ਏਤਦ੍ਧਿ ਰੁਚਿਰਾਕਾਰੈਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ । ਸ਼ਿਵਂ ਚ ਰਮਣੀਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁ ਸੁਮਹਾਧਨਮ੍
ਇਹ ਘਰ ਵਧੀਆ ਮਹਿਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਹੈ, ਹਰ ਰੁੱਤ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮਸ੍ਮਿਨ੍ਗृਹੇ ਰਤ੍ਨਂ ਮਮ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯ ਚ। ਯਦ੍ਯਦਰ੍ਹਤਿ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਸ੍ਤਤ੍ਤਦ੍ਦੇਯਮਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਇਸ ਘਰ ਵਿਚ ਜੋ ਵੀ ਰਤਨ ਮੇਰੇ ਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਹਨ, ਵਾਰਸ਼ਨੇਯ ਜੋ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਸੰਦੇਹ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ।
ਰਾਜਨ੍ਬਹੁਮਤਸ਼੍ਚਾਸਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯਾਪਿ ਸਤ੍ਤਮਃ। ਸਂਭਾਵਿਤਸ਼੍ਚ ਲੋਕਸ੍ਯ ਸਂਮਤਸ਼੍ਚਾਸਿ ਭਾਰਤ
ਮਹਾਰਾਜ, ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈਂ; ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀਆਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈਂ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਮੇਵਂਗਤੇ ਬ੍ਰੂਯਾਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਵਯਸਿ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਵਾ ਸੁਪ੍ਰਤਰ੍ਕਾਦ੍ਵਾ ਸੁਸ੍ਥਿਰਃ ਸ੍ਥਵਿਰੋ ਹ੍ਯਸਿ
ਜਦ ਤੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈਂ—ਚਾਹੇ ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰ ਤੋਂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਤੋਂ—ਇਹ ਤੇਰੀ ਢੁਕਵੀਂ ਸੋਚ ਅਤੇ ਪੱਕੀ ਅਕਲ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।
ਲੇਖਾ ਸ਼ਸ਼ਿਨਿਭਾਃ ਸੂਰ੍ਯੇ ਮਹੋਰ੍ਮਿਰਿਵ ਸਾਗਰੇ। ਧਰ੍ਮਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਤਥਾ ਰਾਜਨ੍ਨਿਤਿ ਵ੍ਯਵਸਿਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਸੂਰਜ 'ਤੇ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ, ਤਿਵੇਂ ਲੋਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਧਰਮ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਰਾਜਾ।
ਸਦੈਵ ਭਾਵਿਤੋ ਲੋਕੋ ਗੁਣੌਘੈਸ੍ਤਵ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਗੁਣਾਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਣੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਤਸ੍ਵ ਸਬਾਨ੍ਧਵਃ
ਸਦਾ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਰਾਜਨ, ਬਹੁਤ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰ।
ਆਰ੍ਜਵਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਮਾ ਬਾਲ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਹੁ ਨੀਨਸ਼ਃ। ਰਾਜਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸੁਹृਦਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਪ੍ਰਿਯਾਨ੍
ਸਚਾਈ ਨੂੰ ਅਪਣਾ; ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਨੀਚ ਨਾ ਬਣ। ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪੋਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਆਰੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿਆਰ ਕਰ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਂ ਦਿਤ੍ਸਸਿ ਕृष੍ਣਾਯ ਰਾਜਨ੍ਨਤਿਥਯੇ ਬਹੁ । ਏਤਦਨ੍ਯਚ੍ਚ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਃ ਪृਥਿਵੀਮਪਿ ਚਾਰ੍ਹਤਿ
ਜੋ ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਰਾਜਾ, ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ, ਦਾਸ਼ਾਰਹ ਇਸ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ—even ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ।
ਨ ਤੁ ਤ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਵਾ ਪ੍ਰਿਯਕਾਰਣਾਤ੍। ਏਤਦ੍ਦਿਤ੍ਸਸਿ ਕृष੍ਣਾਯ ਸਤ੍ਯੇਨਾਤ੍ਮਾਨਮਾਲਭੇ
ਪਰ ਤੂੰ ਇਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਧਰਮ ਕਰਕੇ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਲਈ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਮਾਯੈषਾ ਸਤ੍ਯਮੇਵੈਤਚ੍ਛਦ੍ਮੈਤਦ੍ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ । ਜਾਨਾਮਿ ਤ੍ਵਨ੍ਮਤਂ ਰਾਜਨ੍ਗੂਢਂ ਬਾਹ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਇਹ ਕੋਈ ਠੱਗੀ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ; ਇਹ ਦਿਲੋਂ ਦਿਲ generosity ਨਹੀਂ, ਬਸ ਦਿਖਾਵਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਲੁਕਾਈ ਮਨਸ਼ਾ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬਾਹਰਲੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚ ਪਞ੍ਚੈਵ ਲਿਪ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਗ੍ਰਾਮਕਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਨृਪ । ਨ ਚ ਦਿਤ੍ਸਸਿ ਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤਚ੍ਛਮਂ ਨ ਕਰਿष੍ਯਸਿ
ਪਾਂਡਵ, ਰਾਜਾ, ਸਿਰਫ਼ ਪੰਜ ਪੰਜ ਪਿੰਡ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਤੂੰ ਉਹ ਵੀ ਦੇਣ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ; ਤੂੰ ਸੁਲਹ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਅਰ੍ਥੇਨ ਤੁ ਮਹਾਬਾਹੁਂ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਂ ਤ੍ਵਂ ਜਿਹੀਰ੍षਸਿ । ਅਨੇਨ ਚਾਪ੍ਯੁਪਾਯੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵੇਭ੍ਯੋ ਵਿਭੇਤ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਵਾਰਸ਼ਨੇਯ ਨੂੰ ਧਨ ਦੇ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਨ ਚ ਵਿਤ੍ਤੇਨ ਸ਼ਕ੍ਯੋऽਸੌ ਨੋਦ੍ਯਮੇਨ ਨ ਗਰ੍ਹਯਾ। ਅਨ੍ਯੋ ਧਨਞ੍ਜਯਾਤ੍ਕਰ੍ਤੁਮੇਤਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਪਰ ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਧਨ ਨਾਲ, ਨਾ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਨਾ ਨਿੰਦਿਆ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਇਹ ਕੰਮ ਧਨੰਜਯ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ—ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਵੇਦ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵੇਦਾਸ੍ਯ ਦृਢਭਕ੍ਤਿਤਾਮ੍। ਅਤ੍ਯਾਜ੍ਯਮਸ੍ਯ ਜਾਨਾਮਿ ਪ੍ਰਾਣੈਸ੍ਤੁਲ੍ਯਂ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍
ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੱਕੀ ਭਗਤੀ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ; ਧਨੰਜਯ ਉਸ ਲਈ ਜਾਨ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਅਨ੍ਯਤ੍ਕੁਮ੍ਭਾਦਪਾਂਪੂਰ੍ਣਾਦਨ੍ਯਤ੍ਪਾਦਾਵਸੇਚਨਾਤ੍। ਅਨ੍ਯਤ੍ਕੁਸ਼ਲਸਂਪ੍ਰਸ਼੍ਨਾਨ੍ਨੈਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਜਨਾਰਦਨ ਪੂਰੇ ਘੜੇ ਦੀ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਵਾਲੀ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਸਿਰਫ਼ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਣ ਨੂੰ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਮਾਤਿਥ੍ਯਂ ਮਾਨਾਰ੍ਹਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਤਦਸ੍ਮੈ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਰਾਜਨ੍ਮਾਨਾਰ੍ਹੋऽਸੌ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਜੋ ਆਦਰ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਦਾਰੀ ਇਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਆਦਰਯੋਗ ਮਹਿਮਾਨ ਲਈ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਰਾਜਾ, ਜਨਾਰਦਨ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ।
ਆਸ਼ਂਸਮਾਨਃ ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਕੁਰੂਨਭ੍ਯੇਤਿ ਕੇਸ਼ਵਃ । ਯੇਨੈਵ ਰਾਜਨ੍ਨਰ੍ਥੇਨ ਤਦੇਵਾਸ੍ਮਾ ਉਪਾਕੁਰੁ
ਕੇਸ਼ਵ ਕੁਲ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਆਸ ਲੈ ਕੇ ਕੁਰੂਆਂ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਜਿਸ ਮਕਸਦ ਲਈ ਆਇਆ, ਉਹੀ ਸਾਡੀ ਵਾਸਤੇ ਪੂਰਾ ਕਰੋ।
ਸ਼ਮਮਿਚ੍ਛਤਿ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਸ੍ਤਵ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯ ਚ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਦਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਕੁਰੁ
ਦਾਸਾਰ੍ਹਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨੋ।
ਪਿਤਾऽਸਿ ਰਾਜਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਵृਦ੍ਧਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਿਸ਼ਵਃ ਪਰੇ। ਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਪਿਤृਵਤ੍ਤੇषੁ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਤੇ ਹਿ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਪਿਤਾ ਹੋ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੇ ਹੋ, ਹੋਰ ਬੱਚੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਦਾਹ ਵਿਦੁਰਃ ਕृष੍ਣੇ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਸਤ੍ਯਮਚ੍ਯੁਤੇ। ਅਨੁਰਕ੍ਤੋ ਹ੍ਯਸਂਹਾਰ੍ਯਃ ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸਭ ਅਚੂਤ ਲਈ ਸੱਚ ਹੈ। ਜਨਾਰਦਨ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਗਨ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ।
ਯਤ੍ਤਤ੍ਸਤ੍ਕਾਰਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਦੇਯਂ ਵਸੁ ਜਨਾਰ੍ਦਨੇ । ਅਨੇਕਰੂਪਂ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨ ਤਦ੍ਦੇਯਂ ਕਦਾਚਨ
ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਜੋ ਸਤਿਕਾਰ, ਇਜ਼ਤ ਅਤੇ ਤੋਹਫੇ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਰੋਕਣੇ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੇ।
ਦੇਸ਼ਃ ਕਾਲਸ੍ਤਥਾऽਯੁਕ੍ਤੋ ਨ ਹਿ ਨਾਰ੍ਹਤਿ ਕੇਸ਼ਵਃ । ਮਂਸ੍ਯਤ੍ਯਧੋਕ੍ਸ਼ਜੋ ਰਾਜਨ੍ਭਯਾਦਰ੍ਚਤਿ ਮਾਮਿਤਿ
ਜੇ ਥਾਂ ਜਾਂ ਸਮਾਂ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਫਿਰ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਹੈ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਅਧੋਕਸ਼ਜ ਸੋਚ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ 'ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਕਰਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਅਵਮਾਨਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਨ ਤਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਬੁਧਃ ਕਾਰ੍ਯਮਿਤਿ ਮੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾ ਮਤਿਃ
ਜਿੱਥੇ ਕਿਸੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਨੂੰ ਅਪਮਾਨ ਮਿਲੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਉਥੇ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਐਸਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਹ ਮੇਰੀ ਪੱਕੀ ਸੋਚ ਹੈ।
ਸ ਹਿ ਪੂਜ੍ਯਤਮੋ ਲੋਕੇ ਕृष੍ਣਃ ਪृਥੁਲਲੋਚਨਃ । ਤ੍ਰਯਾਣਾਮਪਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਵਿਦਿਤਂ ਮਮ ਸਰ੍ਵਥਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚੌੜੀਆਂ ਹਨ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹੈ।
ਨ ਤੁ ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਦੇਯਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਥਾ ਕਾਰ੍ਯਗਤਿਃ ਪ੍ਰਭੋ । ਵਿਗ੍ਰਹਃ ਸਮੁਪਾਰਬ੍ਧੋ ਨ ਹਿ ਸ਼ਾਮ੍ਯਤ੍ਯਵਿਗ੍ਰਹਾਤ੍
ਪਰ ਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਐਸਾ ਹੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤਾਂ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇਹ ਰੁਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਃ ਕੁਰੁਪਿਤਾਮਹਃ। ਵੈਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਂ ਰਾਜਾਨਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ, ਵੈਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਸਤ੍ਕृਤੋऽਸਤ੍ਕृਤੋ ਵਾऽਪਿ ਨ ਕ੍ਰੁਧ੍ਯੇਤ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । `ਨਾਵਮਂਸ੍ਯਤ੍ਯਵਜ੍ਞਾਤॄਨਵਜ੍ਞਾਤੋऽਪਿ ਕੇਸ਼ਵਃ।' ਨਾਲਮੇਨਮਵਜ੍ਞਾਤੁਂ ਨਾਵਜ੍ਞੇਯੋ ਹਿ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਚਾਹੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲੇ ਜਾਂ ਅਪਮਾਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਅਪਮਾਨ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਅਪਮਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ। ਉਹ ਘੱਟ ਸਮਝਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੱਟ ਸਮਝਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਯਤ੍ਤੁ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਮਨਸਾ ਕਾਰ੍ਯਤਾਂ ਗਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵੋਪਾਯੈਰ੍ਨ ਤਚ੍ਛਕ੍ਯਂ ਕੇਨਚਿਤ੍ਕਰ੍ਤੁਮਨ੍ਯਥਾ
ਮਹਾਬਲੀ, ਜੋ ਕੰਮ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਕਿਸੇ ਵਲੋਂ ਵੀ, ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਸ ਯਦ੍ਬ੍ਰੂਯਾਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਸ੍ਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਮਵਿਸ਼ਙ੍ਕਯਾ । ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਤੀਰ੍ਥੇਨ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਸਂਸ਼ਾਭ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ
ਮਹਾਬਲੀ ਜੋ ਕੁਝ ਕਹੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਗੱਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚਾਏ।
ਧਰ੍ਮ੍ਯਮਰ੍ਥ੍ਯਂ ਚ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਧ੍ਰੁਵਂ ਵਕ੍ਤਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਾਚ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਿਯਾ ਵਾਚੋ ਭਵਤਾ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ ਸਹ
ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਹੈ, ਪੱਕਾ ਧਰਮ ਅਤੇ ਲਾਭ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੇਗਾ। ਉਸ ਨੂੰ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਗੱਲ ਕਰੋ।