ਏਤਤ੍ਸਮਰ੍ਥਂ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਤਵ ਚੈਵ ਯਸ਼ਸ੍ਕਰਮ੍। ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਂ ਭਵੇਤ੍ਕृष੍ਣ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਇਹ ਕੰਮ ਪਾਰਥਾਂ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹੈ, ਇਹ ਇਜ਼ਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਤੂੰ ਇਹ ਕਰੇਗਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇਗਾ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇਣ ਹਿ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਲੋਭਮਾਸ੍ਥਿਤਃ। ਅਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਾ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਮਨੁਤਿष੍ਠਤਾ
ਕਸ਼ਤਰੀ ਜੋ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਫਸ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕਸ਼ਤਰੀ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਦਾਸਾਰਹ, ਜਾਂ ਜੇ ਉਹ ਕਸ਼ਤਰੀ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਤ੍ਤਾਤ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇष੍ਵਵਸ੍ਥਿਤਾਤ੍। ਗੁਰੁਰ੍ਹਿ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਸृਤਾਗ੍ਰਭੁਕ੍
ਪਿਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਦਾ ਗੁਰੂ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯਥਾऽਵਧ੍ਯੇ ਵਧ੍ਯਮਾਨੇ ਭਵੇਦ੍ਦੋषੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਸ ਵਧ੍ਯਸ੍ਯਾਵਧੇ ਦृष੍ਟ ਇਤਿ ਧਰ੍ਮਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਜਨਾਰਦਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਵਧਯ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਿਚ ਦੋਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਵਧਯ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰਣ ਵਿਚ ਵੀ ਦੋਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਤ੍ਵਾਂ ਨ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਦੇष ਦੋषਃ ਕृष੍ਣ ਤਥਾ ਕੁਰੁ। ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹ ਦਾਸ਼ਰ੍ਹੈਃ ਸृਞ੍ਜਯੈਸ਼੍ਚ ਸਸੈਨਿਕੈਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੂੰ ਐਸਾ ਕਰ ਕਿ ਇਹ ਦੋਸ਼ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਛੋਵੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ, ਦਾਸਾਰਹਾਂ, ਸ੍ਰੰਜਯਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ।
ਪੁਨਰੁਕ੍ਤਂ ਚ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਸ਼੍ਰਮ੍ਭੇਣ ਜਨਾਰ੍ਦਨ। ਕਾ ਤੁ ਸੀਮਨ੍ਤਿਨੀ ਮਾਦृਕਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਸ੍ਤਿ ਕੇਸ਼ਵ
ਜਨਾਰਦਨ, ਮੈਂ ਦੁਬਾਰਾ ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੀ ਹਾਂ: ਕੇਸ਼ਵ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗੀ ਹੋਰ ਕਿਹੜੀ ਔਰਤ ਹੈ?
ਸੁਤਾ ਦ੍ਰੁਪਦਰਾਜਸ੍ਯ ਵੇਦਿਮਧ੍ਯਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਾ। ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਭਗਿਨੀ ਤਵ ਕृष੍ਣ ਪ੍ਰਿਯਾ ਸਖੀ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਯਜਨ ਵੇਦੀ ਵਿਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਦੀ ਭੈਣ ਤੇ ਤੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਸਖੀ।
ਆਜਮੂਢਕੁਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਸ੍ਨੁषਾ ਪਾਣ੍ਡੋਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਮਹਿषੀ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪਞ੍ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਸਮਵਰ੍ਚਸਾਮ੍
ਮੈਂ ਅਜਾਮੂੜ੍ਹ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਆਈ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪਾਂਡੂ ਦੀ ਵੁਹੂ ਹੋਈ, ਤੇ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਬਣੀ, ਜੋ ਪੰਜ ਇੰਦ੍ਰਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਸੁਤਾ ਮੇ ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਵੀਰੈਃ ਪਞ੍ਚ ਜਾਤਾ ਮਹਾਰਥਾਃ । ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਰ੍ਯਥਾ ਕृष੍ਣ ਤਥਾ ਤੇ ਤਵ ਧਰ੍ਮਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮੇਰੇ ਪੰਜ ਮਹਾਨ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ; ਜਿਵੇਂ ਅਭਿਮਨ्यु ਤੇਰਾ ਧਰਮਕ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਹਨ।
ਸਾऽਹਂ ਕੇਸ਼ਗ੍ਰਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਪਰਿਕ੍ਲਿष੍ਟਾ ਸਭਾਂ ਗਤਾ। ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤ੍ਵਯਿ ਜੀਵਤਿ ਕੇਸ਼ਵ
ਮੈਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਕੇ ਕਲੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਲਿਆਂਦੀ ਗਈ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਤੇਰੇ ਜੀਊਂਦੇ ਹੋਏ, ਕੇਸ਼ਵ।
ਜੀਵਸ੍ਤੁ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਪਞ੍ਚਾਲੇष੍ਵਥ ਵृष੍ਣਿषੁ। ਦਾਸੀਭਾਤਾऽਸ੍ਮਿ ਪਾਪਾਨਾਂ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾ
ਜਦ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਾਂਚਾਲ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਜੀਊਂਦੇ ਸਨ, ਮੈਂ ਪਾਪੀਆਂ ਵਿਚ, ਸਭਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਦਾਸੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਨਿਰਮਰ੍षੇष੍ਵਚੇष੍ਟੇषੁ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣੇषੁ ਪਾਣ੍ਡੁषੁ । ਪਾਹਿ ਮਾਮਿਤਿ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਮਨਸਾ ਚਿਨ੍ਤਿਤੋਸਿ ਮੇ
ਜਦ ਪਾਂਡਵ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਕਰਤਬ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ, ਗੋਵਿੰਦਾ, ਮੈਂ ਮਨ ਵਿਚ 'ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ' ਸੋਚਿਆ।
ਯਤ੍ਰ ਮਾਂ ਭਗਵਾਨ੍ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਵਰਂ ਵृਣੀष੍ਵ ਪਾਞ੍ਚਾਲਿ ਵਰਾਰ੍ਹਾऽਸਿ ਮਤਾ ਮਮ
ਜਦ ਭਾਗਵਾਨ ਰਾਜਾ, ਮੇਰੇ ਸਸੁਰ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਪਾਂਚਾਲੀ, ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ, ਤੂੰ ਵਰ ਲਈ ਯੋਗ ਤੇ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈਂ।'
ਅਦਾਸਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਨ੍ਤੁ ਸਰਥਾਃ ਸਾਯੁਧਾ ਇਤਿ। ਮਯੋਕ੍ਤੇ ਯਤ੍ਰ ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਵਨਵਾਸਾਯ ਕੇਸ਼ਵ
ਜਦ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, 'ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਰਥਾਂ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਸਮੇਤ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ,' ਕੇਸ਼ਵ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਏਵਂਵਿਧਾਨਾਂ ਦੁਃਖਾਨਾਮਭਿਜ੍ਞੋऽਸਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਤ੍ਰਾਯਸ੍ਵ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਸਭਰ੍ਤृਜ੍ਞਾਤਿਬਾਨ੍ਧਵਾਨ੍
ਜਨਾਰਦਨ, ਤੂੰ ਐਸੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ; ਪੁੰਡਰੀਕ-ਆਖੀਏ, ਮੇਰੀ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਨਨ੍ਵਹਂ ਕृष੍ਣ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਚੋਭਯੋਃ । ਸ਼੍ਨੁषਾ ਭਵਾਮਿ ਧਰ੍ਮੇਣ ਸਾऽਹਂ ਦਾਸੀਕृਤਾ ਬਲਾਤ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮੈਂ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਵੁਹੂ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਦਾਸੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਧਿਕ੍ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਧਨੁष੍ਮਤ੍ਤਾਂ ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਧਿਗ੍ਬਲਮ੍। ਯਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਃ ਕृष੍ਣ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਪਿ ਜੀਵਤਿ
ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਤੇ ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਲਾਨਤ ਹੈ, ਜਦ ਤਕ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦਿ ਤੇऽਹਮਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਯਦਿ ਤੇऽਸ੍ਤਿ ਕृਪਾ ਮਯਿ। ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇषੁ ਵੈ ਕੋਪਃ ਸਰ੍ਵਃ ਕृष੍ਣ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਦੇ ਲਾਇਕ ਹਾਂ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰਹਿਮ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਗੁੱਸਾ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਕਰ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮृਦੁਸਂਹਾਰਂ ਵृਜਿਨਾਗ੍ਰਂ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍। ਸੁਨੀਲਮਸਿਤਾਪਾਙ੍ਗੀ ਸਰ੍ਵਗਨ੍ਧਾਦਿਵਾਸਿਤਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਨਰਮ ਪਰ ਤਬਾਹੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ, ਦੁਖਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀ, ਨੀਲ ਤੇ ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਮਹਿਕ ਰਹੀ,
ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਨ੍ਨਂ ਮਹਾਭੁਜਗਵਰ੍ਚਸਮ੍ । ਕੇਸ਼ਪਕ੍ਸ਼ਂ ਵਰਾਰੋਹਾ ਗृਹ੍ਵ ਵਾਮੇਨ ਪਾਣਿਨਾ
ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਉੱਚੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਆਪਣੇ ਵਾਂਗ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ।
ਪਦ੍ਮਾਕ੍ਸ਼ੀ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਮੁਪੇਤ੍ਯ ਗਜਗਾਮਿਨੀ । ਅਸ਼੍ਰੁਪੂਰ੍ਣੇਕ੍ਸ਼ਣਾ ਕृष੍ਣਾ ਕृष੍ਣਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਕੰਵਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਹਾਥੀ ਵਰਗਾ ਚਾਲ ਵਾਲੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਅਯਂ ਤੇ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਕਰੋਦ੍ਧृਤਃ। ਸ੍ਮਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਪਰੇषਾਂ ਸਨ੍ਧਿਮਿਚ੍ਛਤਾਮ੍
ਹੇ ਕੰਵਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਉਹ ਵਾਲ ਹਨ ਜੋ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਖਿੱਚੇ ਗਏ ਸੀ; ਇਹ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਪਾਉਣੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਯਦਿ ਭੀਮਾਰ੍ਜੁਨੌ ਕृष੍ਣ ਕृਪਣੌ ਸਨ੍ਧਿਕਾਮੁਕੌ । ਪਿਤਾ ਮੇ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਵृਦ੍ਧਃ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਰਥੈਃ
ਜੇ ਭੀਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਬੇਚਾਰੇ ਹੋ ਕੇ ਸਾਂਝ ਪਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ, ਨਾਲ ਲੜੇਗਾ।
ਪਞ੍ਚ ਚੈਵ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮੇ ਮਧੁਸੂਦਨ । ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤੇ ਕੁਰੁਭਿਃ ਸਹ
ਮੇਰੇ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਅਭਿਮਨ्यु ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਕੁਰੁਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਲੜਨਗੇ।
ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਭੁਜਂ ਸ਼੍ਯਾਮਂ ਸਂਛਿਨ੍ਨਂ ਪਾਂਸੁਕੁਣ੍ਠਿਤਮ੍। ਯਦ੍ਯਹਂ ਤੁ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਹृਦਯਸ੍ਯ ਮੇ
ਜੇ ਮੈਂ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਕਾਲੀ ਬਾਂਹ, ਜੋ ਕੱਟੀ ਹੋਈ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲਤਪਤ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਵੇਖਾਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਚੈਨ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ਹਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ੍ਯਾ ਗਤਾਨਿ ਮੇ। ਵਿਧਾਯ ਹृਦਯੇ ਮਨ੍ਯੁਂ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਮਿਵ ਪਾਵਕਮ੍
ਤੇਰਾਂ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਡੀਕ ਕਰਦਿਆਂ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭੜਕਦਾ ਗੁੱਸਾ ਰੱਖ ਕੇ।
ਵਿਦੀਰ੍ਯਤੇ ਮੇ ਹृਦਯਂ ਭੀਮਵਾਕ੍ਸ਼ਲ੍ਯਪੀਡਿਤਮ੍ । ਯੋऽਯਮਦ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਧਰ੍ਮਮੇਵਾਨੁਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਭੀਮ ਦੀ ਕਠੋਰ ਬਾਤਾਂ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਫਟ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਦ ਇਹ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਅੱਜ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬਾष੍ਪਰੁਦ੍ਧੇਨ ਕਣ੍ਠੇਨਾਯਤਲੋਚਨਾ । ਰੁਰੋਦ ਕृष੍ਣਾ ਸੋਤ੍ਕਮ੍ਪਂ ਸਸ੍ਵਰਂ ਬਾष੍ਪਗਦ੍ਗਦਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਰੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਗਲਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਕੰਪਦੇ ਤੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਟੁੱਟੇ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਰੋ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਤਨੌ ਪੀਨਾਯਤਸ਼੍ਰੋਣੀ ਸਹਿਤਾਵਭਿਵਰ੍षਤੀ। ਦ੍ਰਵੀਭੂਤਮਿਵਾਤ੍ਯੁष੍ਣਂ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤੀ ਵਾਰਿ ਨੇਤ੍ਰਜਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਭਰੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਤੇ ਚੌੜੀ ਕਮਰ ਹਿਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਗਰਮ ਹੰਝੂ ਵਗਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਘਲ ਰਹੀ ਹੋਵੇ।
ਤਾਮੁਵਾਚ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਕੇਸ਼ਵਃ ਪਰਿਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍। ਅਚਿਰਾਦ੍ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਕृष੍ਣੇ ਰੁਦਤੀਰ੍ਭਰਤਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਕੇਸ਼ਵ ਉਸ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨੇ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਭਾਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਰੋਂਦੇ ਵੇਖੇਗੀ।'