ਨੇਦਮਦ੍ਯ ਯੁਧਾ ਸ਼ਕ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣਾਪਿ ਸਹਾਮਰੈਃ । ਇਤਿ ਵ੍ਯਵਸਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਅੱਜ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਇੰਦਰ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਇਹੀ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਜਨਾਰਦਨ।
ਤੇष੍ਵੇਵਮੁਪਪਨ੍ਨੇषੁ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਾਨੁਵਰ੍ਤਿषੁ । ਸਮਰ੍ਥਮਪਿ ਤੇ ਵਾਕ੍ਯਮਸਮਰ੍ਥਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਤੇਰੀ ਸਮਰਥ ਗੱਲ ਵੀ ਅਸਮਰਥ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਮਧ੍ਯੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਹਸ੍ਤ੍ਯਨੀਕਸ੍ਯ ਮਨ੍ਦੋ ਰਥਾਸ਼੍ਵਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਬਲਸ੍ਯ ਮੂਢਃ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਮਨ੍ਯਤੇ ਬੀਤਭੀਤਿਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾ ਮਯੇਯਂ ਪृਥਿਵੀ ਜਿਤੇਤਿ
ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿਚ ਖੜਾ, ਮੂਰਖ, ਰਥ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉਸ ਨੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਹੈ।
ਆਸ਼ਂਸਤੇ ਵੈ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਰਾਜ੍ਯਮਸਪਤ੍ਨਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍। ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਸ਼ਮਃ ਕੇਵਲੋ ਨੋਪਲਭ੍ਯੋ ਬਦ੍ਧਂ ਸਨ੍ਤਂ ਮਨ੍ਯਤੇ ਲਬ੍ਧਮਰ੍ਥਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਵੱਡਾ ਤੇ ਬਿਨਾ ਵਿਰੋਧੀ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਵਿਚ ਸੱਚਾ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਜੋ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਮਿਲਿਆ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਪਰ੍ਯਸ੍ਤੇਯਂ ਪृਥਿਵੀ ਕਾਲਪਕ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਰ੍ਥੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਯੋਦ੍ਧੁਕਾਮਾਃ । ਸਮਾਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵਯੋਧਾਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਰਾਜਾਨਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਪਾਲੈਃ ਸਮੇਤਾਃ
ਇਹ ਧਰਤੀ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਚੁਕਾ; ਦੁਰਯੋਧਨ ਲਈ ਪਾਂਡਵ ਲੜਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆਏ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਚੈਤੇ ਕृਤਵੈਰਾਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾ- ਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਾਨੋ ਹृਤਸਾਰਾਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣ । ਤਵੋਦ੍ਵੇਗਾਤ੍ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾ- ਨ੍ਸੁਸਂਹਤਾਃ ਸਹ ਕਰ੍ਣੇਨ ਵੀਰਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਵੈਰੀ ਬਣੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਗਵਾ ਚੁਕੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਰਣ ਤੇ ਵੀਰਾਂ ਸਮੇਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਨ ਤਨ੍ਮਤਂ ਮਮ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਵੀਰ
ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹ ਦੇ ਵੀਰ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ।
ਤੇषਾਂ ਸਮੁਪਵਿष੍ਟਾਨਾਂ ਬਹੂਨਾਂ ਦੁष੍ਟਚੇਤਸਾਮ੍। ਕਥਂ ਮਧ੍ਯਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇਥਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਕਰ੍ਸ਼ਨ
ਇਹਨਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਾੜੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕਿਵੇਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਕਰਸ਼ਨ?
ਸਰ੍ਵਥਾ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਦੇਵੈਰਪਿ ਦੁਰੁਤ੍ਸਹਃ । ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਪੌਰੁषਂ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਜਾਨਾਮਿ ਤਵ ਸ਼ਤ੍ਰੁਹਨ੍
ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਬਾਹੋ, ਤੂੰ ਦੇਵਤੇਆਂ ਲਈ ਵੀ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਸਮਝ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਹਨ।
ਯਾ ਮੇ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਭੂਯਃਕ ਸਾ ਤ੍ਵਯਿ ਮਾਧਵ । ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਚ ਬਹੁਮਾਨਾਚ੍ਚ ਸੌਹृਦਾਚ੍ਚ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਪਿਆਰ ਮੈਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਹੈ, ਉਹ ਤੈਥੋਂ ਹੋਰ ਵਧ ਕੇ ਹੈ, ਮਾਧਵ; ਪਿਆਰ, ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਦੋਸਤੀ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਯਾ ਮੇ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਪੁष੍ਕਰਾਕ੍ਸ਼ ਤ੍ਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਸਮੁਦ੍ਭਵਾ। ਸਾ ਕਿਮਾਖ੍ਯਾਯਤੇ ਤੁਭ੍ਯਮਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਾऽਸਿ ਦੇਹਿਨਾਂ
ਹੇ ਕੰਵਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਜੋ ਪਿਆਰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਦੱਸਾਂ? ਤੂੰ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਆਤਮਾ ਹੈਂ।
ਵਿਦੁਰਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਿਤਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ । ਇਦਂ ਹੋਵਾਚ ਵਚਨਂ ਮਧੁਰਂ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਵਿਦੁਰ ਦੇ ਨਮ੍ਰ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਕਹੇ।
ਯਥਾ ਵ੍ਰੂਯਾਨ੍ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਯਥਾ ਬ੍ਰੂਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ। ਸਥਾ ਵਾਚ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਧੇਨ ਭਵਤਾ ਮਦ੍ਵਿਧਃ ਸੁਹृਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਵਿਵੇਕਵਾਨ ਬੰਦਾ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕਰੀ ਹੈਂ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਯੁਕ੍ਤਂ ਤਥ੍ਯਂ ਚ ਯਥਾ ਤ੍ਵਯ੍ਯੁਪਪਦ੍ਯਤੇ। ਤਥਾ ਵਚਨਮੁਕ੍ਤੋऽਸ੍ਤਿ ਤ੍ਵਯੈਤਤ੍ਪਿਤृਮਾਤृਵਤ੍
ਜੋ ਬਚਨ ਸਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਵਾਂਗ ਹੀ ਠੀਕ ਹਨ।
ਸਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਚ ਯੁਕ੍ਤਂ ਵਾऽਪ੍ਯੇਵਮੇਵ ਯਥਾऽऽਤ੍ਥ ਮਾਮ੍। ਸ਼੍ਰृਣੁष੍ਵਾਗਮਨੇ ਹੇਤੁਂ ਵਿਦੁਰਾਵਹਿਤੋ ਮਮ
ਜੋ ਤੂੰ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸਚ ਅਤੇ ਠੀਕ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਹੁਣ, ਵਿਦੁਰ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਦੌਰਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਚ ਵੈਰਿਤਾਮ੍। ਸਰ੍ਵਮੇਤਦਹਂ ਜਾਨਨ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਦ੍ਯ ਕੌਰਵਾਨ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਅਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਵੈਰਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਅੱਜ, ਖੱਤਾ, ਕੌਰਵਾਂ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਪਰ੍ਯਸ੍ਤਾਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਸਾਸ਼੍ਵਾਂ ਸਰਥਕੁਞ੍ਜਰਾਮ੍ । ਯੋ ਮੋਚਯੇਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਪਾਸ਼ਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਦ੍ਧਰ੍ਮਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ, ਉਸਦੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਮੌਤ ਦੇ ਫੰਨ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲਵੇ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਕਾਰ੍ਯਂ ਯਤਞ੍ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨੋ ਚੇਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਭਵਤਿ ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਮਤ੍ਰ ਮੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧਰਮਕ ਕੰਮ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ, ਪਰ ਸਫਲ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਮਨਸਾ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਪਾਪਂ ਕਰ੍ਮਣਾ ਨਾਤਿਰੋਚਯਨ੍। ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯੇਤ੍ਯੇਵਂ ਧਰ੍ਮਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨ ਵਿਚ ਮੰਦ ਕੰਮ ਸੋਚੇ, ਪਰ ਕਰਮ ਨਾਲ ਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਇੰਝ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸੋऽਹਂ ਯਤਿष੍ਯੇ ਪ੍ਰਸ਼ਮਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਃ ਕਰ੍ਤੁਮਮਾਯਯਾ। ਕੁਰੂਣਾਂ ਸृਞ੍ਜਯਾਨਾਂ ਚ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਨੇ ਵਿਨਸ਼ਿष੍ਯਤਾਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਖੱਤਾ, ਮੈਂ ਸੱਚੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਕੌਰਵਾਂ ਤੇ ਸ੍ਰੰਜਯਿਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਣ।
ਸੇਯਮਾਪਨ੍ਮਹਾਘੋਰਾ ਕੁਰੁष੍ਵੇਵ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਾ । ਕਰ੍ਣਦੁਰ੍ਯੋਧਨਕृਤਾ ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯੇਤੇ ਤਦਨ੍ਵਯਾਃ
ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਮੁਸੀਬਤ ਕੌਰਵਾਂ ਵਿਚ ਉਠੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਰਣ ਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ; ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹਨ।
ਵ੍ਯਸਨੇ ਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਮਾਨਂ ਹਿ ਯੋ ਮਿਤ੍ਰਂ ਨਾਭਿਪਦ੍ਯਤੇ । ਅਨੁਨੀਯ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਤਂ ਨृਸ਼ਂਸਂ ਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਦੋਸਤ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਪੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਸਮਝਾ ਕੇ ਵੀ ਮਿਲਣ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਰਦਈ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਆਕੇਸ਼ਗ੍ਰਹਣਾਨ੍ਮਿਤ੍ਰਮਕਾਰ੍ਯਾਤ੍ਸਂਨਿਵਰ੍ਤਯਨ੍। ਅਵਾਚ੍ਯਃ ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ਭਵਤਿ ਕृਤਯਤ੍ਨੋ ਯਥਾਬਲਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਗਲਤ ਕੰਮ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਵੇ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਤਤ੍ਸਮਰ੍ਥਂ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸਹਿਤਂ ਹਿਤਮ੍। ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯੋ ਗ੍ਰਹੀਤੁਂ ਵਿਦੁਰਾਰ੍ਹਤਿ
ਧਰਮ ਤੇ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਚੰਗਾ ਬਚਨ, ਜੋ ਤੂੰ ਕਿਹਾ, ਵਿਦੁਰ, ਉਹ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹਿਤਂ ਹਿ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਚ ਯਤਿष੍ਯੇऽਹਮਮਾਯਯਾ
ਮੈਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸੱਚੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ।
ਹਿਤੇ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਂ ਮਾਂ ਸ਼ਙ੍ਕੇਦ੍ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਯਦਿ। ਹृਦਯਸ੍ਯ ਚ ਮੇ ਪ੍ਰੀਤਿਰਾਨृਣ੍ਯਂ ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਵੀ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਤੇ ਕਰਜ਼ ਰਹਿਤ ਰਹੇਗਾ।
ਜ੍ਞਾਤੀਨਾਂ ਹਿ ਮਿਥੋ ਭੇਦੇ ਯਨ੍ਮਿਤ੍ਰਂ ਨਾਭਿਪਦ੍ਯਤੇ । ਸਰ੍ਵਯਤ੍ਨੇਨ ਮਾਧ੍ਯਸ੍ਥ੍ਯਂ ਨ ਤਨ੍ਮਿਤ੍ਰਂ ਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ
ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਹੋਣ ਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸਤ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਹਸਤਖੇਪ ਨਾ ਕਰੇ, ਸਿਰਫ਼ ਮੱਧ-ਭਾਵੀ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚਾ ਦੋਸਤ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ।
ਨ ਮਾਂ ਬ੍ਰੂਯੁਰਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਮੂਢਾ ਹ੍ਯਸੁਹृਦਸ੍ਤਥਾ । ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਨਾਵਾਰਯਤ੍ਕृष੍ਣਃ ਸਂਰਬ੍ਧਾਨ੍ਕੁਰੁਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਕੋਈ ਅਧਰਮੀ, ਮੂਰਖ ਜਾਂ ਵੈਰੀ-ਭਾਵ ਵਾਲਾ ਇਹ ਨਾ ਕਹੇ ਕਿ 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕੌਰਵਾਂ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਸੀ।'
ਉਭਯੋਃ ਸਾਧਯਨ੍ਨਰ੍ਥਮਹਾਮਾਗਤ ਇਤ੍ਯੁਤ । ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਨਮਹਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਚ੍ਛੇਯਂ ਨृष੍ਵਵਾਚ੍ਯਤਾਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਸਫਲ ਕਰ ਲਵਾਂ, ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਇਜ਼ਤ ਪਾ ਲਾਂਗਾ।
ਮਮ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਯੁਕ੍ਤਂ ਹਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਕ੍ਯਮਨਾਮਯਮ੍। ਨ ਚੇਦਾਦਾਸ੍ਯਤੇ ਬਾਲੋ ਦਿष੍ਟਸ੍ਯ ਵਸ਼ਮੇष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਮੇਰੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਲਾਭ ਵਾਲੇ ਸਚੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।