ਅਵਿਲੋਪੇਨ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਅਨਿਕृਤ੍ਯਾ ਪਰਨ੍ਤਪ। ਪ੍ਰਭਾਵਜ੍ਞਾऽਸ੍ਮਿ ਤੇ ਕृष੍ਣ ਸਤ੍ਯਸ੍ਯਾਭਿਜਨਸ੍ਯ ਚ
ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਾ ਤੋੜ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਤੇਰੀ ਉੱਚੀ ਜਾਤ ਦਾ ਸੱਚ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ।
ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਯਾਂ ਚ ਮਿਤ੍ਰੇषੁ ਬੁਦ੍ਧਿਵਿਕ੍ਰਮਯੋਸ੍ਤਥਾ। ਤ੍ਵਮੇਵ ਨਃ ਕੁਲੇ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਤਪੋ ਮਹਤ੍
ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸਮਝ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ, ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਹੀ ਧਰਮ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਸੱਚ ਹੈਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਹੀ ਵੱਡਾ ਤਪ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਰਾਤਾ ਤ੍ਵਂ ਮਹਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤ੍ਵਯਿ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍। ਯਥੈਵਾਤ੍ਥ ਤਥੈਵੈਤਤ੍ਤ੍ਵਯਿ ਸਤ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਤੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈਂ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਿਹਾ, ਉਹੀ ਹੋਵੇਗਾ; ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਕੁਰੂਣਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਲੋਕਾਨਾਂ ਚਾਪਰਾਜਿਤ । ਸਰ੍ਵਸ੍ਯੈਤਸ੍ਯ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਗਤਿਸ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਮਾਧਵ। ਪ੍ਰਭਾਵੋ ਬੁਦ੍ਧਿਵੀਰ੍ਯਂ ਚ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਤਵ ਕੇਸ਼ਵ
ਕੁਰੂਆਂ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਜੈਯ ਮਾਧਵ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਆਸ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇਰੀ ਸਮਝ ਤੇ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਐਸੇ ਹੀ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਕੇਸ਼ਵ।
ਤਾਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਚ ਗੋਵਿਨ੍ਦਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਭਿਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍। ਪ੍ਰਾਤਿष੍ਠਤ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਗृਹਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਨੇਹਾ ਦੇ ਕੇ, ਗੋਵਿੰਦਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਪृਥਾਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਗੋਵਿਨ੍ਦਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਭਿਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਗृਹਂ ਸ਼ੌਰਿਰਭ੍ਯਗਚ੍ਛਦਰਿਨ੍ਦਮਃ
ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਦੇ ਕੇ, ਗੋਵਿੰਦਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਸ਼ੂਰ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਪੁਰਨ੍ਦਰਗृਹੋਪਮਮ੍ । ਵਿਚਿਤ੍ਰੈਰਾਸਨੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਲ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਸਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਕਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤਿਸ੍ਰੋ ਦ੍ਵਾਃਸ੍ਥੈਰਵਾਰਿਤਃ । ਤਤੋऽਭ੍ਰਘਨਸਙ੍ਕਾਸ਼ਂ ਗਿਰਿਕੂਟਮਿਵੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਕਮਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਦਰਵਾਜਿਆਂ 'ਤੇ ਦਰਬਾਨਾਂ ਨੇ ਰੋਕਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਥਾਂ ਵੇਖੀ, ਜੋ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਸਾਦਮਾਰੁਰੋਹ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ । ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਸਹਸ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਕੁਰੁਭਿਸ਼੍ਚਾਭਿਸਂਵृਤਮ੍
ਉੱਚੀ ਇਜ਼ਤ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਮਹਲ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਮਹਾਬਾਹੁਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਸੀਨਮਾਸਨੇ । ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਂ ਚ ਕਰ੍ਣਂ ਚ ਸ਼ਕੁਨਿਂ ਚਾਪਿ ਸੌਬਲਮ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਅਸਨ ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਨਾਲ ਹੀ ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਕਰਣ ਅਤੇ ਸ਼ਕੁਨੀ (ਸੁਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ) ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸਮੀਪੇ ਤਾਨਾਸਨਸ੍ਥਾਨ੍ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਃ। ਅਭ੍ਯਾਗਚ੍ਛਤਿ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹੇ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਅਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜਦ ਦਾਸਾਰਹ ਵंशਜ ਆਇਆ, ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਅੱਗੇ ਆਇਆ।
ਉਦਤਿष੍ਠਤ੍ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਃ ਪੂਜਯਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍ । ਸਮੇਤ੍ਯ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਮਹਾਮਾਤ੍ਯੇਨ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉਠਿਆ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ—
ਰਾਜਭਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਃ ਸਮਾਗਚ੍ਛਦ੍ਯਥਾਵਯਃ । ਤਤ੍ਰ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਮਯਂ ਪਰ੍ਯਙ੍ਕਂ ਸੁਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍
ਉਥੇ ਵਾਰਸ਼ਨੇਯ ਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਦਵੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਉਥੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਸੁੰਦਰ, ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਫਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਵਿਵਿਧਾਸ੍ਤਰਣਾਸ੍ਤੀਰ੍ਣਮਭ੍ਯੁਪਾਵਿਸ਼ਦਚ੍ਯੁਤਃ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਗਾਂ ਮਧੁਪਰ੍ਕਂ ਚਾਪ੍ਯੁਦਕਂ ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨੇ
ਅਚ੍ਯੁਤ ਉਸ ਸੋਫੇ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਾਦਰਾਂ ਪਸਾਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ; ਜਨਾਰਦਨ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਾਣੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਨਿਵੇਦਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਗृਹਾਨ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਕੌਰਵਃ । ` ਆਸਨਂ ਸਰ੍ਵਤੋਭਦ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਕੌਰਵ ਨੇ ਘਰ ਅਤੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਭੇਟਾਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ: ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸ਼ੁਭ ਅਸਨ, ਜੋ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਕृष੍ਣਾਰ੍ਥਮੇਵਂ ਸਂਸਿਦ੍ਧਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍।' ਤਤ੍ਰ ਗੋਵਿਨ੍ਦਮਾਸੀਨਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਦਿਤ੍ਯਵਰ੍ਚਸਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਲਈ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਉਥੇ ਗੋਵਿੰਦ, ਸਾਫ਼ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਅਸਨ ਤੇ ਬੈਠਾ।
ਉਪਾਸਾਞ੍ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਕੁਰਵੋ ਰਾਜਭਿਃ ਸਹ। ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਂ ਜਯਤਾਂ ਵਰਮ੍
ਸਾਰੇ ਕੁਰੁ, ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਥੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਨ੍ਯਮਨ੍ਤ੍ਰਯਦ੍ਭੋਜਨੇਨ ਨਾਭ੍ਯਨਨ੍ਦਚ੍ਚ ਕੇਸ਼ਵਃ । ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਃ ਕृष੍ਣਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕੁਰੁਸਂਸਦਿ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਵਾਰਸ਼ਨੇਯ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ, ਪਰ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕੀਤਾ; ਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਕੁਰੁ ਸਭਾ ਵਿਚ ਆਖਿਆ।
ਮृਦੁਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼ਠੋਦਰ੍ਕਂ ਕਰ੍ਣਮਾਭਾष੍ਯ ਕੌਰਵਃ । ਕਸ੍ਮਾਦਨ੍ਨਾਨਿ ਪਾਪਾਨਿ ਵਾਸਾਂਸਿ ਸ਼ਯਨਾਨਿ ਚ
ਕੌਰਵ ਨੇ ਕਰਣ ਨੂੰ ਨਰਮ ਬੋਲ ਕੇ, ਪਰ ਲੁਕਵੇਂ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਪੁੱਛਿਆ: 'ਜਨਾਰਦਨ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਲਿਆਂਦੇ ਭੋਜਨ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਸੌਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ?'
ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਮੁਪਨੀਤਾਨਿ ਨਾਗ੍ਰਹੀਸ੍ਤ੍ਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਉਭਯੋਸ਼੍ਚ ਦਦਤ੍ਸਾਹ੍ਯਮੁਭਯੋਸ਼੍ਚ ਹਿਤੇ ਰਤਃ
ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਲਈ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਲਿਆ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਸਂਬਨ੍ਧੀ ਦਯਿਤਸ਼੍ਚਾਸਿ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਧਵ । ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥੌ ਵੇਤ੍ਥ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਤਤ੍ਰ ਕਾਰਣਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰ
ਮਾਧਵ, ਤੁਸੀਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਹੋ; ਗੋਵਿੰਦ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋ। ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਗੋਵਿਨ੍ਦਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਮਨਾਃ । ਉਦ੍ਯਨ੍ਮੇਘਸ੍ਵਨਃਕ ਕਾਲੇ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਵਿਪੁਲਂ ਭੁਜਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਗੋਵਿੰਦ, ਵੱਡੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹ ਫੜ ਕੇ, ਬਦਲਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਅਲਘੂਕृਤਮਗ੍ਰਸ੍ਤਮਨਿਰਸ੍ਤਮਸਂਕੁਲਮ੍ । ਰਾਜੀਵਨੇਤ੍ਰੋ ਰਾਜਾਨਂ ਹੇਤੁਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਕੰਵਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵਜਨਦਾਰ, ਸਾਫ਼, ਸਿੱਧੀ ਤੇ ਸੂਝ-ਭਰੀ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਜੋ ਨਾ ਹਲਕੀ ਸੀ, ਨਾ ਗੁੰਝਲਦਾਰ।
ਕृਤਾਰ੍ਥਾ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਦੂਤਾਃ ਪੂਜਾਂ ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤਿ ਚੈਵ ਹ। ਕृਤਰ੍ਥਂ ਮਾਂ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਂ ਸਮਰ੍ਚਿष੍ਯਸਿ ਭਾਰਤ
'ਦੂਤ, ਜੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਤਕਾਰ ਤੇ ਭੇਟਾਂ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਭਾਰਤ, ਜਦ ਮੇਰਾ ਮਿਸ਼ਨ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਤੇ ਮੇਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਵੇਂਗਾ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਨ ਯੁਕ੍ਤਂ ਭਵਤਾऽਸ੍ਮਾਸੁ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਤੁਮਸਾਂਪ੍ਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: 'ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਵਿਵਹਾਰ ਨਾ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡਾ ਮਿਸ਼ਨ ਅਧੂਰਾ ਹੋਵੇ।'
ਕृਤਾਰ੍ਥਂ ਵਾऽਕृਤਾਰ੍ਥਂ ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਵਯਂ ਮਧੁਸੂਦਨ। ਯਤਾਮਹੇ ਪੂਜਯਿਤੁਂ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹ ਨ ਚ ਸ਼ਕ੍ਨੁਮਃ
'ਮਧੁਸੂਦਨ, ਚਾਹੇ ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਇਆ, ਦਾਸਾਰਹ, ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਕਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।'
ਨ ਚ ਤਤ੍ਕਾਰਣਂ ਵਿਦ੍ਮੋ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਨੋ ਮਧੁਸੂਦਨ । ਪੂਜਾਂ ਕृਤਾਂ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣੋ ਨਾਮਂਸ੍ਥਾਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਅਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਰਹੇ।
ਵੈਰਂ ਨੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਭਵਤਾ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਨ ਚ ਵਿਗ੍ਰਹਃ । ਸ ਭਵਾਨ੍ਪ੍ਰਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯੈਤਨ੍ਨੇਦृਸ਼ਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਗੋਵਿੰਦ, ਸਾਡਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੈਰ ਜਾਂ ਝਗੜਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੋਚੋ ਅਤੇ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬੋਲੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਅਭਿਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਂ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਦਾਸ਼ਾਰਹ, ਹਲਕੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਹਂ ਕਾਮਾਨ੍ਨ ਸਂਰਮ੍ਭਾਨ੍ਨ ਦ੍ਵੇषਾਨ੍ਨਾਰ੍ਥਕਾਰਣਾਤ੍ । ਨ ਹੇਤੁਵਾਦਾਲ੍ਲੋਭਾਦ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਂ ਜਹ੍ਯਾਂ ਕਥਂਚਨ
ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਲਾਲਚ, ਗੁੱਸੇ, ਵੈਰ, ਲਾਭ, ਤਕਰਾਰ ਜਾਂ ਲੋਭ ਕਰਕੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।