ਵੇਪਮਾਨਸ਼੍ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਮਹਤੋ ਰਜਨ੍। ਧਨਞ੍ਜਯਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਰ੍षੋਤ੍ਸਿਕ੍ਤਮਨਾ ਭृਸ਼ਮ੍
ਕੌਂਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੰਪਦਾ ਹੋਇਆ, ਧਨੰਜਯ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਗਰਜਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਤਂ ਨਿਨਦਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਂਪ੍ਰਾਵੇਪਨ੍ਤ ਧਨ੍ਵਿਨਃ । ਵਾਹਨਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਮਿ ਸ਼ਕृਨ੍ਮੂਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਮੁਸ੍ਰੁਵੁਃ
ਉਹ ਗਰਜ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਡਰ ਗਏ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੇ ਥਾਂ ਤੇ ਹੀ ਗੰਦਗੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕੇਸ਼ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਤਥਾ ਚੋਹ੍ਵਾ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍। ਅਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਨਿਵਵृਤੇ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਦੱਸ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਿਆ।
ਤੇषੁ ਰਾਜਸੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਨਿਵृਤ੍ਤੇषੁ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਤੂਰ੍ਣਮਭ੍ਯਗਮਦ੍ਧृष੍ਟਃ ਸ਼ੈਬ੍ਯਸੁਗ੍ਰੀਵਵਾਹਨਃ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਜਨਾਰਦਨ, ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਸ਼ੈਬਿਆ ਤੇ ਸੁਗਰੀਵਾ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਤੇ ਹਯਾ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਦਾਰੁਕੇਣ ਪ੍ਰਚੋਦਿਤਾਃ । ਪਨ੍ਥਾਨਮਾਚੇਮੁਰਿਵ ਗ੍ਰਸਮਾਨਾ ਇਵਾਮ੍ਬਰਮ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਉਹ ਘੋੜੇ, ਦਾਰੂਕ ਵਲੋਂ ਉਕਸਾਏ ਹੋਏ, ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਐਸੇ ਦੌੜੇ ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਅਥਾਪਸ਼੍ਯਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ऋषੀਨਧ੍ਵਨਿ ਕੇਸ਼ਵਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ਸ੍ਥਿਤਾਨੁਭਯਤਃ ਪਥਿ
ਫਿਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸੋऽਵਤੀਰ੍ਯ ਰਥਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਮਭਿਵਾਦ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਯਥਾਵृਤ੍ਤਾਨृषੀਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਭ੍ਯਭਾषਤ ਪੂਜਯਨ੍
ਜਨਾਰਦਨ ਰਥ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਤਰੀਆ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਰਵਾਇਤੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕਚ੍ਚਿਲ੍ਲੋਕੇषੁ ਕੁਸ਼ਲਂ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਧਰ੍ਮਃ ਸ੍ਵਨੁष੍ਠਿਤਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤ੍ਰਯੋ ਵਰ੍ਣਾਃ ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਸ਼ਾਸਨੇ । ` ਪਿਤृਦੇਵਾਤਿਥਿਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਪੂਤਾ ਸ੍ਵਨੁष੍ਠਿਤਾਃ
ਕੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ? ਕੀ ਧਰਮ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਿਭਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਕੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਜਾਤੀਆਂ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਰਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ? ਕੀ ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਲਈ ਰਸਮਾਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਿਭਾਈਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ?
ਤੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯੁਜ੍ਯ ਤਾਂ ਪੂਜਾਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਮਧੁਸੂਦਨਃ। ਭਗਵਨ੍ਤਃ ਕ੍ਵ ਸਂਸਿਦ੍ਧਾਃ ਕੋऽਵਧਿਰ੍ਭਵਤਾਮਿਹ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਦੇ ਕੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਭਗਵੰਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ? ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕੀ ਉਦੇਸ਼ ਹੈ?"
ਕਿਂ ਵਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਭਗਵਤਾਮਹਂ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਯਃ । ਕੇਨਾਰ੍ਥੇਨੋਪਪ੍ਤਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਭਗਵਨ੍ਤੋ ਮਹੀਤਲਮ੍
"ਭਗਵੰਤੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੀ ਕੰਮ ਹੈ? ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਏ ਹੋ?"
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਃ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਮੁਨਯਃ ਸ਼ਂਸਿਤਵ੍ਰਤਾਃ । ਨਾਰਦਪ੍ਰਮੁਖਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਨਨ੍ਦਨ੍ਤ ਕੇਸ਼ਵਮ੍
ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਅਧਸ਼੍ਸ਼ਿਰਾਃ ਸਰ੍ਪਮਾਲੀ ਮਹਰ੍षਿਃ ਸ ਹਿ ਦੇਵਲਃ । ਅਰ੍ਵਾਵਸੁਃ ਸੁਜਾਨੁਸ਼੍ਚ ਮੈਤ੍ਰੇਯਃ ਸ਼ੁਨਕੋ ਬਲੀ
ਦੇਵਲਾ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੇ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਅਰਵਾਵਸੁ, ਸੁਜਾਨੁ, ਮੈਤਰੇਯ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ੁਨਕਾ,
ਬਕੋ ਦਾਲ੍ਭ੍ਯਃ ਸ੍ਥੂਲਸ਼ਿਰਾਃ ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਸ੍ਤਥਾ। ਆਪੋਦਧੌਮ੍ਯੋ ਧੌਮ੍ਯਸ਼੍ਚ ਆਣਿਮਾਣ੍ਡਵ੍ਯਕੌਸ਼ਿਕੌ
ਬਕਾ, ਦਾਲਭਿਆ, ਸਥੂਲਸ਼ਿਰਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਦਵੈਪਾਯਨ, ਆਪੋਧਧੌਮਯਾ, ਧੌਮਯਾ, ਆਣਿਮਾਂਡਵਿਆ ਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕਾ,
ਦਾਮੋष੍ਣੀषਸ੍ਤ੍ਰਿषਵਣਃ ਪਰ੍ਣਾਦੋ ਘਟਜਾਨੁਕਃ। ਮੌਞ੍ਜਾਯਨੋ ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ਃ ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯੋऽਥ ਸ਼ਾਲਿਕਃ
ਦਾਮਾ, ਉਸ਼ਨੀਸ਼, ਤ੍ਰਿਸ਼ਵਣਾ, ਪਰਣਾਦਾ, ਘਟਜਾਨੁਕਾ, ਮੌਂਜਾਯਨਾ, ਵਾਯੁਭਕਸ਼ਾ, ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਤੇ ਸ਼ਾਲਿਕਾ,
ਸ਼ੀਲਵਾਨਸ਼ਨਿਰ੍ਧਾਤਾ ਸ਼ੂਨ੍ਯਪਾਲੋऽਕृਤਵ੍ਰਣਃ। ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੁਃ ਕਹੋਲਸ਼੍ਚ ਰਾਮਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਸ਼ੀਲਵਾਨ, ਅਸ਼ਨਿਰਧਾਤਾ, ਸ਼ੂਨਿਆਪਾਲ, ਅਕ੍ਰਿਤਵ੍ਰਣਾ, ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੁ, ਕਹੋਲਾ, ਤੇ ਮਹਾਤਪਾ ਰਾਮਾ,
ਤਮਬ੍ਰਵੀਜ੍ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯ ਉਪੇਤ੍ਯ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍। ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਚ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਸੁਰਾਸੁਰਪਤੇਃ ਸਖਾ
ਜਾਮਦਗਨਿਆ ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਗੋਵਿੰਦਾ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਜੋ ਦੇਵ-ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਦੋਸਤ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਦੇਵਰ੍षਯਃ ਪੁਣ੍ਯਕृਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚ ਬਹੁਸ਼੍ਰੁਤਾਃ । ਰਾਜਰ੍षਯਸ਼੍ਚ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹ ਮਾਨਯਨ੍ਤਿ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ
ਦਾਸਾਰ੍ਹਾ, ਜੋ ਲੋਕ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਰਾਜ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਸਭ ਤਪ ਕਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦੈਵਾਸੁਰਸ੍ਯ ਦ੍ਰੁष੍ਟਾਰਃ ਪੁਰਾਣਸ੍ਯ ਮਹਾਮਤੇ। ਸਮੇਤ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ। ਸਭਾਸਦਸ਼੍ਚ ਰਾਜਾਨਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੇਵ-ਅਸੁਰ ਯੁੱਧ ਦੇ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਚੌਂਕਾਂ-ਚੌਂਕਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਯੋਧੇ, ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਰਾਜੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਸੱਚੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਏਤਨ੍ਮਹਤ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਣੀਯਂ ਦ੍ਰੁष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਾਮ ਕੇਸ਼ਵ
ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਚੰਭਾ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸਹਿਤਾ ਵਾਚਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮ ਮਾਧਵ। ਤ੍ਵਯੋਚ੍ਯਮਾਨਾਃ ਕੁਰੁषੁ ਰਾਜਮਧ੍ਯੇ ਪਰਨ੍ਤਪ
ਹੇ ਮਾਧਵ, ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਲਾਭ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਬਾਤਾਂ ਕਰੋ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਸੁਣ ਸਕੀਏ।
ਸਭਾਯਾਂ ਮਧੁਰਾ ਵਾਚਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਯੇਰਿਤਾਃ । ਕੁਰੂਣਾਂ ਪ੍ਰਤਿਵਾਚਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮ ਮਾਧਵ
ਹੇ ਮਾਧਵ, ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿਚ ਤੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਵੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਾਦਯਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਦੁਰਸ਼੍ਚ ਮਹਾਮਤਿਃ । ਤ੍ਵਂ ਚ ਯਾਦਵਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸਭਾਯਾਂ ਵੈ ਸਮੇष੍ਯਥ
ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਵਿਦੁਰ, ਅਤੇ ਤੂੰ, ਯਾਦਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਵੋਗੇ।
ਤਵ ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਤਥਾ ਤੇषਾਂ ਚ ਮਾਧਵ। ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਸਤ੍ਯਾਨਿ ਚ ਹਿਤਾਨਿ ਚ। ਆਪृष੍ਟੋऽਸਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਹੇ ਵਯਮ੍
ਹੇ ਗੋਵਿੰਦ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ, ਸੱਚੇ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੇ, ਦਿਵਿਆ ਬਚਨ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੁ, ਜਦ ਤੂੰ ਵਿਦਾ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗੇ।
ਯਾਹ੍ਯਵਿਘ੍ਨੇਨ ਵੈ ਵੀਰ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸਭਾਗਤਮ੍। ਆਸੀਨਮਾਸਨੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਬਲਤੇਜਃਸਮਾਹਿਤਮ੍
ਹੇ ਵੀਰ, ਤੂੰ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਚਲਾ ਜਾ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ, ਸੋਹਣੇ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਵੇਖਾਂਗੇ।
ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਂ ਦੇਵਕੀਪੁਤ੍ਰਂ ਪਰਵੀਰਰੁਜੋ ਦਸ਼। ਮਹਾਰਥਾ ਮਹਾਬਾਹੁਮਨ੍ਵਯੁਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪਾਣਯਃ
ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਵਿਰੋਧੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਦਸ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ।
ਪਦਾਤੀਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਸਾਦਿਨਾਂ ਚ ਪਰਨ੍ਤਪ। ਭੋਜ੍ਯਂ ਚ ਵਿਪੁਲਂ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰੇष੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋਪਰੇ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ, ਕਈ ਘੋੜਸਵਾਰ, ਵੱਡਾ ਭੋਜਨ, ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਨੌਕਰ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਚਲੇ।
ਕਥਂ ਪ੍ਰਯਾਤੋ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਮਧੁਸੂਦਨਃ। ਕਾਨਿ ਵਾ ਵ੍ਰਜਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨਿ ਮਹੌਜਸਃ
ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਦਾਸਾਰ੍ਹਾ, ਮਧੁ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕਿਵੇਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਦੇ ਜਾਦੋਂ ਚਲਿਆ, ਕੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਆਈਆਂ?
ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਯਾਣੇ ਯਾਨ੍ਯਸਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਤਾਨਿ ਮੇ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਦੈਵਾਨ੍ਯੌਤ੍ਪਾਤਿਕਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਆਈਆਂ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ, ਦਿਵਿਆ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਭ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣ।
ਅਨਭ੍ਰੇऽਸ਼ਨਿਨਿਰ੍ਘੋषਃ ਸਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਸਮਜਾਯਤ । ਅਨ੍ਵਗੇਵ ਚ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਵਰ੍षਦ੍ਵਿਘਨੇ ਭृਸ਼ਮ੍
ਬਿਨਾ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ, ਬਿਜਲੀ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ, ਧਮਾਕੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੋਟਾ ਬੱਦਲ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਮੀਂਹ ਵਰਸਿਆ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਗੂਹੁਰ੍ਮਹਾਨਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਾਃ ਸਿਨ੍ਧੁਸਪ੍ਤਮਾਃ । ਵਿਪਰਿਤਾ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾ ਨ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਯਤ ਕਿਂਚਨ
ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਸੱਤ ਸਿੰਧੂ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਗਣ ਲੱਗੀਆਂ; ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਉਲਟ ਗਈਆਂ, ਕੁਝ ਵੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।