ਮਧ੍ਯੇ ਰਾਜ੍ਞਾਮਹਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਤਿਪੌਰੁषਿਕਾਨ੍ਗੁਣਾਨ੍ । ਤਵ ਸਙ੍ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਯੇ ਚ ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਾਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਉੱਚੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ। ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਉਲੰਘਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਾਂਗਾ।
ਬ੍ਰੁਵਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸਹਿਤਂ ਹਿਤਮ੍। ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਾਨਾਜਨਪਦੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਜਦ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਧਰਮ ਤੇ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਗੱਲਾਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਨਗੇ।
ਤ੍ਵਯਿ ਸਂਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤੇ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਤ੍ਯਵਾਗਿਤਿ । ਤਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਾਧਿਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਥਾ ਲੋਭਾਦਵਰ੍ਤਤ
ਉਹ ਤੇਰੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਆ ਜਾਣਗੇ, ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਧਰਮਕਾਰੀ ਤੇ ਸਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨ ਕੇ। ਉਹ ਜਾਣ ਲੈਣਗੇ ਕਿ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਲੋਭ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਗਰ੍ਹਯਿष੍ਯਾਮਿ ਚੈਵੈਨਂ ਪੌਰਜਾਨਪਦੇष੍ਵਪਿ । ਵृਦ੍ਧਬਾਲਾਨੁਪਾਦਾਯ ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯੇ ਸਮਾਗਤੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਵੱਡਿਆਂ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਤੇ ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਹੋਣ ਤੇ।
ਸ਼ਮਂ ਵੈ ਯਾਚਮਾਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਾਧਰ੍ਮਂ ਤਤ੍ਰ ਲਪ੍ਸ੍ਯਸੇ । ਕੁਰੂਨ੍ਵਿਗਰ੍ਹਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ
ਤੂੰ ਜਦ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰੇਗਾ, ਉੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਅਧਰਮ ਦੀ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ। ਰਾਜੇ, ਕੁਰੁ ਤੇ ਧਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨਗੇ।
ਤਸ੍ਮਿਂਲ੍ਲੋਕਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤੇ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਮਵਸ਼ਿष੍ਯਤੇ। ਹਤੇ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇ ਰਾਜਨ੍ਯਦਨ੍ਯਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਿਤਿ
ਜਦ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਜੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਰ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਵੇ।
ਯਾਤ੍ਵਾ ਚਾਹਂ ਕੁਰੂਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਯੁष੍ਮਦਰ੍ਥਮਹਾਪਯਨ੍ । ਯਤਿष੍ਯੇ ਪ੍ਰਸ਼ਮਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਲਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯੇ ਚ ਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਾਰੇ ਕੁਰੂਆਂ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਵਹਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗਾ।
ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਂ ਚ ਗਤ੍ਵਾ ਯੁਦ੍ਧਾਧਿਕਾਰਿਕਾਮ੍ । ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਿਨਿਵਰ੍ਤਿष੍ਯੇ ਜਯਾਯ ਤਵ ਭਾਰਤ
ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਯੁੱਧ ਵਾਲੀ ਨੀਅਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਆਵਾਂਗਾ, ਭਾਰਤ, ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਯੁਦ੍ਧਮੇਵਾਹਮਾਸ਼ਂਸਾਪਿ ਪਰੈਃ ਸਹ । ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨਿ ਹਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਵਨ੍ਤਿ ਮੇ
ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਦੀ ਹੀ ਉਮੀਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਦਿਖ ਰਹੇ ਹਨ।
ਮृਗਾਃ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਵਦਨ੍ਤਿ ਘੋਰਂ ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਮੁਖ੍ਯੇषੁ ਨਿਸ਼ਾਮੁਖੇषੁ । ਘੋਰਾਣਿ ਰੂਪਾਣਿ ਤਥੈਵ ਚਾਗ੍ਨਿ- ਰ੍ਵਰ੍ਣਾਨ੍ਬਹੂਨ੍ਪੁष੍ਯਤਿ ਘੋਰਰੂਪਾਨ੍
ਜੰਗਲ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ, ਰਾਤ ਆਉਣ ਤੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਅੱਗ ਵੀ ਕਈ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਮਨੁष੍ਯਲੋਕਕ੍ਸ਼ਯਕृਤ੍ਸੁਘੋਰੋ ਨੋ ਚੇਦਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਇਹਾਨ੍ਤਕਃ ਸ੍ਯਾਤ੍। ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਕਵਚਾਨ੍ਰਥਾਂਸ਼੍ਚ ਨਾਗਾਨ੍ਹਯਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯਿਤ੍ਵਾ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਬਾਹੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜੇ ਮੌਤ ਆਪ ਹੀ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਆ ਗਈ। ਕਿਉਂਕਿ ਹਥਿਆਰ, ਯੰਤਰ, ਬਚਾਓ ਵਾਲੇ ਜੰਗੀ ਜੰਤਰ, ਰਥ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਯੋਧਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਾਸ੍ਤੇ ਭਵਨ੍ਤੁ ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥੇषੁ ਯਤ੍ਤਾਃ। ਸਾਙ੍ਗ੍ਰਾਮਿਕਂ ਤੇ ਯਦੁਪਾਰ੍ਜਨੀਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਗ੍ਰਂ ਕੁਰੁ ਤਨ੍ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ
ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਕੇ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣ। ਜੰਗ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲੈ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਨ ਹ੍ਯਲਮਦ੍ਯ ਦਾਤੁਂ ਜੀਵਂਸ੍ਤਵੈਤਨ੍ਨृਪਤੇ ਕਥਂਚਿਤ੍। ਯਤ੍ਤੇ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦਭਵਤ੍ਸਮृਦ੍ਧਂ ਦ੍ਯੂਤੇ ਹृਤਂ ਪਾਣ੍ਡਵਮੁਖ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਮ੍
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਰਾਜਾ, ਹੁਣ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਕਦੇ ਵੀ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਰਾਜ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸੀ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ ਨੇ ਜੂਏ ਵਿਚ ਹਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਹੁਣ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਯਥਾਯਥੈਵ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕੁਰੂਣਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨ। ਤਥਾਤਥੈਵ ਭਾषੇਥਾ ਮਾ ਸ੍ਮ ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਭੀषਯੇਃ
ਮਧੁਸੂਦਨ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੋਵੇ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਗੱਲ ਕਰੀਂ; ਯੁੱਧ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂ ਨਾ।
ਅਮਰ੍षੀ ਜਾਤਸਂਰਮ੍ਭਃ ਸ਼੍ਰੇਯੋਦ੍ਵੇषੀ ਮਹਾਮਨਾਃ। ਨੋਗ੍ਰਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਵਾਚ੍ਯਃ ਸਾਮ੍ਨੈਵੇਨਂ ਸਮਾਚਰੇਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਬੜਾ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ, ਈਰਖਾ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਹੈ; ਉਸ ਨਾਲ ਕੜੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੀਂ, ਸੌਖੇ ਤੇ ਨਰਮ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਆ।
ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾ ਪਾਪਸਤ੍ਵਸ਼੍ਚ ਤੁਲ੍ਯਚੇਤਾਸ੍ਤੁ ਦਸ੍ਯੁਭਿਃ । ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਦਮਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕृਤਵੈਰਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ
ਉਹ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿਚ ਮਾੜਾ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਚੋਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿਚ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਅਦੀਰ੍ਘਦਰ੍ਸ਼ੀ ਨਿष੍ਠੂਰੀ ਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਤਾ ਕ੍ਰੂਰਪਰਾਕ੍ਰਮਃ । ਦੀਰ੍ਘਮਨ੍ਯੁਰਨੇਯਸ਼੍ਚ ਪਾਪਾਤ੍ਮਾ ਨਿਕृਤਿਪ੍ਰਿਯਃ
ਉਹ ਦੂਰ ਦੀ ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਬੜਾ ਕਠੋਰ ਹੈ, ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਵੀ ਬੜੀ ਜੰਗਲੀ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਲੰਮਾ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਮਾੜੀ ਹੈ ਤੇ ਝੂਠ ਤੇ ਫਰੇਬ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮ੍ਰਿਯੇਤਾਪਿ ਨ ਭਜ੍ਯੇਤ ਨੈਵ ਜਹ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਵਕਂ ਮਤਮ੍। ਤਾਦृਸ਼ੇਨ ਸ਼ਮਃ ਕृष੍ਣ ਮਨ੍ਯੇ ਪਰਮਦੁष੍ਕਰਃ
ਉਹ ਮਰ ਵੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵਿਚ ਠੱਲ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ; ਐਸੇ ਬੰਦੇ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸਾਂਤਿ ਕਰਨੀ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਹੈ।
ਸੁਹृਦਾਮਪ੍ਯਵਾਚੀਨਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਧਰ੍ਮਾ ਪ੍ਰਿਯਾਨृਤਃ । ਪ੍ਰਤਿਹਨ੍ਤ੍ਯੇ ਸੁਹृਦਾਂ ਵਾਚਸ਼੍ਚੈਵ ਮਨਾਂਸਿ ਚ
ਉਹ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਵੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਝੂਠ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਤੇ ਦਿਲ ਦੋਵੇਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਮਨ੍ਯੁਵਸ਼ਮਾਪਨ੍ਨਃ ਸ੍ਵਭਾਵਂ ਦੁष੍ਟਮਾਸ੍ਥਿਤਃ । ਸ੍ਵਭਾਵਾਤ੍ਪਾਪਮਭ੍ਯੇਤਿ ਤृਣੈਸ਼੍ਛਨ੍ਨ ਇਵੋਰਗਃ
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਅਪਣਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਕਰਕੇ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਘਾਹ ਹੇਠਾਂ ਲੁਕਿਆ ਸੱਪ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਹਿ ਯਤ੍ਸੇਨਃ ਸਰ੍ਵਥਾ ਵਿਦਿਤਸ੍ਤਵ । ਯਚ੍ਛੀਲੋ ਯਤ੍ਸ੍ਵਭਾਵਸ਼੍ਚ ਯਦ੍ਬਲੋ ਯਤ੍ਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਦੀ ਹਰ ਗੱਲ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ: ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਕੁਦਰਤ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਕਿਵੇਂ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਃ ਕੁਰਵਃ ਸਹਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤਥਾ ਵਯਮ੍। ਇਨ੍ਦ੍ਰਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਇਵਾਭੂਮ ਮੋਦਮਾਨਾਃ ਸਬਾਨ੍ਧਵਾਃ
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਕੁਰੁ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਸੀਂ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਹੇਠ ਦੇਵਤੇ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯ ਕ੍ਰੋਧੇਨ ਭਰਤਾ ਮਧੁਸੂਦਨ। ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਾਪਾਯੇ ਵਨਾਨੀਵ ਹੁਤਾਸ਼ਨੈਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ, ਮਧੁਸੂਦਨ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ ਜਦੋਂ ਸਰਦੀ ਮੁੱਕਦੀ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ੇਮੇ ਰਾਜਾਨਃ ਪ੍ਰਖ੍ਯਾਤ ਮਧੁਸੂਦਨ । ਯੇ ਸਮੁਚ੍ਚਿਚ੍ਛਿਦੁਰ੍ਜ੍ਞਾਤੀਨ੍ਸੁਹृਦਸ਼੍ਚ ਸਬਾਨ੍ਧਵਾਨ੍
ਇਹ ਅਠਾਰਾਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਾਜੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ, ਆਪਣੇ ਜਾਤੀ, ਦੋਸਤ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਅਸੁਰਾਣਾਂ ਸਮृਦ੍ਧਾਨਾਂ ਜ੍ਵਲਤਾਮਿਵ ਤੇਜਸਾ। ਪਰ੍ਯਾਯਕਾਲੇ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕਲਿਰਜਾਯਤ
ਜਦੋਂ ਅਸੁਰ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਸੀ, ਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮੁੱਕ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕਲਿਜੁਗ ਆ ਗਿਆ।
ਹੈਹਯਾਨਾਮੁਦਾਵਰ੍ਤੋ ਨੀਪਾਨਾਂ ਜਨਮੇਜਯਃ । ਬਹੁਲਸ੍ਤਾਲਜਙ੍ਘਾਨਾਂ ਕृਮੀਣਾਮੁਦ੍ਧਤੋ ਵਸੁਃ
ਹੈਹਯਾ ਵਿਚ ਉਦਾਵਰਤ, ਨੀਪਾ ਵਿਚ ਜਨਮੇਜਯ, ਤਾਲਜੰਗਾ ਵਿਚ ਬਹੁਲਾ, ਤੇ ਕ੍ਰਮੀ ਵਿਚ ਅਹੰਕਾਰੀ ਵਸੁ ਹੋਇਆ।
ਅਜਬਿਨ੍ਦੁਃ ਸੁਵੀਰਾਣਾਂ ਸੁਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਰੁषਰ੍ਦ੍ਧਿਕਃ। ਅਰ੍ਕਜਸ਼੍ਚ ਬਲੀਹਾਨਾਂ ਚੀਨਾਨਾਂ ਧੌਤਮੂਲਕਃ
ਸੁਵੀਰਾਂ ਵਿਚ ਅਜਬਿੰਦੁ, ਸੁਰਾਟ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਰੁਸ਼ਰਧਿਕ, ਬਲੀਹਾਨਾਂ ਵਿਚ ਅਰਕਜ, ਤੇ ਚੀਨਾਂ ਵਿਚ ਧੌਤਮੂਲਕ ਹੋਇਆ।
ਹਯਗ੍ਰੀਵੋ ਵਿਦੇਹਾਨਾਂ ਵਰਯੁਸ਼੍ਚ ਮਹੌਜਸਾਮ੍ । ਬਾਹੁਃ ਸੁਨ੍ਦਰਵਂਸ਼ਾਨਾਂ ਦੀਪ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਪੁਰੂਰਵਾਃ
ਵਿਦੇਹਾਂ ਵਿਚ ਹਯਗਰੀਵ, ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਵਰਯੁ, ਸੁੰਦਰ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਬਾਹੁ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਪੁਰੂਰਵ ਹੋਇਆ।
ਸਹਜਸ਼੍ਚੇਦਿਮਤ੍ਸ੍ਯਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵੀਰਾਣਾਂ ਵृषਧ੍ਵਜਃ । ਧਾਰਣਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਵਤ੍ਸਾਨਾਂ ਮੁਕੁਟਾਨਾਂ ਵਿਗਾਹਨਃ
ਚੇਦੀ ਤੇ ਮਤਸਿਆ ਵਿਚ ਸਹਜਾ, ਵਿਰਸ਼ਧਵਜ ਵਿਰਲੇ ਵਿਚ, ਚੰਦਰਵਤਸਾਂ ਵਿਚ ਧਾਰਣ, ਤੇ ਮੁਕੁਟਾਂ ਵਿਚ ਵਿਗਾਹਨ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਮਸ਼੍ਚ ਨਨ੍ਦਿਵੇਗਾਨਾਮਿਤ੍ਯੇਤੇ ਕੁਲਪਾਂਸਨਾਃ । ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਕृष੍ਣ ਸਂਭੂਤਾਃ ਕੁਲੇषੁ ਪੁਰੁषਾਧਮਾਃ
ਨੰਦਿਵੇਗਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਮ, ਇਹ ਸਭ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਬਦਨਾਮੀ ਹਨ, ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੇ।