ਕੁਰੁਭਿਃ ਸਂਵृਤਃ ਕृष੍ਣੋ ਵृष੍ਣਿਭਿਸ਼੍ਚਾਭਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ । ਆਤਿष੍ਠਤ ਰਥਂ ਸ਼ੌਰਿਃ ਸਰ੍ਵਯਾਦਵਨਨ੍ਦਨਃ
ਕੁਰੂਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਸ਼ੌਰੀ, ਸਾਰੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ, ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਅਨ੍ਵਾਰੁਰੋਹ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਂ ਵਿਦੁਰਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਿਤ੍। ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਭृਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸਰ੍ਵਬੁਦ੍ਧਿਮਤਾਂ ਵਰਮ੍
ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਵਿਦੁਰ, ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਬੁਧੀਮਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਃ ਕृष੍ਣਂ ਸ਼ਕੁਨਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੌਬਲਃ । ਦ੍ਵਿਤੀਯੇਨ ਰਥੇਨੈਨਮਨ੍ਵਯਾਤਾਂ ਪਰਨ੍ਤਪਮ੍
ਫਿਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਤੇ ਸੌਬਲਾ ਦਾ ਪੁੱਤ ਸ਼ਕੁਨੀ, ਦੂਜੇ ਰਥ 'ਚ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਚ ਵृष੍ਣੀਨਾਂ ਚਾਪਰੇ ਰਥਾਃ । ਪृष੍ਠਤੋऽਨੁਯਯੁਃ ਕृष੍ਣਂ ਗਜੈਰਸ਼੍ਵੈ ਰਥੈਰਪਿ
ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਰਥੀ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪਿੱਛੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ।
ਤੇषਾਂ ਹੇਮਪਰਿष੍ਕਾਰੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪਰਮਵਾਜਿਭਿਃ । ਗਚ੍ਛਤਾਂ ਘੋषਿਣਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਰਥਾ ਰਾਜਨ੍ਵਿਰੇਜਿਰੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਰਥ, ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜਦੋਂ ਚਲਦੇ ਸਨ, ਸੰਗੀਤ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਮਕਦੇ ਸਨ।
ਸਂਮृष੍ਟਸਂਸਿਕ੍ਤਰਜਃ ਪ੍ਰਤਿਪੇਦੇ ਮਹਾਪਥਮ੍ । ਰਾਜਰ੍षਿਚਰਿਤਂ ਕਾਲੇ ਕृष੍ਣੋ ਧੀਮਾਞ੍ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਜ੍ਵਲਨ੍
ਧੂੜ ਹਟਾ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕ ਕੇ ਸਾਫ ਕੀਤੀ ਵੱਡੀ ਸੜਕ ਨੇ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਰਾਜ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ ਪੰਥ ਤੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਯਾਤੇ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹੇ ਪ੍ਰਾਵਾਦ੍ਯਨ੍ਤੈਕਪੁष੍ਕਰਾਃ। ਸ਼ਙ੍ਖਾਸ਼੍ਚ ਦਧ੍ਮਿਰੇ ਤਤ੍ਰ ਵਾਦ੍ਯਾਨ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ
ਜਦੋਂ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਚਲੇ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕੌਂਚ ਵੱਜੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਵੀ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਪ੍ਰਵੀਰਾਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਯੁਵਾਨਃ ਸਿਂਹਵਿਕ੍ਰਮਾਃ। ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਰਥਂ ਸ਼ੌਰੇਰਗਚ੍ਛਨ੍ਤ ਪਰਨ੍ਤਪਾਃ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਜੋ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਜੁਝਾਰੂ ਸਨ, ਸ਼ੌਰੀ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਚੱਲ ਪਏ।
ਤਤੋऽਨ੍ਯੇ ਬਹੁਸਾਹਸ੍ਰਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਦ੍ਭੁਤਵਾਸਸਃ । ਅਸਿਪ੍ਰਾਸਾਯੁਧਧਰਾਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਯਾਸਨ੍ਪੁਰਃਸਰਾਃ
ਫਿਰ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇ ਅਜੀਬ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਹਥਿਆਰ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਭਾਲੇ ਲੈ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚੱਲਦੇ ਸਨ।
ਗਜਾਃ ਪਞ੍ਚਸ਼ਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਥਾਸ਼੍ਚਾਸਨ੍ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਮਨ੍ਵਯੁਰ੍ਵੀਰਂ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਮਪਰਾਜਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਪੰਜ ਸੌ ਹਾਥੀ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਥ ਸਨ, ਜੋ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਦੇ ਅਜੈਯੋ ਜੁਝਾਰੂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪੁਰਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਸਂਵृਤ੍ਤਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਸਬਾਲਵृਦ੍ਧਂ ਸਸ੍ਤ੍ਰੀਕਂ ਰਥ੍ਯਾਗਤਮਰਿਨ੍ਦਮ
ਕੁਰੂਆਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਗਲੀ-ਮੋਹੱਲਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਸਭ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਸਨ।
ਵੇਦਿਕਾਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਭਿਸ਼੍ਚ ਸਮਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ । ਪ੍ਰਚਲਨ੍ਤੀਵ ਭਾਰੇਣ ਯੋषਿਦ੍ਭਿਰ੍ਭਵਨਾਨ੍ਯੁਤ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਬਾਲਕਣੀਆਂ ਤੇ ਚੌਕਾਂ 'ਤੇ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਇੰਨੀ ਵੱਧ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਘਰ ਹਿਲਦੇ ਜਾਪਦੇ ਸਨ।
ਸ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਃ ਕੁਰੁਭਿਃ ਸਂਸ਼੍ਰृਣ੍ਵਨ੍ਮਧੁਰਾਃ ਕਥਾਃ । ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਪ੍ਰਤਿਸਤ੍ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣਃ ਸ਼ਨੈਰ੍ਯਯੌ
ਕੁਰੂਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹੋਏ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਯੋਗ ਆਦਰ ਦਿੰਦੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਤਤਃ ਸਭਾਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯਾਨੁਯਾਯਿਨਃ। ਸਸ਼ਙ੍ਖੈਰ੍ਵੇਣੁਨਿਰ੍ਘੋषੈਰ੍ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵ੍ਯਨਾਦਯਨ੍
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਸਾਥੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ, ਕੌਂਚ ਤੇ ਬਾਂਸਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਤਤਃ ਸਾ ਸਮਿਤਿਃ ਸਰ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਞਾਮਮਿਤਤੇਜਸਾਮ੍। ਸਂਪ੍ਰਾਕਮ੍ਪਤ ਹਰ੍षੇਣ ਕृष੍ਣਾਗਮਨਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਆਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀ।
ਤਤੋऽਭ੍ਯਾਸ਼ਂਗਤੇ ਕृष੍ਣੇ ਸਮਹृष੍ਯਨ੍ਨਰਾਧਿਪਾਃ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਂ ਤਂ ਰਥਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਨਿਨਦੋਪਮਮ੍
ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇੜੇ ਆਏ, ਰਾਜੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਉਸਦੇ ਰਥ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਬਦਲਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ, ਸੁਣ ਕੇ।
ਆਸਾਦ੍ਯ ਤੁ ਸਭਾਦ੍ਵਾਰਮृषਭਃ ਸਰ੍ਵਸਾਤ੍ਵਤਾਮ੍ । ਅਵਤੀਰ੍ਯ ਰਥਾਚ੍ਛੌਰਿਃ ਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰੋਪਮਾਤ੍
ਸਭਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਸਾਤਵਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਮੌਰ ਸ਼ੌਰੀ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰਿਆ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ।
ਨਵਮੇਘਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਾਂ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤੀਮਿਵ ਤੇਜਸਾ । ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸਦਨਪ੍ਰਖ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸਭਾਂ ਤਤਃ
ਉਹ ਨਵੇਂ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਤਪਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਂਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਲ ਵਾਂਗ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਪਾਣੌ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਵਿਦੁਰਂ ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਜ੍ਯੇਤੀਂष੍ਯਾਦਿਤ੍ਯਵਦ੍ਰਾਜਨ੍ਕੁਰੂਨ੍ਪ੍ਰਾਚ੍ਛਾਦਯਚ੍ਛ੍ਰਿਯਾ
ਵਿਦੁਰ ਤੇ ਸਾਤਯਕੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਕੁਰੂਆਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਅਗ੍ਰਤੋ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਕਰ੍ਣਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਵੁਭੌ । ਕृष੍ਣਯਃ ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਚਾਪ੍ਯਾਸਨ੍ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪृष੍ਠਤਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਅੱਗੇ ਕਰਣ ਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਸਨ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਭਰਾ ਖੜੇ ਸਨ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਾਦਯਸ੍ਤਤਃ । ਆਸਨੇਭ੍ਯੋऽਚਲਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਪੂਜਯਨ੍ਤੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਫਿਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਆਪਣੇ ਅਸਨਿਆਂ ਤੋਂ ਉਠੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ।
ਅਭ੍ਯਾਗਚ੍ਛਤਿ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹੇ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ। ਸਹੈਵ ਦ੍ਰੋਣਭੀष੍ਮਾਭ੍ਯਾਮੁਦਤਿष੍ਠਨ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਜਦੋਂ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਨੇੜੇ ਆਇਆ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਮਹਾਰਾਜੇ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰੇ । ਤਾਨਿ ਰਾਜਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੁਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਜਦੋਂ ਮਹਾਰਾਜ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਉਠੇ, ਤਾਂ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਜੇ ਵੀ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਆਸਨਂ ਸਰ੍ਵਤੋਭਦ੍ਰਂ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍ । ਕृष੍ਣਾਰ੍ਥੇ ਕਲ੍ਪਿਤਂ ਤਤ੍ਰ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਉਥੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਲਈ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਜੰਬੂ ਨਦੀ ਦੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਸ੍ਮਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਰਾਜਾਨਂ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣੌ ਚ ਮਾਧਵਃ । ਅਭ੍ਯਭਾषਤ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਨ੍ਯਥਾਵਯਃ
ਮਾਧਵ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਰਾਜੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਸੀ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਤਤ੍ਰ ਕੇਸ਼ਵਮਾਨਰ੍ਚੁਃ ਸਮ੍ਯਗਭ੍ਯਾਗਤਂ ਸਭਾਮ੍। ਰਾਜਾਨਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕੁਰਵਸ਼੍ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਥੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਪਾਰਥਿਵ ਅਤੇ ਕੁਰੁ, ਕੇਸ਼ਵ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਭਾ ਵਿਚ ਆਏ ਸੀ, ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਨ੍ਸ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹੋ ਰਾਜਮਧ੍ਯੇ ਪਰਨ੍ਤਪਃ। ਅਪਸ਼੍ਯਦਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥਾਨृषੀਨ੍ਪਰਪੁਰਞ੍ਜਯਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦਾਸਾਰਹ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਖੜੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਾਨਭਿਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਨਾਰਦਪ੍ਰਮੁਖਾਨृषੀਨ੍ ।। ਅਭ੍ਯਭਾषਤ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹੋ ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਸ਼ਨੈਃ
ਫਿਰ, ਨਾਰਦ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਾਸਾਰਹ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਪਾਰ੍ਥਿਵੀਂ ਸਮਿਤਿਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮृषਯੋऽਭ੍ਯਾਗਤਾ ਨृਪ ।। ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯਨ੍ਤਾਮਾਸਨੈਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਕਾਰੇਣ ਚ ਭੂਯਸਾ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਰਿਸ਼ੀ ਰਾਜ ਸਭਾ ਦੇਖਣ ਆਏ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸਨ ਤੇ ਵੱਡੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੱਦੋ।
ਨੈਤੇष੍ਵਨੁਪਵਿष੍ਟੇषੁ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਕੇਨਚਿਦਾਸਿਤੁਮ੍ ।। ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਯੁਜ੍ਯਤਾਮਾਸ਼ੁ ਮੁਨੀਨਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਜਦ ਤਕ ਇਹ ਰਿਸ਼ੀ ਬੈਠੇ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਵੀ ਬੈਠ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ ਜਨਾਂ ਦੀ ਜਲਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।