ਅਜਿਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚੀਨਦੇਸ਼ੋਦ੍ਭਵਾਨਿ ਚ। ਤਾਨ੍ਯਪ੍ਯਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯਾਵਦਰ੍ਹਤਿ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚੀਨ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਆਏ, ਜਿੰਨੇ ਮਾਂਗੇ ਉਤਨੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚਰਮ ਦੇ ਕੰਬਲ ਵੀ ਦਿਆਂਗਾ, ਜਿੰਨਾ ਕੇਸ਼ਵ ਚਾਹੇ।
ਦਿਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਚ ਭਾਤ੍ਯੇष ਸੁਤੇਜਾ ਵਿਮਲੋ ਮਣਿਃ । ਤਮਪ੍ਯਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤਮਰ੍ਹਤਿ ਹਿ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਨਿਰਮਲ ਮਣੀ ਵੀ ਦਿਆਂਗਾ, ਜੋ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਚਮਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੇਸ਼ਵ ਉਸ ਦਾ ਯੋਗ ਹੈ।
ਏਕੇਨਾਭਿਪਤਤ੍ਯਹ੍ਨਾ ਯੋਜਨਾਨਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ । ਯਾਨਮਸ਼੍ਵਤਰੀਯੁਕ੍ਤਂ ਦਾਸ੍ਯੇ ਤਸ੍ਮੈ ਤਦਪ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜੋਕੇ ਵਾਹਨ ਵੀ ਦਿਆਂਗਾ, ਜੋ ਖਚਰਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਚੌਦਾਂ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਨ੍ਤਿ ਵਾਹਨਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਯਾਵਨ੍ਤਃ ਪੁਰੁषਾਸ਼੍ਚ ਤੇ । ਤਤੋष੍ਟਗੁਣਮਪ੍ਯਸ੍ਮੈ ਭੋਜ੍ਯਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਸਦਾ
ਉਸ ਕੋਲ ਜਿੰਨੇ ਵਾਹਨ ਤੇ ਜਿੰਨੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਅੱਠ ਗੁਣਾ ਖਾਣਾ ਦਿਆਂਗਾ।
ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਦृਤੇ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਂ ਰਥੈਰ੍ਮृष੍ਟੈਃ ਸ੍ਵਲਙ੍ਕृਤਾਃ
ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੌਤਰ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਦਾਸ਼ਾਰਹ ਦੀ ਸੁਆਗਤ ਕਰਨ ਜਾਵਣਗੇ।
ਸ੍ਵਲਙ੍ਕृਤਾਸ਼੍ਚ ਕਲ੍ਯਾਣ੍ਯਃ ਪਾਦੈਰੇਵ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਵਾਰਮੁਖ੍ਯਾ ਮਹਾਭਾਗਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕੇਸ਼ਵਮ੍
ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਵਧੀਆ ਸਜੀਆਂ, ਵਧੀਆ ਵਾਰਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 'ਚ ਪੈਦਲ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਸੁਆਗਤ ਕਰਨ ਜਾਵਣਗੀਆਂ।
ਨਗਰਾਦਪਿ ਯਾਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਦ੍ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਕਲ੍ਯਾਣ੍ਯਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਨਾਵृਤਾਃ
ਨਗਰ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਕੁਨਵਾਰੀਆਂ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਜਾਵਣਗੀਆਂ, ਉਹ ਵੀ ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਬਿਨਾ ਘੁੰਘਟ ਦੇ ਜਾਵਣਗੀਆਂ।
ਸਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਰੁषਬਾਲਂ ਚ ਨਗਰਂ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍ । ਉਦੀਕ੍ਸ਼ਤਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਭਾਨੁਮਨ੍ਤਮਿਵ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਸਾਰੀ ਨਗਰੀ, ਔਰਤਾਂ, ਮਰਦ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਐਸਾ ਵੇਖੇਗੀ ਜਿਵੇਂ ਲੋਕ ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਧ੍ਵਜਪਤਾਕਾਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਿਯਨ੍ਤਾਂ ਸਰ੍ਵਤੋ ਦਿਸ਼ਃ। ਜਲਾਵਸਿਕ੍ਤੋ ਵਿਰਜਾਃ ਪਨ੍ਥਾਸ੍ਤਸ੍ਯੇਤਿ ਚਾਨ੍ਵਸ਼ਾਤ੍
ਸਭ ਪਾਸੇ ਵੱਡੇ ਝੰਡੇ ਤੇ ਪਤਾਕਾਵਾਂ ਲਹਿਰਾਏ ਜਾਣ। ਉਸ ਦੀ ਆਉਣ ਲਈ ਸੜਕਾਂ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕ ਕੇ ਧੂੜ ਸਾਫ਼ ਕਰੀ ਜਾਵੇ—ਇਹ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਯ ਚ ਗृਹਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਗृਹਾਦ੍ਵਰਮ੍ । ਤਦਦ੍ਯ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਸੁਸਂਮृष੍ਟਮਲਙ੍ਕृਤਮ੍
ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਘਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਉਹ ਘਰ ਅੱਜ ਹੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਸੋਹਣਾ ਸਜਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਏਤਦ੍ਧਿ ਰੁਚਿਰਾਕਾਰੈਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ । ਸ਼ਿਵਂ ਚ ਰਮਣੀਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁ ਸੁਮਹਾਧਨਮ੍
ਇਹ ਘਰ ਵਧੀਆ ਮਹਿਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਹੈ, ਹਰ ਰੁੱਤ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮਸ੍ਮਿਨ੍ਗृਹੇ ਰਤ੍ਨਂ ਮਮ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯ ਚ। ਯਦ੍ਯਦਰ੍ਹਤਿ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਸ੍ਤਤ੍ਤਦ੍ਦੇਯਮਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਇਸ ਘਰ ਵਿਚ ਜੋ ਵੀ ਰਤਨ ਮੇਰੇ ਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਹਨ, ਵਾਰਸ਼ਨੇਯ ਜੋ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਸੰਦੇਹ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ।
ਰਾਜਨ੍ਬਹੁਮਤਸ਼੍ਚਾਸਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯਾਪਿ ਸਤ੍ਤਮਃ। ਸਂਭਾਵਿਤਸ਼੍ਚ ਲੋਕਸ੍ਯ ਸਂਮਤਸ਼੍ਚਾਸਿ ਭਾਰਤ
ਮਹਾਰਾਜ, ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈਂ; ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀਆਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈਂ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਮੇਵਂਗਤੇ ਬ੍ਰੂਯਾਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਵਯਸਿ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਵਾ ਸੁਪ੍ਰਤਰ੍ਕਾਦ੍ਵਾ ਸੁਸ੍ਥਿਰਃ ਸ੍ਥਵਿਰੋ ਹ੍ਯਸਿ
ਜਦ ਤੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈਂ—ਚਾਹੇ ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰ ਤੋਂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਤੋਂ—ਇਹ ਤੇਰੀ ਢੁਕਵੀਂ ਸੋਚ ਅਤੇ ਪੱਕੀ ਅਕਲ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।
ਲੇਖਾ ਸ਼ਸ਼ਿਨਿਭਾਃ ਸੂਰ੍ਯੇ ਮਹੋਰ੍ਮਿਰਿਵ ਸਾਗਰੇ। ਧਰ੍ਮਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਤਥਾ ਰਾਜਨ੍ਨਿਤਿ ਵ੍ਯਵਸਿਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਸੂਰਜ 'ਤੇ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ, ਤਿਵੇਂ ਲੋਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਧਰਮ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਰਾਜਾ।
ਸਦੈਵ ਭਾਵਿਤੋ ਲੋਕੋ ਗੁਣੌਘੈਸ੍ਤਵ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਗੁਣਾਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਣੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਤਸ੍ਵ ਸਬਾਨ੍ਧਵਃ
ਸਦਾ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਰਾਜਨ, ਬਹੁਤ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰ।
ਆਰ੍ਜਵਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਮਾ ਬਾਲ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਹੁ ਨੀਨਸ਼ਃ। ਰਾਜਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸੁਹृਦਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਪ੍ਰਿਯਾਨ੍
ਸਚਾਈ ਨੂੰ ਅਪਣਾ; ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਨੀਚ ਨਾ ਬਣ। ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪੋਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਆਰੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿਆਰ ਕਰ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਂ ਦਿਤ੍ਸਸਿ ਕृष੍ਣਾਯ ਰਾਜਨ੍ਨਤਿਥਯੇ ਬਹੁ । ਏਤਦਨ੍ਯਚ੍ਚ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਃ ਪृਥਿਵੀਮਪਿ ਚਾਰ੍ਹਤਿ
ਜੋ ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਰਾਜਾ, ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ, ਦਾਸ਼ਾਰਹ ਇਸ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ—even ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ।
ਨ ਤੁ ਤ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਵਾ ਪ੍ਰਿਯਕਾਰਣਾਤ੍। ਏਤਦ੍ਦਿਤ੍ਸਸਿ ਕृष੍ਣਾਯ ਸਤ੍ਯੇਨਾਤ੍ਮਾਨਮਾਲਭੇ
ਪਰ ਤੂੰ ਇਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਧਰਮ ਕਰਕੇ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਲਈ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਮਾਯੈषਾ ਸਤ੍ਯਮੇਵੈਤਚ੍ਛਦ੍ਮੈਤਦ੍ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ । ਜਾਨਾਮਿ ਤ੍ਵਨ੍ਮਤਂ ਰਾਜਨ੍ਗੂਢਂ ਬਾਹ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਇਹ ਕੋਈ ਠੱਗੀ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ; ਇਹ ਦਿਲੋਂ ਦਿਲ generosity ਨਹੀਂ, ਬਸ ਦਿਖਾਵਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਲੁਕਾਈ ਮਨਸ਼ਾ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬਾਹਰਲੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚ ਪਞ੍ਚੈਵ ਲਿਪ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਗ੍ਰਾਮਕਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਨृਪ । ਨ ਚ ਦਿਤ੍ਸਸਿ ਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤਚ੍ਛਮਂ ਨ ਕਰਿष੍ਯਸਿ
ਪਾਂਡਵ, ਰਾਜਾ, ਸਿਰਫ਼ ਪੰਜ ਪੰਜ ਪਿੰਡ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਤੂੰ ਉਹ ਵੀ ਦੇਣ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ; ਤੂੰ ਸੁਲਹ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਅਰ੍ਥੇਨ ਤੁ ਮਹਾਬਾਹੁਂ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਂ ਤ੍ਵਂ ਜਿਹੀਰ੍षਸਿ । ਅਨੇਨ ਚਾਪ੍ਯੁਪਾਯੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵੇਭ੍ਯੋ ਵਿਭੇਤ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਵਾਰਸ਼ਨੇਯ ਨੂੰ ਧਨ ਦੇ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਨ ਚ ਵਿਤ੍ਤੇਨ ਸ਼ਕ੍ਯੋऽਸੌ ਨੋਦ੍ਯਮੇਨ ਨ ਗਰ੍ਹਯਾ। ਅਨ੍ਯੋ ਧਨਞ੍ਜਯਾਤ੍ਕਰ੍ਤੁਮੇਤਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਪਰ ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਧਨ ਨਾਲ, ਨਾ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਨਾ ਨਿੰਦਿਆ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਇਹ ਕੰਮ ਧਨੰਜਯ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ—ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਵੇਦ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵੇਦਾਸ੍ਯ ਦृਢਭਕ੍ਤਿਤਾਮ੍। ਅਤ੍ਯਾਜ੍ਯਮਸ੍ਯ ਜਾਨਾਮਿ ਪ੍ਰਾਣੈਸ੍ਤੁਲ੍ਯਂ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍
ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੱਕੀ ਭਗਤੀ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ; ਧਨੰਜਯ ਉਸ ਲਈ ਜਾਨ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਅਨ੍ਯਤ੍ਕੁਮ੍ਭਾਦਪਾਂਪੂਰ੍ਣਾਦਨ੍ਯਤ੍ਪਾਦਾਵਸੇਚਨਾਤ੍। ਅਨ੍ਯਤ੍ਕੁਸ਼ਲਸਂਪ੍ਰਸ਼੍ਨਾਨ੍ਨੈਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਜਨਾਰਦਨ ਪੂਰੇ ਘੜੇ ਦੀ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਵਾਲੀ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਸਿਰਫ਼ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਣ ਨੂੰ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਮਾਤਿਥ੍ਯਂ ਮਾਨਾਰ੍ਹਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਤਦਸ੍ਮੈ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਰਾਜਨ੍ਮਾਨਾਰ੍ਹੋऽਸੌ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਜੋ ਆਦਰ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਦਾਰੀ ਇਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਆਦਰਯੋਗ ਮਹਿਮਾਨ ਲਈ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਰਾਜਾ, ਜਨਾਰਦਨ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ।
ਆਸ਼ਂਸਮਾਨਃ ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਕੁਰੂਨਭ੍ਯੇਤਿ ਕੇਸ਼ਵਃ । ਯੇਨੈਵ ਰਾਜਨ੍ਨਰ੍ਥੇਨ ਤਦੇਵਾਸ੍ਮਾ ਉਪਾਕੁਰੁ
ਕੇਸ਼ਵ ਕੁਲ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਆਸ ਲੈ ਕੇ ਕੁਰੂਆਂ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਜਿਸ ਮਕਸਦ ਲਈ ਆਇਆ, ਉਹੀ ਸਾਡੀ ਵਾਸਤੇ ਪੂਰਾ ਕਰੋ।
ਸ਼ਮਮਿਚ੍ਛਤਿ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਸ੍ਤਵ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯ ਚ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਦਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਕੁਰੁ
ਦਾਸਾਰ੍ਹਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨੋ।
ਪਿਤਾऽਸਿ ਰਾਜਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਵृਦ੍ਧਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਿਸ਼ਵਃ ਪਰੇ। ਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਪਿਤृਵਤ੍ਤੇषੁ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਤੇ ਹਿ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਪਿਤਾ ਹੋ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੇ ਹੋ, ਹੋਰ ਬੱਚੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਦਾਹ ਵਿਦੁਰਃ ਕृष੍ਣੇ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਸਤ੍ਯਮਚ੍ਯੁਤੇ। ਅਨੁਰਕ੍ਤੋ ਹ੍ਯਸਂਹਾਰ੍ਯਃ ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸਭ ਅਚੂਤ ਲਈ ਸੱਚ ਹੈ। ਜਨਾਰਦਨ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਗਨ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ।