ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਦ੍ਵਚਨਂ ਕृष੍ਣ ਸੁਯੋਧਨਮਪਣ੍ਡਿਤਮ੍। ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇ ਵਨੇ ਵਾ ਵਸ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੁਰੇ ਵਾ ਨਾਗਸਾਹ੍ਵਯੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮੇਰੀ ਵੱਲੋਂ ਸੁਯੋਧਨ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀਂ ਕਿ, 'ਤੈਨੂੰ ਜਾਂ ਤਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ ਜਾਂ ਫਿਰ ਨਾਗਸਾਹਵਯਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ।'
ਸਤ੍ਯਮਾਹ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸਹਦੇਵੋ ਮਹਾਮਤਿਃ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਵਧੇ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕੋਪਸ੍ਯ ਮੇ ਭਵੇਤ੍
ਸਹਦੇਵ ਨੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹੈ, ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਆਖੀ ਹੈ: ਮੇਰਾ ਗੁੱਸਾ ਕੇਵਲ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਮੌਤ ਨਾਲ ਹੀ ਠੰਢਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਅਮਨ ਵੀ ਤਾਂ ਹੀ ਆਵੇਗਾ।
ਨ ਜਾਨਾਸਿ ਯਥਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚੀਰਾਜਿਨਧਰਾਨ੍ਵਨੇ। ਤਵਾਪਿ ਮਨ੍ਯੁਰੁਦ੍ਧੂਤੋ ਦੁਃਖਿਤਾਨ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਤੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਛਾਲਾਂ ਤੇ ਚਮੜੀਆਂ ਪਹਿਨੇ ਵੇਖੇਂ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਕਲੀਫ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇਰਾ ਵੀ ਗੁੱਸਾ ਉੱਭਰ ਆਉਂਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਦ੍ਰੀਸੁਤਃ ਸ਼ੂਰੋ ਯਦਾਹ ਰਣਕਰ੍ਕਸ਼ਃ। ਵਚਨਂ ਸਰ੍ਵਯੋਧਾਨਾਂ ਤਨ੍ਮਤਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮਾਦਰੀ ਦਾ ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਟ ਕੇ ਲੜਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਗੱਲ ਆਖੀ ਜੋ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ।
ਏਵਂ ਵਦਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤੁ ਯੁਯੁਧਾਨੇ ਮਹਾਮਤੌ। ਸੁਭੀਮਃ ਸਿਂਹਨਾਦੋऽਭੂਦ੍ਯੋਧਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਜਦੋਂ ਸਮਝਦਾਰ ਯੁਯੁਧਾਨ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਗੂੰਜ ਉਠੀ।
ਸਰ੍ਵੇ ਹਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ੋ ਵੀਰਾਸ੍ਤਦ੍ਵਚਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਜਯਨ੍। ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਸ਼ੈਨੇਯਂ ਹਰ੍षਯਨ੍ਤੋ ਯੁਯੁਤ੍ਸਵਃ
ਸਾਰੇ ਵੀਰਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਉਹ ਗੱਲ ਮੰਨੀ, ਤੇ ਯੁਯੁਧਾਨ ਨੂੰ 'ਵਧੀਆ ਆਖਿਆ! ਵਧੀਆ ਆਖਿਆ!' ਆਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋਏ।
ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸਹਿਤਂ ਹਿਤਮ੍। ਕृष੍ਣਾ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਮਾਸੀਨਮਬ੍ਰਵੀਚ੍ਛੋਕਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਰਾਜੇ ਦੀ ਧਰਮ ਤੇ ਭਲੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਥਕ ਚੁੱਕੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸੁਤਾ ਦ੍ਰੁਪਦਰਾਜਸ੍ਯ ਸ੍ਵਸਿਤਾਯਤਮੂਰ੍ਧਜਾ । ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸਹਦੇਵਂ ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਚ ਮਹਾਰਥਮ੍
ਦ੍ਰੁਪਦ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਵਾਲ ਲੰਮੇ ਤੇ ਘੁੰਘਰਾਲੇ ਸਨ, ਉਸ ਨੇ ਸਹਦੇਵ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਭੀਮਸੇਨਂ ਚ ਸਂਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਮਦੁਰ੍ਮਨਾਃ । ਅਸ਼੍ਰੁਪੂਰ੍ਣੇਕ੍ਸ਼ਣਾ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚੇਦਂ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਦਕਿ ਉਹ ਅੰਦਰੋਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਅਕਲਵਾਨ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਜੂ ਭਰ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਵਿਦਿਤਂ ਤੇ ਮਹਾਬਾਹੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਮਧੁਸੂਦਨ । ਯਥਾ ਨਿਕृਤਿਮਾਸ੍ਥਾਯ ਭ੍ਰਂਸ਼ਿਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸੁਖਾਤ੍
ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਪਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਸੁੱਖ ਤੋਂ ਵੰਞਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸਾਮਾਤ੍ਯੇਨ ਜਨਾਰ੍ਦਨ। ਯਥਾ ਚ ਸਞ੍ਜਯੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਰਹਸਿ ਸ਼੍ਰਾਵਿਤਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੰਜਯ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ, ਇਹ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹ ਤਚ੍ਚਾਪਿ ਵਿਦਿਤਂ ਤਵ। ਯਥੋਕ੍ਤਃ ਸਞ੍ਜਯਸ਼੍ਚੈਵ ਤਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਹੇ ਦਾਸਾਰਹ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਸੰਜਯ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੂੰ ਸੁਣ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ।
ਪਞ੍ਚ ਨਸ੍ਤਾਤ ਦੀਯਨ੍ਤਾਂ ਗ੍ਰਾਮਾ ਇਤਿ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ। ਅਵਿਸ੍ਥਲਂ ਵृਕਸ੍ਥਲਂ ਮਾਕਨ੍ਦੀਂ ਵਾਰਣਾਵਤਮ੍
ਸਾਨੂੰ ਪੰਜ ਪਿੰਡ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਸਵੀ: ਅਵਿਸਥਲਾ, ਵ੍ਰਿਕਸਥਲਾ, ਮਾਕੰਦੀ, ਵਾਰਣਾਵਤ,
ਅਵਸਾਨਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਕਂਚਿਦੇਕਂ ਚ ਪਞ੍ਚਮਮ੍। ਇਤਿ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਵਾਚ੍ਯਃ ਸੁਹृਦਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵ
ਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਲਈ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਕੋਈ ਵੀ ਇਕ ਥਾਂ ਰਹਿਣ ਲਈ—ਇਹ ਗੱਲ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਖੀਂ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ।
ਨ ਚਾਪਿ ਹ੍ਯਕਰੋਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣ ਸੁਯੋਧਨਃ । ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹ ਸ਼੍ਰੀਮਤਃ ਸਨ੍ਧਿਮਿਚ੍ਛਤਃ
ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਵੀ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸੁਯੋਧਨ ਨੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਜਦਕਿ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ ਤੇ ਅਮਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਅਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਯਦਿ ਕृष੍ਣ ਸੁਯੋਧਨਃ। ਸਨ੍ਧਿਮਿਚ੍ਛੇਨ੍ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਕਥਂਚਨ
ਜੇਕਰ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸੁਯੋਧਨ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਅਮਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਮਝੌਤਾ ਨਾ ਕਰੀਂ।
ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਹਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸृਞ੍ਜਯੈਃ ਸਹ। ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਬਲਂ ਘੋਰਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਤਿਸਮਾਸਿਤੁਮ੍
ਕਿਉਂਕਿ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਪਾਂਡਵ ਆਪਣੇ ਸ੍ਰਿੰਜਯਾ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਿਆਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ।
ਨ ਹਿ ਸਾਮ੍ਨਾ ਨ ਦਾਨੇਨ ਸ਼ਕ੍ਯੋऽਰ੍ਥਸ੍ਤੇषੁ ਕਸ਼੍ਚਨ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇषੁ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਕृਪਾ ਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨ
ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਨਾਂ ਹੀ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਨਾਲ ਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਕੋਈ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਹੋ ਸਕਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦਇਆ ਨਾ ਕਰੀਂ।
ਸਾਮ੍ਨਾ ਦਾਨੇਨ ਵਾ ਕृष੍ਣ ਯੇ ਨ ਸ਼ਾਮ੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰਵਃ। ਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯਸ੍ਤੇषੁ ਦਣ੍ਡਃ ਸ੍ਯਾਜ੍ਜੀਵਿਤਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਤਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾਂਝ ਪਿਆਰ ਜਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਨਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇषੁ ਮਹਾਦਣ੍ਡਃ ਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਤਵ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਚ੍ਯੁਤ। ਤ੍ਵਯਾ ਚੈਵ ਮਹਾਬਾਹੋ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹ ਸृਞ੍ਜਯੈਃ
ਇਸ ਲਈ, ਅਚੂਤ, ਤੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ, ਸ੍ਰੰਜਯਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਵੱਡੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇ।
ਏਤਤ੍ਸਮਰ੍ਥਂ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਤਵ ਚੈਵ ਯਸ਼ਸ੍ਕਰਮ੍। ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਂ ਭਵੇਤ੍ਕृष੍ਣ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਇਹ ਕੰਮ ਪਾਰਥਾਂ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹੈ, ਇਹ ਇਜ਼ਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਤੂੰ ਇਹ ਕਰੇਗਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇਗਾ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇਣ ਹਿ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਲੋਭਮਾਸ੍ਥਿਤਃ। ਅਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਾ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਮਨੁਤਿष੍ਠਤਾ
ਕਸ਼ਤਰੀ ਜੋ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਫਸ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕਸ਼ਤਰੀ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਦਾਸਾਰਹ, ਜਾਂ ਜੇ ਉਹ ਕਸ਼ਤਰੀ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਤ੍ਤਾਤ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇष੍ਵਵਸ੍ਥਿਤਾਤ੍। ਗੁਰੁਰ੍ਹਿ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਸृਤਾਗ੍ਰਭੁਕ੍
ਪਿਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਦਾ ਗੁਰੂ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯਥਾऽਵਧ੍ਯੇ ਵਧ੍ਯਮਾਨੇ ਭਵੇਦ੍ਦੋषੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਸ ਵਧ੍ਯਸ੍ਯਾਵਧੇ ਦृष੍ਟ ਇਤਿ ਧਰ੍ਮਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਜਨਾਰਦਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਵਧਯ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਿਚ ਦੋਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਵਧਯ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰਣ ਵਿਚ ਵੀ ਦੋਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਤ੍ਵਾਂ ਨ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਦੇष ਦੋषਃ ਕृष੍ਣ ਤਥਾ ਕੁਰੁ। ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹ ਦਾਸ਼ਰ੍ਹੈਃ ਸृਞ੍ਜਯੈਸ਼੍ਚ ਸਸੈਨਿਕੈਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੂੰ ਐਸਾ ਕਰ ਕਿ ਇਹ ਦੋਸ਼ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਛੋਵੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ, ਦਾਸਾਰਹਾਂ, ਸ੍ਰੰਜਯਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ।
ਪੁਨਰੁਕ੍ਤਂ ਚ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਸ਼੍ਰਮ੍ਭੇਣ ਜਨਾਰ੍ਦਨ। ਕਾ ਤੁ ਸੀਮਨ੍ਤਿਨੀ ਮਾਦृਕਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਸ੍ਤਿ ਕੇਸ਼ਵ
ਜਨਾਰਦਨ, ਮੈਂ ਦੁਬਾਰਾ ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੀ ਹਾਂ: ਕੇਸ਼ਵ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗੀ ਹੋਰ ਕਿਹੜੀ ਔਰਤ ਹੈ?
ਸੁਤਾ ਦ੍ਰੁਪਦਰਾਜਸ੍ਯ ਵੇਦਿਮਧ੍ਯਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਾ। ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਭਗਿਨੀ ਤਵ ਕृष੍ਣ ਪ੍ਰਿਯਾ ਸਖੀ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਯਜਨ ਵੇਦੀ ਵਿਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਦੀ ਭੈਣ ਤੇ ਤੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਸਖੀ।
ਆਜਮੂਢਕੁਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਸ੍ਨੁषਾ ਪਾਣ੍ਡੋਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਮਹਿषੀ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪਞ੍ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਸਮਵਰ੍ਚਸਾਮ੍
ਮੈਂ ਅਜਾਮੂੜ੍ਹ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਆਈ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪਾਂਡੂ ਦੀ ਵੁਹੂ ਹੋਈ, ਤੇ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਬਣੀ, ਜੋ ਪੰਜ ਇੰਦ੍ਰਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਸੁਤਾ ਮੇ ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਵੀਰੈਃ ਪਞ੍ਚ ਜਾਤਾ ਮਹਾਰਥਾਃ । ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਰ੍ਯਥਾ ਕृष੍ਣ ਤਥਾ ਤੇ ਤਵ ਧਰ੍ਮਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮੇਰੇ ਪੰਜ ਮਹਾਨ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ; ਜਿਵੇਂ ਅਭਿਮਨ्यु ਤੇਰਾ ਧਰਮਕ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਹਨ।
ਸਾऽਹਂ ਕੇਸ਼ਗ੍ਰਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਪਰਿਕ੍ਲਿष੍ਟਾ ਸਭਾਂ ਗਤਾ। ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤ੍ਵਯਿ ਜੀਵਤਿ ਕੇਸ਼ਵ
ਮੈਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਕੇ ਕਲੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਲਿਆਂਦੀ ਗਈ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਤੇਰੇ ਜੀਊਂਦੇ ਹੋਏ, ਕੇਸ਼ਵ।