ਪੁਣ੍ਯਾਹਘੋषਮਿਸ਼੍ਰੇਣ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ । ਵਸ੍ਤ੍ਰੈ ਰਤ੍ਨੈਰਲਙ੍ਕਾਰੈਃ ਪੂਜਯਨ੍ਤੋ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕਪੜੇ, ਰਤਨ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਮਙ੍ਗਲਯੁਕ੍ਤਾਭਿਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਅਰ੍ਚਿਤੈਰਰ੍ਚਨਾਰ੍ਹੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤੁਵਦ੍ਭਿਰਭਿਨਨ੍ਦਿਤਾਃ
ਵੱਡੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦੀ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਵਾਹ-ਵਾਹ ਪਾਉਂਦੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਗ੍ਨੇष੍ਵਬੋਧ੍ਯਨ੍ਤ ਰਾਙ੍ਖਵਾਜਿਨਸ਼ਾਯਿਨਃ । ਕ੍ਰੂਰਂ ਚ ਨਿਨਦਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਵਾਪਦਾਨਾਂ ਮਹਾਵਨੇ
ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਂ ਅਤੇ ਯਜਨ ਅੱਗ ਦੇ ਕੋਲ, ਨਰਮ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਪਏ ਹੋਏ ਜਾਗਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਕਰੜੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦੇ।
ਨ ਸ੍ਮੋਪਯਾਨ੍ਤਿ ਨਿਦ੍ਰਾਂ ਤੇ ਨਤਦਰ੍ਹਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਭੇਰੀਮृਦਙ੍ਗਨਿਨਦੈਃ ਸ਼ਙ੍ਖਵੈਣਵਨਿਸ੍ਵਨੈਃ
ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਇਸ ਤਕਲੀਫ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਉਹ ਹੁਣ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ, ਡੁੰਦੁਭੀ, ਭੇਰੀ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਗੀਤਨਿਨਾਦੈਸ਼੍ਚ ਮਧੁਰੈਰ੍ਮਧੁਸੂਦਨ ।। ਵਨ੍ਦਿਮਾਗਧਸੂਤੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤੁਵਦ੍ਭਿਰ੍ਬੋਧਿਤਾਃ ਕਥਮ੍
ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤ ਅਤੇ ਵੰਦੀਆਂ, ਮਾਗਧਾਂ ਤੇ ਸੁਤਾਂ ਦੀ ਵਾਹ-ਵਾਹ ਨਾਲ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਸਹਿ ਰਹੇ ਹਨ?
ਮਹਾਵਨੇष੍ਵਬੋਧ੍ਯਨ੍ਤ ਸ਼੍ਵਾਪਦਾਨਾਂ ਰੁਤੇਨ ਚ । ਹ੍ਰੀਮਾਤ੍ਸਤ੍ਯਧृਤਿਰ੍ਦਾਨ੍ਤੋ ਭੂਤਾਨਾਮਨੁਕਮ੍ਪਿਤਾ
ਹੁਣ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਜਾਗਦੇ ਹਨ; ਸੱਚ ਤੇ ਧੀਰਜ ਵਿਚ ਟਿਕੇ, ਸੰਯਮੀ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਤੇ ਦਇਆਵਾਨ।
ਕਾਮਦ੍ਵੇषੌ ਵਸ਼ੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਤਾਂ ਵਰ੍ਤ੍ਮਾਨੁਵਰ੍ਤਤੇ । ਅਮ੍ਬਰੀषਸ੍ਯ ਮਾਨ੍ਧਾਤੁਰ੍ਯਯਾਤੇਰ੍ਨਹੁषਸ੍ਯ ਚ
ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਬਰੀਸ਼, ਮਾਂਧਾਤਾ, ਯਯਾਤੀ ਤੇ ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਕੀਤਾ।
ਭਰਤਸ੍ਯ ਦਿਲੀਪਸ੍ਯ ਸ਼ਿਬੇਰੌਸ਼ੀਨਰਸ੍ਯ ਚ। ਰਾਜਰ੍षੀਣਾਂ ਪੁਰਾਣਾਨਾਂ ਧੁਰਂ ਧਤ੍ਤੇ ਦੁਰੁਦ੍ਵਹਾਮ੍
ਭਰਤਾ, ਦਿਲੀਪ, ਸ਼ਿਬੀ ਤੇ ਉਸ਼ੀਨਰ, ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਜਰਸ਼ੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਭਾਰੀ ਫਰਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਪੂਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸ਼ੀਲਵृਤ੍ਤੋਪਸਂਪਨ੍ਨੋਃ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸਤ੍ਯਸਙ੍ਗਰਃ । ਰਾਜਾ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤਸ੍ਤ੍ਰੌਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯਾਪਿ ਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਜਿਸ ਰਾਜਾ ਦੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦਾ ਤੇ ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਹਨ—ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਰਾਜ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਜਾਮ੍ਬੂਨਦਪ੍ਰਭਃ । ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕੁਰੁषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਧਰ੍ਮਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤਵृਤ੍ਤਤਃ । ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ੋ ਦੀਰ੍ਘਭੁਜਃ ਕਥਂ ਕृष੍ਣ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੂ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸਾਫ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਉਹ ਕੁਰੁਆਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਸੁਹਣਾ ਤੇ ਲੰਬੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ—ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਕਿਵੇਂ ਹੈ?
ਯਃ ਸ ਨਾਗਾਯੁਤਪ੍ਰਾਣੋ ਵਾਤਰਂਹਾ ਮਹਾਬਲਃ । ਸਾਮਰ੍षਃ ਪਾਣ੍ਡਵੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਿਯੋ ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਂਕਰਃ
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੋਸ਼ੀਲਾ, ਪਾਂਡਵ ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—
ਕੀਚਕਸ੍ਯ ਤੁ ਸਜ੍ਞਾਤੇਰ੍ਯੋ ਹਨ੍ਤਾ ਮਧੁਸੂਦਨ । ਸ਼ੂਰਃ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾਨਾਂ ਚ ਹਿਡਿਮ੍ਬਸ੍ਯ ਬਕਸ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਕੀਚਕ, ਆਪਣੇ ਸਬੰਧੀ, ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਮਧੁਸੂਦਨ, ਜੋ ਹੀਡਿੰਬ ਤੇ ਬਕਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਵਧੀਆ ਸ਼ੂਰਾ ਹੈ—
ਪਰਾਕ੍ਰਮੇ ਸ਼ਕ੍ਰਸਮੋ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਸਮੋ ਬਲੇ। ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸਮਃ ਕ੍ਰੋਧੇ ਭੀਮਃ ਪ੍ਰਹਰਤਾਂ ਵਰਃ
ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਜਿਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਹਵਾ ਦੇ ਜਿਹੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਜਿਹੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ, ਭੀਮ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਵੱਜਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੋਧਂ ਬਲਮਮਰ੍षਂ ਚ ਯੋ ਨਿਧਾਯ ਪਰਂਤਪਃ । ਜਿਤਾਤ੍ਮਾ ਪਾਣ੍ਡਵੋऽਮਰ੍षੀ ਭ੍ਰਾਤੁਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਸ਼ਾਸਨੇ
ਉਹ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤੇਜੋਰਾਸ਼ਿਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵਰਿष੍ਠਮਭਿਤੌਜਸਮ੍ । ਭੀਮਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨਾਪਿ ਭੀਮਸੇਨਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਉਹ ਭੀਮ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਜੋਸ਼ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਜਨਾਰਦਨ, ਉਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਤਂ ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਕਥਮਦ੍ਯ ਵृਕੋਦਰਃ । ਆਸ੍ਤੇ ਪਰਿਘਬਾਹੁਃ ਸ ਮਧ੍ਯਮਃ ਪਾਣ੍ਡਵੋ ਬਲੀ
ਵਾਰਸ਼ਨੇ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਉਹ ਮਧਯ ਪਾਂਡਵ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਲੰਬੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅੱਜ ਕਿਵੇਂ ਹੈ?
ਅਰ੍ਜੁਨੇਨਾਰ੍ਜੁਨੋ ਯਃ ਸ ਕृष੍ਣ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਿਣਾ । ਦ੍ਵਿਬਾਹੁਃ ਸ੍ਪਰ੍ਧਤੇ ਨਿਤ੍ਯਮਤੀਤੇਨਾਪਿ ਕੇਸ਼ਵ
ਜੋ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਰਜੁਨ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਹਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਹੱਦਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ਯੇਕੇਨ ਵੇਗੇਨ ਪਞ੍ਚਬਾਣਸ਼ਤਾਨਿ ਯਃ । ਇष੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੇ ਸਦृਸ਼ੋ ਰਾਜ੍ਞਃ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਜੋ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜੇ ਤੀਰ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਾਂਡਵ ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ—
ਤੇਜਸਾऽऽਦਿਤ੍ਯਸਦृਸ਼ੋ ਮਹਰ੍षਿਸਦृਸ਼ੋ ਦਮੇ। ਕ੍ਸ਼ਮਯਾ ਪृਥਿਵੀਤੁਲ੍ਯੋ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸਮਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਜੋ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ, ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਿੱਚ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਵਰਗਾ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਮਹਾ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਹੈ—
ਆਧਿਰਾਜ੍ਯਂ ਮਹਦ੍ਦੀਪ੍ਤਂ ਪ੍ਰਥਿਤਂ ਮਧੁਸੂਦਨ । ਆਹृਤਂ ਯੇਨ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਕੁਰੂਣਾਂ ਸਰ੍ਵਰਾਜਸੁ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰਾਜ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਕੁਰੁ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ, ਮਧੁਸੂਦਨ।
ਯਸ੍ਯ ਬਾਹੁਬਲਂ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਪਰ੍ਯੁਪਾਸਤੇ। ਸ ਸਰ੍ਵਰਥਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪਾਣ੍ਡਵਃ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵ ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਪਾਂਡਵ ਹੈ।
ਯਂ ਗਤ੍ਵਾऽਭਿਮੁਖਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਨ ਜੀਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚਿਦਾਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਯੋ ਜੇਤਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮਜੇਯੋ ਜਿष੍ਣੁਰਚ੍ਯੁਤ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਵੀ ਜਿੰਦਾ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਜੈਯ ਜੀਸ਼ਨੁ, ਅਚੁਤ—
ਯੋऽਪਾਸ਼੍ਰਯਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਦੇਵਾਨਾਮਿਵ ਵਾਸਵਃ । ਸ ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਾ ਸਖਾ ਚੈਵ ਕਥਮਦ੍ਯ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਵਾਸਵ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹੈ—ਉਹ ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਤੇ ਦੋਸਤ ਹੈ; ਦੱਸ, ਧਨੰਜਯ ਅੱਜ ਕਿਵੇਂ ਹੈ?
ਦਯਾਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਹ੍ਰੀਨਿषੇਵੋ ਮਹਾਸ੍ਰਵਿਤ੍ । ਮृਦੁਸ਼੍ਚ ਸੁਕੁਮਾਰਸ਼੍ਚ ਧਾਰ੍ਮਿਕਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ ਮੇ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ, ਲਾਜ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ, ਵੱਡੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵਾਲਾ, ਨਰਮ ਤੇ ਸੁਕਮਾਰ, ਧਰਮਕ ਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ—
ਸਹਦੇਵੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਸ਼ੂਰਃ ਸਮਿਤਿਸ਼ੋਭਨਃ । ਭ੍ਰਾਤृਣਾਂ ਕृष੍ਣ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषੁਰ੍ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕੁਸ਼ਲੋ ਯੁਵਾ
ਸਹਦੇਵ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਸ਼ੂਰਾ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ, ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਨੌਜਵਾਨ—
ਸਦੈਵ ਸਹਦੇਵਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤਰੋ ਮਧੁਸੂਦਨ । ਵृਤ੍ਤਂ ਕਲ੍ਯਾਣਵृਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪੂਜਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਮਧੁਸੂਦਨ, ਸਹਦੇਵ ਦੇ ਭਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੋਪਚਾਯਿਨਂ ਵੀਰਂ ਸਹਦੇਵਂ ਯੁਧਾਂ ਪਤਿਮ੍। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषੁਂ ਮਮ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੇ
ਵਾਰਸ਼ਨੇ, ਮੈਨੂੰ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਹਦੇਵ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਬਹਾਦਰ ਹੈ, ਜੰਗਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੇਵਕ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਦਾ ਚੌਕਸ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਕੁਮਾਰੋ ਯੁਵਾ ਸ਼ੂਰੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਭ੍ਰਾਤॄਣਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਿਯਃ ਪ੍ਰਾਣੋ ਬਹਿਸ਼੍ਚਰਃ
ਇਹ ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਰਮ, ਨੌਜਵਾਨ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਸਭ ਲਈ ਖੁੱਲਾ ਹੈ।
ਚਿਤ੍ਰਯੋਧੀ ਚ ਨਕੁਲੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਸ ਕੁਸ਼ਲੀ ਕृष੍ਣ ਵਤ੍ਸੋ ਮਮ ਸੁਖੈਧਿਤਃ
ਨਕੁਲ, ਜੋ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ—ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਖੀ ਤੇ ਚੰਗਾ ਹੈ ਕਿ ਨਹੀਂ।
ਸੁਖੋਚਿਤਮਦੁਃਖਾਰ੍ਹਂ ਸੁਕੁਮਾਰਂ ਮਹਾਰਥਮ੍ । ਅਪਿ ਜਾਤੁ ਮਹਾਬਾਹੋ ਪਸ਼੍ਯੇਯਂ ਨਕੁਲਂ ਪੁਨਃ
ਨਕੁਲ, ਜੋ ਸਦਾ ਆਰਾਮ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੇ ਲਾਇਕ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਨਰਮ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ—ਹੇ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ, ਕੀ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕਦੇ ਵੇਖ ਸਕਾਂਗਾ?