ਨਾਤਿਪ੍ਰਹੀਣਰਸ਼੍ਮਿਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਥਾ ਭਾਵਵਿਪਰ੍ਯਯੇ । ਵਿषਾਦਮਰ੍ਚ੍ਛੇਦ੍ ਗ੍ਲਾਨਿਂ ਵਾਪ੍ਯੇਤਮਰ੍ਥਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿਤੇ
ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਘੱਟ ਨਾ ਹੋਣ ਦਿਓ, ਤੇ ਮਨ ਦਾ ਹਾਲ ਵੀ ਉਲਟ ਨਾ ਕਰੋ; ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਇਸ ਲਈ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਜਾਂ ਥੱਕੇ ਨਾ ਹੋਵੋ।
ਸ਼੍ਵੋਭੂਤੇ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸਮੀਪਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵ। ਯਤਿष੍ਯੇ ਪ੍ਰਸ਼ਮਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਯੁष੍ਮਦਰ੍ਥਮਹਾਪਯਨ੍
ਕੱਲ੍ਹ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸ਼ਮਂ ਚੇਤ੍ਤੇ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਤੋऽਨਨ੍ਤਂ ਯਸ਼ੋ ਮਮ। ਭਵਤਾਂ ਕਚ ਕृਤਃ ਕਾਮਸ੍ਤੇषਾਂ ਚ ਸ਼੍ਰੇਯ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੇ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰ ਲੈਣ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਇਜ਼ਤ ਬੇਹੱਦ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ; ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇਗੀ।
ਤੇ ਚੇਦਭਿਨਿਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਾਭ੍ਯੁਪੈष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮੇ ਵਚਃ । ਕੁਰਵੋ ਯੁਦ੍ਧਮੇਵਾਤ੍ਰ ਘੋਰਂ ਕਰ੍ਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਜ਼ੋਰ ਦੇਣਗੇ ਤੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਣਗੇ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਕੁਰੁ ਜੰਗ ਕਰਨਗੇ, ਤੇ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੇਗੀ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਭੀਮਸੇਨ ਤ੍ਵਯਿ ਭਾਰਃ ਸਮਾਹਿਤਃ। ਧੂਰਰ੍ਜੁਨੇਨ ਧਾਰ੍ਯਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵੇਢਵ੍ਯ ਇਤਰੋ ਜਨਃ
ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਭੀਮਸੇਨ, ਭਾਰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੈ; ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਇਹ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਿਭਾਉਣੀ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਗੂ ਬਣਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਅਹਂ ਹਿ ਯਨ੍ਤਾ ਬੀਭਤ੍ਸੋਰ੍ਭਵਿਤਾ ਸਂਯੁਗੇ ਸਤਿ। ਧਨਞ੍ਜਯਸ੍ਯੈष ਕਾਮੋ ਨ ਹਿ ਯੁਦ੍ਧਂ ਨ ਕਾਮਯੇ
ਜੇ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਬੀਭਤਸੁ ਦਾ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵਾਂਗਾ; ਇਹ ਧਨੰਜਯ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਆਪ ਜੰਗ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦਾਸ਼ਙ੍ਕਮਾਨੋऽਹਂ ਵृਕੋਦਰ ਮਤਿਂ ਤਵ। ਗਦਤਃ ਕ੍ਲੀਬਯਾ ਵਾਚਾ ਤੇਜਸ੍ਤੇ ਸਮਦੀਦਿਪਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਨਰਮ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਗ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਉਕ੍ਤਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇਣੈਵ ਯਾਵਦ੍ਵਾਚ੍ਯਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਤਵ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤੁ ਮੇ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਪਰਨ੍ਤਪ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਜੋ ਕਹਿਣਾ ਸੀ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ; ਪਰ ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਦਾਹਣ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਗਹਿਰੀ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨੈਵ ਪ੍ਰਸ਼ਮਮਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਸੁਕਰਂ ਪ੍ਰਭੋ । ਲੋਭਾਦ੍ਵਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਦੈਨ੍ਯਾਦ੍ਵਾ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਤ੍
ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਚਾਹੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਲਾਲਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਆਈ ਹੋਈ ਮੁਸੀਬਤ।
ਅਫਲਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਵਾऽਪਿ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਨ ਚਾਨ੍ਤਰੇਣ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਪੌਰੁषੇਣ ਬਲੋਦਯਃ
ਤੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਬੇਫਲ ਹੈ, ਪਰ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਤਦਿਦਂ ਭਾषਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਥਾਚਨ ਤਥੈਵ ਤਤ੍। ਨ ਚੈਤਦੇਵਂ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਮਸਾਧ੍ਯਮਪਿ ਕਿਂਚਨ
ਜੋ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਕਿਂ ਚੈਤਨ੍ਮਨ੍ਯਸੇ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਮਸ੍ਮਾਕਮਵਸਾਦਕਮ੍। ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਤੇषਾਂ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਯੇषਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਫਲੋਦਯਃ
ਤੂੰ ਇਸ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨੂੰ ਸਾਡਾ ਨਾਸ ਕਿਉਂ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ? ਉਹ ਲੋਕ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਫਲ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲਦਾ।
ਸਂਪਾਦ੍ਯਮਾਨਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਵ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਰ੍ਮ ਸਫਲਂ ਪ੍ਰਭੋ। ਸ ਤਥਾ ਕृष੍ਣ ਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਯਥਾ ਸ਼ਰ੍ਮ ਭਵੇਤ੍ਪਰੈਃ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਕੰਮ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਇੰਝ ਕਰ ਕਿ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਮਿਲੇ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਚ ਭਵਾਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਥਮਃ ਸੁਹृਤ੍। ਸੁਰਾਣਾਮਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਯਥਾ ਵੀਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਕੁਰੁਆਂ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੋਸਤ ਹੈਂ; ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਵੀਰ ਹੈਂ।
ਕੁਰੂਣਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਵ ਨਿਰਾਮਯਮ੍ । ਅਸ੍ਮਦ੍ਧਿਤਮਨੁष੍ਠਾਨਂ ਮਨ੍ਯੇ ਤਵ ਨ ਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਕੁਰੁਆਂ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰ; ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਔਖਾ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਚ ਕਾਰ੍ਯਤਾਮੇਤਿ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਗਮਨਾਦੇਵਮੇਵ ਤ੍ਵਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਇੰਝ ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ; ਤੇਰੇ ਜਾਣ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਕਰਮ ਕਰੇਗਾ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ।
ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਮਥਾਨ੍ਯਤ੍ਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵੀਰ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨਿ । ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾ ਤਵ ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਮ੍
ਹੇ ਵੀਰ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਮਨ ਵਾਲਾ ਉਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇਗਾ।
ਸ਼ਰ੍ਮ ਤੈਃ ਸਹ ਵਾ ਨੋऽਸ੍ਤੁ ਤਵ ਵਾ ਯਚ੍ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਮ੍ । ਵਿਚਾਰ੍ਯਮਾਣੋ ਯਃ ਕਾਮਸ੍ਤਵ ਕृष੍ਣ ਸ ਨੋ ਗੁਰੁਃ
ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਚਾਹੇ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੂੰ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ, ਉਹੀ ਸਾਡਾ ਮੂਲ ਮੰਤਵ ਬਣੇਗਾ।
ਨ ਸ ਨਾਰ੍ਹਤਿ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਵਧਂ ਸਸੁਤਬਾਨ੍ਧਵਃ। ਯੇਨ ਧਰ੍ਮਸੁਤੇ ਦृष੍ਟਾ ਨ ਸਾ ਸ਼੍ਰੀਰੁਪਮਰ੍षਿਤਾ
ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਮੌਤ ਦੇ ਲਾਇਕ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖੋਈ ਹੋਈ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ।
ਯਚ੍ਚਾਪ੍ਯਪਸ਼੍ਯਤੋਪਾਯਂ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਂ ਮਧੁਸੂਦਨ। ਉਪਾਯੇਨ ਨृਸ਼ਂਸੇਨ ਹृਤਾ ਦੁਰ੍ਦ੍ਯੂਤਦੇਵਿਨਾ
ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਜੋ ਵੀ ਸੱਚਾ ਰਸਤਾ ਤੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ, ਮੰਦੇ ਜੂਏ ਦੀ ਦੇਵੀ ਵਾਂਗ, ਛੀਨ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਕਥਂ ਹਿ ਪੁਰੁषੋ ਜਾਤਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇषੁ ਧਨੁਰ੍ਧਰਃ । ਸਮਾਹੂਤੋ ਨਿਵਰ੍ਤੇਤ ਪ੍ਰਾਣਤ੍ਯਾਗੇऽਪ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚੁਣੌਤੀ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਭਾਵੇਂ ਜਾਨ ਦਾ ਖਤਰਾ ਹੋਵੇ, ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ।
ਅਧਰ੍ਮੇਣ ਜਿਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਨੇ ਪ੍ਰਵृਜਿਤਾਂਸ੍ਤਥਾ। ਵਧ੍ਯਤਾਂ ਮਮ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਨਿਰ੍ਗਤੋऽਸੌ ਸੁਯੋਧਨਃ
ਹੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ੀ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਨਿਆਇ ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ ਗਿਆ ਤੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੁਯੋਧਨ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।
ਨ ਚੈਤਦਦ੍ਭੁਤਂ ਕृष੍ਣ ਮਿਤ੍ਰਾਰ੍ਥੇ ਯਚ੍ਚਿਕੀਰ੍षਸਿ। ਕ੍ਰਿਯਾ ਕਥਂਚ ਮੁਖ੍ਯਾ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮृਦੁਨਾ ਚੇਤਰੇਣ ਵਾ
ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਇਹ ਕੋਈ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੂੰ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਦੇ ਵੀ ਨਰਮੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਅਥਵਾ ਮਨ੍ਯਸੇ ਜ੍ਯਾਯਾਨ੍ਵਧਸ੍ਤੇषਾਮਨਨ੍ਤਰਮ੍ । ਤਦੇਵ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਾਸ਼ੁ ਨ ਵਿਚਾਰ੍ਯਮਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਜਾਂ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੀ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੰਮ ਤੁਰੰਤ ਕਰ, ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਜਾਨਾਸਿ ਹਿ ਯਥੈਤੇਨ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਪਾਪਬੁਦ੍ਧਿਨਾ । ਪਰਿਕ੍ਲਿष੍ਟਾ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਤਚ੍ਚ ਤਸ੍ਯੋਪਮਰ੍षਿਤਮ੍
ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਉਸ ਪਾਪੀ ਨੇ ਸਭਾ ਵਿਚ ਤੰਗ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਸਹਿਣ ਵੀ ਪਿਆ।
ਸ ਨਾਮ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਰ੍ਤੇਤ ਪਾਣ੍ਡਵੇष੍ਵਿਤਿ ਮਾਧਵ। ਨ ਮੇ ਸਞ੍ਜਾਯਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਬੀਜਮੁਪ੍ਤਮਿਵੋषਰੇ
ਹੇ ਮਾਧਵ, ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਠੀਕ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰੇ, ਇਹ ਸੋਚ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੁੱਕੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਨਾ ਉੱਗੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਨ੍ਮਨ੍ਯਸੇ ਯੁਕ੍ਤਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਹਿਤਂ ਚ ਯਤ੍। ਤਥਾऽऽਸ਼ੁ ਕੁਰੁ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਯਨ੍ਨਃ ਕਾਰ੍ਯਮਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਠੀਕ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਕਰ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ੀ, ਜੋ ਅਗਲਾ ਕੰਮ ਸਾਡਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੇਤਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਯਥਾ ਵਦਸਿ ਪਾਣ੍ਡਵ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਯੇ ਨਿਰਾਮਯਮ੍। ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਿਦਂ ਮਮਾਯਤ੍ਤਂ ਬੀਭਤ੍ਸੋ ਕਰ੍ਮਣੋਰ੍ਦ੍ਵਯੋਃ
ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ ਪਾਂਡਵ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਨਿਰਪੱਖ ਹੋ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ। ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਤੇ ਭੀਮ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਹਿ ਰਸਵਚ੍ਛੁਦ੍ਧਂ ਕਰ੍ਮਣੈਵੋਪਪਾਦਿਤਮ੍। ऋਤੇ ਵਰ੍षਾਨ੍ਨ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਜਾਤੁ ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤਯੇਤ੍ਫਲਮ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਖੇਤ ਚਾਹੇ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਉਪਜਾਉ ਤੇ ਸਾਫ ਹੋਵੇ, ਫਲ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਬਿਨਾ ਮੀਂਹ ਦੇ, ਹੇ ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ, ਕਦੇ ਵੀ ਫਲ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।
ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਪੌਰੁषਂ ਬ੍ਰੂਯੁਰਾਸੇਕਂ ਯਤ੍ਰ ਕਾਰਿਤਮ੍। ਤਤ੍ਰ ਚਾਪਿ ਧ੍ਰੁਵਂ ਪਸ਼੍ਯੇਚ੍ਛੋषਣਂ ਦੈਵਕਾਰਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਲੋਕ ਮਿਹਨਤ ਨੂੰ ਉਹ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸੁੱਕਾ ਪੈਣ ਨੂੰ ਕਿਸਮਤ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।