ਏਕਃ ਕਰ੍ਣਃ ਪਰਾਞ੍ਜੇਤੁਂ ਸਮਰ੍ਥ ਇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧੇਃ ਸ ਸ਼ਮਂ ਨੋਪਯਾਸ੍ਯਤਿ
ਉਹ ਪੱਕਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੇਵਲ ਕਰਨ ਹੀ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਮੰਦਬੁੱਧੀ ਪੁੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਸਂਵਿਚ੍ਚ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਕੇਸ਼ਵ । ਸ਼ਮੇ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸ੍ਯ ਤਵ ਸੌਭ੍ਰਾਤ੍ਰਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਭ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਮਨ ਜਾਣ ਕੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਭਰਾਤਾ-ਭਾਵ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਨ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਸ੍ਮਾਭਿਃ ਪ੍ਰਤਿਦੇਯਂ ਯਥੋਚਿਤਮ੍ । ਇਤਿ ਵ੍ਯਵਸਿਤਾਸ੍ਤੇषੁ ਵਚਨਂ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਿਰਰ੍ਥਕਮ੍
ਅਸੀਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਤੇਰਾ ਕਹਿਆ ਬਿਲਕੁਲ ਬੇਅਸਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯਤ੍ਰ ਸੂਕ੍ਤਂ ਦੁਰੁਕ੍ਤਂ ਚ ਸਮਂ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨ । ਨ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਲਪੇਤ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਬਧਿਰੇष੍ਵਿਵ ਗਾਯਨਃ
ਜਿੱਥੇ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਤੇ ਮਾੜੀ ਗੱਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੋਵੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ, ਉਥੇ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਬੇਹਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਗਾਇਕ ਗਾ ਕੇ ਵੀ ਸੁਣਦੇ ਨਹੀਂ।
ਅਵਿਜਾਨਤ੍ਸੁ ਮੂਢੇषੁ ਨਿਰ੍ਮਰ੍ਯਾਦੇषੁ ਮਾਧਵ । ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਯਸ਼੍ਚਣ੍ਡਾਲੇषੁ ਦ੍ਵਿਜੋ ਯਥਾ
ਜਿੱਥੇ ਅਣਜਾਣ, ਮੂਰਖ ਤੇ ਬੇਕਾਬੂ ਲੋਕ ਹੋਣ, ਮਾਧਵ, ਉਥੇ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਕਹਿਣਾ ਇਨਸਾਨ ਲਈ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਡਾਲਾਂ ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਸੋऽਯਂ ਬਲਸ੍ਥੋ ਮੂਢਸ਼੍ਚਨ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਤੇ ਵਚਃ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਰਰ੍ਥਕਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਸਂਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਤਵ
ਇਹ ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਮੂਰਖ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਣਗਾ; ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਕਹੇਂਗਾ, ਉਹ ਬੇਫ਼ਾਇਦਾ ਰਹੇਗਾ।
ਤੇषਾਂ ਸਮੁਪਵਿष੍ਟਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਾਪਚੇਤਸਾਮ੍ । ਤਵ ਮਧ੍ਯਾਵਤਰਣਂ ਮਮ ਕृष੍ਣ ਨ ਰੋਚਤੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਬੁਰੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਜਾਣਾ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ।
ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧੀਨਾਮਸ਼ਿष੍ਟਾਨਾਂ ਬਹੂਨਾਂ ਦੁष੍ਟਚੇਤਸਾਮ੍ । ਪ੍ਰਤੀਪਂ ਵਚਨਂ ਮਧ੍ਯੇ ਤਵ ਕृष੍ਣ ਨ ਰੋਚਤੇ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਾੜੇ, ਬੇਕਾਬੂ ਤੇ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਸ਼ਬਦ ਉਥੇ ਕਹਿਣਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਅਨੁਪਾਸਿਤਵृਦ੍ਧਤ੍ਵਾਚ੍ਛ੍ਰਿਯੋ ਦਰ੍ਪਾਚ੍ਚ ਮੋਹਿਤਃ । ਵਯੋਦਰ੍ਪਾਦਮਰ੍षਾਚ੍ਚ ਨ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਧਨ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਟਕ ਗਏ, ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਨਹੀਂ ਮੰਨਣਗੇ।
ਬਲਂ ਬਲਵਦਪ੍ਯਸ੍ਯ ਯਦਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਮਾਧਵ । ਤ੍ਵਯ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਤੀ ਸ਼ਙ੍ਕਾ ਨ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਤੇ ਵਚਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਕਰੇਂ, ਮਾਧਵ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਸ਼ੱਕ ਕਰੇਗਾ ਤੇ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਣਗਾ।
ਨੇਦਮਦ੍ਯ ਯੁਧਾ ਸ਼ਕ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣਾਪਿ ਸਹਾਮਰੈਃ । ਇਤਿ ਵ੍ਯਵਸਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਅੱਜ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਇੰਦਰ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਇਹੀ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਜਨਾਰਦਨ।
ਤੇष੍ਵੇਵਮੁਪਪਨ੍ਨੇषੁ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਾਨੁਵਰ੍ਤਿषੁ । ਸਮਰ੍ਥਮਪਿ ਤੇ ਵਾਕ੍ਯਮਸਮਰ੍ਥਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਤੇਰੀ ਸਮਰਥ ਗੱਲ ਵੀ ਅਸਮਰਥ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਮਧ੍ਯੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਹਸ੍ਤ੍ਯਨੀਕਸ੍ਯ ਮਨ੍ਦੋ ਰਥਾਸ਼੍ਵਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਬਲਸ੍ਯ ਮੂਢਃ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਮਨ੍ਯਤੇ ਬੀਤਭੀਤਿਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾ ਮਯੇਯਂ ਪृਥਿਵੀ ਜਿਤੇਤਿ
ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿਚ ਖੜਾ, ਮੂਰਖ, ਰਥ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉਸ ਨੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਹੈ।
ਆਸ਼ਂਸਤੇ ਵੈ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਰਾਜ੍ਯਮਸਪਤ੍ਨਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍। ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਸ਼ਮਃ ਕੇਵਲੋ ਨੋਪਲਭ੍ਯੋ ਬਦ੍ਧਂ ਸਨ੍ਤਂ ਮਨ੍ਯਤੇ ਲਬ੍ਧਮਰ੍ਥਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਵੱਡਾ ਤੇ ਬਿਨਾ ਵਿਰੋਧੀ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਵਿਚ ਸੱਚਾ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਜੋ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਮਿਲਿਆ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਪਰ੍ਯਸ੍ਤੇਯਂ ਪृਥਿਵੀ ਕਾਲਪਕ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਰ੍ਥੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਯੋਦ੍ਧੁਕਾਮਾਃ । ਸਮਾਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵਯੋਧਾਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਰਾਜਾਨਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਪਾਲੈਃ ਸਮੇਤਾਃ
ਇਹ ਧਰਤੀ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਚੁਕਾ; ਦੁਰਯੋਧਨ ਲਈ ਪਾਂਡਵ ਲੜਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆਏ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਚੈਤੇ ਕृਤਵੈਰਾਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾ- ਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਾਨੋ ਹृਤਸਾਰਾਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣ । ਤਵੋਦ੍ਵੇਗਾਤ੍ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾ- ਨ੍ਸੁਸਂਹਤਾਃ ਸਹ ਕਰ੍ਣੇਨ ਵੀਰਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਵੈਰੀ ਬਣੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਗਵਾ ਚੁਕੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਰਣ ਤੇ ਵੀਰਾਂ ਸਮੇਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਨ ਤਨ੍ਮਤਂ ਮਮ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਵੀਰ
ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹ ਦੇ ਵੀਰ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ।
ਤੇषਾਂ ਸਮੁਪਵਿष੍ਟਾਨਾਂ ਬਹੂਨਾਂ ਦੁष੍ਟਚੇਤਸਾਮ੍। ਕਥਂ ਮਧ੍ਯਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇਥਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਕਰ੍ਸ਼ਨ
ਇਹਨਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਾੜੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕਿਵੇਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਕਰਸ਼ਨ?
ਸਰ੍ਵਥਾ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਦੇਵੈਰਪਿ ਦੁਰੁਤ੍ਸਹਃ । ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਪੌਰੁषਂ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਜਾਨਾਮਿ ਤਵ ਸ਼ਤ੍ਰੁਹਨ੍
ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਬਾਹੋ, ਤੂੰ ਦੇਵਤੇਆਂ ਲਈ ਵੀ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਸਮਝ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਹਨ।
ਯਾ ਮੇ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਭੂਯਃਕ ਸਾ ਤ੍ਵਯਿ ਮਾਧਵ । ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਚ ਬਹੁਮਾਨਾਚ੍ਚ ਸੌਹृਦਾਚ੍ਚ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਪਿਆਰ ਮੈਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਹੈ, ਉਹ ਤੈਥੋਂ ਹੋਰ ਵਧ ਕੇ ਹੈ, ਮਾਧਵ; ਪਿਆਰ, ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਦੋਸਤੀ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਯਾ ਮੇ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਪੁष੍ਕਰਾਕ੍ਸ਼ ਤ੍ਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਸਮੁਦ੍ਭਵਾ। ਸਾ ਕਿਮਾਖ੍ਯਾਯਤੇ ਤੁਭ੍ਯਮਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਾऽਸਿ ਦੇਹਿਨਾਂ
ਹੇ ਕੰਵਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਜੋ ਪਿਆਰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਦੱਸਾਂ? ਤੂੰ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਆਤਮਾ ਹੈਂ।
ਵਿਦੁਰਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਿਤਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ । ਇਦਂ ਹੋਵਾਚ ਵਚਨਂ ਮਧੁਰਂ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਵਿਦੁਰ ਦੇ ਨਮ੍ਰ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਕਹੇ।
ਯਥਾ ਵ੍ਰੂਯਾਨ੍ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਯਥਾ ਬ੍ਰੂਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ। ਸਥਾ ਵਾਚ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਧੇਨ ਭਵਤਾ ਮਦ੍ਵਿਧਃ ਸੁਹृਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਵਿਵੇਕਵਾਨ ਬੰਦਾ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕਰੀ ਹੈਂ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਯੁਕ੍ਤਂ ਤਥ੍ਯਂ ਚ ਯਥਾ ਤ੍ਵਯ੍ਯੁਪਪਦ੍ਯਤੇ। ਤਥਾ ਵਚਨਮੁਕ੍ਤੋऽਸ੍ਤਿ ਤ੍ਵਯੈਤਤ੍ਪਿਤृਮਾਤृਵਤ੍
ਜੋ ਬਚਨ ਸਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਵਾਂਗ ਹੀ ਠੀਕ ਹਨ।
ਸਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਚ ਯੁਕ੍ਤਂ ਵਾऽਪ੍ਯੇਵਮੇਵ ਯਥਾऽऽਤ੍ਥ ਮਾਮ੍। ਸ਼੍ਰृਣੁष੍ਵਾਗਮਨੇ ਹੇਤੁਂ ਵਿਦੁਰਾਵਹਿਤੋ ਮਮ
ਜੋ ਤੂੰ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸਚ ਅਤੇ ਠੀਕ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਹੁਣ, ਵਿਦੁਰ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਦੌਰਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਚ ਵੈਰਿਤਾਮ੍। ਸਰ੍ਵਮੇਤਦਹਂ ਜਾਨਨ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਦ੍ਯ ਕੌਰਵਾਨ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਅਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਵੈਰਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਅੱਜ, ਖੱਤਾ, ਕੌਰਵਾਂ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਪਰ੍ਯਸ੍ਤਾਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਸਾਸ਼੍ਵਾਂ ਸਰਥਕੁਞ੍ਜਰਾਮ੍ । ਯੋ ਮੋਚਯੇਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਪਾਸ਼ਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਦ੍ਧਰ੍ਮਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ, ਉਸਦੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਮੌਤ ਦੇ ਫੰਨ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲਵੇ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਕਾਰ੍ਯਂ ਯਤਞ੍ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨੋ ਚੇਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਭਵਤਿ ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਮਤ੍ਰ ਮੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧਰਮਕ ਕੰਮ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ, ਪਰ ਸਫਲ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਮਨਸਾ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਪਾਪਂ ਕਰ੍ਮਣਾ ਨਾਤਿਰੋਚਯਨ੍। ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯੇਤ੍ਯੇਵਂ ਧਰ੍ਮਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨ ਵਿਚ ਮੰਦ ਕੰਮ ਸੋਚੇ, ਪਰ ਕਰਮ ਨਾਲ ਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਇੰਝ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸੋऽਹਂ ਯਤਿष੍ਯੇ ਪ੍ਰਸ਼ਮਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਃ ਕਰ੍ਤੁਮਮਾਯਯਾ। ਕੁਰੂਣਾਂ ਸृਞ੍ਜਯਾਨਾਂ ਚ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਨੇ ਵਿਨਸ਼ਿष੍ਯਤਾਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਖੱਤਾ, ਮੈਂ ਸੱਚੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਕੌਰਵਾਂ ਤੇ ਸ੍ਰੰਜਯਿਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਣ।