ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਃ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਮੁਨਯਃ ਸ਼ਂਸਿਤਵ੍ਰਤਾਃ । ਨਾਰਦਪ੍ਰਮੁਖਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਨਨ੍ਦਨ੍ਤ ਕੇਸ਼ਵਮ੍
ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਅਧਸ਼੍ਸ਼ਿਰਾਃ ਸਰ੍ਪਮਾਲੀ ਮਹਰ੍षਿਃ ਸ ਹਿ ਦੇਵਲਃ । ਅਰ੍ਵਾਵਸੁਃ ਸੁਜਾਨੁਸ਼੍ਚ ਮੈਤ੍ਰੇਯਃ ਸ਼ੁਨਕੋ ਬਲੀ
ਦੇਵਲਾ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੇ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਅਰਵਾਵਸੁ, ਸੁਜਾਨੁ, ਮੈਤਰੇਯ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ੁਨਕਾ,
ਬਕੋ ਦਾਲ੍ਭ੍ਯਃ ਸ੍ਥੂਲਸ਼ਿਰਾਃ ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਸ੍ਤਥਾ। ਆਪੋਦਧੌਮ੍ਯੋ ਧੌਮ੍ਯਸ਼੍ਚ ਆਣਿਮਾਣ੍ਡਵ੍ਯਕੌਸ਼ਿਕੌ
ਬਕਾ, ਦਾਲਭਿਆ, ਸਥੂਲਸ਼ਿਰਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਦਵੈਪਾਯਨ, ਆਪੋਧਧੌਮਯਾ, ਧੌਮਯਾ, ਆਣਿਮਾਂਡਵਿਆ ਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕਾ,
ਦਾਮੋष੍ਣੀषਸ੍ਤ੍ਰਿषਵਣਃ ਪਰ੍ਣਾਦੋ ਘਟਜਾਨੁਕਃ। ਮੌਞ੍ਜਾਯਨੋ ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ਃ ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯੋऽਥ ਸ਼ਾਲਿਕਃ
ਦਾਮਾ, ਉਸ਼ਨੀਸ਼, ਤ੍ਰਿਸ਼ਵਣਾ, ਪਰਣਾਦਾ, ਘਟਜਾਨੁਕਾ, ਮੌਂਜਾਯਨਾ, ਵਾਯੁਭਕਸ਼ਾ, ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਤੇ ਸ਼ਾਲਿਕਾ,
ਸ਼ੀਲਵਾਨਸ਼ਨਿਰ੍ਧਾਤਾ ਸ਼ੂਨ੍ਯਪਾਲੋऽਕृਤਵ੍ਰਣਃ। ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੁਃ ਕਹੋਲਸ਼੍ਚ ਰਾਮਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਸ਼ੀਲਵਾਨ, ਅਸ਼ਨਿਰਧਾਤਾ, ਸ਼ੂਨਿਆਪਾਲ, ਅਕ੍ਰਿਤਵ੍ਰਣਾ, ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੁ, ਕਹੋਲਾ, ਤੇ ਮਹਾਤਪਾ ਰਾਮਾ,
ਤਮਬ੍ਰਵੀਜ੍ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯ ਉਪੇਤ੍ਯ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍। ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਚ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਸੁਰਾਸੁਰਪਤੇਃ ਸਖਾ
ਜਾਮਦਗਨਿਆ ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਗੋਵਿੰਦਾ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਜੋ ਦੇਵ-ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਦੋਸਤ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਦੇਵਰ੍षਯਃ ਪੁਣ੍ਯਕृਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚ ਬਹੁਸ਼੍ਰੁਤਾਃ । ਰਾਜਰ੍षਯਸ਼੍ਚ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹ ਮਾਨਯਨ੍ਤਿ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ
ਦਾਸਾਰ੍ਹਾ, ਜੋ ਲੋਕ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਰਾਜ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਸਭ ਤਪ ਕਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦੈਵਾਸੁਰਸ੍ਯ ਦ੍ਰੁष੍ਟਾਰਃ ਪੁਰਾਣਸ੍ਯ ਮਹਾਮਤੇ। ਸਮੇਤ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ। ਸਭਾਸਦਸ਼੍ਚ ਰਾਜਾਨਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੇਵ-ਅਸੁਰ ਯੁੱਧ ਦੇ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਚੌਂਕਾਂ-ਚੌਂਕਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਯੋਧੇ, ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਰਾਜੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਸੱਚੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਏਤਨ੍ਮਹਤ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਣੀਯਂ ਦ੍ਰੁष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਾਮ ਕੇਸ਼ਵ
ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਚੰਭਾ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸਹਿਤਾ ਵਾਚਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮ ਮਾਧਵ। ਤ੍ਵਯੋਚ੍ਯਮਾਨਾਃ ਕੁਰੁषੁ ਰਾਜਮਧ੍ਯੇ ਪਰਨ੍ਤਪ
ਹੇ ਮਾਧਵ, ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਲਾਭ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਬਾਤਾਂ ਕਰੋ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਸੁਣ ਸਕੀਏ।
ਸਭਾਯਾਂ ਮਧੁਰਾ ਵਾਚਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਯੇਰਿਤਾਃ । ਕੁਰੂਣਾਂ ਪ੍ਰਤਿਵਾਚਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮ ਮਾਧਵ
ਹੇ ਮਾਧਵ, ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿਚ ਤੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਵੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਾਦਯਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਦੁਰਸ਼੍ਚ ਮਹਾਮਤਿਃ । ਤ੍ਵਂ ਚ ਯਾਦਵਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸਭਾਯਾਂ ਵੈ ਸਮੇष੍ਯਥ
ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਵਿਦੁਰ, ਅਤੇ ਤੂੰ, ਯਾਦਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਵੋਗੇ।
ਤਵ ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਤਥਾ ਤੇषਾਂ ਚ ਮਾਧਵ। ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਸਤ੍ਯਾਨਿ ਚ ਹਿਤਾਨਿ ਚ। ਆਪृष੍ਟੋऽਸਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਹੇ ਵਯਮ੍
ਹੇ ਗੋਵਿੰਦ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ, ਸੱਚੇ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੇ, ਦਿਵਿਆ ਬਚਨ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੁ, ਜਦ ਤੂੰ ਵਿਦਾ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗੇ।
ਯਾਹ੍ਯਵਿਘ੍ਨੇਨ ਵੈ ਵੀਰ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸਭਾਗਤਮ੍। ਆਸੀਨਮਾਸਨੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਬਲਤੇਜਃਸਮਾਹਿਤਮ੍
ਹੇ ਵੀਰ, ਤੂੰ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਚਲਾ ਜਾ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ, ਸੋਹਣੇ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਵੇਖਾਂਗੇ।
ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਂ ਦੇਵਕੀਪੁਤ੍ਰਂ ਪਰਵੀਰਰੁਜੋ ਦਸ਼। ਮਹਾਰਥਾ ਮਹਾਬਾਹੁਮਨ੍ਵਯੁਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪਾਣਯਃ
ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਵਿਰੋਧੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਦਸ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ।
ਪਦਾਤੀਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਸਾਦਿਨਾਂ ਚ ਪਰਨ੍ਤਪ। ਭੋਜ੍ਯਂ ਚ ਵਿਪੁਲਂ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰੇष੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋਪਰੇ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ, ਕਈ ਘੋੜਸਵਾਰ, ਵੱਡਾ ਭੋਜਨ, ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਨੌਕਰ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਚਲੇ।
ਕਥਂ ਪ੍ਰਯਾਤੋ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਮਧੁਸੂਦਨਃ। ਕਾਨਿ ਵਾ ਵ੍ਰਜਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨਿ ਮਹੌਜਸਃ
ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਦਾਸਾਰ੍ਹਾ, ਮਧੁ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕਿਵੇਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਦੇ ਜਾਦੋਂ ਚਲਿਆ, ਕੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਆਈਆਂ?
ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਯਾਣੇ ਯਾਨ੍ਯਸਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਤਾਨਿ ਮੇ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਦੈਵਾਨ੍ਯੌਤ੍ਪਾਤਿਕਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਆਈਆਂ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ, ਦਿਵਿਆ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਭ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣ।
ਅਨਭ੍ਰੇऽਸ਼ਨਿਨਿਰ੍ਘੋषਃ ਸਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਸਮਜਾਯਤ । ਅਨ੍ਵਗੇਵ ਚ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਵਰ੍षਦ੍ਵਿਘਨੇ ਭृਸ਼ਮ੍
ਬਿਨਾ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ, ਬਿਜਲੀ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ, ਧਮਾਕੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੋਟਾ ਬੱਦਲ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਮੀਂਹ ਵਰਸਿਆ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਗੂਹੁਰ੍ਮਹਾਨਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਾਃ ਸਿਨ੍ਧੁਸਪ੍ਤਮਾਃ । ਵਿਪਰਿਤਾ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾ ਨ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਯਤ ਕਿਂਚਨ
ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਸੱਤ ਸਿੰਧੂ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਗਣ ਲੱਗੀਆਂ; ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਉਲਟ ਗਈਆਂ, ਕੁਝ ਵੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।
ਪ੍ਰਾਜ੍ਵਲਨ੍ਨਗ੍ਨਯੋ ਰਾਜਨ੍ਪृਥਿਵੀ ਸਮਕਮ੍ਪਤ । ਉਦਪਾਨਾਸ਼੍ਚ ਕੁਮ੍ਭਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਸਿਞ੍ਚਞ੍ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਜਲਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਅੱਗਾਂ ਭੜਕ ਉਠੀਆਂ, ਧਰਤੀ ਕੰਬੀ, ਅਤੇ ਕੂਆਂ ਤੇ ਘੜੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਵਗਾਉਣ ਲੱਗੇ।
ਤਮਃਸਂਵृਤਮਪ੍ਯਾਸੀਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਜਗਦਿਦਂ ਤਥਾ। ਨ ਦਿਸ਼ੋ ਨਾਦਿਸ਼ੋ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਯਨ੍ਤੇਸ੍ਮ ਰੇਣੁਨਾ
ਇਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਢੱਕ ਗਈ; ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਮੱਧ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਧੂੜ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਛਾਣੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕੀਆਂ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਨ੍ਮਹਾਞ੍ਛਬ੍ਦਃ ਖੇਸ਼ਰੀਰਮਦृਸ਼੍ਯਤ । ਸਰ੍ਵੇषੁ ਰਾਜਨ੍ਦੇਸ਼ੇषੁ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਕੁਝ ਅਦਿੱਖ ਚਲਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ; ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਅਚੰਭਾ ਜਿਹਾ ਲੱਗਾ।
ਪ੍ਰਾਮਥ੍ਨਾਦ੍ਧਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਂ ਵਾਤੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਪਸ਼੍ਚਿਮਃ । ਆਰੁਜਨ੍ਗਣਸ਼ੋ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਪਰੁषੋऽਸ਼ਨਿਨਿਃਸ੍ਵਨਃ
ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲੋਂ ਆਈ ਤੀਬਰ ਹਵਾ ਨੇ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਨੂੰ ਝਟਕਿਆ, ਵੱਡੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਵਿਚ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਟੋੜਿਆ, ਤੇ ਧਮਾਕੇ ਵਰਗੀ ਕਰੜੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੀਤੀ।
ਯਤ੍ਰਯਤ੍ਰ ਚ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯੋ ਵਰ੍ਤਤੇ ਪਥਿ ਭਾਰਤ । ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਸੁਖੋ ਵਾਯੁਃ ਸਰ੍ਵਂ ਚਾਸੀਤ੍ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਵਾਰਸ਼ਣੇਯੋ ਰਸਤੇ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਭਾਰਤ, ਉਥੇ ਹਵਾ ਸੁਖਦਾਈ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਤੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਵਵਰ੍ष ਪੁष੍ਪਵਰ੍षਂ ਚ ਕਮਲਾਨਿ ਚ ਭੂਰਿਸ਼ਃ । ਸਮਸ਼੍ਚ ਪਨ੍ਥਾ ਨਿਰ੍ਦੁਃਖੋ ਵ੍ਯਪੇਤਕੁਸ਼ਕਣ੍ਟਕਃ
ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਤੇ ਕਮਲ ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਪਏ; ਰਸਤਾ ਸਿੱਧਾ, ਦੁੱਖ-ਰਹਿਤ, ਘਾਹ ਤੇ ਕੰਡਿਆਂ ਤੋਂ ਸਾਫ ਸੀ।
ਸਂਸ੍ਤੁਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਗੀਰ੍ਭਿਸ੍ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ । ਅਰ੍ਚ੍ਯਤੇ ਮਧੁਪਰ੍ਕੈਸ਼੍ਚ ਵਸੁਭਿਸ਼੍ਚ ਵਸੁਪ੍ਰਦਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ, ਮਧੁ ਤੇ ਦਹੀਂ ਦੇ ਕੇ, ਧਨ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਦੇ।
ਤਂ ਕਿਰਨ੍ਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵਨ੍ਯੈਃ ਪੁष੍ਪੈਃ ਸੁਗਨ੍ਧਿਭਿਃ । ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਪਥਿ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਮ੍
ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ 'ਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ, ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਜੰਗਲੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੰਦੀਆਂ।
ਸ ਸ਼ਾਲਿਭਵਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਸਸ੍ਯਸਮਾਚਿਤਮ੍। ਸੁਖ ਪਰਮਧਰ੍ਮਿष੍ਠਮਭ੍ਯਗਾਦ੍ਭਰਤਰ੍षਭ
ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਸੁਹਣਾ ਪਿੰਡ, ਜਿੱਥੇ ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਫਸਲ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਅਨਾਜ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਤੇ ਧਰਮਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਬਹੁਪਸ਼ੂਨ੍ਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ਰਮ੍ਯਾਨ੍ਹृਦਯਤੋਪਣਾਨ੍। ਪੁਰਾਣਿ ਚ ਵ੍ਯਤਿਕਾਮਨ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਮਨ ਭਾਉਣੇ ਪਿੰਡ, ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰ ਵੇਖੇ, ਜਦੋਂ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਗਿਆ।