ਯਃ ਸ ਨਾਗਾਯੁਤਪ੍ਰਾਣੋ ਵਾਤਰਂਹਾ ਮਹਾਬਲਃ । ਸਾਮਰ੍षਃ ਪਾਣ੍ਡਵੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਿਯੋ ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਂਕਰਃ
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੋਸ਼ੀਲਾ, ਪਾਂਡਵ ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—
ਕੀਚਕਸ੍ਯ ਤੁ ਸਜ੍ਞਾਤੇਰ੍ਯੋ ਹਨ੍ਤਾ ਮਧੁਸੂਦਨ । ਸ਼ੂਰਃ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾਨਾਂ ਚ ਹਿਡਿਮ੍ਬਸ੍ਯ ਬਕਸ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਕੀਚਕ, ਆਪਣੇ ਸਬੰਧੀ, ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਮਧੁਸੂਦਨ, ਜੋ ਹੀਡਿੰਬ ਤੇ ਬਕਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਵਧੀਆ ਸ਼ੂਰਾ ਹੈ—
ਪਰਾਕ੍ਰਮੇ ਸ਼ਕ੍ਰਸਮੋ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਸਮੋ ਬਲੇ। ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸਮਃ ਕ੍ਰੋਧੇ ਭੀਮਃ ਪ੍ਰਹਰਤਾਂ ਵਰਃ
ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਜਿਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਹਵਾ ਦੇ ਜਿਹੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਜਿਹੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ, ਭੀਮ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਵੱਜਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੋਧਂ ਬਲਮਮਰ੍षਂ ਚ ਯੋ ਨਿਧਾਯ ਪਰਂਤਪਃ । ਜਿਤਾਤ੍ਮਾ ਪਾਣ੍ਡਵੋऽਮਰ੍षੀ ਭ੍ਰਾਤੁਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਸ਼ਾਸਨੇ
ਉਹ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤੇਜੋਰਾਸ਼ਿਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵਰਿष੍ਠਮਭਿਤੌਜਸਮ੍ । ਭੀਮਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨਾਪਿ ਭੀਮਸੇਨਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਉਹ ਭੀਮ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਜੋਸ਼ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਜਨਾਰਦਨ, ਉਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਤਂ ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਕਥਮਦ੍ਯ ਵृਕੋਦਰਃ । ਆਸ੍ਤੇ ਪਰਿਘਬਾਹੁਃ ਸ ਮਧ੍ਯਮਃ ਪਾਣ੍ਡਵੋ ਬਲੀ
ਵਾਰਸ਼ਨੇ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਉਹ ਮਧਯ ਪਾਂਡਵ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਲੰਬੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅੱਜ ਕਿਵੇਂ ਹੈ?
ਅਰ੍ਜੁਨੇਨਾਰ੍ਜੁਨੋ ਯਃ ਸ ਕृष੍ਣ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਿਣਾ । ਦ੍ਵਿਬਾਹੁਃ ਸ੍ਪਰ੍ਧਤੇ ਨਿਤ੍ਯਮਤੀਤੇਨਾਪਿ ਕੇਸ਼ਵ
ਜੋ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਰਜੁਨ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਹਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਹੱਦਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ਯੇਕੇਨ ਵੇਗੇਨ ਪਞ੍ਚਬਾਣਸ਼ਤਾਨਿ ਯਃ । ਇष੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੇ ਸਦृਸ਼ੋ ਰਾਜ੍ਞਃ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਜੋ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜੇ ਤੀਰ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਾਂਡਵ ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ—
ਤੇਜਸਾऽऽਦਿਤ੍ਯਸਦृਸ਼ੋ ਮਹਰ੍षਿਸਦृਸ਼ੋ ਦਮੇ। ਕ੍ਸ਼ਮਯਾ ਪृਥਿਵੀਤੁਲ੍ਯੋ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸਮਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਜੋ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ, ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਿੱਚ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਵਰਗਾ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਮਹਾ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਹੈ—
ਆਧਿਰਾਜ੍ਯਂ ਮਹਦ੍ਦੀਪ੍ਤਂ ਪ੍ਰਥਿਤਂ ਮਧੁਸੂਦਨ । ਆਹृਤਂ ਯੇਨ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਕੁਰੂਣਾਂ ਸਰ੍ਵਰਾਜਸੁ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰਾਜ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਕੁਰੁ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ, ਮਧੁਸੂਦਨ।
ਯਸ੍ਯ ਬਾਹੁਬਲਂ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਪਰ੍ਯੁਪਾਸਤੇ। ਸ ਸਰ੍ਵਰਥਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪਾਣ੍ਡਵਃ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵ ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਪਾਂਡਵ ਹੈ।
ਯਂ ਗਤ੍ਵਾऽਭਿਮੁਖਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਨ ਜੀਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚਿਦਾਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਯੋ ਜੇਤਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮਜੇਯੋ ਜਿष੍ਣੁਰਚ੍ਯੁਤ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਵੀ ਜਿੰਦਾ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਜੈਯ ਜੀਸ਼ਨੁ, ਅਚੁਤ—
ਯੋऽਪਾਸ਼੍ਰਯਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਦੇਵਾਨਾਮਿਵ ਵਾਸਵਃ । ਸ ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਾ ਸਖਾ ਚੈਵ ਕਥਮਦ੍ਯ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਵਾਸਵ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹੈ—ਉਹ ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਤੇ ਦੋਸਤ ਹੈ; ਦੱਸ, ਧਨੰਜਯ ਅੱਜ ਕਿਵੇਂ ਹੈ?
ਦਯਾਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਹ੍ਰੀਨਿषੇਵੋ ਮਹਾਸ੍ਰਵਿਤ੍ । ਮृਦੁਸ਼੍ਚ ਸੁਕੁਮਾਰਸ਼੍ਚ ਧਾਰ੍ਮਿਕਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ ਮੇ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ, ਲਾਜ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ, ਵੱਡੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵਾਲਾ, ਨਰਮ ਤੇ ਸੁਕਮਾਰ, ਧਰਮਕ ਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ—
ਸਹਦੇਵੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਸ਼ੂਰਃ ਸਮਿਤਿਸ਼ੋਭਨਃ । ਭ੍ਰਾਤृਣਾਂ ਕृष੍ਣ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषੁਰ੍ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕੁਸ਼ਲੋ ਯੁਵਾ
ਸਹਦੇਵ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਸ਼ੂਰਾ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ, ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਨੌਜਵਾਨ—
ਸਦੈਵ ਸਹਦੇਵਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤਰੋ ਮਧੁਸੂਦਨ । ਵृਤ੍ਤਂ ਕਲ੍ਯਾਣਵृਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪੂਜਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਮਧੁਸੂਦਨ, ਸਹਦੇਵ ਦੇ ਭਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੋਪਚਾਯਿਨਂ ਵੀਰਂ ਸਹਦੇਵਂ ਯੁਧਾਂ ਪਤਿਮ੍। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषੁਂ ਮਮ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੇ
ਵਾਰਸ਼ਨੇ, ਮੈਨੂੰ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਹਦੇਵ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਬਹਾਦਰ ਹੈ, ਜੰਗਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੇਵਕ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਦਾ ਚੌਕਸ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਕੁਮਾਰੋ ਯੁਵਾ ਸ਼ੂਰੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਭ੍ਰਾਤॄਣਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਿਯਃ ਪ੍ਰਾਣੋ ਬਹਿਸ਼੍ਚਰਃ
ਇਹ ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਰਮ, ਨੌਜਵਾਨ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਸਭ ਲਈ ਖੁੱਲਾ ਹੈ।
ਚਿਤ੍ਰਯੋਧੀ ਚ ਨਕੁਲੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਸ ਕੁਸ਼ਲੀ ਕृष੍ਣ ਵਤ੍ਸੋ ਮਮ ਸੁਖੈਧਿਤਃ
ਨਕੁਲ, ਜੋ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ—ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਖੀ ਤੇ ਚੰਗਾ ਹੈ ਕਿ ਨਹੀਂ।
ਸੁਖੋਚਿਤਮਦੁਃਖਾਰ੍ਹਂ ਸੁਕੁਮਾਰਂ ਮਹਾਰਥਮ੍ । ਅਪਿ ਜਾਤੁ ਮਹਾਬਾਹੋ ਪਸ਼੍ਯੇਯਂ ਨਕੁਲਂ ਪੁਨਃ
ਨਕੁਲ, ਜੋ ਸਦਾ ਆਰਾਮ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੇ ਲਾਇਕ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਨਰਮ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ—ਹੇ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ, ਕੀ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕਦੇ ਵੇਖ ਸਕਾਂਗਾ?
ਪਕ੍ਸ਼੍ਮਸਂਪਾਤਜੇ ਕਾਲੇ ਨਕੁਲੇਨ ਵਿਨਾਕृਤਾ । ਨ ਲਭਾਮਿ ਧृਤਿਂ ਵੀਰ ਸਾऽਦ੍ਯ ਜੀਵਾਮਿ ਪਸ਼੍ਯ ਮਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਉੱਡਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਕੁਲ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਹੇ ਬਹਾਦਰ; ਪਰ ਵੇਖੋ, ਅੱਜ ਵੀ ਮੈਂ ਜੀਵਾਂ।
ਸਰ੍ਵੈਃ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਿਯਤਰਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਮੇ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਕੁਲੀਨਾ ਰੂਪਸਂਪਨ੍ਨਾ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮੁਦਿਤਾ ਗੁਣੈਃ
ਜਨਾਰਦਨ, ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ; ਉਹ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਹਰ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰਲੋਕਾਤ੍ਪਤਿਲੋਕਂ ਵृਣ੍ਵਾਨਾ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨੀ। ਪ੍ਰਿਯਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਨੁਰੁਧ੍ਯਤੇ
ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਨੇ ਪਤੀ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚੁਣਿਆ; ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਲਈ।
ਮਹਾਭਿਜਨਸਂਪਨ੍ਨਾ ਸਰ੍ਵਕਾਮੈਃ ਸੁਪੂਜਿਤਾ। ਈਸ਼੍ਵਰੀ ਸਰ੍ਵਕਲ੍ਯਾਣੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਕਥਮਚ੍ਯੁਤ
ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਜੋ ਉੱਚ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਹੈ, ਹਰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਈ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਿੱਚ ਸੁਭਾਗੀ ਤੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ—ਹੇ ਅਚੂਤ, ਉਹ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਆਈ?
ਪਤਿਭਿਃ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਸ਼ੂਰੈਰਗ੍ਨਿਕਲ੍ਪੈਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਭਿਃ । ਉਪਪਨ੍ਨਾ ਮਹੇष੍ਵਾਸੈਰ੍ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੁਃਖਭਾਗਿਨੀ
ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਪੰਜ ਬਹਾਦਰ ਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹਨ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ, ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ—ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਸਾਂਝੀਦਾਰ ਬਣੀ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਮਿਦਂ ਵਰ੍षਂ ਯਨ੍ਨਾਪਸ਼੍ਯਮਰਿਨ੍ਦਮ । ਪੁਤ੍ਰਾਦਿਭਿਃ ਪਰਿਦ੍ਯੂਨਾਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨੀਮ੍
ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਚੌਦਵਾਂ ਸਾਲ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੱਚੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਵੰਞੀ ਹੋਈ।
ਨ ਨੂਨਂ ਕਰ੍ਮਭਿਃ ਪੁਣ੍ਯੈਰਸ਼੍ਰੁਤੇ ਪੁਰੁषਃ ਸੁਖਮ੍ । ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਚੇਤ੍ਤਥਾਵृਤ੍ਤਾ ਨਾਸ਼੍ਰੁਤੇ ਸੁਖਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਸਿਰਫ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਜੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਇੰਝ ਕਰਕੇ ਵੀ, ਅਟੱਲ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕੀ।
ਨ ਪ੍ਰਿਯੋ ਮਮ ਕृष੍ਣਾਯਾ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰ੍ਨ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ । ਭੀਮਸੇਨੋ ਯਮੌ ਵਾਪਿ ਯਦਪਸ਼੍ਯਂ ਸਭਾਗਤਾਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਲਈ ਨਾ ਅਰਜੁਨ, ਨਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਨਾ ਭੀਮਸੇਨ, ਨਾ ਜੁੜਵਾਂ ਭਰਾਵਾਂ—ਕੋਈ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਵੱਧ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।
ਨ ਮੇ ਦੁਃਖਤਰਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਭੂਤਪੂਰ੍ਵਂ ਤਤੋऽਧਿਕਮ੍ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਧਰ੍ਮਿਣੀਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਯਚ੍ਛ੍ਵਸ਼ੁਰਾਣਾਂ ਸਮੀਪਗਾਮ੍
ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁਖਦਾਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ: ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਜੋ ਪਤਨੀ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸਸਰਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆਈ ਗਈ।
ਆਨਾਯਿਤਾਮਨਾਰ੍ਯੇਣ ਕ੍ਰੋਧਲੋਭਾਨੁਵਰ੍ਤਿਨਾ । ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰੈਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਕੁਰਵ ਏਕਵਸ੍ਤ੍ਰਾਂ ਸਭਾਗਤਾਮ੍
ਅਨਾਚਾਰੀ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਲਾਲਚ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਸੀ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਇਆ; ਸਾਰੇ ਕੁਰੁ, ਇੱਕ ਹੀ ਕਪੜੇ ਵਿੱਚ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਰਹੇ।