ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇਮਾਨਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਵਨੇ ਨਿਰ੍ਵ੍ਯੁषਿਤਾਨਿ ਨਃ। ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਂ ਤਥਾऽਜ੍ਞਾਤੈਃ ਸਜਨੇ ਪਰਿਵਤ੍ਸਰਮ੍
ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਅਸੀਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹੇ, ਤੇ ਤੀਹਵਾਂ ਸਾਲ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਅਣਪਛਾਤੇ ਹੋ ਕੇ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਥਾਤਾ ਨਃ ਸਮਯੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਿਤੇਤਿ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਾਃ । ਨਾਹਾਸ੍ਮ ਸਮਯਂ ਤਾਤ ਤਚ੍ਚ ਨੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵਿਦੁਃ
ਅਸੀਂ, ਪਿਤਾ, ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਵਾਅਦਾ ਨਹੀਂ ਤੋੜਿਆ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਇਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਃ ਸਮਯੇ ਤਿष੍ਠ ਸ੍ਥਿਤਾਨਾਂ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਂਕ੍ਲੇਸ਼ਿਤਾ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਾਂਸ਼ਂ ਲਭੇਮਹਿ
ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਉਸ ਵਾਅਦੇ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹੋ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਉਹ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਖੀ ਰਹੇ, ਰਾਜਾ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਾਜ-ਹਿੱਸਾ ਮਿਲੇ।
ਤ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਮਰ੍ਥਂ ਸਂਜਾਨਨ੍ਸਮ੍ਯਙ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ।। ਗੁਰੁਤ੍ਵਂ ਭਵਤਿ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਬਹੂਨ੍ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਂਸ੍ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼੍ਮਹੇ
ਤੂੰ ਧਰਮ ਤੇ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵੇਖ ਕੇ ਅਸੀਂ ਕਈ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਸਹਿ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਸ ਭਵਾਨ੍ਮਾਤृਪਿਤृਵ੍ਰਦਸ੍ਮਾਸੁ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤਾਮ੍ ।। ਗੁਰੋਰ੍ਗਰੀਯਸੀ ਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਯਾ ਚ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯ ਭਾਰਤ
ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਵਰਤਾਵ ਕਰ; ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਰਹਿਤ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਾਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਭਾਰਤ।
ਵਰ੍ਤਾਮਹੇ ਤ੍ਵਯਿ ਚ ਤਾਂ ਤ੍ਵਂ ਚ ਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਨਸ੍ਤਥਾ ।। ਪਿਤ੍ਰਾ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤਵ੍ਯਾ ਹਿ ਵਯਮੁਤ੍ਪਥਮਾਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਉਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਰਤਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਉਹੀ ਕਰ; ਜਦ ਅਸੀਂ ਰਾਹ ਤੋਂ ਭਟਕ ਜਾਈਏ, ਪਿਤਾ ਹੀ ਸਹੀ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸ੍ਥਾਪਯ ਪਥਿਪ੍ਵਸ੍ਮਾਂਸ੍ਤਿष੍ਠ ਧਰ੍ਮੇ ਸੁਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿ ।। ਆਹੁਸ਼੍ਚੇਮਾਂ ਪਰਿषਦਂ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਸਾਨੂੰ ਸਹੀ ਰਾਹ 'ਤੇ ਲਾ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਰਹੋ; ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਇਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕਹੀਆਂ ਹਨ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੇषੁ ਸਭਾਸਤ੍ਸੁ ਨੇਹ ਯੁਕ੍ਤਮਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ ।। ਯਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮੋ ਹ੍ਯਧਰ੍ਮੇਣ ਸਤ੍ਯਂ ਯਤ੍ਰਾਨृਤੇਨ ਚ
ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਥੇ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਰਤਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ; ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਅਧਰਮ ਨਾਲ, ਤੇ ਸਚ ਝੂਠ ਨਾਲ ਹਾਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਹਨ੍ਯਤੇ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਨਾਂ ਹਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਭਾਸਦਃ ।। ਵਿਦ੍ਧੋ ਧਰ੍ਮੋ ਹ੍ਯਧਰ੍ਮੇਣ ਸਭਾਂ ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ
—ਉਥੇ, ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਧਰਮ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਧਰਮ, ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਕੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—
ਨਚਾਸ੍ਯ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਕृਨ੍ਤਨ੍ਤਿ ਵਿਦ੍ਧਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਭਾਸਦਃ ।। ਧਰ੍ਮ ਏਤਾਨਾਰੁਜਤਿ ਯਥਾ ਨਦ੍ਯਨੁਕੂਲਜਾਨ੍
—ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਜ਼ਖਮ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਉਥੇ ਸਭਾ ਦੇ ਲੋਕ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਧਰਮ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਧਰ੍ਮਮਨੁਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਸ੍ਤੂष੍ਣੀਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤ ਆਸਤੇ । ਤੇ ਸਤ੍ਯਮਾਹੁਰ੍ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਚ ਨ੍ਯਾਯ੍ਯਂ ਚ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਤੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਸਚ, ਧਰਮਕ ਤੇ ਨਿਆਂ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਕਿਮਨ੍ਯਦ੍ਵਕ੍ਤੁਂ ਤੇ ਦਾਨਾਦਨ੍ਯਞ੍ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ । ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੁ ਤੇ ਮਹੀਪਾਲਾਃ ਸਭਾਯਾਂ ਯੇ ਸਮਾਸਤੇ
ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਾਨ ਤੇ ਨਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਰ ਕੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਜੋ ਰਾਜੇ ਇਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਹ ਗੱਲ ਕਰਣ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥੌ ਸਂਪ੍ਰਧਾਰ੍ਯੈਵ ਯਦਿ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍ । ਪ੍ਰਮੁਞ੍ਚੋਮਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਪਾਸ਼ਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ਪੁਰੁषਰ੍षਭ
ਜੇ ਧਰਮ ਤੇ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ ਮੈਂ ਸਚ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ, ਖਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਫੰਦੇ ਤੋਂ ਛੱਡ ਦੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਪ੍ਰਸ਼ਾਮ੍ਯ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਾ ਮਨ੍ਯੁਵਸ਼ਮਨ੍ਵਗਾਃ । ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਂ ਤੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਦਾਯਾਂਸ਼ਂ ਪਾਣ੍ਡਵੇਭ੍ਯੋ ਯਥੋਚਿਤਮ੍ । ਤਤਃ ਸਪੁਤ੍ਰਃ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼ ਭੋਗਾਨ੍ਪਰਨ੍ਤਪ
ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਆ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ-ਵਾਰਸ ਹਿੱਸਾ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੈ; ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿਤਣ ਵਾਲੇ।
ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਜਾਨੀषੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਧਰ੍ਮੇ ਸਤਾਂ ਸਦਾ। ਸਪੁਤ੍ਰੇ ਤ੍ਵਯਿ ਵृਤ੍ਤਿਂ ਚ ਵਰ੍ਤਤੇ ਯਾਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਤੂੰ ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਸਦਾ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਧਰਮ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਦਾਹਿਤਸ਼੍ਚ ਨਿਰਸ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਾਮੇਵੋਪਾਸ਼੍ਰਿਤਃ ਪੁਨਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਤ੍ਵਯੈਵਾਸੌ ਸਪੁਤ੍ਰੇਣ ਵਿਵਾਸਿਤਃ
ਉਹ ਸੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ ਵੀ ਮੁੜ ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਆਇਆ। ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਹੀ ਹਥੋਂ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸ ਤਤ੍ਰ ਵਿਵਸਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵਸ਼ਮਾਨੀਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍। ਤ੍ਵਨ੍ਮੁਖਾਨਕਰੋਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨ ਚ ਤ੍ਵਾਮਤ੍ਯਵਰ੍ਤਤ
ਉਹ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ। ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯੈਵਂ ਵਰ੍ਤਮਾਨਸ੍ਯ ਸੌਬਲੇਨ ਜਿਹੀਰ੍षਤਾ। ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਧਨਧਾਨ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਃ ਪਰਮੋਪਧਿਃ
ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸੁਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਤੋਂ ਰਾਜ, ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਚਲਾਕੀ ਵਾਲਾ ਢੰਗ ਵਰਤਿਆ।
ਸ ਤਾਮਵਸ੍ਥਾਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕृष੍ਣਾਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਭਾਂ ਗਤਾਮ੍। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਾਦਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਨਾਕਮ੍ਪਤ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਉਹ ਹਾਲਤ ਵਿਚ, ਜਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਕਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਅਹਂ ਤੁ ਤਵ ਤੇषਾਂ ਚ ਸ਼੍ਰੇਯ ਇਚ੍ਛਾਮਿ ਭਾਰਤ । ਧਰ੍ਮਾਦਰ੍ਥਾਤ੍ਸੁਖਾਚ੍ਚੈਵ ਮਾ ਰਾਜਨ੍ਨੀਨਸ਼ਃ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਪਰ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਭਾਰਤ। ਰਾਜਾ, ਧਰਮ, ਲਾਭ ਜਾਂ ਸੁਖ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ।
ਅਨਰ੍ਥਮਰ੍ਥਂ ਮਨ੍ਵਾਨੋऽਪ੍ਯਰ੍ਥਂ ਚਾਨਰ੍ਥਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਲੋਭੇऽਤਿਪ੍ਰਸृਤਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਨਿਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਆਪਣੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਲਾਭ ਤੇ ਲਾਭ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਸਮਝ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਵਧੀ ਹੋਈ ਲਾਲਚ ਨੂੰ ਰੋਕ।
ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਿਤੁਂ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾ ਯੋਦ੍ਧੁਮਰਿਨ੍ਦਮਾਃ । ਯਤ੍ਤੇ ਪਥ੍ਯਤਮਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤਸ੍ਮਿਂਤਿष੍ਠ ਪਰਨ੍ਤਪ
ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਵੀ ਖੜੇ ਹਨ। ਰਾਜਾ, ਜੋ ਰਾਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੱਲ।
ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਹृਦਯੈਃ ਸਮਪੂਜਯਨ੍। ਨ ਤਤ੍ਰ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਕ੍ਤੁਂ ਹਿ ਵਾਚਂ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਾਮਦਗ੍ਰਤਃ
ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਇਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ। ਉਥੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਅੱਗੇ ਹੋ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਭਿਹਿਤੇ ਵਾਕ੍ਯੇ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਸ੍ਤਿਮਿਤਾ ਹृष੍ਟਰੋਮਾਣ ਆਸਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸਭਾਸਦਃ
ਜਦ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਸਭਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੈਂਬਰ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਕਸ੍ਸ੍ਵਿਦੁਤ੍ਤਰਮੇਤੇषਾਂ ਵਕ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸਹਤੇ ਪੁਮਾਨ੍। ਇਤਿ ਸਰ੍ਵੇ ਮਨੋਭਿਸ੍ਤੇ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਕਰੇਗਾ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤਥਾ ਤੇषੁ ਚ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਤੂष੍ਣੀਂਭੂਤੇषੁ ਰਾਜਸੁ । ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯ ਇਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕੁਰੁਸਂਸਦਿ
ਜਦ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਜਾਮਦਗਨਯ ਨੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਇਮਾਂ ਮੇ ਸੋਪਮਾਂ ਵਾਚਂ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਸਤ੍ਯਾਮਸ਼ਙ੍ਕਿਤਃ । ਤਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੇਯ ਆਦਤ੍ਸ੍ਵ ਯਦਿ ਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਮੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੈ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਠੀਕ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਲੈ ਲੈ।
ਰਾਜਾ ਦਮ੍ਭੋਦ੍ਭਵੋ ਨਾਮ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮਃ ਪੁਰਾऽਭਵਤ੍। ਅਖਿਲਾਂ ਬੁਭੁਜੇ ਸਰ੍ਵਾਂ ਪृਥਿਵੀਮਿਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਦੰਭੋਦਭਵ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਇਹ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਸ ਸ੍ਮ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਿਸ਼ਾਪਾਯੇ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ਵੈਸ਼੍ਯਾਨ੍ਪृਚ੍ਛਨ੍ਨਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਰਥਃ
ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ, ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਠ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਤੇ ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਸੀ।
ਅਸ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਿਸ਼ਿष੍ਟੋ ਵਾ ਮਦ੍ਵਿਧੋ ਵਾ ਭਵੇਦ੍ਯੁਧਿ । ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਵੈਸ਼੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਾऽਪਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤ੍
ਕੀ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ, ਵੈਸ਼, ਕਸ਼ਤਰੀ ਜਾਂ ਹਥਿਆਰ ਫੜਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਵੇ?