ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਵਿਰਾਟਂ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਜਮ੍। ਦ੍ਰੁਪਦਂ ਚ ਮਹਾਮਾਤ੍ਯਂ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਚ ਮਾਧਵ
ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਵਿਰਾਟ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਮਹਾਨ ਮੰਤਰੀ, ਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਯਮਨ, ਮਾਧਵ।
ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਂ ਚ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਂ ਚ ਚੇਦਿਪਮ੍ । ਮਾਂਸਸ਼ੋਣਿਤਭृਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਿਯੁਧ੍ਯੇਤ ਕੋ ਯੁਧਿ
ਕਾਸ਼ੀ ਦਾ ਬਹਾਦਰ ਰਾਜਾ, ਚੇਦੀਪ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ—ਕੌਣ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਮਾਸ ਤੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੜਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਕਰੇਗਾ?
ਸ ਭਵਾਨ੍ਗਮਨਾਦੇਵ ਸਾਧਯਿष੍ਯਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍। ਇष੍ਟਮਰ੍ਥਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਕੇਵਲਮ੍
ਮਹਾਬਾਹੂ, ਤੇਰੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਵਿਦੁਰਸ਼੍ਚੈਵ ਭੀष੍ਮਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੋਣਸ਼੍ਚ ਸਹਬਾਹ੍ਲਿਕਃ । ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਸਮਰ੍ਥਾ ਵਿਜ੍ਞਾਤੁਮੁਚ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾऽਨਘ
ਵਿਦੁਰ, ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਬਾਹਲਿਕ ਵੀ, ਜੇ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਵੇਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਨਿਰਮਲ।
ਤੇ ਚੈਨਮਨੁਨੇष੍ਯਨ੍ਤਿ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਜਨਾਧਿਪਮ੍ । ਤਂ ਚ ਪਾਪਸਮਾਚਾਰਂ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਂ ਸੁਯੋਧਨਮ੍
ਉਹ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਤੇ ਪਾਪ ਕਰਮ ਵਾਲੇ ਸੁਯੋਧਨ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਗੇ।
ਸ਼੍ਰੋਤਾ ਚਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਵਿਦੁਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਵਕ੍ਤਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਕਮਿਵਾਰ੍ਥਂ ਨਿਵਰ੍ਤਨ੍ਤਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤਾਂ ਨ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿ
ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਵਿਦੁਰ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ, ਜਨਾਰਦਨ, ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ; ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਗੱਲ ਠੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਕੌਣ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਯਦੇਤਤ੍ਕਥਿਤਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਧਰ੍ਮ ਏष ਸਨਾਤਨਃ। ਯਥਾ ਚ ਯੁਦ੍ਧਮੇਵ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਥਾ ਕਾਰ੍ਯਮਰਿਨ੍ਦਮ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਧਰਮ ਹੈ; ਪਰ ਦুশਮਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਐਸਾ ਕਰ ਕਿ ਜੰਗ ਹੋਣਾ ਪੱਕਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਯਦਿ ਪ੍ਰਸਮਮਿਚ੍ਛੇਯੁਃ ਕੁਰਵਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹ। ਤਥਾਪਿ ਯੁਦ੍ਧਂ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹ ਯੋਜਯੇਥਾਃ ਸਹੈਵ ਤੈਃ
ਜੇ ਕੁਰੂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੁਣ, ਦਾਸਾਰਹ, ਤੂੰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜੰਗ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ।
ਕਥਂ ਨੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਞ੍ਚਾਲੀਂ ਤਥਾ ਕृष੍ਣ ਸਭਾਗਤਾਮ੍। ਅਵਧੇਨ ਪ੍ਰਸ਼ਾਮ੍ਯੇਤ ਮਮ ਮਨ੍ਯੁਃ ਸੁਯੋਧਨੇ
ਕਿਵੇਂ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਐਸੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਕੇ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਰਾ ਸੁਯੋਧਨ ਲਈ ਗੁੱਸਾ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਠੰਢਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਯਦਿ ਭੀਮਾਰ੍ਜੁਨੌ ਕृष੍ਣ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ਼੍ਚ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ । ਧਰ੍ਮਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਤੇਨਾਹਂ ਯੋਦ੍ਧੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸਂਯੁਗੇ
ਜੇ ਭੀਮ, ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਧਰਮ ਛੱਡ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ।
ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਦ੍ਵਚਨਂ ਕृष੍ਣ ਸੁਯੋਧਨਮਪਣ੍ਡਿਤਮ੍। ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇ ਵਨੇ ਵਾ ਵਸ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੁਰੇ ਵਾ ਨਾਗਸਾਹ੍ਵਯੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮੇਰੀ ਵੱਲੋਂ ਸੁਯੋਧਨ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀਂ ਕਿ, 'ਤੈਨੂੰ ਜਾਂ ਤਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ ਜਾਂ ਫਿਰ ਨਾਗਸਾਹਵਯਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ।'
ਸਤ੍ਯਮਾਹ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸਹਦੇਵੋ ਮਹਾਮਤਿਃ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਵਧੇ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕੋਪਸ੍ਯ ਮੇ ਭਵੇਤ੍
ਸਹਦੇਵ ਨੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹੈ, ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਆਖੀ ਹੈ: ਮੇਰਾ ਗੁੱਸਾ ਕੇਵਲ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਮੌਤ ਨਾਲ ਹੀ ਠੰਢਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਅਮਨ ਵੀ ਤਾਂ ਹੀ ਆਵੇਗਾ।
ਨ ਜਾਨਾਸਿ ਯਥਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚੀਰਾਜਿਨਧਰਾਨ੍ਵਨੇ। ਤਵਾਪਿ ਮਨ੍ਯੁਰੁਦ੍ਧੂਤੋ ਦੁਃਖਿਤਾਨ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਤੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਛਾਲਾਂ ਤੇ ਚਮੜੀਆਂ ਪਹਿਨੇ ਵੇਖੇਂ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਕਲੀਫ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇਰਾ ਵੀ ਗੁੱਸਾ ਉੱਭਰ ਆਉਂਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਦ੍ਰੀਸੁਤਃ ਸ਼ੂਰੋ ਯਦਾਹ ਰਣਕਰ੍ਕਸ਼ਃ। ਵਚਨਂ ਸਰ੍ਵਯੋਧਾਨਾਂ ਤਨ੍ਮਤਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮਾਦਰੀ ਦਾ ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਟ ਕੇ ਲੜਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਗੱਲ ਆਖੀ ਜੋ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ।
ਏਵਂ ਵਦਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤੁ ਯੁਯੁਧਾਨੇ ਮਹਾਮਤੌ। ਸੁਭੀਮਃ ਸਿਂਹਨਾਦੋऽਭੂਦ੍ਯੋਧਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਜਦੋਂ ਸਮਝਦਾਰ ਯੁਯੁਧਾਨ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਗੂੰਜ ਉਠੀ।
ਸਰ੍ਵੇ ਹਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ੋ ਵੀਰਾਸ੍ਤਦ੍ਵਚਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਜਯਨ੍। ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਸ਼ੈਨੇਯਂ ਹਰ੍षਯਨ੍ਤੋ ਯੁਯੁਤ੍ਸਵਃ
ਸਾਰੇ ਵੀਰਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਉਹ ਗੱਲ ਮੰਨੀ, ਤੇ ਯੁਯੁਧਾਨ ਨੂੰ 'ਵਧੀਆ ਆਖਿਆ! ਵਧੀਆ ਆਖਿਆ!' ਆਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋਏ।
ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸਹਿਤਂ ਹਿਤਮ੍। ਕृष੍ਣਾ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਮਾਸੀਨਮਬ੍ਰਵੀਚ੍ਛੋਕਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਰਾਜੇ ਦੀ ਧਰਮ ਤੇ ਭਲੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਥਕ ਚੁੱਕੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸੁਤਾ ਦ੍ਰੁਪਦਰਾਜਸ੍ਯ ਸ੍ਵਸਿਤਾਯਤਮੂਰ੍ਧਜਾ । ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸਹਦੇਵਂ ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਚ ਮਹਾਰਥਮ੍
ਦ੍ਰੁਪਦ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਵਾਲ ਲੰਮੇ ਤੇ ਘੁੰਘਰਾਲੇ ਸਨ, ਉਸ ਨੇ ਸਹਦੇਵ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਭੀਮਸੇਨਂ ਚ ਸਂਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਮਦੁਰ੍ਮਨਾਃ । ਅਸ਼੍ਰੁਪੂਰ੍ਣੇਕ੍ਸ਼ਣਾ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚੇਦਂ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਦਕਿ ਉਹ ਅੰਦਰੋਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਅਕਲਵਾਨ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਜੂ ਭਰ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਵਿਦਿਤਂ ਤੇ ਮਹਾਬਾਹੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਮਧੁਸੂਦਨ । ਯਥਾ ਨਿਕृਤਿਮਾਸ੍ਥਾਯ ਭ੍ਰਂਸ਼ਿਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸੁਖਾਤ੍
ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਪਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਸੁੱਖ ਤੋਂ ਵੰਞਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸਾਮਾਤ੍ਯੇਨ ਜਨਾਰ੍ਦਨ। ਯਥਾ ਚ ਸਞ੍ਜਯੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਰਹਸਿ ਸ਼੍ਰਾਵਿਤਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੰਜਯ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ, ਇਹ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹ ਤਚ੍ਚਾਪਿ ਵਿਦਿਤਂ ਤਵ। ਯਥੋਕ੍ਤਃ ਸਞ੍ਜਯਸ਼੍ਚੈਵ ਤਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਹੇ ਦਾਸਾਰਹ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਸੰਜਯ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੂੰ ਸੁਣ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ।
ਪਞ੍ਚ ਨਸ੍ਤਾਤ ਦੀਯਨ੍ਤਾਂ ਗ੍ਰਾਮਾ ਇਤਿ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ। ਅਵਿਸ੍ਥਲਂ ਵृਕਸ੍ਥਲਂ ਮਾਕਨ੍ਦੀਂ ਵਾਰਣਾਵਤਮ੍
ਸਾਨੂੰ ਪੰਜ ਪਿੰਡ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਸਵੀ: ਅਵਿਸਥਲਾ, ਵ੍ਰਿਕਸਥਲਾ, ਮਾਕੰਦੀ, ਵਾਰਣਾਵਤ,
ਅਵਸਾਨਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਕਂਚਿਦੇਕਂ ਚ ਪਞ੍ਚਮਮ੍। ਇਤਿ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਵਾਚ੍ਯਃ ਸੁਹृਦਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵ
ਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਲਈ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਕੋਈ ਵੀ ਇਕ ਥਾਂ ਰਹਿਣ ਲਈ—ਇਹ ਗੱਲ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਖੀਂ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ।
ਨ ਚਾਪਿ ਹ੍ਯਕਰੋਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣ ਸੁਯੋਧਨਃ । ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹ ਸ਼੍ਰੀਮਤਃ ਸਨ੍ਧਿਮਿਚ੍ਛਤਃ
ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਵੀ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸੁਯੋਧਨ ਨੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਜਦਕਿ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ ਤੇ ਅਮਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਅਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਯਦਿ ਕृष੍ਣ ਸੁਯੋਧਨਃ। ਸਨ੍ਧਿਮਿਚ੍ਛੇਨ੍ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਕਥਂਚਨ
ਜੇਕਰ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸੁਯੋਧਨ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਅਮਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਮਝੌਤਾ ਨਾ ਕਰੀਂ।
ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਹਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸृਞ੍ਜਯੈਃ ਸਹ। ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਬਲਂ ਘੋਰਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਤਿਸਮਾਸਿਤੁਮ੍
ਕਿਉਂਕਿ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਪਾਂਡਵ ਆਪਣੇ ਸ੍ਰਿੰਜਯਾ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਿਆਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ।
ਨ ਹਿ ਸਾਮ੍ਨਾ ਨ ਦਾਨੇਨ ਸ਼ਕ੍ਯੋऽਰ੍ਥਸ੍ਤੇषੁ ਕਸ਼੍ਚਨ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇषੁ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਕृਪਾ ਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨ
ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਨਾਂ ਹੀ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਨਾਲ ਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਕੋਈ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਹੋ ਸਕਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦਇਆ ਨਾ ਕਰੀਂ।
ਸਾਮ੍ਨਾ ਦਾਨੇਨ ਵਾ ਕृष੍ਣ ਯੇ ਨ ਸ਼ਾਮ੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰਵਃ। ਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯਸ੍ਤੇषੁ ਦਣ੍ਡਃ ਸ੍ਯਾਜ੍ਜੀਵਿਤਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਤਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾਂਝ ਪਿਆਰ ਜਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਨਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇषੁ ਮਹਾਦਣ੍ਡਃ ਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਤਵ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਚ੍ਯੁਤ। ਤ੍ਵਯਾ ਚੈਵ ਮਹਾਬਾਹੋ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹ ਸृਞ੍ਜਯੈਃ
ਇਸ ਲਈ, ਅਚੂਤ, ਤੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ, ਸ੍ਰੰਜਯਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਵੱਡੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇ।