸ਼੍ਮਾਨਿ ਰੌਕ੍ਮਾਣਿ ਮਾਤਲੇ ਰਾਜਤਾਨਿ ਚ । ਕਰ੍ਮਣਾ ਵਿਧਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਯੁਪਗਤਾਨਿ ਚ
ਮਾਤਲੇ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਮਹਲ ਵੇਖ, ਜੋ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹਨ।
ਵੈਦੂਰ੍ਯਮਣਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਵਾਲਰੁਚਿਰਾਣਿ ਚ । ਅਰ੍ਕਸ੍ਫਟਿਕਸ਼ੁਭ੍ਰਾਣਿ ਵਜ੍ਰਸਾਰੋਞ੍ਜ੍ਵਲਾਨਿ ਚ
ਇਹ ਮਹਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬੈਰਲ ਪੱਥਰਾਂ, ਚਮਕਦੇ ਮੂंगे, ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲਾਂ ਤੇ ਰੌਣਕਦਾਰ ਹੀਰੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨੀਵ ਚਾਭਾਸ੍ਤਿ ਪਦ੍ਮਰਾਗਮਯਾਨਿ ਚ। ਸ਼ੈਲਾਨੀਵ ਚ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਦਾਰਵਾਣੀਵ ਚਾਪ੍ਯੁਤ
ਕਈ ਮਹਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜ ਮਹਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਕਈ ਲਾਲ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਬਣੇ ਹਨ, ਕਈ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕਈ ਲੱਕੜ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।
ਸੂਰ੍ਯਰੂਪਾਣਿ ਚਾਭਾਨ੍ਤਿ ਦੀਪ੍ਤਾਗ੍ਨਿਸਦृਸ਼ਾਨਿ ਚ । ਮਣਿਜਾਲਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਾਂਸ਼ੂਨਿ ਨਿਬਿਡਾਨਿ ਚ
ਕਈ ਮਹਲ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਕਈ ਤਪਦੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹਨ; ਇਹ ਉੱਚੇ, ਗੂੜ੍ਹੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਜਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਨੈਤਾਨਿ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਨਿਰ੍ਦੇष੍ਟੁ ਰੂਪਤੋ ਦ੍ਰਵ੍ਯਤਸ੍ਤਥਾ । ਗੁਣਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸਿਦ੍ਧਾਨਿ ਪ੍ਰਮਾਣਗੁਣਵਨ੍ਤਿ ਚ
ਇਹ ਮਹਲਾਂ ਨਾ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਨਾ ਪਦਾਰਥ ਨਾਲ, ਕਦੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ; ਇਹ ਗੁਣਾਂ ਵਿਚ ਪੂਰੇ, ਮਾਪ ਤੇ ਵਧੀਆ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਆਕ੍ਰੀਡਾਨ੍ਪਸ਼੍ਯ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਸ਼ਯਨਾਨ੍ਯੁਤ । ਰਤ੍ਨਵਨ੍ਤਿ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਭਾਜਨਾਨ੍ਯਾਸਨਾਨਿ ਚ
ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਖੇਡਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਛੋਣੇ, ਬਰਤਨ ਤੇ ਬੈਠਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਵੇਖ, ਜੋ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਕੀਮਤ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।