ਭਵਤਾ ਵਾਰਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭ੍ਰਾਤਰੋ ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਾਃ । ਧਰ੍ਮਪਾਸ਼ਨਿਬਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਨ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰਤਿਪੇਦਿਰੇ
ਤੇਰੇ ਭਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਭੀਮ ਵਰਗੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ, ਤੂੰ ਰੋਕ ਲਏ; ਧਰਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿਚ ਬੱਝੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਏਤਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਰੁषਾ ਵਾਚਃ ਸ ਸਮੁਦੀਰਯਨ੍ । ਸ਼੍ਲਾਘਤੇ ਜ੍ਞਾਤਿਮਧ੍ਯੇ ਸ੍ਮ ਤ੍ਵਯਿ ਪ੍ਰਵ੍ਰਜਿਤੇ ਵਨਮ੍
ਉਹ ਐਸੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਕਠੋਰ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਜਦ ਤੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਯੇ ਤਤ੍ਰਾਸਨ੍ਸਮਾਨੀਤਾਸ੍ਤੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਮਨਾਗਸਮ੍। ਅਸ਼੍ਰੁਕਣ੍ਠਾ ਰੁਦਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਭਾਯਾਮਾਸਤੇ ਸਦਾ
ਜੋ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਤੈਨੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੋਦੇ ਹੋਏ, ਅਸ਼ਰੂ ਭਰੇ ਗਲੇ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਰਹੇ।
ਨ ਚੈਨਮਭ੍ਯਨਨ੍ਦਂਸ੍ਤੇ ਰਾਜਾਨੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ। ਸਰ੍ਵੇ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਤਤ੍ਰ ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਸਭਾਸਦਃ
ਉਥੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ।
ਕੁਲੀਨਸ੍ਯ ਚ ਯਾ ਨਿਨ੍ਦਾ ਵਧੋ ਵਾऽਮਿਤ੍ਰਕਰ੍ਸ਼ਨ । ਮਹਾਗੁਣੋ ਵਧੋ ਰਾਜਨ੍ਨੁ ਤੁ ਨਿਨ੍ਦਾ ਕੁਜੀਵਿਕਾ
ਕੁਲਿਨ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਨਿੰਦਾ ਜਾਂ ਵੈਰੀਆਂ ਵਲੋਂ ਮੌਤ—ਮੌਤ ਵੱਡਾ ਗੁਣ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਪਰ ਨਿੰਦਾ ਨਿਕੰਮੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ।
ਤਦੈਵ ਨਿਹਤੋ ਰਾਜਨ੍ਯਦੈਵ ਨਿਰਪਤ੍ਰਪਃ। ਨਿਨ੍ਦਿਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਰਾਜਭਿਃ
ਉਹ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਮਰ ਗਿਆ, ਮਹਾਰਾਜਾ, ਜਦ ਉਹ ਬੇਸ਼ਰਮੀ ਨਾਲ ਐਸਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ।
ਈषਤ੍ਕਰੋ ਵਧਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਚਾਰਿਤ੍ਰਮੀਦृਸ਼ਮ੍ । ਪ੍ਰਸ੍ਕੁਨ੍ਦੇਨ ਪ੍ਰਤਿਸ੍ਤਬ੍ਧਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਮੂਲ ਇਵ ਦ੍ਰੁਮਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਐਸਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਲਈ ਮੌਤ ਵੀ ਘੱਟ ਸਜ਼ਾ ਹੈ; ਉਹ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਨਾਲ ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਟੁੱਟੇ ਦਰਖ਼ਤ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਵਧ੍ਯਃ ਸਰ੍ਪ ਇਵਾਨਾਰ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ । ਜਹ੍ਯੇਨ ਤ੍ਵਮਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨ ਮਾ ਰਾਜਨ੍ਵਿਚਿਕਿਤ੍ਸਿਥਾਃ
ਉਹ ਅਨਾਰੀ, ਮੰਦ-ਮਤਿ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਮਰਨ ਜੋਗਾ ਹੈ, ਸੱਪ ਵਾਂਗ; ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ, ਰਾਜਾ, ਸੰਦੇਹ ਨਾ ਕਰ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਤ੍ਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਚੈਤਦ੍ਰੋਚਤੇ ਚ ਮਮਾਨਘ। ਯਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪਿਤਰਿ ਭੀष੍ਮੇ ਚ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤਂ ਸਮਾਚਰੇਃ
ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਤੇਰਾ ਇਹ ਕੰਮ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਚਿਤ ਤੇ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਜੀ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਜੀ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਅਹਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਗਤ੍ਵਾ ਛੇਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਸਂਸ਼ਯਮ੍। ਯੇषਾਮਸ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਧਾਭਾਵੋ ਰਾਜਨ੍ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਪਰ ਮੈਂ ਖੁਦ ਜਾ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਉਲਝਣ ਦੂਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਰਾਜਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਦੋਹਾਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗਾ।
ਮਧ੍ਯੇ ਰਾਜ੍ਞਾਮਹਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਤਿਪੌਰੁषਿਕਾਨ੍ਗੁਣਾਨ੍ । ਤਵ ਸਙ੍ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਯੇ ਚ ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਾਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਉੱਚੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ। ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਉਲੰਘਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਾਂਗਾ।
ਬ੍ਰੁਵਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸਹਿਤਂ ਹਿਤਮ੍। ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਾਨਾਜਨਪਦੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਜਦ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਧਰਮ ਤੇ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਗੱਲਾਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਨਗੇ।
ਤ੍ਵਯਿ ਸਂਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤੇ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਤ੍ਯਵਾਗਿਤਿ । ਤਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਾਧਿਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਥਾ ਲੋਭਾਦਵਰ੍ਤਤ
ਉਹ ਤੇਰੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਆ ਜਾਣਗੇ, ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਧਰਮਕਾਰੀ ਤੇ ਸਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨ ਕੇ। ਉਹ ਜਾਣ ਲੈਣਗੇ ਕਿ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਲੋਭ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਗਰ੍ਹਯਿष੍ਯਾਮਿ ਚੈਵੈਨਂ ਪੌਰਜਾਨਪਦੇष੍ਵਪਿ । ਵृਦ੍ਧਬਾਲਾਨੁਪਾਦਾਯ ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯੇ ਸਮਾਗਤੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਵੱਡਿਆਂ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਤੇ ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਹੋਣ ਤੇ।
ਸ਼ਮਂ ਵੈ ਯਾਚਮਾਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਾਧਰ੍ਮਂ ਤਤ੍ਰ ਲਪ੍ਸ੍ਯਸੇ । ਕੁਰੂਨ੍ਵਿਗਰ੍ਹਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ
ਤੂੰ ਜਦ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰੇਗਾ, ਉੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਅਧਰਮ ਦੀ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ। ਰਾਜੇ, ਕੁਰੁ ਤੇ ਧਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨਗੇ।
ਤਸ੍ਮਿਂਲ੍ਲੋਕਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤੇ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਮਵਸ਼ਿष੍ਯਤੇ। ਹਤੇ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇ ਰਾਜਨ੍ਯਦਨ੍ਯਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਿਤਿ
ਜਦ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਜੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਰ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਵੇ।
ਯਾਤ੍ਵਾ ਚਾਹਂ ਕੁਰੂਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਯੁष੍ਮਦਰ੍ਥਮਹਾਪਯਨ੍ । ਯਤਿष੍ਯੇ ਪ੍ਰਸ਼ਮਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਲਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯੇ ਚ ਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਾਰੇ ਕੁਰੂਆਂ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਵਹਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗਾ।
ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਂ ਚ ਗਤ੍ਵਾ ਯੁਦ੍ਧਾਧਿਕਾਰਿਕਾਮ੍ । ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਿਨਿਵਰ੍ਤਿष੍ਯੇ ਜਯਾਯ ਤਵ ਭਾਰਤ
ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਯੁੱਧ ਵਾਲੀ ਨੀਅਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਆਵਾਂਗਾ, ਭਾਰਤ, ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਯੁਦ੍ਧਮੇਵਾਹਮਾਸ਼ਂਸਾਪਿ ਪਰੈਃ ਸਹ । ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨਿ ਹਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਵਨ੍ਤਿ ਮੇ
ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਦੀ ਹੀ ਉਮੀਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਦਿਖ ਰਹੇ ਹਨ।
ਮृਗਾਃ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਵਦਨ੍ਤਿ ਘੋਰਂ ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਮੁਖ੍ਯੇषੁ ਨਿਸ਼ਾਮੁਖੇषੁ । ਘੋਰਾਣਿ ਰੂਪਾਣਿ ਤਥੈਵ ਚਾਗ੍ਨਿ- ਰ੍ਵਰ੍ਣਾਨ੍ਬਹੂਨ੍ਪੁष੍ਯਤਿ ਘੋਰਰੂਪਾਨ੍
ਜੰਗਲ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ, ਰਾਤ ਆਉਣ ਤੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਅੱਗ ਵੀ ਕਈ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਮਨੁष੍ਯਲੋਕਕ੍ਸ਼ਯਕृਤ੍ਸੁਘੋਰੋ ਨੋ ਚੇਦਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਇਹਾਨ੍ਤਕਃ ਸ੍ਯਾਤ੍। ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਕਵਚਾਨ੍ਰਥਾਂਸ਼੍ਚ ਨਾਗਾਨ੍ਹਯਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯਿਤ੍ਵਾ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਬਾਹੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜੇ ਮੌਤ ਆਪ ਹੀ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਆ ਗਈ। ਕਿਉਂਕਿ ਹਥਿਆਰ, ਯੰਤਰ, ਬਚਾਓ ਵਾਲੇ ਜੰਗੀ ਜੰਤਰ, ਰਥ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਯੋਧਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਾਸ੍ਤੇ ਭਵਨ੍ਤੁ ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥੇषੁ ਯਤ੍ਤਾਃ। ਸਾਙ੍ਗ੍ਰਾਮਿਕਂ ਤੇ ਯਦੁਪਾਰ੍ਜਨੀਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਗ੍ਰਂ ਕੁਰੁ ਤਨ੍ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ
ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਕੇ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣ। ਜੰਗ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲੈ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਨ ਹ੍ਯਲਮਦ੍ਯ ਦਾਤੁਂ ਜੀਵਂਸ੍ਤਵੈਤਨ੍ਨृਪਤੇ ਕਥਂਚਿਤ੍। ਯਤ੍ਤੇ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦਭਵਤ੍ਸਮृਦ੍ਧਂ ਦ੍ਯੂਤੇ ਹृਤਂ ਪਾਣ੍ਡਵਮੁਖ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਮ੍
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਰਾਜਾ, ਹੁਣ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਕਦੇ ਵੀ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਰਾਜ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸੀ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ ਨੇ ਜੂਏ ਵਿਚ ਹਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਹੁਣ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਯਥਾਯਥੈਵ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕੁਰੂਣਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨ। ਤਥਾਤਥੈਵ ਭਾषੇਥਾ ਮਾ ਸ੍ਮ ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਭੀषਯੇਃ
ਮਧੁਸੂਦਨ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੋਵੇ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਗੱਲ ਕਰੀਂ; ਯੁੱਧ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂ ਨਾ।
ਅਮਰ੍षੀ ਜਾਤਸਂਰਮ੍ਭਃ ਸ਼੍ਰੇਯੋਦ੍ਵੇषੀ ਮਹਾਮਨਾਃ। ਨੋਗ੍ਰਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਵਾਚ੍ਯਃ ਸਾਮ੍ਨੈਵੇਨਂ ਸਮਾਚਰੇਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਬੜਾ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ, ਈਰਖਾ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਹੈ; ਉਸ ਨਾਲ ਕੜੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੀਂ, ਸੌਖੇ ਤੇ ਨਰਮ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਆ।
ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾ ਪਾਪਸਤ੍ਵਸ਼੍ਚ ਤੁਲ੍ਯਚੇਤਾਸ੍ਤੁ ਦਸ੍ਯੁਭਿਃ । ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਦਮਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕृਤਵੈਰਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ
ਉਹ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿਚ ਮਾੜਾ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਚੋਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿਚ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਅਦੀਰ੍ਘਦਰ੍ਸ਼ੀ ਨਿष੍ਠੂਰੀ ਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਤਾ ਕ੍ਰੂਰਪਰਾਕ੍ਰਮਃ । ਦੀਰ੍ਘਮਨ੍ਯੁਰਨੇਯਸ਼੍ਚ ਪਾਪਾਤ੍ਮਾ ਨਿਕृਤਿਪ੍ਰਿਯਃ
ਉਹ ਦੂਰ ਦੀ ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਬੜਾ ਕਠੋਰ ਹੈ, ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਵੀ ਬੜੀ ਜੰਗਲੀ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਲੰਮਾ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਮਾੜੀ ਹੈ ਤੇ ਝੂਠ ਤੇ ਫਰੇਬ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮ੍ਰਿਯੇਤਾਪਿ ਨ ਭਜ੍ਯੇਤ ਨੈਵ ਜਹ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਵਕਂ ਮਤਮ੍। ਤਾਦृਸ਼ੇਨ ਸ਼ਮਃ ਕृष੍ਣ ਮਨ੍ਯੇ ਪਰਮਦੁष੍ਕਰਃ
ਉਹ ਮਰ ਵੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵਿਚ ਠੱਲ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ; ਐਸੇ ਬੰਦੇ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸਾਂਤਿ ਕਰਨੀ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਹੈ।
ਸੁਹृਦਾਮਪ੍ਯਵਾਚੀਨਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਧਰ੍ਮਾ ਪ੍ਰਿਯਾਨृਤਃ । ਪ੍ਰਤਿਹਨ੍ਤ੍ਯੇ ਸੁਹृਦਾਂ ਵਾਚਸ਼੍ਚੈਵ ਮਨਾਂਸਿ ਚ
ਉਹ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਵੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਝੂਠ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਤੇ ਦਿਲ ਦੋਵੇਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਮਨ੍ਯੁਵਸ਼ਮਾਪਨ੍ਨਃ ਸ੍ਵਭਾਵਂ ਦੁष੍ਟਮਾਸ੍ਥਿਤਃ । ਸ੍ਵਭਾਵਾਤ੍ਪਾਪਮਭ੍ਯੇਤਿ ਤृਣੈਸ਼੍ਛਨ੍ਨ ਇਵੋਰਗਃ
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਅਪਣਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਕਰਕੇ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਘਾਹ ਹੇਠਾਂ ਲੁਕਿਆ ਸੱਪ।