ਅਰ੍ਥਤਸ੍ਤੇ ਮਮ ਮृਤਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਚਾਹਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਾ । ਬ੍ਰੂਯਾ ਮਾਧਵ ਰਾਜਾਨਂ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
ਜਨਾਰਦਨ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਮਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮਰੀ ਹੋਈ ਹਾਂ। ਮਾਧਵ, ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਕਹੋ।
ਭੂਯਾਂਸ੍ਤੇ ਹੀਯਤੇ ਧਰ੍ਮੋ ਮਾ ਪੁਤ੍ਰਕ ਵृਥਾ ਕृਥਾਃ । ਪਰਾਸ਼੍ਰਯਾ ਵਾਸੁਦੇਵ ਯਾ ਜੀਵਤਿ ਘਿਗਸ੍ਤੁ ਤਾਮ੍
ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰਾ ਧਰਮ ਹੋਰ ਨਾ ਘਟੇ; ਵਿਅਰਥ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰ। ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਨਾਰੀ ਪਰਾਧੀਨ ਜੀਵਨ ਜੀ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ।
ਵृਤ੍ਤੇਃ ਕਾਰ੍ਪਣ੍ਯਲਬ੍ਧਾਯਾ ਅਪ੍ਰਤਿष੍ਠੈਵ ਜ੍ਯਾਯਸੀ। ਅਥੋ ਧਨਞ੍ਜਯਂ ਬ੍ਰੂਯਾ ਨਿਤ੍ਯੋਦ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਵृਕੋਦਰਮ੍
ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਰਾਹ ਅਸਥਿਰ ਤੇ ਘੱਟ ਮਾਣ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਧਨੰਜਯ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਆਖੋ।
ਯਦਰ੍ਥਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਸੂਤੇ ਤਸ੍ਯ ਕਾਲੋऽਯਮਾਗਤਃ। ਅਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚੇਦਾਗਤੇ ਕਾਲੇ ਮਿਥ੍ਯਾ ਚਾਤਿਕ੍ਰਮਿष੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਮਕਸਦ ਲਈ ਇੱਕ ਕਸ਼ਤਰੀਆ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੁਣ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਜੇ ਇਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਝੂਠੀ ਚਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਫਰਜ਼ ਉਲੰਘੇਗਾ।
ਲੋਕਸਂਭਾਵਿਤਾਃ ਸਂਤਃ ਸੁਨृਸ਼ਂਸਂ ਕਰਿष੍ਯਥ । ਨृਸ਼ਂਸੇਨ ਚ ਵੋ ਯੁਕ੍ਤਾਂਸ੍ਤ੍ਯਜੇਯਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਃ ਸਮਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਮਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਐਸੀ ਦਇਆ ਲਈ ਮੈਂ ਤਾਂ ਸਦੀਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵੀ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂ।
ਕਾਲੇ ਹਿ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤ੍ਯਕ੍ਤਵ੍ਯਮਪਿ ਜੀਵਨਮ੍ । ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਚ ਵ੍ਯਕ੍ਤਵ੍ਯੌ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਰਤੌ ਸਦਾ
ਜਦੋਂ ਠੀਕ ਸਮਾਂ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੀਵਨ ਵੀ ਛੱਡਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ; ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਫਰਜ਼ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝਾਈ ਜਾਵੇ।
ਵਿਕ੍ਰਮੇਣਾਰ੍ਜਿਤਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਵृਣੀਤਂ ਜੀਵਿਤਾਦਪਿ । ਵਿਕ੍ਰਮਾਧਿਗਤਾ ਹ੍ਯਰ੍ਥਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮੇਣ ਜੀਵਤਃ
ਜੋ ਸੁਖ ਤੇ ਦੌਲਤ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹਨ; ਕਸ਼ਤਰੀਆ ਦੇ ਫਰਜ਼ ਨਾਲ ਜੋ ਪੈਸਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਉਸ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ।
ਮਨੋ ਮਨੁष੍ਯਸ੍ਯ ਸਦਾ ਪ੍ਰੀਣਨ੍ਤਿ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ। ਗਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਮ੍
ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਜਾ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਆਖ।
ਅਰ੍ਜੁਨਂ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਵੀਰਂ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਃ ਪਦਵੀਂ ਚਰ । ਵਿਦਿਤੌ ਹਿ ਤਵਾਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੌ ਤੌ ਤੁ ਯਥਾਨ੍ਤਕੌ
ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਵਿਰਲਾ ਯੋਧਾ ਹੈ ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ; ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਜਦੋਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਵਰਗੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭੀਮਾਰ੍ਜੁਨੌ ਨਯੇਤਾਂ ਹਿ ਦੇਵਾਨਪਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍। ਤਯੋਸ਼੍ਚੈਤਦਵਜ੍ਞਾਨਂ ਯਤ੍ਸਾ ਕृष੍ਣਾ ਸਭਾਂ ਗਤਾ
ਭੀਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹਾਲਤ 'ਚ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਕਰਕੇ ਹੈ।
ਦੁਃਸ਼ਾਸਤਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਪਰੁषਾਣ੍ਯਭ੍ਯਭਾषਤਾਮ੍। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਭੀਮਸੇਨਮਭ੍ਯਗਚ੍ਛਨ੍ਮਨਸ੍ਵਿਨਮ੍
ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਤੇ ਕਰਣ ਨੇ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਆਖੇ, ਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲੇ ਭੀਮਸੈਨ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਕੁਰੁਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ । ਨ ਹਿ ਵੈਰਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਸ਼ਾਮ੍ਯਤਿ ਵृਕੋਦਰਃ
ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਵਧੀਆ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਵੇਖੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਜਦੋਂ ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਦਾ।
ਸੁਚਿਰਾਦਪਿ ਭੀਮਸ੍ਯ ਨ ਹਿ ਵੈਰਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਮ੍ਯਤਿ। ਯਾਵਦਨ੍ਤਂ ਨ ਨਯਤਿ ਸ਼ਾਤ੍ਰਵਾਞ੍ਚਤ੍ਰੁਕਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਭੀਮ ਦਾ ਵੈਰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕਦਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ, ਉਹ ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਦੁਃਖਂ ਰਾਜ੍ਯਹਰਣਂ ਨ ਚ ਦ੍ਯੂਤੇ ਪਰਾਜਯਃ । ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਨਂ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਨ ਮੇ ਤਦ੍ਦੁਃਖਕਾਰਣਮ੍
ਰਾਜ ਗੁਆਉਣ ਦਾ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ, ਨਾਂ ਹੀ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਹਾਰਣ ਦਾ; ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਵਨਵਾਸ ਵੀ ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ।
ਯਤ੍ਤੁ ਸਾ ਬृਹਤੀ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਏਕਵਸ੍ਤ੍ਰਾ ਸਭਾਂ ਗਤਾ। ਅਸ਼ृਣੋਤ੍ਪਰੁषਾ ਵਾਚਃ ਕਿਂ ਨੁ ਦੁਃਖਤਰਂ ਤਤਃ
ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ, ਗੂੜ੍ਹੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਇੱਕ ਹੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗਈ ਤੇ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਸੁਣੇ—ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਦੁੱਖ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸ੍ਤ੍ਰੀਧਰ੍ਮਿਣੀ ਵਰਾਰੋਹਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਰਤਾ ਸਦਾ। ਨਾਭ੍ਯਗਚ੍ਛਤ੍ਤਦਾ ਨਾਥਂ ਕृष੍ਣਾ ਨਾਥਵਤੀ ਸਤੀ
ਉਹ ਉੱਚ ਕਦ ਵਾਲੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਫਰਜ਼ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੀ, ਸਚੀ ਪਤਨੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਖੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ—ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਰਾਖੀ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ।
ਯਸ੍ਯਾ ਮਮ ਸਪੁਤ੍ਰਾਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਾਥੋ ਮਧੁਸੂਦਨ । ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਬਲਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ
ਉਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਲਈ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ, ਤੂੰ ਹੀ ਰਾਖੀ ਹੈਂ, ਮਧੁਸੂਦਨ; ਰਾਮ, ਜੋ ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਰਥੀ ਹੈ।
ਸਾऽਹਮੇਵਂਵਿਧਂ ਦੁਃਖਂ ਸਹੇਯਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ । ਭੀਮੇ ਜੀਵਤਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੇ ਵਿਜਯੇ ਚਾਪਲਾਯਿਨਿ
ਐਸਾ ਦੁੱਖ, ਪੁਰੁਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਸਹਿ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਦ ਤੱਕ ਭੀਮ, ਜੋ ਅਜੈ ਹੈ, ਜੀਵਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਜਯਾ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ।
ਤਤ ਆਸ਼੍ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਪੁਤ੍ਰਾਧਿਭਿਰਭਿਪ੍ਲੁਤਾਮ੍। ਪਿਤृष੍ਵਸਾਰਂ ਸ਼ੋਚਨ੍ਤੀਂ ਸ਼ੌਰਿਃ ਪਾਰ੍ਥਸਖਃ ਪृਥਾਮ੍
ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਪਾਰਥਾਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ, ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਲਈ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ, ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾ ਨੁ ਸੀਮਨ੍ਤਿਨੀ ਤ੍ਵਾਦृਗ੍ਲੋਕੇष੍ਵਸ੍ਤਿ ਪਿਤृष੍ਵਸਃ । ਸ਼ੂਰਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦੁਹਿਤਾ ਆਜਮੀਢਕੁਲਂ ਗਤਾ
ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਵਰਗੀ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ—ਜੋ ਸ਼ੂਰਾ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਹੈ ਤੇ ਆਜਮੀਢਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹੈ?
ਮਹਾਕੁਲੀਨਾ ਭਵਤੀ ਹ੍ਰਦਾਦ੍ਧ੍ਰਦਮਿਵਾਗਤਾ। ਈਸ਼੍ਵਰੀ ਸਰ੍ਵਕਲ੍ਯਾਣੀ ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਪਰਮਪੂਜਿਤਾ
ਤੁਸੀਂ ਉੱਚ ਘਰਾਣੇ ਦੀ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਡੂੰਘੇ ਪੋਖ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਪੋਖ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੁਭਾਗਾ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ।
ਵੀਰਸੂਰ੍ਵੀਰਪਤ੍ਨੀ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮੁਦਿਤਾ ਗੁਣੈਃ । ਮੁਖਦੁਃਖੇ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੇ ਤ੍ਵਾਦृਸ਼ੀ ਸੋਢੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਤੁਸੀਂ ਵਿਰਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਤੇ ਵਿਰਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੋ, ਤੇ ਹਰ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ। ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੀ ਹੋ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਦੀ ਯੋਗ ਹੋ।
ਨਿਦ੍ਰਾਤਨ੍ਦ੍ਰੇ ਕ੍ਰੋਧਹਰ੍षੌ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸੇ ਹਿਮਾਤਪੌ। ਏਤਾਨਿ ਪਾਰ੍ਥਾ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵੀਰਸੁਖੇ ਰਤਾਃ
ਪਾਂਡਵ ਪੂਰੇ ਵਿਰਾਂ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਨੀਂਦ, ਸੁਸਤਪਣ, ਗੁੱਸਾ, ਖੁਸ਼ੀ, ਭੁੱਖ, ਪਿਆਸ, ਠੰਡ ਤੇ ਗਰਮੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤਗ੍ਰਾਮ੍ਯਸੁਖਾਃ ਪਾਰ੍ਥਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵੀਰਸੁਖਪ੍ਰਿਯਾਃ । ਨ ਤੁ ਸ੍ਵਲ੍ਪੇਨ ਤੁष੍ਯੇਯੁਰ੍ਮਹੋਤ੍ਸਾਹਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਪਾਂਡਵ ਲੋਕੀ ਮੌਜਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਰਾਂ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਵੱਡੇ ਜੋਸ਼ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਰਾਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਅਨ੍ਤਂ ਧੀਰਾ ਨਿषੇਵਨ੍ਤੇ ਮਧ੍ਯਂ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਸੁਖਪ੍ਰਿਯਾਃ । ਉਤ੍ਤਮਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰਿਕ੍ਲੇਸ਼ਾਨ੍ਭੋਗਾਂਸ਼੍ਚਾਤੀਵ ਮਾਨੁषਾਨ੍
ਜੋ ਢੀਠ ਹਨ, ਉਹ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਮੌਜਾਂ ਦੇ ਚਾਹਵਾਨ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਚਕਾਰ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲੋਕ ਵੱਡੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੇ ਆਮ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ ਸਹਿਣਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਤੇषੁ ਰੇਮਿਰੇ ਧੀਰਾ ਨ ਤੇ ਮਧ੍ਯੇषੁ ਰੇਮਿਰੇ । ਅਨ੍ਤਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਂ ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਦੁਃਖਮਨ੍ਤਰਮਨ੍ਤਯੋਃ
ਢੀਠ ਲੋਕ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਵਿਚਕਾਰ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੋ ਅੰਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਭਿਵਾਦਯਨ੍ਤਿ ਭਵਤੀਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਹ ਕृष੍ਣਯਾ । ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਤੇ ਕੁਸ਼ਲਿਨਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯਾਹੁਰਨਾਮਯਮ੍
ਪਾਂਡਵ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਸਮੇਤ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੇ ਸੁਨੇਹੇ ਭੇਜਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਖੈਰ-ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਰੋਗ-ਰਹਿਤ ਹੋਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਰੋਗਾਨ੍ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ । ਈਸ਼੍ਵਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਹਤਾਮਿਤ੍ਰਾਞ੍ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਵृਤਾਨ੍
ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਸਿਹਤਮੰਦ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋਏ ਵੇਖੋਗੀ। ਉਹ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਹੋਣਗੇ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣਗੇ, ਤੇ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹੋਣਗੇ।
ਏਵਮਾਸ਼੍ਵਾਸਿਤਾ ਕੁਨ੍ਤੀ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰਾਧਿਭਿਰਭਿਧ੍ਵਸ੍ਤਾ ਨਿਗृਹ੍ਯਾਬੁਦ੍ਧਿਜਂ ਤਮਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੌਸਲਾ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਰ ਮਨ ਦੀ ਭਟਕਣ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਦ੍ਯਤ੍ਤੇषਾਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਪਥ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨ। ਯਥਾਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਮਨ੍ਯੇਥਾਃ ਕੁਰ੍ਯਾਃ ਕृष੍ਣ ਤਥਾਤਥਾ
ਜੇ ਤੇਰੀ ਸੋਚ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ ਮਾਧਵ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ਹੋਵੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੂੰ ਉਹੀ ਕਰ।