ਨੈਵ ਦੇਵਾ ਨ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਨਾਸੁਰਾ ਨ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਸ਼ਕ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾਤੁਂ ਮਯਾ ਦ੍ਵਿष੍ਟਂ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਨਾ ਦੇਵਤੇ, ਨਾ ਗੰਧਰਵ, ਨਾ ਅਸੁਰ, ਨਾ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਦਯਭਿਧ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਚ੍ਛੁਭਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾऽਸ਼ੁਭਮ੍ । ਨੈਤਦ੍ਵਿਪਨ੍ਨਪੂਰ੍ਵਂ ਮੇ ਮਿਤ੍ਰੇष੍ਵਰਿषੁ ਚੋਭਯੋਃ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਇਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਚਾਹੇ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾੜਾ; ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਦੋਸਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਵੈਰੀਆਂ ਵਿੱਚ।
ਭਵਿष੍ਯਤੀਦਮਿਤਿ ਵਾ ਯਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਪਰਨ੍ਤਪ । ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਭੂਤਪੂਰ੍ਵਂ ਚ ਸਤ੍ਯਵਾਗਿਤਿ ਮਾਂ ਵਿਦੁਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ 'ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ', ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਲੋਕਸਾਕ੍ਸ਼ਿਕਮੇਤਨ੍ਮੇ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਆਸ਼੍ਵਾਸਨਾਰ੍ਥਂ ਭਵਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਨ ਸ਼੍ਲਾਘਯਾ ਨृਪ
ਮੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਜਾਣਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਇਹ ਤੇਰੀ ਹੌਸਲਾ ਅਫ਼ਜ਼ਾਈ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਨਾ ਕਿ ਆਪਣੀ ਵਡਿਆਈ ਲਈ।
ਨ ਹ੍ਯਹਂ ਸ਼੍ਲਾਘਨੋ ਰਾਜਨ੍ਭੂਤਪੂਰ੍ਵਃ ਕਦਾਚਨ । ਅਸਦਾਚਰਿਤਂ ਹ੍ਯੇਤਦ੍ਯਦਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਤਿ
ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਰਾਜਾ; ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਆਪ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਲਤ ਕੰਮ ਹੈ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨ੍ਕੇਕਯੈਃ ਸਹ । ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਚ ਸ਼੍ਰੋਤਾਸਿ ਵਿਜਿਤਾਨ੍ਮਯਾ
ਤੂੰ ਸੁਣੇਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਪਾਂਡਵਾਂ, ਮਤਸਿਆਂ, ਪਾਂਚਾਲਾਂ, ਕੇਕਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਤਯਕੀ ਅਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ।
ਸਰਿਤਃ ਸਾਗਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯਥਾ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਤਥੈਵ ਤੇ ਵਿਨਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਹਾਨ੍ਵਯਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਪਰਾ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪਰਂ ਤੇਜੋ ਵੀਰ੍ਯਂ ਚ ਪਰਮਂ ਮਮ। ਪਰਾ ਵਿਦ੍ਯਾ ਪਰੋ ਯੋਗੋ ਮਮ ਤੇਭ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਮੇਰੀ ਅਕਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਵੀਰਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਅਭਿਆਸ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੈ।
ਪਿਤਾਮਹਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੋਣਸ਼੍ਚ ਕृਪਃ ਸ਼ਲ੍ਯਃ ਸ਼ਲਸ੍ਤਥਾ। ਅਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਯਤ੍ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਂ ਤਨ੍ਮਯਿ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਸ਼ਲਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਲ ਜੋ ਵੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਸਞ੍ਜਯਂ ਭੂਯਃ ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਤ ਭਾਰਤ । ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਯੁਯੁਤ੍ਸੋਃ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਮਰਿਨ੍ਦਮਃ
ਇਹ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਭਾਰਤ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਯੁਯੁਤਸੁ ਦੇ ਮਾਮਲੇ 'ਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਜਾਣ ਕੇ, ਸੰਜਯਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ।
ਤਥਾ ਤੁ ਪृਚ੍ਛਨ੍ਤਮਤੀਵ ਪਾਰ੍ਥਂ ਵੈਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਂ ਤਮਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ। ਉਵਾਚ ਕਰ੍ਣੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਹਰ੍षਯਨ੍ਸਂਸਦਿ ਕੌਰਵਾਣਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਰਣ ਨੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਭ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ।
ਮਿਥ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਮਯਾ ਯਦਸ੍ਤ੍ਰਂ ਰਾਮਾਤ੍ਕृਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮਯਂ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍। ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਤੇਨਾਸ੍ਮਿ ਤਦੈਵਮੁਕ੍ਤ- ਸ੍ਤੇ ਨਾਨ੍ਤਕਾਲੇ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ੍ਯਤੀਤਿ
ਮੈਂ ਝੂਠੀ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਰਾਮ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹਥਿਆਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਪਰ ਉਹ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਹਥਿਆਰ ਆਖਰੀ ਸਮੇਂ ਤੇ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ।
ਮਹਾਪਰਾਧੇ ਹ੍ਯਪਿ ਯਨ੍ਨ ਤੇਨ ਮਹਰ੍षਿਣਾऽਹਂ ਗੁਰੁਣਾ ਚ ਸ਼ਪ੍ਤਃ । ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਦਗ੍ਧੁਂ ਹ੍ਯਪਿ ਤਿਗ੍ਮਤੇਜਾਃ ਸਸਾਗਰਾਮਪ੍ਯਵਨਿਂ ਮਹਰ੍षਿਃ
ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਸਮੇਤ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸਾਦਿਤਂ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਮਯਾ ਮਨੋऽਭੂ- ਚ੍ਛੁਸ਼੍ਰੂषਯਾ ਸ੍ਵੇਨ ਚ ਪੌਰੁषੇਣ ਤਦਸ੍ਤਿ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਮ ਸਾਵਸ਼ੇषਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਮਰ੍ਥੋऽਸ੍ਮਿ ਮਮੈष ਭਾਰਃ
ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਇਸ ਲਈ, ਹਥਿਆਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਸੀਮਾ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਸਮਰਥ ਹਾਂ—ਇਹ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ।
ਨਿਮੇषਮਾਤ੍ਰਾਤ੍ਤਮृषੇਃ ਪ੍ਰਸਾਦ- ਮਵਾਪ੍ਯ ਪਾਞ੍ਚਾਲਕਰੂਸ਼ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਨ੍। ਨਿਹਤ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਸਹ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰੈ- ਰ੍ਲੋਕਾਨਹਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਜਿਤਾਨ੍ਪ੍ਰਪਤ੍ਸ੍ਯੇ
ਜੇ ਮੈਂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਮਿਹਰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਪਾ ਲਵਾ, ਤਾਂ ਪਾਂਚਾਲ, ਕਰੂਸ਼, ਮਤਸਿਆ ਅਤੇ ਪਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ-ਪੋਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਕੇ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵਾਂ।
ਪਿਤਾਮਹਸ੍ਤਿष੍ਠਤੁ ਤੇ ਸਮੀਪੇ ਦ੍ਰੋਣਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਮੁਖ੍ਯਾਃ । ऋषਿਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਬਲੇਨ ਗਤ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਮਮੈष ਭਾਰਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਖੜਾ ਰਹੇ, ਦ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜੇ ਵੀ; ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਮਿਹਰ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਜਾਵਾਂਗਾ—ਇਹ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤਂ ਤਮੁਵਾਚ ਭੀष੍ਮਃ ਕਿਂ ਕਤ੍ਥਸੇ ਕਾਲਪਰੀਤਬੁਦ੍ਧੇ। ਨ ਕਰ੍ਣ ਜਾਨਾਸਿ ਯਥਾ ਪ੍ਰਧਾਨੇ ਹਤੇ ਹਤਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਪੁਤ੍ਰਾਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, 'ਕਰਨ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਕਾਲ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਅਣਵੱਧੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਕੀ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਜੇ ਮੁੱਖ ਯੋਧਾ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ?'
ਯਤ੍ਖਾਣ੍ਡਵਂ ਦਾਹਯਤਾ ਕृਤਂ ਹਿ ਕृष੍ਣਦ੍ਵਿਤੀਯੇਨ ਧਨਞ੍ਜਯੇਨ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਨਿਯਨ੍ਤੁਮਾਤ੍ਮਾ ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵੈ ਸਹਬਾਨ੍ਧਵੇਨ
ਖਾਂਡਵ ਵਨ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਜੋ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।
ਯਾਂ ਚਾਪਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਧਿਪਸ੍ਤੇ ਦਦੌ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਭਗਵਾਨ੍ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਃ। ਭਸ੍ਮੀਕृਤਾਂ ਤਾਂ ਸਮਰੇ ਵਿਸ਼ੀਰ੍ਣਾਂ ਚਕ੍ਰਾਹਤਾਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਕੇਸ਼ਵੇਨ
ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਮਹਾਂਤਮਾ ਇੰਦਰ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਚਕਰ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋਈ ਅਤੇ ਰਾਖ ਹੋਈ ਵੇਖੇਗਾ।
ਯਸ੍ਤੇ ਸ਼ਰਃ ਸਰ੍ਪਮੁਖੋ ਵਿਭਾਤਿ ਸਦਾऽਗ੍ਰ੍ਯਮਾਲ੍ਯੈਰ੍ਮਹਿਤਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਾਤ੍। ਸ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਭਿਹਤਃ ਸ਼ਰੌਘੈਃ ਸਹ ਤ੍ਵਯਾ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਕਰ੍ਣ ਨਾਸ਼ਮ੍
ਤੇਰਾ ਉਹ ਤੀਰ ਜੋ ਸੱਪ ਦੇ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਕਰਨ।
ਬਾਣਸ੍ਯ ਭੌਮਸ੍ਯ ਚ ਕਰ੍ਣ ਹਨ੍ਤਾ ਕਿਰੀਟਿਨਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਵਾਸੁਦੇਵਃ । ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਦृਸ਼ਾਨਾਂ ਚ ਵਰੀਯਸਾਂ ਚ ਹਨ੍ਤਾ ਰਿਪੂਣਾਂ ਤੁਮੁਲੇ ਪ੍ਰਗਾਢੇ
ਕਰਨ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਣੇ ਤੀਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੇਸ਼ਵ ਹੈ, ਜੋ ਕਿਰੀਟਧਾਰੀ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਵृष੍ਣਿਪਤਿਰ੍ਯਥੋਕ੍ਤ- ਸ੍ਤਥਾ ਚ ਭੂਯਾਂਸ਼੍ਚ ਤਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ। ਅਹਂ ਯਦੁਕ੍ਤਃ ਪਰੁषਂ ਤੁ ਕਿਂਚਿ- ਤ੍ਪਿਤਾਮਹਸ੍ਤਸ੍ਯ ਫਲਂ ਸ਼ृਣੋਤੁ
ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਵ੍ਰਸ਼ਣੀ ਦਾ ਪਤੀ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਕਰੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਮੈਂ, ਪਿਤਾਮਹਾ, ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਉਹ ਸੁਣੇ।
ਨ੍ਯਸ੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਨ ਜਾਤੁ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਪਿਤਾਮਹੋ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਮਾਂ ਸਭਾਯਾਮ੍। ਤ੍ਵਯਿ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤੇ ਤੁ ਮਮ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੇ ਭੁਵਿ ਭੂਮਿਪਾਲਾਃ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਦੇਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਮੁੜ ਕਦੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲੜਾਂਗਾ; ਪਿਤਾਮਹਾ ਮੈਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੇਖੇਗਾ। ਪਰ ਜਦ ਤੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਮੇਰੀ ਅਸਲ ਸ਼ਕਤੀ ਵੇਖਣਗੇ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਮਹਾਧਨੁष੍ਮਾਨ੍ ਹਿਤ੍ਵਾ ਸਭਾਂ ਸ੍ਵਂ ਭਵਨਂ ਜਗਾਮ । ਭੀष੍ਮਸ੍ਤੁ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮੇਵ ਰਾਜਨ੍ ਮਧ੍ਯੇ ਕੁਰੂਣਾਂ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨੁਵਾਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਆਪਣੀ ਸਭਾ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਪਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸਤ੍ਯਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਃ ਕਿਲ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰ- ਸ੍ਤਥਾ ਕਸ ਭਾਰਂ ਵਿषਹੇਤ ਕਸ੍ਮਾਤ੍। ਵ੍ਯੂਹਂ ਪ੍ਰਤਿਵ੍ਯੂਹ੍ਯ ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਲੋਕਕ੍ਸ਼ਯਂ ਪਸ਼੍ਯਤ ਭੀਮਸੇਨਾਤ੍
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸਦਾ ਆਪਣਾ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਐਸਾ ਭਾਰ ਕੌਣ ਸਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਦੇਖੋ ਕਿ ਭੀਮਸੇਨ ਕਿਵੇਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਸਿਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਢ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਆਵਨ੍ਤ੍ਯਕਾਲਿਙ੍ਗਜਯਦ੍ਰਥੇषੁ ਚੇਦਿਧ੍ਵਜੇ ਤਿष੍ਠਤਿ ਬਾਹ੍ਲਿਕੇ ਚ। ਅਹਂ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਸਦਾ ਪਰੇषਾਂ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਸ਼੍ਚਾਯੁਤਸ਼ਸ਼੍ਚ ਯੋਧਾਨ੍
ਆਵੰਤੀ, ਕਾਲਿੰਗ, ਜਯਦਰਥ ਦੀ ਫੌਜ, ਚੇਦੀ, ਜਾਂ ਬਾਹਲਿਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ।
ਯਦੈਵ ਰਾਮੇ ਭਗਵਤ੍ਯਨਿਨ੍ਦ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਬ੍ਰੁਵਾਣਃ ਕृਤਵਾਂਸ੍ਤਦਸ੍ਤ੍ਰਮ੍। ਤਦੈਵ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਤषਸ਼੍ਚ ਨष੍ਟਂ ਵੈਕਰ੍ਤਨਸ੍ਯਾਧਮਪੂਰੁषਸ੍ਯ
ਜਦ ਭਗਵਾਨ ਰਾਮ ਨੇ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਉਚਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਅਸਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੀ ਵੈਕਰਤਨ ਕਰਨ ਦੀ ਧਰਮ ਅਤੇ ਤਪ ਦੀ ਕਮਾਈ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ।
ਤਥੋਕ੍ਤਵਾਕ੍ਯੇ ਨृਪਤੀਨ੍ਦ੍ਰ ਭੀष੍ਮੇ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਗਤੇ ਚ ਕਰ੍ਣੇ। ਵੈਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸੁਤੋऽਲ੍ਪਬੁਦ੍ਧਿ- ਰ੍ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਬਭਾषੇ
ਜਦ ਭੀਸ਼ਮ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਕਰਨ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਿਆ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਘੱਟ ਸੀ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਸਦृਸ਼ਾਨਾਂ ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤੁਲ੍ਯਜਨ੍ਮਨਾਮ੍। ਕਥਮੇਕਾਨ੍ਤਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਜਯਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਜਨਮ ਅਤੇ ਗੁਣ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਨਿਸਚਿਤ ਕਿਵੇਂ ਮੰਨਦਾ ਹੈਂ?
ਵਯਂ ਚ ਤੇऽਪਿ ਤੁਲ੍ਯਾ ਵੈ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਚ ਪਰਾਕ੍ਰਮੈਃ । ਸਮੇਨ ਵਯਸਾ ਚੈਵ ਪ੍ਰਾਤਿਭੇਨ ਸ਼੍ਰੁਤੇਨ ਚ
ਅਸੀਂ ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਵਿਰਤਾ, ਉਮਰ, ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹਾਂ।