ਨਿਰ੍ਯਾਯ ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਮਹਾਮਨਾਃ । ਨਿਵੇਸ਼ਾਯ ਯਯੌ ਵੇਸ਼੍ਯ ਵਿਦੁਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਮਹਾਬਲੀ, ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲਾ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਉਥੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਿਦੁਰ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਮਭ੍ਯਗਚ੍ਛਦ੍ਦ੍ਰੋਣਸ਼੍ਚ ਕृਪੋ ਭੀष੍ਮੋऽਥ ਬਾਹ੍ਲਿਕਃ । ਕੁਰਵਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਂ ਵਿਦੁਰਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ, ਭੀਸ਼ਮ, ਬਾਹਲਿਕ ਅਤੇ ਕੁਰੁ, ਵਿਦੁਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਮਹਾਬਲੀ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ।
ਤ ਊਚੁਰ੍ਮਾਧਵਂ ਵੀਰਂ ਕੁਰਵੋ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍ । ਨਿਵੇਦਯਾਮੋ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਸਰਤ੍ਨਾਂਸ੍ਤੇ ਗृਹਾਨ੍ਵਯਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੁਰੂਆਂ ਨੇ ਵੀਰ ਮਾਧਵ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਵਾਰਸ਼ਨੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਘਰ, ਜੋ ਖਜਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।'
ਤਾਨੁਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕੌਰਵਾਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨਃ । ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਨ੍ਤੇ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਾ ਮੇऽਪਚਿਤਿਃ ਕृਤਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਮਹਾ-ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਪੂਰੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।'
ਯਾਤੇषੁ ਕੁਰੁषੁ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਮਪਰਾਜਿਤਮ੍। ਅਭ੍ਯਰ੍ਚਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਸਰ੍ਵਕਾਮੈਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਵਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਚਲੇ ਗਏ, ਵਿਦੂਰ ਨੇ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਅਜੈਤ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਮਨੋਯੋਗ ਨਾਲ, ਹਰ ਚਾਹੀਦੀ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾऽਨ੍ਨਪਾਨਾਨਿ ਸ਼ੁਚੀਨਿ ਗੁਣਵਨ੍ਤਿ ਚ। ਉਪਾਹਰਦਨੇਕਾਨਿ ਕੇਸ਼ਵਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਫਿਰ ਵਿਦੂਰ ਨੇ ਕੇਸ਼ਵ ਜੀ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੁੱਚੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਿਆ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ।
ਤੈਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਥਮਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨਃ । ਵੇਦਵਿਦ੍ਭ੍ਯੋ ਦਦੌ ਕृष੍ਣਃ ਪਰਮਦ੍ਰਵਿਣਾਨ੍ਯਪਿ
ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਭੁਕ੍ਤਵਤ੍ਸੁ ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰ੍ਯੇषੁ ਨਿषਣ੍ਣੇषੁ ਵਰਾਸਨੇ । ਸ਼ੁਚਿਃ ਸੁਪ੍ਰਯਤੋ ਭੂਨ੍ਵਾ ਵਿਦੁਰੋऽਨ੍ਨਮੁਪਾਰਤ੍
ਜਦੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਖਾ ਚੁੱਕੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਵਿਦੂਰ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯਾ ਯੁਕ੍ਤ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਸਂਵृਤੈਸ੍ਤੁष੍ਯ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਏਤਨ੍ਨਃ ਧਨਮ੍। ਅਨ੍ਯਥਾ ਹਿ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਕਸ੍ਤ੍ਵਾਮਰ੍ਚਿਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਿਦੂਰ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਇਹ ਕਹਿਆ: 'ਗੋਵਿੰਦ ਜੀ, ਸਾਡੀ ਇਹ ਸਾਦੀ ਭੇਟ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਹੋਰ ਕੌਣ ਤੁਹਾਡੀ ਸਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?'
ਤਤੋऽਨੁਯਾਯਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਮਰੁਦ੍ਭਿਰਿਵ ਵਾਸਵਃ। ਵਿਦੁਰਾਨ੍ਨਾਨਿ ਬੁਭੁਜੇ ਸ਼ੁਚੀਨਿ ਗੁਣਵਨ੍ਤਿ ਚ
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਜਿਵੇਂ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿਦੂਰ ਨੇ ਸੁੱਚਾ ਤੇ ਵਧੀਆ ਖਾਣਾ ਖਾਇਆ।
ਤਂ ਭੁਕ੍ਤਵਨ੍ਤਂ ਵਿਵਿਧਾਃ ਸੁਸ਼ਬ੍ਦਾਃ ਸੂਤਮਾਗਧਾਃ । ਅਭਿਤੁष੍ਟੁਵੁਰਾਸੀਨਂ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਮਪਰਾਜਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਖਾ ਚੁੱਕੇ, ਤਾਂ ਸੂਤ ਤੇ ਮਾਗਧ ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ, ਉਥੇ ਬੈਠੇ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਅਜੈਤ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਦਿੱਤੀ।
ਤਂ ਭੁਕ੍ਤਵਨ੍ਤਮਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤਂ ਨਿਸ਼ਾਯਾਂ ਵਿਦੁਰੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਨੇਦਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵ੍ਯਵਸਿਤਂ ਕੇਸ਼ਵਾਗਮਨਂ ਤਵ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਖਾ ਚੁੱਕੇ ਤੇ ਆਰਾਮ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਵਿਦੂਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਕੇਸ਼ਵ ਜੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਥੇ ਆਉਣਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਿਰਣੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।'
ਅਰ੍ਥਧਰ੍ਮਾਤਿਗੋ ਮਨ੍ਦਃ ਸਂਰਮ੍ਭੀ ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਮਾਨਘ੍ਨੋ ਮਾਨਕਾਮਸ਼੍ਚ ਵृਦ੍ਧਾਨਾਂ ਸ਼ਾਸਨਾਤਿਗਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਨਾਰਦਨ ਜੀ, ਲਾਭ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤੁਰੰਤ ਗੁੱਸਾ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਦਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਦਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਤਿਗੋ ਮੂਢੋ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਗ੍ਰਹਂ ਗਤਃ । ਅਨੇਯਃ ਸ਼੍ਰੇਯਸਾਂ ਮਨ੍ਦੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਉਹ ਮੂਰਖ, ਦੁਸ਼ਟ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਹਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਦ ਤੇ ਅੜੀ ਹੋਈ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਗੇ ਰਾਹ ਤੇ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਜਨਾਰਦਨ ਜੀ; ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭਲਾਈ ਪਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮੰਦ ਹੈ।
ਕਾਮਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਮਾਨੀ ਚ ਮਿਤ੍ਰਧ੍ਰੁਕ੍ਸਰ੍ਵਸ਼ਙ੍ਕਿਤਾ । ਅਕਰ੍ਤਾ ਚਾਕृਤਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਤ੍ਯਕ੍ਤਧਰ੍ਮਾ ਪ੍ਰਿਯਾਨृਤਃ
ਉਹ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਦੋਸਤਾਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਹਰ ਕਿਸੇ 'ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਕਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਣ ਹੈ, ਧਰਮ ਛੱਡ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਤੇ ਝੂਠ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮੂਢਸ਼੍ਵਾਕृਤਬੁਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਾਮਨੀਸ਼੍ਵਰਃ। ਕਾਮਾਨੁਸਾਰੀ ਕृਤ੍ਯੇषੁ ਸਰ੍ਵੇष੍ਵਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਉਹ ਮੂਰਖ, ਅਡੋਲ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਏਤੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਰ੍ਦੋषੈਰੇਵ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਤ੍ਵਯੋਚ੍ਯਮਾਨਃ ਸ਼੍ਰੇਯੋऽਪਿ ਸਂਰਮ੍ਭਾਨ੍ਨ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਤਿ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਔਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਵੀ ਕਹੋ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਮੰਨੇਗਾ।
ਭੀष੍ਮੇ ਦ੍ਰੋਣੇ ਕृਪੇ ਕਰ੍ਣੇ ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰੇ ਜਯਦ੍ਰਥੇ। ਭੂਯਸੀਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਵृਤ੍ਤਿਂ ਨ ਸ਼ਮੇ ਕੁਰੁਤੇ ਮਨਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਕਰਨ, ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਜਯਦਰਥ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦਾ।
ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਸਕਰ੍ਣਾਨਾਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਮੁਖਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥਾ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਤਿਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਜਨਾਰਦਨ ਜੀ, ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ ਕਿ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਆਗੂ ਹੋਣ ਤੇ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਸੇਨਾਸਮੁਦਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਮਧੁਸੂਦਨ। ਕृਤਾਰ੍ਥਂ ਮਨ੍ਯਤੇ ਬਾਲ ਆਤ੍ਮਾਨਮਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਰਾਜਾ ਦੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਜੀ, ਮੂਰਖ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਫਲ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਮਝ ਨਹੀਂ।
ਏਕਃ ਕਰ੍ਣਃ ਪਰਾਞ੍ਜੇਤੁਂ ਸਮਰ੍ਥ ਇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧੇਃ ਸ ਸ਼ਮਂ ਨੋਪਯਾਸ੍ਯਤਿ
ਉਹ ਪੱਕਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੇਵਲ ਕਰਨ ਹੀ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਮੰਦਬੁੱਧੀ ਪੁੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਸਂਵਿਚ੍ਚ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਕੇਸ਼ਵ । ਸ਼ਮੇ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸ੍ਯ ਤਵ ਸੌਭ੍ਰਾਤ੍ਰਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਭ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਮਨ ਜਾਣ ਕੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਭਰਾਤਾ-ਭਾਵ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਨ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਸ੍ਮਾਭਿਃ ਪ੍ਰਤਿਦੇਯਂ ਯਥੋਚਿਤਮ੍ । ਇਤਿ ਵ੍ਯਵਸਿਤਾਸ੍ਤੇषੁ ਵਚਨਂ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਿਰਰ੍ਥਕਮ੍
ਅਸੀਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਤੇਰਾ ਕਹਿਆ ਬਿਲਕੁਲ ਬੇਅਸਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯਤ੍ਰ ਸੂਕ੍ਤਂ ਦੁਰੁਕ੍ਤਂ ਚ ਸਮਂ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨ । ਨ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਲਪੇਤ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਬਧਿਰੇष੍ਵਿਵ ਗਾਯਨਃ
ਜਿੱਥੇ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਤੇ ਮਾੜੀ ਗੱਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੋਵੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ, ਉਥੇ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਬੇਹਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਗਾਇਕ ਗਾ ਕੇ ਵੀ ਸੁਣਦੇ ਨਹੀਂ।
ਅਵਿਜਾਨਤ੍ਸੁ ਮੂਢੇषੁ ਨਿਰ੍ਮਰ੍ਯਾਦੇषੁ ਮਾਧਵ । ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਯਸ਼੍ਚਣ੍ਡਾਲੇषੁ ਦ੍ਵਿਜੋ ਯਥਾ
ਜਿੱਥੇ ਅਣਜਾਣ, ਮੂਰਖ ਤੇ ਬੇਕਾਬੂ ਲੋਕ ਹੋਣ, ਮਾਧਵ, ਉਥੇ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਕਹਿਣਾ ਇਨਸਾਨ ਲਈ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਡਾਲਾਂ ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਸੋऽਯਂ ਬਲਸ੍ਥੋ ਮੂਢਸ਼੍ਚਨ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਤੇ ਵਚਃ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਰਰ੍ਥਕਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਸਂਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਤਵ
ਇਹ ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਮੂਰਖ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਣਗਾ; ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਕਹੇਂਗਾ, ਉਹ ਬੇਫ਼ਾਇਦਾ ਰਹੇਗਾ।
ਤੇषਾਂ ਸਮੁਪਵਿष੍ਟਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਾਪਚੇਤਸਾਮ੍ । ਤਵ ਮਧ੍ਯਾਵਤਰਣਂ ਮਮ ਕृष੍ਣ ਨ ਰੋਚਤੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਬੁਰੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਜਾਣਾ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ।
ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧੀਨਾਮਸ਼ਿष੍ਟਾਨਾਂ ਬਹੂਨਾਂ ਦੁष੍ਟਚੇਤਸਾਮ੍ । ਪ੍ਰਤੀਪਂ ਵਚਨਂ ਮਧ੍ਯੇ ਤਵ ਕृष੍ਣ ਨ ਰੋਚਤੇ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਾੜੇ, ਬੇਕਾਬੂ ਤੇ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਸ਼ਬਦ ਉਥੇ ਕਹਿਣਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਅਨੁਪਾਸਿਤਵृਦ੍ਧਤ੍ਵਾਚ੍ਛ੍ਰਿਯੋ ਦਰ੍ਪਾਚ੍ਚ ਮੋਹਿਤਃ । ਵਯੋਦਰ੍ਪਾਦਮਰ੍षਾਚ੍ਚ ਨ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਧਨ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਟਕ ਗਏ, ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਨਹੀਂ ਮੰਨਣਗੇ।
ਬਲਂ ਬਲਵਦਪ੍ਯਸ੍ਯ ਯਦਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਮਾਧਵ । ਤ੍ਵਯ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਤੀ ਸ਼ਙ੍ਕਾ ਨ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਤੇ ਵਚਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਕਰੇਂ, ਮਾਧਵ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਸ਼ੱਕ ਕਰੇਗਾ ਤੇ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਣਗਾ।