ਸਂਪृਚ੍ਛਤੇ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਯ ਸਞ੍ਜਯ ਆਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸਰ੍ਵਂ ਯਾਵਦੇषੋऽਨੁਯੁਙ੍ਕ੍ਤੇ। ਸਰ੍ਵਂ ਯਾਵਦ੍ਵੇਤ੍ਥ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯਥਾਵ- ਦ੍ਯਾਥਾਤਥ੍ਯਂ ਵਾਸੁਦੇਵੇऽਰ੍ਜੁਨੇ ਚ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸੰਜਯਾ—ਜਦ ਤਕ ਉਹ ਪੁੱਛਦਾ ਰਹੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਵਾਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਬਾਰੇ ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸੋ।
ਅਰ੍ਜੁਨੋ ਵਾਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚ ਧਨ੍ਵਿਨੌ ਪਰਮਾਰ੍ਥਿਤੌ। ਕਾਮਾਦਨ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਭੂਤੌ ਸਰ੍ਵਭਾਵਾਯ ਸਂਮਿਤੌ
ਅਰਜੁਨ ਅਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਦੋਵੇਂ ਵਧੀਆ ਧਨੁਧਾਰੀ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੋਰ ਥਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਹਨ।
ਵ੍ਯਾਮਾਨ੍ਤਰਂ ਸਮਾਸ੍ਥਯ ਯਥਾਮੁਕ੍ਤਂ ਮਨਸ੍ਵਿਨਃ । ਚਕ੍ਰਂ ਤਦ੍ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਮਾਯਯਾ ਵਰ੍ਤਤੇ ਵਿਭੋ
ਉਹ ਦੂਰ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਹੈ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਚੱਕਰ ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ।
ਸਾਪਹ੍ਨਵਂ ਕੌਰਵੇषੁ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਸੁਸਂਮਤਮ੍। ਸਾਰਾਸਾਰਬਲਂ ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਤੇਜਃਪੁਞ੍ਜਾਵਭਾਸਿਤਮ੍
ਕੌਰਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਲੁਕਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ।
ਨਰਕਂ ਸ਼ਮ੍ਬਰਂ ਚੈਵ ਕਂਸਂ ਚੈਦ੍ਯਂ ਚ ਮਾਧਵਃ। ਜਿਤਵਾਨ੍ਘੋਰਸਙ੍ਕਾਸ਼ਾਨ੍ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਨਿਵ ਮਹਾਬਲਃ
ਮਾਧਵ ਨੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਨਰਕ, ਸ਼ੰਬਰ, ਕੰਸ ਅਤੇ ਸੌਭਾ—ਜੋ ਡਰਾਉਣੇ ਹਨ—ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਪृਥਿਵੀਂ ਚਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਦ੍ਯਾਂ ਚੈਵ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ । ਮਨਸੈਵ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਨਯਤ੍ਯਾਤ੍ਮਵਸ਼ਂ ਵਸ਼ੀ
ਉਤਮ ਪੁਰਖ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭੂਯੋ ਭੂਯੋ ਹਿ ਯਦ੍ਰਾਜਨ੍ਪृਚ੍ਛਸੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ । ਸਾਰਾਸਾਰਬਲਂ ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਤਤ੍ਸਮਾਸੇਨ ਮੇ ਸ਼ृਣੁ
ਰਾਜੇ, ਤੁਸੀਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਜਾਣਨ ਲਈ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ। ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣੋ।
ਏਕਤੋ ਵਾ ਜਗਤ੍ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮੇਕਤੋ ਵਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਸਾਰਤੋ ਜਗਤਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਦਤਿਰਿਕ੍ਤੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਹੋਵੇ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਜਨਾਰਦਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜਨਾਰਦਨ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇਗਾ।
ਭਸ੍ਮ ਕੁਰ੍ਯਾਞ੍ਜਗਦਿਦਂ ਮਨਸੈਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਨ ਤੁ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਜਗਚ੍ਛਕ੍ਤਂ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਕਰ੍ਤੁਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨੇ
ਜਨਾਰਦਨ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜੋ ਜਨਾਰਦਨ ਨਾ ਕਰ ਸਕਣ।
ਯਤਃ ਸਤ੍ਯਂ ਯਤੋ ਧਰ੍ਮੋ ਯਤੋ ਹ੍ਰੀਰਾਰ੍ਜਵਂ ਯਤਃ। ਤਤੋ ਭਵਤਿ ਗੋਵਿਨ੍ਦੋ ਯਤਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਤਤੋ ਜਯਃ
ਜਿੱਥੇ ਸਚ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਲਜਾ ਤੇ ਸਾਫ ਦਿਲ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਗੋਵਿੰਦਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਜਿੱਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਜਿੱਤ ਹੈ।
ਪृਥਿਵੀਂ ਚਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਦਿਵਂ ਚ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ। ਵਿਚੇष੍ਟਯਤਿ ਭੂਤਾਤ੍ਮਾ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਨਿਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਪ੍ਰਭੂ ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹਨ, ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਜੀਵੰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਖੇਡ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਸ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਸਤ੍ਰਂ ਲੋਕਂ ਸਂਮੋਹਯਨ੍ਨਿਵ । ਅਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾਨ੍ਮੂਢਾਨ੍ਦਗ੍ਧੁਮਿਚ੍ਛਤਿ ਤੇ ਸੁਤਾਨ੍
ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੂੜ੍ਹ ਤੇ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਕਾਲਚਕ੍ਰਂ ਜਗਚ੍ਚਕ੍ਰਂ ਯੁਗਚਕ੍ਰਂ ਚ ਕੇਸ਼ਵਃ। ਆਤ੍ਮਯੋਗੇਨ ਭਗਵਾਨ੍ਪਰਿਵਰ੍ਤਯਤੇऽਨਿਸ਼ਮ੍
ਭਗਵਾਨ ਕੇਸ਼ਵ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਨਾਲ ਸਮੇਂ ਦਾ ਚੱਕਰ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਚੱਕਰ ਤੇ ਯੁਗਾਂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾਲਸ੍ਯ ਚ ਹਿ ਮृਤ੍ਯੋਸ਼੍ਚ ਜਙ੍ਗਮਸ੍ਥਾਵਰਸ੍ਯ ਚ । ਈष੍ਟੇ ਹਿ ਭਗਵਾਨੇਕਃ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਕਾਲ, ਮੌਤ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਡੋਲ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਕੇਵਲ ਭਗਵਾਨ ਹਨ; ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਈਸ਼ਨ੍ਨਪਿ ਮਹਾਯੋਗੀ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਜਗਤੋ ਹਰਿਃ। ਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯਾਰਭਤੇ ਕਰ੍ਤੁਂ ਕੀਨਾਸ਼ ਇਵ ਦੁਰ੍ਬਲਃ
ਹਰੀ, ਜੋ ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਮਹਾਂਯੋਗੀ ਹੈ, ਉਹ ਕੰਮ ਐਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨਿਰਬਲ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਵੱਸ ਹੋਵੇ।
ਤੇਨ ਵਞ੍ਚਯਤੇ ਲੋਕਾਨ੍ਮਾਯਾਯੋਗੇਨ ਕੇਸ਼ਵਃ । ਯੇ ਤਮੇਵ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਨ ਤੇ ਮੁਹ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਕੇਸ਼ਵ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਟਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਕਥਂ ਤ੍ਵਂ ਮਾਧਵਂ ਵੇਤ੍ਥ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਕਥਮੇਨਂ ਨ ਵੇਦਾਹਂ ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸਞ੍ਜਯ
ਤੂੰ ਮਾਧਵ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਹਾਂਇਸ਼ਵਰ ਹੈ, ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ? ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਸੰਜਯ।
ਸ਼੍ਰृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਨ ਤੇ ਵਿਦ੍ਯਾ ਮਮ ਵਿਦ੍ਯਾ ਨ ਹੀਯਤੇ। ਵਿਦ੍ਯਾਹੀਨਸ੍ਤਮੋਧ੍ਵਸ੍ਤੋ ਨਾਭਿਜਾਨਾਤਿ ਕੇਸ਼ਵਮ੍
ਸੁਣੋ ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਗਿਆਨ ਘਟਿਆ ਨਹੀਂ; ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਤੇ ਜੋ ਅਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣ ਸਕਦਾ।
ਵਿਦ੍ਯਯਾ ਤਾਤ ਜਾਨਾਮਿ ਤ੍ਰਿਯੁਗਂ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍ । ਕਰ੍ਤਾਰਮਕृਤਂ ਦੇਵਂ ਭੂਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵਾਪ੍ਯਯਮ੍
ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਤਿੰਨ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਜਨਮਾ ਕਰਤਾ, ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਤੇ ਨਾਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਗਾਵਲ੍ਗਣੇऽਤ੍ਰ ਕਾ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਯਾ ਤੇ ਨਿਤ੍ਯਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨੇ। ਯਯਾ ਤ੍ਵਮਭਿਜਾਨਾਸਿ ਤ੍ਰਿਯੁਗਂ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍
ਗਾਵਲਗਨ, ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਨਿੱਤ ਭਗਤੀ ਹੈ ਜੋ ਤੂੰ ਜਨਾਰਦਨ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਤਿੰਨ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ?
ਮਾਯਾਂ ਨ ਸੇਵੇ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਨ ਵृਥਾਧਰ੍ਮਮਾਚਰੇ। ਸ਼ੁਦ੍ਧਭਾਵਂ ਗਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਦ੍ਵੇਦ੍ਮਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਮੈਂ ਮਾਇਆ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਵਿਅਰਥ ਅਧਰਮ ਕਰਦਾ; ਸ਼ੁਧ ਭਾਵ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਪਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍। ਆਪ੍ਤੋ ਨਃ ਸਞ੍ਜਯਸ੍ਤਾਤ ਸ਼ਰਣਂ ਗਚ੍ਛ ਕੇਸ਼ਵਮ੍
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ; ਸੰਜਯ ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਹੈ, ਪਿਤਾ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ।
ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵਕੀਪੁਤ੍ਰੋ ਲੋਕਾਂਸ਼੍ਚੇਨ੍ਨਿਹਨਿष੍ਯਤਿ। ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਨਰ੍ਜੁਨੇ ਸਖ੍ਯਂ ਨਾਹਂ ਗਚ੍ਛੇऽਦ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵਮ੍
ਜੇ ਭਗਵਾਨ ਦੇਵਕੀਪੁਤ੍ਰ ਅਰਜੁਨ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਅੱਜ ਕੇਸ਼ਵ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਅਵਾਗ੍ਗਾਨ੍ਧਾਰਿ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਗਚ੍ਛਤ੍ਯੇष ਸੁਦੁਰ੍ਮਤਿਃ । ਈਰ੍षੁਰ੍ਦੁਰਾਤ੍ਮਾ ਮਾਨੀ ਚ ਸ਼੍ਰੇਯਸਾਂ ਵਚਨਾਤਿਗਃ
ਗਾਂਧਾਰੀ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਿਨਾ ਬੋਲਿਆ, ਮਾੜੇ ਮਨ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਈਰਖਾ, ਮੰਦ ਦਿਲ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਨਕਾਰਦਾ ਹੈ।
ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਕਾਮ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਨ੍ਵृਦ੍ਧਾਨਾਂ ਸ਼ਾਸਨਾਤਿਗ। ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਜੀਤਿਤੇ ਹਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤਰਂ ਮਾਂ ਚ ਬਾਲਿਸ਼
ਸਰਤਾਜੀ ਦੀ ਇੱਛਾ, ਮਾੜੇ ਦਿਲ ਨਾਲ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਨਕਾਰ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਰਾਜ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਦੁਰ੍ਹृਦਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਮਾਂ ਚ ਸ਼ੋਕੇਨ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ । ਨਿਹਤੋ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਸ੍ਮਰ੍ਤਾਤਿ ਵਚਨਂ ਪਿਤੁਃ
ਮਾੜੇ ਦਿਲ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਵਧਾ ਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਭੀਮਸੇਨ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਦ ਪਿਤਾ ਦੇ ਬਚਨ ਯਾਦ ਕਰੇਗਾ।
ਪ੍ਰਿਯੋऽਸਿ ਰਾਜਨ੍ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰ ਨਿਬੋਧ ਮੇ। ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਸਞ੍ਜਯੋ ਦੂਤੋ ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਯਸਿ ਯੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਜੀ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ: ਤੁਸੀਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਹੋ, ਰਾਜਾ। ਸੰਜਯਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਦੂਤ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਰਾਹ ਤੇ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ।
ਜਾਨਾਤ੍ਯੇष ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਪੁਰਾਣਂ ਯਚ੍ਚ ਵੈ ਪਰਮ੍। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਮਾਣਮੈਕਾਗ੍ਰ੍ਯਂ ਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਮਹਤੋ ਭਯਾਤ੍
ਇਹ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ਾ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੈਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯ ਪੁਰੁषਾਃ ਕ੍ਰੋਧਹਰ੍षਸਮਾਵृਤਾਃ । ਸਿਤਾ ਬਹੁਵਿਧੈਃ ਪਾਸ਼ੈਰ੍ਯੇ ਨ ਤੁष੍ਟਾਃ ਸ੍ਵਕੈਰ੍ਧਨੈਃ
ਵੈਚਿਤ੍ਰਵੀਰਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਤਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਧਨ ਨਾਲ ਵੀ ਕਦੇ ਰਾਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਯਮਸ੍ਯ ਵਸ਼ਮਾਯਾਨ੍ਤਿ ਕਾਮਮੂਢਾਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਅਨ੍ਧਨੇਤ੍ਰਾ ਯਥੈਵਾਨ੍ਧਾ ਨੀਯਮਾਨਾਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਭਟਕਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਯਮ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਨ੍ਹੇ ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਲੈ ਜਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।